vrijdag 22 november 2019

‘What the h@ck!‘– Maria Genova



Genre: fictie 10-12 jaar
Uitgever: Kluitman
ISBN: 9789020622447
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's:127
Uitgave: oktober 2019

Hartelijk dank aan UitgeverijKluitman voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

André komt op het idee om voor een project een website te bouwen waarbij hij tips geeft om je pc en mobiel te beschermen tegen hackers. Hij krijgt daarvoor de hulp van de oudere broer van Sanne, een klasgenootje waar hij een oogje op heeft. Zijn project heeft succes, tot hij berichten krijgt van ene DarkHacker13. Doet André wat deze onbekende hacker wil? En hoever durft hij gaan in de strijd tegen hem? 

Mening
Maria Genova heeft met What the h@ck! een spannend en leerrijk jeugdboek neergezet. Het bestaat uit twee delen. Naast het spannende verhaal is er ook een hele hoop informatie te vinden over hoe je je kunt beschermen tegen hackers. Zowel jongeren als hun ouders kunnen hier zeker iets uit leren. 

Cybercriminaliteit, phishingmails, hacken,… In ons digitale tijdperk kun je niet voorzichtig genoeg zijn als het gaat over het beschermen van je digitale gegevens. Dit zowel op je computer als op je Smartphone. Bijna iedereen krijgt er ooit eens mee te maken. Kijk maar eens je spam box na, daar zitten zeker wel een aantal verdachte mailtjes in. Goed beveiligen is dus de boodschap. Maar hoe doe je dat? Dat is waar What the h@ck! over gaat. 

De plot van het verhaal is eenvoudig maar goed uitgewerkt. Je krijgt een duidelijk beeld van wat een hacker allemaal kan doen en wat de gevolgen hiervan kunnen zijn. Dat ontdekken Sanne en André in het verhaal. Vooral André, die niet ingaat op de eisen van DarkHacker13. Het verhaal op zich is kort, dus is er weinig tijd voor grote plottwisten of onverwachte ontknopingen. Toch vormt het een spannend geheel dat mooi is afgerond. Daarnaast is het hoofddoel van dit boek niet het verhaal, maar de boodschap die erachter zit. En dat komt uitgebreid aan bod in het tweede informatieve deel van het boek.

In het tweede deel krijgen we een beeld van de website die André heeft gemaakt. Deze zorgt voor een heleboel informatie op het gebied van cybercriminaliteit, en wat je zelf eraan kunt doen. Zo krijg je o.a. tips over hoe je phishingmails kunt herkennen, welke websites fake zijn, en hoe je je pc en mobiel beter kunt beveiligen. Jongeren kunnen hier erg veel van leren, maar volwassenen ook. 

Door de integratie van de Andrés website in dit tweede deel, is er een directe link met het verhaal. Dat maakt het voor de jeugdige lezers extra interessant en tof. Nog iets leuks: deze website, whatthehackonline.nl, bestaat ook echt. Daar kun je een quiz doen om je digitale kennis te testen. Ik deed de test ook zelf, en na ieder antwoord krijg je uitgebreide informatie. De vragen zijn daarnaast gebaseerd op de informatie uit Andrés website. Heb je daarna zin in wat actie? Dat kan. Op de website joinhackshield.nl kun je via het spel HackShield zelf de strijd aangaan tegen Darkhacker13. En tegelijk leer je nog iets bij. Een heel slim extraatje dat jongeren absoluut fantastisch zullen vinden. Een game gecombineerd met een boek, dat is een goede zet! 

Maria Genova heeft een hele vlotte schrijfstijl die perfect is aangepast aan het doelpubliek. Ook het informatieve gedeelte is op een erg eenvoudige manier geschreven, op het niveau van jongeren. Het is spannend, en tegelijk leren ze dingen die ze niet op school zien, maar die eigenlijk héél erg belangrijk zijn in het tijdperk waar we nu leven. Dit alles wordt gebracht via het sympathieke personage André en ethische hacker Rickey.

