zaterdag 19 juli 2014

Groepsrecensie “Weekend Terschelling” van Els Kerkhoven

Groepsrecensie “Weekend Terschelling” van Els Kerkhoven

Uitgeverij; Luitingh-Sijthoff B.V.
Release; juni 2014
Uitvoering; paperback & E-book
ISBN13: 9789021809182
Aantal pagina's; 286 
Genre; Literaire Thriller

Voordat Isa naar het buitenland vertrekt, gaat ze met haar zusje Daan en hun beste vriendin Sylvie nog een keer terug naar Terschelling. Het vakantie-eiland van hun jeugd. De trip down memory lane krijgt een dramatische wending als Sylvie spoorloos verdwijnt. De enige getuige is de oude Jannetje, maar zij heeft een beginnende vorm van Alzheimer. Hoe betrouwbaar is haar getuigenis? Daan en Isa zetten alles op alles om Sylvie te vinden, maar dan verandert de zoektocht op het eiland in een regelrechte nachtmerrie.

Lezers; Sylvia van Elzelingen, Linda Hilgers, Sonja Koster en Nancy De Brucker.
Groepsrecensie gemaakt door Nancy De Brucker

      Cover

Silvia: De cover trok me meteen aan, heerlijk zomers en warm. Een lust voor het oog! De cover geef ik daarom een 8.

Linda: De cover ziet er mooi uit. Wel doet het eerder denken aan een roman dan aan een thriller. Een duidelijke beschrijving op de achterzijde met een leuke foto van de schrijfster. Ik geef de cover een 8.

Sonja: Wanneer ik denk aan Terschelling denk ik aan zee, strand en ruimte. Het strand op de cover kan ik goed plaatsen het (halve) meisje in het zomerjurkje minder en zie ook de link met het verhaal niet. Ik had, gezien het verhaal voor iets anders gekozen. Ik geef de voorkant een 6.
Nancy: vind ik niet direct een cover voor een thriller, is meer voor een roman. Ik zou het wel opnemen omdat het waarschijnlijk bij de thrillers zal liggen. Mijn score is een 6

       Samenvatting

Silvia; Isa vraagt haar zus Daan en hun vriendin Sylvie, die haar vriend verloren heeft door een noodlottig ongeval, of ze zin hebben om een weekendje mee te gaan naar Terschelling. Isa vertrekt binnenkort naar Zweden en wil nog graag wat jeugdherinneringen ophalen op het eiland waar de zussen vroeger vaak met hun ouders kwamen. 
Isa, Daan en Sylvie hebben een huisje gehuurd via Loek. Loek en Gerben zijn twee broers waar de zussen vroeger veel mee optrokken. Loek regelt voor de meiden een huisje via zijn goede vriend Frank.
Als Sylvie aan het einde van de middag nog even gaat pinnen in het dorp verdwijnt ze spoorloos. De zussen zijn erg ongerust en als Daan Gerben de volgende dag per toeval ontmoet vertelt ze hem over de verdwijning van Sylvie en gaan de twee op onderzoek uit. Zo komen ze ook terecht bij Jannetje, Gerbens moeder, die licht dementerend is en tegenover de pinautomaat woont. Daan probeert erachter te komen of Jannetje misschien iets gezien kan hebben. Annemarie, de huisarts van Jannetje, geeft Daan wat tips hiervoor.
De onderlinge spanning tussen de zussen loopt hoog op als Isa vreemd gedrag vertoont door gewoon te willen gaan genieten van hun weekend en Daan niet ondersteunt in haar zoektocht naar Sylvie.

Linda; Twee zussen, Daan en Isa, gaan een weekendje naar Terschelling en vragen hun beste vriendin Sylvie mee omdat Isa eerdaags voor haar werk naar Zweden verhuisd. De zusjes willen herinneringen ophalen aan de vakanties die ze in hun jeugd op Terschelling doorbrachten en Sylvie heeft een zware tijd omdat haar vriend Martijn net is omgekomen bij een verkeersongeval.
Ze hebben een huisje gehuurd via Loek bij Frank. Loek en Gerben zijn twee broers die al hun leven op Terschelling wonen en vroeger huurden de ouders van Daan en Isa altijd een vakantiehuisje van Jannetje en Gerrit, de ouders van Loek en Gerben. 

Al snel als de meiden op het eiland zijn gaat Sylvie in de namiddag nog even alleen op de fiets naar het dorp om geld te pinnen. Onderweg gebeurd er iets waardoor ze niet meer terug komt naar het huisje. De zussen worden ongerust en gaan haar zoeken. Ze vinden haar niet en krijgen ook een SMS van haar dat “ze met rust gelaten wil worden”.
De volgende dag komt Daan Gerben tegen en neemt hem in vertrouwen en samen zoeken ze verder. Ze bezoeken ook zijn moeder Jannetje die precies tegenover de pinautomaat woont maar zij is aan het dementeren dus kan ze zich niet herinneren of ze Sylvie heeft gezien.

