donderdag 14 december 2017

‘Operatie Napoleon’ - Arnaldur Indriðason

 
Genre: thriller
Uitgeverij: Q – Amsterdam
ISBN: 978 90 214 0811 8
Uitvoering: digitaal boek
Aantal bladzijden: 320
Verschenen: 14 november 2017

Met dank aan uitgeverij Q voor dit recensie-exemplaar.


Arnaldur Indriðason is IJslands meest gelauwerde misdaadauteur die zowel in eigen land als ver daarbuiten een grote schare fans heeft. Zijn boeken zijn in vele talen vertaald en hij ontving een groot aantal prijzen. Deze grote bekendheid heeft hij vooral te danken aan de boeken waarin inspecteur Erlendur en zijn twee collega's Elínborg en Sigurður Óli de hoofdrol spelen. Operatie Napoleon (1999) is een van zijn eerste boeken en werd dit jaar in het Nederlands vertaald.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog stort een Duits vliegtuig neer op de Vatnajökull gletsjer en verdwijnt onder de sneeuw. Een zoekactie die ernstig wordt belemmerd door de bijzonder slechte weersomstandigheden levert niets op. Pas jaren later ontdekt de Amerikaanse inlichtingendienst de juiste locatie van het vliegtuig en begint het Amerikaanse leger in het diepste geheim een bergingsoperatie.

Kirstín, juriste bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, ontvangt een onheilspellend telefoontje van haar broer Elias die met een reddingsbrigade aan het oefenen is op dezelfde gletsjer. Hij vertelt haar dat hij Amerikaanse militairen heeft gezien. Als zij daarna niets meer van hem hoort, wordt zij ongerust en gaat op onderzoek uit.

Arnaldur Indriðason wordt geprezen om zijn ingetogen en krachtige schrijfstijl. De verhalen worden gedragen door de overtuigende beschrijvingen van vaak eenzame personages en de ongerepte natuur van IJsland wordt uitermate beeldend onder woorden gebracht. De dialogen zijn sober maar indringend. Indriðason gaat kritiek op de IJslandse samenleving niet uit de weg. Het resultaat: een groot aantal overtuigende thrillers.

Tegen deze achtergrond is het interessant een boek te lezen dat Indriðason bijna twintig jaar geleden heeft geschreven. Er zijn zeker contrasten. Operatie Napoleon mist de kenmerkende melancholieke sfeer uit zijn latere boeken. De stijl van Indridason is in de loop der jaren beschouwender en rijper geworden. Het verhaal heeft ook veel meer actie, iets wat in latere boeken ontbreekt. Het heeft iets weg van een actiethriller waarin Kirstín het goede belichaamt en het Amerikaanse leger het slechte. Dat laatste is Indriðason op een aantal 1-sterren recensies van Amerikaanse lezers komen te staan. Hun gekwetste superioriteitsgevoel weegt waarschijnlijk zwaarder dan het aanleggen van objectieve criteria bij het beoordelen van een boek.

Het verhaal is goed opgebouwd, heeft veel personages zonder dat het verwarrend wordt en boeit van begin tot einde. De uiteindelijke ontknoping is speculatief en waarschijnlijk gevoed door verschillende theorieën die beweren dat onder andere omstandigheden de Tweede Wereldoorlog anders zou zijn verlopen.

Operatie Napoleon is een evenwichtige thriller die de moeite van het lezen waard is maar waarin Arnaldur Indridason nog niet de rijpheid heeft die zo kenmerkend is voor zijn latere werk. ***

Joop Liefaard – recensent De Perfecte Buren


‘Hotel California’ – Jan Kikkert


Genre: roman
Uitgever: uitgeverij Aspekt
ISBN: 9789461539076
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 226
Uitgave: mei 2016