Oordeel
What the h@ck! is een dun boekje, wat ik al snel uit had. Niettemin vond ik het verhaal spannend, en heb ik zelfs als volwassene nog bijgeleerd over hoe ik mezelf nóg beter kan beschermen tegen hackers. Zo ga ik nu nog sneller alle nodige updates uitvoeren op mijn apparaten i.p.v. te wachten tot het mij beter uitkomt. Ook heb ik gecontroleerd of mijn emailadressen wel nog veilig zijn en niet zijn aangetast door een datalek. ’pwned’ noemt met dit. Ook heb ik mijn wachtwoorden sterker gemaakt dankzij de tips die in dit boekje staan. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Ik spreek uit ervaring. Daarom vind ik dit boek echt een must voor iedere jongere en hun ouders. Zeker omdat je hier niets over leert op school, terwijl dit o zo belangrijk is. Een heel goede zet van Maria Genova! Ik geef What the h@ck! daarom ook een zeer welverdiende 4 sterren!

Severine  
Perfect Buren



‘Dames op de Herengracht’ - Margareth Hillebrandt



Genre: roman
Uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 9789491875905
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 194
Verschijningsdatum: oktober 2019 

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Drie vriendinnen delen decennia lang hun leven en vriendschap met elkaar. Na een leven vol hoogte en dieptepunten besluiten zij om samen een pand aan de Herengracht in Leiden om te toveren tot een huis waarin zij zowel samen als apart kunnen leven. Voor het vierde appartement in het verbouwde pand wordt een bewoner gezocht en gevonden. De vier personages zijn in de zeventig en delen vanaf dat moment lief en leed met elkaar. En dat valt niet mee. 

Mijn mening
Uitgeverij LetterRijn brengt het jongste boek van Margareth Hillebrandt en wat direct opvalt, is de glanzende omslag. En daarmee wijkt dit boek af van de huisstijl van deze Uitgeverij. En dat mogen ze vaker doen. Het geeft het aanzien van het boek meer glans en oogt chique.

Het boek beslaat nagenoeg tweehonderd pagina’s en nodigt uit het in een dag uit te lezen. Dat het de auteur meer tijd heeft gekost om het verhaal te vertellen, moge duidelijk zijn. De auteur schreef meerdere boeken waaronder de thriller Jeugdzonde en toch is het voor mij de eerste kennismaking.
Het artwork is prachtig en oogt fris, aantrekkelijk en helemaal van nu.

Wat mij direct opvalt wanneer ik ben beginnen te lezen is de ietwat formele taal en oubollige zinnen en woorden die zijn gekozen: Hospiteergesprek, vousvoyeren, onzerzijds, kakofonie, verbouwereerd gade te slaan. Het zorgt ervoor dat ik mij moeilijk kan identificeren met de personages en hun gedrag en persoonlijkheid. 

‘Aangestoken door dit formele gebaar maakte Julia een enigszins stramme reverence, vergezeld van een frivool giecheltje’.

Ik hoor tijdens het lezen de stem van Jort Kelder en dreig al snel af te haken. Ik lees boeken om mij te identificeren met de personages en als het ware in hun huid te kruipen. Dit is zo’n ver van mijn bed show en vreemd genoeg realiseer ik mij tegelijkertijd dat het verhaal boeit. Een contrasterende constatering.

Los van een enkele terugkeer naar het verleden, wordt het verhaal chronologisch verteld. Het eerste deel van het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Dorine, de initiator rond de koop van het pand aan de Herengracht. Zij heeft een formele vertelstijl. Het tweede deel wordt verteld door Dolf. Dolf is een interessant personage. Zijn schrijfstijl en levensstijl zijn identiek. Losjes en sympathiek, mede versterkt door zijn liefde voor lezen en muziek. Hij heeft een grote platencollectie uit de jaren zestig en zeventig en verovert niet alleen daarmee mijn hart. Hij weet ook mijn waardering en liefde voor dit boek aan te wakkeren.
  
Eindoordeel
De twee ik-personen in dit verhaal wonen samen, delen hun vriendschap en lijken in niets op elkaar. En omdat ik mij eerst niet kon verbinden en later wel, werd mij duidelijk dat hier een zeer sterk staaltje vertelkunst wordt getoond.

In nog geen tweehonderd pagina’s worden de vier bewoners zeer krachtig neergezet. En wordt het karakter en vele eigenschappen van deze personages versterkt door het wisselende perspectief. Wat vind ik van jou en jouw gedrag, vanuit meerdere camerastandpunten. Razendknap en ragfijn uitgevoerd. 
De ene lezer zal zich verbonden voelen met die, de andere lezer weer met een ander personage. En ze verschillen zo van elkaar dat niet alleen jouw voorkeur maar ook jouw allergie ertussen kan zitten, zo bleek.