Langzamerhand worden de onverwerkte frustraties uit het verleden bij de hoofdrolspelers duidelijker en wordt het duidelijk wat er met Sylvie is  gebeurd en waarom. Maar zitten ze de daders wel dicht genoeg op de hielen? Kunnen ze Sylvie nog redden?
Sonja; Het boek gaat over de zussen Isa en Daan die samen met hun beste vriendin Sylvie een weekendje naar Terschelling gaan omdat Isa gaat emigreren naar Zweden. Sylvie heeft kortgeleden haar vriend verloren en de zussen zorgen ervoor dat ze haar geen weekend alleen laten. Dat is ook de reden dat ze mee naar Terschelling wordt gevraagd. Eenmaal op Terschelling aangekomen, komen de jeugdherinneringen van Isa en Daan bovendrijven. Jaren hebben ze samen met hun ouders de zomervakantie op Terschelling doorgebracht. De meeste herinneringen zijn positieve, hoewel er in het hoofd van Isa ook een zwartgekleurde herinnering rondzwermt.
Omdat Sylvie vergeten was te pinnen, gaat ze terug in haar eentje naar het dorp om te pinnen, Het loopt anders dan ze verwacht en ze raakt zoek. De zussen Isa en Daan gaan allebei op hun eigen manier met de verdwijning om. Niet zo gek als je weet dat ogenschijnlijke perfecte Isa en de chaotische Daan erg van elkaar verschillen. Daan gaat hard op zoek naar haar vriendin samen met de jongen die haar vroeger behoorlijk irriteerde. Het is een grote verrassing om te ontdekken wat er van hem en zijn broer en moeder geworden is. Helaas heeft zijn moeder Jannetje Alzheimer en is het lastig om te beoordelen wat wel en niet klopt van haar verhalen. 
Nancy; Isa en Daan zijn twee zusjes maar wel elkaars tegenpolen wat betreft uiterlijk, kledij en instelling. Jaren geleden toen ze nog kind waren gingen ze iedere zomer naar Terschelling met hun ouders. Isa wil nog een keer terug naar het eiland omdat ze binnen vier weken naar Zweden verhuist voor haar nieuwe baan. Ze kan Daan over de streep trekken om mee te gaan nu Daan weet dat haar achtjarig zoontje Billy bij opa en oma zal logeren.

Sylvie en de zusjes zijn hartsvriendinnen en de meiden nodigen haar uit om mee te gaan op weekend. Sylvie is nog altijd in de rouw want haar echtgenoot Martijn is onlangs verongelukt. Sylvie heeft veel angsten en ze neemt ook een geheim met zich mee naar Terschelling waar de zusjes niet vanaf weten. Ze houdt dit angstvallig voor zichzelf. Het is haar geheim, haar probleem.
Aangekomen op het eiland nemen ze de sleutel in ontvangst van Frank die hen het vakantiehuisje verhuurt. In hun oude vakantiehuisje kunnen ze niet terecht omdat er werkzaamheden bezig zijn nadat het huisje bijna is afgebrand. Nog geen uur later lopen ze al in het centrum om hun inkopen te doen. Als ze terug thuiskomen is Sylvie vergeten te pinnen en ze wil per se nog terug om dat te gaan doen. Hoewel dit niet hoeft van de zusjes gebruikt ze toch dit excuus om eens even alleen te zijn.
Jannetje zit ondertussen voor haar venster sperziebonen te kuisen en van hieruit ziet ze iedereen voorbij lopen. Ze merkt Sylvie op en stiekem hoopt ze dat Gerben en Loek, haar twee zonen, eens met een schoondochter zullen verschijnen. Jannetje worstelt enorm met zichzelf omdat ze Alzheimer heeft en ze probeert zo goed en zo kwaad als ze kan dit te verbergen voor haar zonen. Ze vindt het maar niets dat haar zonen Annemarie laat komen. Annemarie is de huisarts van Jannetje en daar is ze totaal niet mee opgezet omdat ze Annemarie al van kindsbeen af kent. Ze mist ook enorm haar echtgenoot Gerrit en zoontje Wietse die al overleden zijn. Moedig als ze is probeert ze toch haar dagen te slijten op een normale manier.
Sylvie wordt ontvoerd en als ze ergens wakker wordt op de grond heeft ze geen idee wie haar ontvoerders zijn en wat ze eigenlijk willen van haar. Ze begrijpt het helemaal niet, is het echt persoonlijk tegen haar gericht of is ze juist een willekeurig slachtoffer?