Dank aan uitgeverij Aspekt voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Hotel California is het verhaal van de gedoemde liefde tussen de briljante studente Hanne Sønderskov en de succesvolle tv-journalist Asse Muller. Er ontploft een granaat onder de Mercedes van een bekende Amsterdamse kunstenaar. Het onderzoek naar de aanslag brengt Asse Muller naar een eiland voor de kust van Brazilië en het afgelegen Hotel California. De toevallige ontmoeting daar met de openhartige Hanne ('Ik heb een obsessie voor seks') zet stormachtige en uiteindelijk noodlottige ontwikkelingen in gang. Jan Kikkert beschrijft in deze roman indringend de eenzaamheid van een jonge vrouw, worstelend met haar beladen verleden, en de ontreddering van een man die aan zijn hartstocht voor haar ten onder lijkt te gaan.




Hotel California is het debuut van journalist en presentator Jan Kikkert en beschrijft het leven van een journalist die gevoelens krijgt voor een jonge vrouw. Dit lijkt in eerste instantie een clichéverhaal te worden, maar het verhaal bevat veel meer elementen.

Ik kreeg dit boek thuis als verrassingsboek en wist van tevoren dus ook niet wat ik kon verwachten. Hierdoor ben ik geheel neutraal begonnen met lezen en de schrijfstijl van Kikkert viel erg goed in de smaak. Het verhaal speelt zich vooral af in Hilversum en op een eiland voor de kust van Brazilië, waar hotel California zich bevindt. De ironie van Kikkert komt duidelijk naar voren in het verhaal en ook zitten er verschillende punten in die overeenkomen met de werkelijkheid. Zo kan je in het personage Rem Smeeds duidelijk kunstenaar Rob Scholte herkennen.

Het boek zelf zit boordevol met uiteenlopende personages en Kikkert krijgt het voor elkaar om er een geloofwaardig verhaal van te maken. Er wordt geen poespas gebruikt of lang stilgestaan bij karakteromschrijvingen of achtergrondinformatie. De manier van schrijven is gewoon kort en krachtig, maar kan er wel een goed beeld van de karakters gevormd worden. Hierdoor blijft het verhaal je aandacht vasthouden en voor je het weet sla je alweer de laatste pagina’s om. 

Ondanks de nodige ironie waarmee het boek is geschreven, is er wel degelijk plaats voor serieuzere problemen. Onderwerpen die duidelijk naar voren komen zijn liefde, afgunst, vriendschap, seks, maar vooral eenzaamheid. De personages worstelen elk op hun eigen manier met hun eenzaamheid en dit beschrijft Kikkert op een ontzettend pakkende manier.

De cover van het boek heeft niet meteen een bepaalde aantrekkingskracht en ik kreeg het idee dat het boek al tientallen jaren oud was. Toch moet je je niet laten weerhouden door deze cover. Met dit boek wordt maar weer bewezen dat het gezegde ‘don’t judge a book by its cover,´ volkomen terecht is. Niet alleen liefhebbers van Wolkers Turks fruit, maar ook lezers die normaal gesproken wat luchtigere feelgoodromans lezen, zullen zeker met dit boek uit de voeten kunnen. Ik geef hier dan wel mijn mening van het verhaal weer, maar eigenlijk is dit een boek wat je gewoon moet proberen. Van mij krijgt dit debuut in ieder geval 4 sterren en ik hoop dat de directe schrijfstijl die Kikkert hanteert ook terug te lezen is in zijn volgende werk. 

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

woensdag 13 december 2017

Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer







Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer

Feelgood

Met dank aan Uitgeverij NAU voor het beschikbaar stellen van deze recensie-exemplaren t.b.v. deze leesclub.

Lezen mee in deze leesclub:

Yvonne Kraaij, Petra Van der Berg, Sabine Martinez, Annelien Kruithof
(Marieke Konings-Postema heeft - vanaf hier - niets meer aangeleverd voor de leesclub. Zij wordt uitgesloten voor een eventuele volgende leesclub)


Wat is de kracht van het verhaal en wat is de meest opvallende factor/element?