Wat de bewoners met elkaar verbindt, is de zorg en aandacht voor elkaar. Wanneer je ouder bent en merkt dat lijf en geest beginnen te protesteren, heb je hulp nodig. En aandacht en liefde. En daar zit dit verhaal vol mee. Een ode aan vriendschap en het leven. 

De volgende keer dat ik in Leiden ben, bel ik bij ze aan. In de hoop dat ze open doen. Met veel plezier geef ik de drie dames ieder een ster. Drie dikke sterren voor dit boek.

Mijn persoonlijke songtekst
What do I do when my love is away?
(Does it worry you to be alone?)
How do I feel by the end of the day?
(Are you sad because you're on your own?)
No I get by with a little help from my friends
Mm I get high with a little help from my friends
Mm gonna try with a little help from my friends
https://youtu.be/ZdfQ-fruMdg
( With a little help from my friends – Joe Cocker (origineel van the Beatles))


Peter van Bavel
Perfecte Buren


donderdag 21 november 2019

Blogtour ‘King 3 - Achter gesloten deuren’ – Olivia Lewis






Genre: new adult 
Uitgever: Ellessy
ISBN: 9789086603992
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 325
Uitgave: oktober 2019

Dank aan Uitgeverij Ellessy voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar t.b.v. de blogtour.

In dit derde deel rondom de familie King pakken we het verhaal op, precies waar het voorgaande deel is geëindigd. Het boek begint met een terugblik op de eerste twee delen en een toelichting met betrekking tot de belangrijkste personages. Ondanks deze informatie is het niet aan te raden met dit derde deel te beginnen als je de eerste twee delen niet hebt gelezen. Je doet de serie tekort wanneer je dat zou doen. Het verhaal is gewoon te interessant om nu pas in te springen. Daarbij mis je essentiële informatie om alles naar waarde te kunnen plaatsen.

SPOILER: In de voorgaande delen hebben we uitvoerig kennis gemaakt met Luci, Benjamin en Joshua King. Ondanks dat ze alles hebben wat hun hartje begeert is het huwelijk van Ben en Luci niet meer wat het is geweest. Naar de buitenwereld toe lijkt er niets aan de hand en zie je een succesvol stel met twee prachtige kinderen. Doordat Ben veel afwezig was zijn de twee uit elkaar gegroeid. Nadat Josh, de jongere broer van Ben, in huis is gekomen is dat alleen maar verergerd. De aandacht die Luci van Ben niet kreeg, kreeg ze namelijk wel van Joshua. Een emotionele periode waarin eerst werd ontkend wat er speelde ontwikkelde een stiekeme affaire zich tot een liefdesrelatie. Dit leidde tot een pittige confrontatie tussen de drie waar de spanningen hoog opliepen. Toch is er ondanks alles respect en liefde voor elkaar, ze proberen met z’n drietjes tot een oplossing te komen. Ben neemt zijn verlies maar speelt geen open kaart en Joshua weet dat. Maar er is meer aan de hand in de familie King waardoor de boel op scherp komt te staan. Joshua ontdekt een goed bewaard geheim en dat slaat de grond onder zijn voeten weg. Hij weet maar op een manier te reageren en dat is vluchten.

In dit derde deel zijn Ben en Luci in alle staten. Onzekerheid en angst vieren hoogtij want ze hebben al ruim een week niets van Joshua vernomen, hij lijkt van de aardbodem verdwenen. Wanneer hij zich uiteindelijk dan toch meldt is er opluchting maar zijn er ook zorgen en boosheid. Wat als Luci en Joshua ooit op problemen stuiten, vertrekt hij dan ook? Ondanks haar liefde voor hem krijgt het vertrouwen wel een deuk. Vertrouwen speelt sowieso een grote rol in dit deel en dat wordt menigmaal op de proef gesteld. Maar ondanks dat gaan ze wel voor elkaar door het vuur. Kom niet aan de broers of Luci want dan heb je een probleem. En het vuur wordt ze flink aan de schenen gelegd in dit deel.