Als Sylvie na anderhalf uur nog altijd niet terug is worden de zusjes ongerust en besluiten haar te gaan zoeken. Dit levert echter geen resultaat op. Daan krijgt eventjes telefonisch contact met Sylvie maar het enige dat ze hoort is gekreun. Niet veel later ontvangt ze een sms van Sylvie met de woorden “laat me met rust”. Daan begrijpt er totaal niets van en is woedend. Isa wuift het weg en denkt dat Sylvie gewoon een leuke vent tegen het lijf is gelopen en dat ze wel terug tevoorschijn zal komen als ze terug huiswaarts keren. Daan heeft hier gewoonweg geen goed gevoel bij, dit is echt niet de Sylvie die ze kent.
Daan besluit om verder op zoektocht te gaan in plaats van met Isa een huifkartocht te doen. En dan komt ze Greben tegen die ze jarenlang niet gezien heeft. Daan besluit om alles op te biechten tegen Greben en hij besluit om mee te gaan helpen zoeken naar Sylvie.
Isa komt terug thuis en ontdekt dat er iemand in het huisje geweest is, Isa is zeer ongerust en als Daan eventjes later thuis komt wuift die dat weg. De zusjes hebben weer een onenigheid en Daan en Greben vertrekken terug om alle bars af te gaan in de hoop dat toch iemand Sylvie heeft gezien. Daan besluit dan ook vanaf nu naar Sylvie te gaan zoeken zonder de hulp van haar zusje.
Daan is verbijsterd dat de politie nog altijd geen actie wil ondernemen. De vermoeidheid begint haar parten te spelen en ze wordt echt moedeloos. Greben moedigt haar aan om toch maar verder te zoeken. Samen zetten ze verder hun zoektocht voort.

     Conclusie

Silvia; Het boek begint als een omhulsel van veiligheid en jeugdsentiment, loopt uit in een nachtmerrie van opgekropte haat, chantage en lafheid. Dat is de achterliggende gedachte van ‘Weekend Terschelling’. Het verleden speelt een grote rol in deze thriller. Ik heb gekozen voor dit boek omdat het in de leesclub kwam en ik uitgekozen werd om mee te mogen lezen. Ik was nog niet bekend met deze schrijfster en het stukje op de achterflap triggerde me meteen, dus twee vliegen in één klap.

Linda; Het boek leest heel vlot weg, je ziet al het moois van Terschelling zo voor je en krijgt een goed beeld van de kleine gemeenschap op het eiland. Vooral de verschillende karakters van zowel de zussen Daan en Isa als de broers Loek en Gerben zijn goed weergegeven. Wat me opvalt, is dat de zussen de vermissing van Sylvie zo laat melden bij de politie, zo'n 24 uur nadat ze niet thuis gekomen is. Het plot vond ik heel spannend, de onderlinge verhoudingen en afspraken uit het verleden worden door iedereen nagekomen.
Sonja; Ik heb het boek gekozen omdat ik van literaire thrillers houd en omdat ik het leuk vind om iets te lezen van een schrijver die nog niet veel boeken heeft geschreven. Weekend Terschelling is het tweede boek van Els Kerkhoven die in 2012 debuteerde met Gifdochters. In het dagelijks leven maak ik veel mee dat dingen anders in elkaar zitten dan ogenschijnlijk lijkt. Mensen doen zich vaak veel beter voor en je weet nooit echt wat er in iemands hoofd omgaat. Het raakt me dan ook dat de zussen eigenlijk jaloers op elkaar zijn en dat het leven van de ogenschijnlijke perfecte Isa helemaal zo perfect niet is. De ontknoping was zeer verrassend en zag ik niet aankomen. Dat maakt dat het boek tot op het einde spannend is en ik het erg moeilijk vond om het weg te leggen. De uitvoerige beschrijving maakte dat ik me op Terschelling waande en ik van een afstand keek wat er gebeurde.
Ik heb van het boek genoten hoewel het even duurde voordat ik helemaal goed in het verhaal kwam. Toen het verhaal wat gevorderd was, vond ik het moeilijk om me van het verhaal los te rukken omdat de nieuwsgierigheid en spanning het steeds won van mijn vermoeidheid.
Nancy; Het plot was een echte verrassing voor mij en hoe alles verliep en alle puzzelstukjes in elkaar pasten. Sommige dingen hebben mij enorm ontroerd wat de ziekte van Alzheimer met zich meebrengt, ook al is dit een thriller, hier sta je toch eventjes bij stil wat voor een verschrikkelijke ziekte dit is. En ook hoe je denkt iemand zo goed te kennen en het dan nog bij het verkeerde eind te hebben. Het spreekwoord “Wie een put graaft voor een ander valt er zelf in” kwam ook spontaan bij mij naar boven.