Yvonne: De kracht van het verhaal vind ik dat werk niet je leven is maar je familie, je partner je kind en andere dierbaren. Opvallend vind ik dat zo’n pientere zakenvrouw als een blok valt voor zo’n gladjanus van een Guido.

Petra: Périne denkt dat alles moet wijken voor haar glossy Pearls, maar ze komt er achter dat er toch meer belangrijke zaken zijn in het leven: partner, familie en vrienden: mensen dus!

Sabine: De kracht vind ik toch wel dat je denkt dat je keihard bent, de liefde dit altijd kan kraken. Daar valt niet tegen te vechten. Life is full of surprises. In vele verschillende vormen.

Annelien: Dat Périne toch voor haar moeder en zus blijft zorgen ondanks diverse moeilijkheden met hen. Het meest opvallende vond ik dat ze geld als water leek te hebben en dat ze erg naïef was met Guido (zo'n geslaagde carrièrevrouw en dan zo makkelijk in de woorden van Guido tuinen)


Werkt de auteur naar de plot toe en hoe doet ze dat? Bouwt ze dit op of .........?


Yvonne: Het groeit zeker omdat je de personages steeds beter leert kennen en benieuwd bent welke geheimen er aan het licht komen. Het boek wordt goed afgesloten, omdat alle vragen die je gaandeweg hebt allemaal wel beantwoord worden.

Petra: Ja, het begint met een heftige proloog met een voor ons dan nog onbekende jonge moeder, waarna we kennis maken met Périne die breekt met haar vriend. Pearls wordt een succes, maar Périne komt er wel achter dat werk niet het enige belangrijke in het leven is. Gaandeweg lezen we ook wat er aan de proloog vooraf is gegaan en hoe het nu met die moeder en de dochter gaat.

Sabine: Het verhaal groeit zeker, omdat je de personages steeds beter leert kennen en benieuwd bent welke geheimen er aan het licht komen. Het boek wordt goed afgesloten, omdat alle vragen die je gaandeweg hebt allemaal wel beantwoord worden.

Annelien: Ja dat vind ik wel. Menno wordt in het begin al geïntroduceerd en blijft terugkomen in het verhaal. Gaandeweg ontdek je dat beide nog gevoelens hebben voor elkaar. Je wordt meegenomen in het opzetten van haar glossy Pearls en hoe dit vorm krijgt en succesvol wordt en ook de band met haar moeder en zus wordt goed bijgehouden. Het verhaal groeit wel.


Kerstactie 2017 komt er aan!!! We gaan aftellen........




Het is december en we zullen het weten ook. Buiten is het guur, de wind gemeen koud. Het is al vroeg donker, kaarsjes aan, gordijnen dicht en dus is de gezelligheid vooral binnen te vinden.

Over tien dagen is het weer kerst. Sommigen van ons hebben serieus last van kerststress (ja, dat bestaat) en anderen zijn zowaar in kerststemming. Ook wij zijn achter de schermen al een tijdje met kerst bezig. 
Wij van De Perfecte Buren zijn namelijk de afgelopen weken hard aan het werk geweest om voor jullie, onze lezers en leden een serieus leuke kerstactie op touw te zetten en dat is gelukt! 
Maar zonder de enthousiaste medewerking van uitgevers en auteurs lukt dat natuurlijk niet. Samen met hen hebben we een overweldigend pakket aan boeken voor jullie beschikbaar. 
Voor iedere lezer zit er wel iets moois tussen. Spanning of romantiek, kinderboek of mannenboek, we hebben het allemaal! En wij mogen nu dus voor Kerstman(vrouwen) spelen, hoe geweldig is dat? Zomaar! Omdat iedere lezer een extra lekker boek verdient op deze donkere dagen.

Zie je jezelf al zitten? Lekker op de bank, of in je favoriete stoel. Heerlijk in een fleecedeken gedraaid met de regen (of misschien wel wat sneeuw!) tegen het raam. Voor de romantici onder ons een paar kaarsjes aan of zelfs warm voor de open haard. Het heeft wel iets. Kerst is geen echte kerst zonder een lekker boek, toch?