Achter gesloten deuren is een new adult waar de vonken vanaf vliegen. Zowel qua verhaal als op erotisch vlak. Het verhaal is wederom een mix van spanning, sensatie en sexyness, een heerlijk boek! Olivia Lewis weet me nu voor de derde keer volledig voor zich te winnen. De King mannen zijn krachtig en mysterieus, Luci is een heetgebakerde tante die hunkert naar liefde en een sterke arm om haar schouders. Er is verdriet omdat het met Ben niet is geworden wat ze had gehoopt, er is hoop omdat Joshua haar dit wel kan geven. In goed overleg lukt het gedrieën hun situatie te overzien. Maar hoe gaat de buitenwacht hierop reageren en hoe gaan ze dit in praktijk brengen? Omdat ze zoveel met elkaar hebben meegemaakt is het allemaal veel complexer dan je op het eerste oog denkt.

De familie King is doordrongen van schone schijn, geheimen, verzwegen trauma’s en veel oud zeer. Die combinatie geeft dit verhaal meerdere lagen en gaat daardoor verder dan een ‘gewone’ new adult. Natuurlijk liegen de erotische scenes er niet om, maar ze zijn wederom functioneel voor het verhaal en daardoor ook mooi. Het taalgebruik van Olivia Lewis is gedoseerd maar met vlagen wel pittig. Waar ruzie is merk je dat, waar stomende scenes zijn idem. Lewis past zich per situatie aan en dat is knap. Vaak is het zo dat erotiek uitnodigt om ordinair te worden, daar is hier geen sprake van. Maar nogmaals, deze scenes laten verder niet veel aan de verbeelding over.

Dat een nieuw adult ook spannend kan zijn merken we ook nu weer. Het impulsieve gedrag van Luci en Joshua kan zowel heftig als komisch zijn, dat ligt aan de situatie. Er waren scenes waar ik vreselijk om moest lachen, vooral tegen het eind waar Luci Joshua voor de gek houdt in de badkamer. Lewis is heel goed in het beeldend beschrijven van haar personages en gebeurtenissen. Ze doet dat dusdanig waardoor je echt een hekel of juist sympathie voor bepaalde mensen krijgt. De overeenkomsten en verschillen tussen bepaalde karakters versterken het verhaal, zoals de opvliegende aard van Luci en Joshua. De gelatenheid van Ben brengt vaak rust maar het vermoeden dat hier in het laatste deel verandering in gaat komen is groot.

Achter gesloten deuren belicht vooral het familieverhaal en geeft een goed beeld over de jeugd van de broers en hun afkomst. Het verklaart veel over de houding en het gedrag van Ben en Joshua maar ook over hun sterke onderlinge band en vergevingsgezindheid. Die verhaallijn is heel sterk. Er staan na het lezen van dit boek nog wat lijntjes open, er zijn behoorlijk wat vragen waarop we hopelijk in het slotdeel antwoorden krijgen.

Het allerergste is dat Lewis afsluit met een thrillerwaardige cliffhanger… tenenkrommend en spannend! Dit vraagt om deel vier, en heel snel graag! 4 sterren voor de 3e King.

Patrice
Perfecte Buren

Lees HIER deel 1 'Spelen met vuur'
Lees HIER deel 2 'De affaire'

  
 .

‘Blauwe zomer’ – Leo Blokhuis



Genre: Roman
Uitgeverij: Ambo|Anthos
ISBN: 9789026348099
Uitvoering: e-book
Aantal pagina’s: 352
Verschijningsdatum: september 2019 

Met dank aan Uitgeverij Ambo|Anthos voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Chris is een Nederlands-Indische jongen die na een vlucht naar Nederland samen met zijn broer en een paar vrienden de Indo-Rock in Europa introduceert. Johan is een jongen die streng religieus is opgevoed en als bassist een rol krijgt in de band. Hij vecht tegen zijn ouders en de oordelen die er over Indonesiërs bestaan. Daarnaast vecht hij om erbij te horen in een band waarin hij de enige blanke is.

Mijn mening
Een boek is een boek wanneer je het kunt voelen, bekijken en ruiken. Van de Uitgeverij ontving ik een E-book waardoor ik niets kan melden over het uiterlijk en de vormgeving. Hoeveel pagina’s het boek heeft, heb ik dan ook op internet moeten vinden. Het mag duidelijk zijn dat papieren exemplaren mijn voorkeur genieten.