Hoe maak je kans op zo'n geweldige boekenprijs? 
Over vijf dagen gaan we op de BESLOTEN GROEP knallend van start, vijf dagen lang, iedere dag een thema met de hele dag door de meest geweldige boeken die voorbij komen. 
Het enige dat je hoeft te doen is goed de voorwaarden lezen, die is bij iedere winactie op een klein detail na hetzelfde. Gemakkelijker kunnen we het niet maken, doe jullie mee?

Gun je een andere leesvriend(in) ook een kans om te winnen, meld deze persoon dan gerust aan als lid, iedereen maakt kans, want bij De Perfecte Buren doen we het op de ouderwetse manier en helemaal in de sfeer van deze tijd van het jaar, lotjes trekken! Dus wil je een lotje (of meer) meld je dan HIER aan!

(p.s. er kan op Facebook ook nog steeds gestemd worden op de boeken voor onze Publieksprijs voor het beste boek van 2017!!!)

'Twee kleine visjes' – Sofie Schollaert


Genre: kinderboek / prentenboek
Uitgever: Boekscout
ISBN: 9789402240443
Uitvoering: pdf-bestand
Aantal pagina's: 48
Uitgave: november 2017

Met dank aan Sofie Schollaert en uitgeverij Boekscout voor het pdf-bestand om zo het boek ‘Twee kleine visjes’ te kunnen recenseren.

Twee kleine visjes denken dat het leuker zou zijn om een grote walvis te zijn. Is dat wel zo? Ze gaan op zoek naar de tovenaar van de zee en leren een belangrijke les. Beleef het grote avontuur van onze twee vriendjes mee en ontdek de wondere onderwaterwereld.

Dit prentenboek met kleurrijke illustraties is in rijmvorm geschreven. Hierdoor is het zowel een vrolijk voorleesverhaal als prachtig inkijkboek.

Kleurrijk, de cover van dit boek valt meteen op en de toon wordt binnenin het boek voortgezet. Zeer kleurrijke en prikkelende tekeningen nemen je mee in het verhaal over twee kleine visjes. Hoewel de tekeningen erg mooi zijn, vind ik ze wel vrij plat getekend. Ik mis diepte en beweging terwijl de zee, waar dit verhaal zich afspeelt, toch nooit stilstaat.

Toch zijn de tekeningen zeker pakkend. Wij mochten dit boek als pdf-bestand recenseren en ik was benieuwd of het boek op deze manier wel de aandacht van mijn dochter Helena kon trekken. Dit lukte mede dankzijn die kleurrijke tekeningen. Nadeel van het recenseren van een pdf-bestand is dat je niet lekker samen op de bank kunt klimmen en in het boek kunt kruipen. Dat is gelukkig op te lossen door lekker op schoot aan tafel te gaan zitten en zelf met behulp van pijltjestoetsen te mogen bladeren. Dat is toch weer eens wat anders.

Na de eerste indruk nam het verhaal ons mee met twee kleine visjes die graag groot willen zijn. De tekst is op rijm en leest vloeiend. In het begin wordt er overmatig gebruik gemaakt van verkleinwoordjes. Hier ben ik geen fan van en het was dan ook een opluchting dat Schollaert snel een goede balans vond in het wanneer wel en wanneer niet verkleinen van de woorden.

Een ander goed onderdeel in dit boek is het personage van de tovenaar. Een tovenaar of heks maakt altijd indruk op Helena, waardoor verderop in het boek haar aandacht opnieuw gevangen werd. Dit zorgt ervoor dat het verhaal bij haar blijft hangen. Tevens creëren de momenten van de tovenaar een goede spanningsboog in het verhaal.