Wellicht heeft dit boek geen promotie nodig en verkoopt het zichzelf?! Het boek was de voorbije weken immers overal te zien, in de krant en op televisie. Leo Blokhuis, de muzikale verhalenverteller pur sang met zijn debuutroman. Ik ben benieuwd of ook daar muziek in zit en of dit boek over een aantal decennia nog in de Top 2000 van literaire werken zal staan.

Leo heeft een eenvoudige manier van vertellen en blijft dicht bij zichzelf. Blokhuis gebruikt eenvoudige zinnen en past qua schrijfstijl naadloos in het rijtje boeken dat ik hiervoor heb gelezen: Young-adult en jeugdboeken. Sterker nog, het toont grote gelijkenis met het boek Nooit meer Thuis van Martine Letterie, een jeugdboek over de vlucht van een Nederlands gezin uit Nederlands-Indië kort na de Tweede Wereldoorlog.

Het verhaal is daardoor niet uniek en geeft mij het gevoel het allemaal al veel eerder te hebben gelezen. En dan ook nog beter. De reis die de auteur naar Indonesië heeft gemaakt en de vele interviews die hij heeft gevoerd ter voorbereiding op dit deel van het verhaal, zijn niet slecht maar zeker niet nieuw.
Het voelt hier en daar als een letterlijke weergave van een reisverhaal enerzijds en opgetekende ervaringen van de geïnterviewde mensen anderzijds. De clichés over het eten in Nederland, het klimaat, de vooroordelen en het bekrompen gedrag van de Nederlanders zijn een herhaling van zetten en missen verrassingen.

Het personage Chris is dan weer een personificatie van de auteur zijn eigen jeugd. Met veel detail verhaalt hij over alle gebruiken in de gereformeerde kerk. En laat Chris er met gepast respect tegenaan schoppen. En daarmee lijkt het af en toe op een nieuwe aflevering uit Leo Blokhuis zijn televisieprogramma Achter de Dijken, hoewel die serie mij meer boeit. 

En daarmee heeft de auteur voor veiligheid gekozen, waardoor het emotie en verrassingen ontbeert en het leunt op braafheid en tuttigheid, zelfs daar waar voorman Chris drugs gebruikt en zich een slag in de rondte neukt. Ik mis de echte Seks, Drugs en Rock ’n Roll in zijn schrijfstijl. 

Eindoordeel
De meesterverteller heeft een veilig debuut gemaakt. Het boek zal worden gelezen omdat zijn naam erop staat. Ik heb het boek met plezier gelezen en merk tegelijkertijd dat ik het gehele verhaal heb gewacht op iets dat niet wilde komen. Het is allemaal te veilig en te herkenbaar.

Veel mensen delen mijn passie voor de persoon Blokhuis niet met mij. Ze vinden hem betweterig en belerend. Die zelfverzekerdheid en overtuiging heb ik in dit boek gemist. Ik vraag mij af of hij zich thuis voelt binnen het schrijversgilde. Wanneer muzikanten ineens opduiken als acteur in een film, ontstaat bij mij hetzelfde gevoel. Doe waar je goed in bent en hou het daarbij. Ik kan niet wachten op de nieuwe Top 2000 a gogo en kan zeker niet hetzelfde zeggen voor zijn volgende roman. Wat mij betreft geen notering in de Literaire Top 2000 maar een gerespecteerde muziekkenner die daarnaast nog een blauwe maandag auteur was. Ik geef Blauwe zomer twee sterren. En dat komt mede door zijn afspeellijst op Spotify met de passende muziek bij het boek over een Indo-Rockband.

Mijn persoonlijke songtekst
Ajoh Den Haag
‘Tis nu zestig jaar geleden dat die Indo’s
Met de boot aan kwamen varen
Tante Toetie en oom Pret
In plaats van Sinterklaas en Zwarte Piet
Nu voor goed afscheid genomen
Van ons warme land 

(Ajoh Den Haag– Antje Miemat - Een ode aan de Nederlands-Indische repatrianten en de Nederlands Indische (Indo Rock) muzikanten in het bijzonder)

Peter
Perfecte Buren


Boek van de Maand 'Het leven dat ik kende' - Esther Boek





Genre: roman
Uitgeverij: Hamley Books
ISBN 9789463886017
Aantal pagina’s: 295
Uitvoering: paperback 
Verschijningsdatum: november 2019

Met dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het leesexemplaar.


Dat wat mensen overkomt, kan grenzen aan het onwaarschijnlijke’. Dat schrijft Esther Boek in haar voorwoord bij dit indrukwekkende boek dat ze heeft geschreven over Roelf, een man die voor het noodlot geboren lijkt te zijn. Is het dan non-fictie dat de auteur heeft geschreven? Nee, het verhaal uit het boek is weliswaar gebaseerd op het leven van Roelf maar de auteur heeft het knap verweven tot een roman waarin duidelijk wordt dat niet ‘dat wat je overkomt bepaalt jouw leven, maar hoe je omgaat met dat wat je overkomt is essentieel’.
Met toestemming van de hoofdpersonen heeft de auteur hun verhaal verwerkt tot een roman.

Roelf wordt geboren in een typisch doorsneegezin: vader, moeder, meisje jongen. Maar als je door de façade van dat doorsneegezin kan kijken, zie je een ander leven. Vader en moeder zijn gedwongen te trouwen doordat Roelfs’ zus zich aandiende. Ze kunnen elkaar eigenlijk niet uitstaan. Roelf heeft geen steun aan hen en ook niet aan zijn oudere zus, die jaloers op hem is omdat hij wel ‘gewenst’ was. Nou, zo ervaart Roelf dat niet!

Op zijn zestiende gaan Roelfs ouders uit elkaar, zijn moeder hertrouwt en koopt een huis voor Roelf zodat hij vanaf dat moment helemaal zelfstandig zijn leven moest leiden. Geld om te leven moet hij zelf bij elkaar scharrelen. Gelukkig heeft hij veel vrienden die het wel chill vinden om bij Roelf te zijn, in zijn huis zijn geen regeltjes en kunnen ze doen en laten wat ze willen. Ook Roelf gaat behoorlijk los in die beginjaren, de alcohol vloeit rijkelijk en de meisjes zijn dol op hem. Maar hij is en blijft alleen.

Dat verandert wanneer hij Ellen tegenkomt. Ellen, die helemaal niet zo makkelijk te krijgen is. Maar zij raakt iets in hem, hij wil haar graag toelaten tot zijn leven. Daar moet hij veel moeite voor doen maar uiteindelijk lukt het hem. Het leven lijkt hem toe te lachen. Roelf en Ellen hebben een stormachtige relatie, alles aan Ellen is immers stormachtig, ze is stormachtig in alles wat ze doet. Er lijkt geen rem op haar te zitten, alle emoties die ze ondergaat zijn intens en dat heeft zijn weerslag op Roelf. Ze hebben afgesproken dat ze niet persé monogaam hoeven te zijn en beiden maken daar gebruik van. Maar hun basis is stevig en hecht. Ze besluiten te trouwen en niet veel later kopen ze een mooie boerderij. De boerderij is iets boven hun budget maar Roelf heeft intussen een goede baan, hij heeft zich via scholingen op kunnen werken. De boerderij is echt hun droomplek, ze beleven er prachtige momenten afgewisseld met inzinkingen en dramatisch gedrag van Ellen. Roelfs leven wordt op zijn kop gezet wanneer Ellen onverwacht zwanger blijkt te zijn. Hij heeft even tijd nodig om dat te verwerken maar dan gaat hij er samen met Ellen voor. Met de geboorte van Tim lijken ze in rustiger vaarwater te komen. Maar helaas is niets minder waar. De geboorte van Tim is de katalysator voor een aantal onverwachte wendingen in het leven van Roelf. 
  
Mijn mening
Esther Boek heeft een indrukwekkend verhaal neergeschreven in ‘Het leven dat ik kende’. Het is inderdaad een verhaal met gebeurtenissen die grenzen aan het onwaarschijnlijke, maar het is Roelf overkomen. Natuurlijk is dit verhaal ook een roman die zich vlot laat lezen. Het geheel is opgebouwd uit een aantal delen. Elk deel is goed herkenbaar en afgebakend. Het verhaal is chronologisch geschreven. De vaart zit er goed in, de belangrijkste episodes in het leven van Roelf zijn uitgebreid beschreven, de tussenliggende periodes kort zodat je de draad van het verhaal niet kwijt raakt.