De boodschap van het verhaal (wees blij met wie je bent, wens niet om een ander te zijn) sluit het verhaal mooi af. Het is een boodschap die nog weleens vergeten wordt. Mooi om ter sprake te brengen bij zowel kinderen als volwassenen. Schollaert zet een knap kinderboek debuut neer met ‘Twee kleine visjes’ waarmee ze dan ook 4 sterren verdient.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren






dinsdag 12 december 2017

Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer






Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer

Feelgood

Met dank aan Uitgeverij NAU voor het beschikbaar stellen van deze recensie-exemplaren t.b.v. deze leesclub.

Lezen mee in deze leesclub:
Yvonne Kraaij, Petra Van der Berg, Sabine Martinez, Marieke Konings-Postma, Annelien Kruithof & Nancy de Brucker voor DPB



Wat zegt de titel over het boek? M.a.w., past de titel bij het verhaal? 


***
  
Yvonne: De titel vind ik heel goed bij het boek passen want ‘Verzwegen’ loopt door de gehele verhaallijn van het boek.

Petra: Titel past precies bij het verhaal. Het loopt als een 'roze' draag door het verhaal heen.

Sabine: De titel past er wel goed bij. Het grootste gedeelte gaat er over dat Périne medina jarenlang verzwegen heeft. Ook verzwijgt medina een tijd lang wie ze is dus ja de titel past zeker.

Annelien: Onverwachts past de titel wel. Omdat ik in eerste instantie de indruk had dat het boek vooral over haar glossy zou gaan kon ik de titel moeilijk plaatsen. Nu na het lezen en met de hele verhaallijn over Medina snap ik de titel en past hij wel. De cover snap ik daarentegen totaal niet, ik denk dat daar iets anders beter had gepast. Een mond met parels vind ik niet dit verhaal weergeven. Dat had veel vlotter gekund meer gericht op de omgeving van een redactie bijvoorbeeld.


De auteur beschrijft altijd uitvoerig welke kleding de personages dragen, dit is bewust gedaan! Vind je dit een meerwaarde - in functie van het verhaal - of vind je het TE , herken je de merken, ..........?


Yvonne: Ik vond dat element wel grappig want op die manier ging ik het visualiseren en zag ik het personage voor me. Glossy gaat natuurlijk over beauty, mode enzovoorts, dus het past wel in het boek.

Petra: Ook ik heb zelf zo niets met merken, maar ik kan mij zeer goed voorstellen dat dat anders is wanneer je bij zo’n glossy werkt. Vond het in ieder geval passend in het verhaal! 

Sabine: Voor de beeldvorming vond ik het prima. Ik vond het niet irritant. Ik heb zelf niks met merken maar het paste er goed bij, ook bij de personages.

Marieke: Ik heb zelf niet zoveel met merken, het hielp wel mee aan beeldvorming van de personages. Vond het zeker niet te veel.

Annelien: Ik zit niet zo in de merken dus die details vind ik niet zo interessant maar ik snap dat dat lezers juist aan kan spreken en helpen bij de beeldvorming. Voor mij hoeft er ook niet constant verteld te worden hoe een personage zich kleed maar je wilt wel af en toe wat lezen hierover voor je beeldvorming. Ik vond het in dit boek niet storend.






In gesprek met Aaltje van Zweden


Aaltje van Zweden is de echtgenote van de befaamde dirigent Jaap van Zweden. Dit jaar verscheen een indrukwekkend boek van haar hand onder de titel “Om wie je bent”. De recensie is HIER te lezen.
Wij konden haar enkele vragen stellen terwijl ze in New York verblijft. Uiteraard hielp e-mail daar een handje bij. 