De auteur beschrijft de onderliggende emoties goed, het wordt nergens sentimenteel maar een zakdoek hier en daar heb je echt wel nodig. De cover van het boek slaat op de ondertitel: ‘als je speelt met vuur, ben je nergens veilig’. Dat vuur zien we terug op de cover maar ook een vlinder, wordt die door het vuur verwoest? Het leven dat ik kende is het verhaal van Roelf, die een heel apart leven tot nu toe kent. Vier sterren voor een ontroerend verhaal dat niet verzonnen is.

Jeannie
Perfecte Buren


woensdag 20 november 2019

'Het Instituut’ - Stephen King



Genre: thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022587423
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 543
Verschijningsdatum: september 2019 

Met grote dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Luke Ellis is tien jaar en zit op een aparte school omdat hij ontzettend slim is. Zijn ouders worden in een nacht vermoord en Luke wordt wakker in een kamer die lijkt op die van hem. Maar de ramen ontbreken. Zijn oude vertrouwde leven is voor altijd weg en het overleven begint. Luke is tien jaar en zit in het Instituut. De nachtmerrie begint.

Mijn mening
De onvolprezen koning van het duister komt met een dikke pil vol spanning. Dat nieuws bereikte mij al in het voorjaar en ik was dan ook dolblij dat ik, als groot fan van het eerste uur, deze jongste King zou mogen recenseren. Het boek bleef lang liggen op mijn leesstapel omdat er spoedzaken voorgingen en omdat het koesteren zo nog iets langer mocht duren. 

Het boek ziet er prachtig uit met een intrigerende omslag waar gebruik is gemaakt van zowel mat als glanspapier. De twee andere releases van 2019 betroffen twee novelles. Zowel Gwendy’s knoppenkistals Verlichting scoorden hoog en maakten mijn verlangen naar een dik boek groter. En daar lag hij in mijn handen, de nieuwe King bij zijn nieuwe Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij. Zoals bij ieder boek van deze auteur heeft het verhaal geen lange aanloop nodig. Je gaat direct van de allerhoogste duikplank en voelt de sensatie in je buik. Deze keer geen Castle Rock waar zijn meeste boeken zich afspelen maar een nieuwe geografische serie aan locaties. En het maakt niets uit. Je voelt je er direct thuis.

Het verhaal is ziekmakend goed en neemt de allergrootste angst als uitgangspunt. Ergens anders wakker worden en alles kwijt zijn wat je nog had toen je in slaap viel. En kind zijn. De overtreffende trap van angst. Rust, Regelmaat en Reinheid worden ingewisseld voor Levensgevaarlijk, Levensbedreigend en Levensecht. 

Er zijn wederom vele tientallen personages en ze verrijken het verhaal zonder uitgebreide intro. Stephen King heeft het talent om ieder personage als een oude bekende te brengen. Alles voelt vertrouwd en huiveringwekkend nieuw, op hetzelfde moment.

Het dankwoord aan het eind van het verhaal is liefdevol en prachtig. Het toont zijn grote vriendschap en respect voor Russ Dorr, de man die veertig jaar lang zijn steun en toeverlaat was bij het checken en aanleveren van feiten voor de verhalen van Stephen King. 

Eindoordeel
Stephen King did it again.
Hij heeft wederom een boek geschreven met kinderen in de hoofdrol. Zijn grootvaderschap zal hier wellicht inspiratie voor hebben geleverd. Schijnveiligheid en bemoeienis van de overheid, zijn de thema’s. Stephen King haalt zoals we van hem gewend zijn, weer lekker uit naar Donald Trump.

’Trump en zijn handlangers snappen net zo weinig van cultuur 
als een ezel van algebra’.

Zijn er punten van kritiek? Ja, twee zelfs. De spanningsboog en het tempo aan gebeurtenissen zijn niet altijd even consistent. Hierdoor ontstaat bij mij het idee dat er delen geschrapt en ingekort hadden kunnen worden. Ik verloor mijn gevoel van een vijfhonderdplus paginalange bungeejump-sprong in mijn buik bij tijd en wijlen.