Je boek gaat in hoofdzaak over jullie zoon Benjamin die een zware vorm van autisme heeft. Hoe kwam je op het idee om jullie lotgevallen in een boek op te nemen en daarmee een stuk intimiteit uit je leven aan het grote publiek “prijs te geven”? Heeft de eerder gemaakte documentairefilm daarin een katalyserende rol gespeeld?
Toen Benjamin 27 jaar geleden geboren werd wist ik al snel dat hij anders was. Maar wat was er dan? Hij sloot zich af, zat urenlang in zijn kamer te wiegen en met zijn handjes te wapperen. Hoe moest ik contact met hem maken? Wij zochten ons heil in het medische circuit, een slopende periode van ontelbare tests en sombere prognoses brak aan. Het was het begin van een jarenlange zoektocht naar de meest uiteenlopende behandelmethodes. Die zoektocht heeft ons een keur aan inzichten geboden. Dat hebben we nooit in de luwte gehouden. We hebben onze ervaringen altijd gedeeld met lotgenoten en andere betrokkenen en daarmee was de basis gelegd voor Stichting Papageno. Tegelijkertijd vatte ik het plan op een boek te schrijven. Het schrijven is een jarenlang proces geweest. Door delen van mijn leven in elkaar te passen en naast elkaar te plaatsen heb ik zin en betekenis kunnen vinden. Dat leek mij de moeite waard om te delen.

Het schrijven gaat je zo op het oog tamelijk gemakkelijk af. Het verhaal is in elk geval toegankelijk en gemakkelijk leesbaar. Heb je bij het schrijven een sparringpartner uit de professionele schrijfwereld gehad?Bij het opschrijven van mijn verhaal hebben velen mij geïnspireerd, aangemoedigd en geholpen de boodschap die ik wilde overbrengen scherp te krijgen. In de laatste fase heb ik hulp gehad van een vriendin, vooral het samenvoegen van al het materiaal tot een goed lopend verhaal was een hele uitdaging.

Welke rol heeft je uitgever Ambo|Anthos gespeeld in het schrijfproces?
Ambo|Anthos heeft ondersteund in de redactie, marketing en verkoop.

Opvallend is dat je ook je eigen traumatische jeugd onderdeel van het verhaal hebt gemaakt. Dat deel van het boek is –zoals de lezer zal ontdekken- zeer functioneel. Niettemin lijkt het niet gemakkelijk hierover details te openbaren. Hoe heb je dat zelf ervaren bij het schrijven?
Achteraf gezien bleek de ontwikkeling van Benjamin parallel te lopen met mijn eigen ontwikkeling. Hoewel het niet mijn bedoeling was realiseerde ik mij gaandeweg het schrijfproces dat ik mijn jeugd niet onbenoemd kon laten en het was inderdaad niet makkelijk om hier openhartig over te schrijven. Mijn wens meer aandacht te genereren voor de verwoestende gevolgen van alcohol voor de omgeving heeft mij daarbij geholpen.

Je echtgenoot Jaap is door zijn beroepsmatige bezigheden een globetrotter en is vaak elders. In hoeverre heeft dat extra druk gelegd op jullie gezin?
Een carrière als musicus vraagt altijd grote inzet en dagelijkse toewijding ook van het gezin. Jaaps bestaan als dirigent heeft de laatste 10 jaar een grote vlucht genomen en dat eist zijn tol. Het opvoeden van een kind met autisme en een verstandelijke beperking is zwaar en daar heb je zoveel mogelijk ondersteuning bij nodig. Toen onze kinderen jong waren was Jaap concertmeester van het KCO (Koninklijk Concertgebouworkest; CK) en gelukkig meer thuis.

Heb je de smaak van het schrijven te pakken en ga je meer schrijven ondanks je ongetwijfeld zeer gevulde agenda?
Als Jaap in 2018 aanvangt als chef-dirigent van het New York Philharmonic Orchestra zal onze agenda nog gevulder zijn. Ik blijf mij onverminderd inzetten voor Stichting Papageno. Geïnspireerd door onze lange zoektocht naar een diagnose en goede begeleiding voor Benjamin werk ik momenteel aan de realisatie een expertisenetwerk voor vroegdiagnostiek en begeleiding. Maar het schrijven laat mij niet meer los, een onderwerp voor een volgend boek vraagt om uitwerking, nu nog de tijd vinden!


Dankjewel voor je openhartige antwoorden, Aaltje!

Charles Kuijpers