Daarnaast miste ik het sociaal-emotionele niveau van een tienjarige in de reactie op alle gebeurtenissen. De tienjarige kinderen reageren als volwassenen. En daar waar sprake is van een hoge intelligentie is er op sociaal-emotioneel vlak vaak een achterstand. En dat maakt hun kille reacties minder echt. Maar laat ik benadrukken dat de euforie overheerst. Al met al onderscheidt de auteur zich ook met dit werk weer. Wat een boek. Vier sterren voor het in de ogen durven kijken van de grootste angst voor ouders en kinderen; Elkaar verliezen.

Mijn persoonlijke songtekst
We'd like to know a little bit about you, for our files
We'd like to help you learn to help yourself
Look around you, all you see are sympathetic eyes
Stroll around the grounds until you feel at home 

(Mrs Robinson – Simon and Garfunkel)

Peter
Perfecte Buren


‘Bloemen voor mijn dochter’ – Sarah Jio



Genre: roman
Uitgeverij: De Boekerij
ISBN 9789022587287
Aantal pagina’s: 350
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: oktober 2019

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het leesexemplaar.

Caroline ontwaakt na een zwaar ongeluk in het ziekenhuis. Dat ze Caroline heet, weet ze van het ziekenhuispersoneel. Zelf weet ze helemaal niets meer over zichzelf, ze lijdt aan geheugenverlies. Volgens haar papieren woont ze in de Rue Cler, in een mooi appartement. Daar neemt ze haar intrek wanneer ze uit het ziekenhuis ontslagen wordt. Caroline weet het dan nog niet maar in dat appartement heeft in de Tweede Wereldoorlog Céline gewoond, een vrouw van Joodse afkomst.

Het verhaal van Céline vormt de tweede verhaallijn die de auteur vormgeeft. De hoofdstukken van de twee verhaallijnen wisselen elkaar af en zijn afwisselend Caroline en Céline genoemd. Beide verhaallijnen zijn boeiend geschreven, zo boeiend dat even wegleggen van het boek eigenlijk geen optie is.

Het verhaal van Caroline is er een van eenzaamheid in een miljoenenstad waar ze ogenschijnlijk met niemand echt contact heeft. Wanneer ze doelloos door de straten van Parijs slentert, gaat ze een bistro binnen, Bistro Jeanty. Ze is er blijkbaar al veel vaker geweest, komt er elke ochtend ontbijten en neemt dan steeds hetzelfde. Maar niemand ontvangt haar met warmte. Of toch? Ene Victor is wat aardiger, hij neemt haar wat op sleeptouw. 

In de tweede verhaallijn leren we intussen Céline kennen, een jonge weduwe die met haar dochtertje Cosi en haar vader in Rue Cler woont. De oorlog heeft zijn sporen nagelaten maar Céline en haar kleine gezinnetje zijn nog steeds veilig. De liefde keert weer terug in haar leven in de persoon van Luc Jeanty, de zoon van de eigenares van de eetgelegenheid Jeanty. Maar de Duitsers in Parijs worden steeds wreder en wanneer Luc voor zijn werk naar het zuiden van Frankrijk wordt gestuurd, verslechtert de situatie van Céline en haar gezinnetje snel.

Terwijl Caroline via flashbacks haar geheugen terug lijkt te krijgen, verliest Céline gaandeweg de controle over haar leven en dat van de mensen die ze lief heeft. Beide verhaallijnen zijn uitstekend uitgewerkt, de auteur werkt goed toe naar de uiteindelijke ontknopingen. Knap dat je als lezer ook gaandeweg het verhaal de connecties tussen Caroline en Céline oppakt. 
  
Mijn mening
En weer heb ik een prachtig boek gelezen! Ik houd er wel van wanneer de verhaallijnen in verschillende tijden spelen en Sarah Jio beheerst die schrijfstijl heel goed. Bijzonder vind ik het dat de auteur niet gekozen heeft voor een zoetsappige ontknoping. Dat zie je in een roman vaak wel, deze auteur kiest voor een realistische benadering en daarmee was het boek voor mij helemaal af! Ik heb echt weer genoten van een prachtig en compleet verhaal, vijf sterren derhalve.

Jeannie
Perfecte Buren