Eindoordeel

Silvia; Ik heb erg genoten van deze thriller en het is zeker een aanrader voor mijn vriendenkring! Ik geef dit boek daarom 4,5 sterren.
Linda; Ik geef het boek 5 sterren. Een spannende thriller en dat als tweede boek van deze schrijfster! Ik ben heel benieuwd naar haar volgende boek!
Sonja; Als trouwe lezer van o.a. Saskia Noort, Nicci French en Esther Verhoef kan ik je deze thriller zeker aanraden. Het is verrassend en bouwt de spanning goed op. Ik geef dit boek 4 sterren.
Nancy; Dit boek heeft mij aangenaam verrast qua schrijfstijl, de vele emoties die dit boek teweeg brengt en het plot, mede daarom geef ik het 4 sterren.

Groepsbeoordeling; 

Cover;  7 punten ( 1-10)
Conclusie; **** (1 = slecht, 2= matig, 3= voldoende, 4= goed, 5= uitstekend)




dinsdag 15 juli 2014

"Voor jou" – Jojo Moyes

"Voor jou" – Jojo Moyes

Uitgever; De Fontein Romans & Spanning
Release; juni 2014 (eerste uitgave juni 2013)
Uitvoering; Paperback & E-book 
Aantal pagina's; 432
ISBN; 9789032513825
Genre; Romans

Louisa's wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk. Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen - een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin - maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.
Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?

Het boek begint meteen goed, het is duidelijk dat de hoofdpersonen Louise en Will zó van elkaar verschillen dat het lezen wellicht wel eens een hele interessante ervaring gaat worden. Ondanks dat de situatie van Will natuurlijk verre van te benijden is en de meesten van ons daar hopelijk niet mee te maken krijgen komt het wel even bij je binnen hoor. Het zal je maar overkomen…. Vroeger kon je alles en nu ben je van alles en iedereen om je heen afhankelijk. Begrijpelijk dat je niet altijd met een ‘big smile’ op je gezicht de dagen volmaakt. Want zó is het leven van Will nu ineens wel. En ik kan me daar wel het een en ander bij voorstellen eerlijk gezegd.

De vriendschap en het vertrouwen zijn gelukkig goed vertegenwoordigd in dit, ook, romantische verhaal. Een kijkje in het, fictieve, leven van deze twee is ontroerend maar eigenlijk ook keihard. Dit is wellicht een boek, een roman. Maar voor anderen is dit de harde dagelijkse waarheid. Wellicht niet zo uitvergroot en verteld maar toch…..  Wat Will is overkomen kan iedereen overkomen!

Het verhaal deed me meteen denken aan de film “Intouchables” gezien, iets anders qua opzet maar met dezelfde hoofdlijnen. Ik las dat meerdere recensenten ook deze vergelijking maakten. En dat is geheel te begrijpen! En net als bij het kijken van de film heb ik het nu ook niet droog gehouden. Het boek raakt je, is ook zó menselijk! De frustratie is zo voelbaar, de emoties. Maar ook de humor, de ontroering. En juist hierdoor is het boek ook duidelijk ‘meer’ dan een reguliere roman of liefdesverhaal. Normaal gesproken zoek ik dat soort boeken niet eens uit. Maar Dagmar van De Fontein Uitgevers/De Kern was zo enthousiast dat ik haar tip ter harte heb genomen. Waarvoor dank! Zelfs na het lezen, ik had het in een dag uit!, liet het me maar niet los. Het heeft indruk gemaakt, het was een ‘lekker’ boek zoals dat populair heet, en ik heb genoten. Een aanrader!! Absoluut!

****sterren
Patrice

Groepsrecensie "Koelcel" door Linda Samplonius

Groepsrecensie "Koelcel" door Linda Samplonius

Uitgever; De Crime Compagnie
Release; juni 2014
Uitvoering; Paperback & E-book 
Aantal pagina's; 300 
ISBN; 9461091370
Genre; Thriller

Lezers;
Brigitta Dielman, Joke de Quack, Alexandra Winters, Ann Knz en Patrice van Trigt.
Groepsrecensie is gemaakt door Bianca Blok

GHB...Startend fotograaf, Sara Beekveld, wordt na een personeelsfeest wakker in het bed van haar collega Marcel Grotenbroek. Ze herinnert zich niet hoe ze daar is gekomen, maar voelt aan alles dat ze seks hebben gehad en dat dit niet vrijwillig was. Ze vermoedt dat ze is gedrogeerd en verkracht. Al snel raakt ze geobsedeerd door Marcel en zijn gedragingen. Ze is vastbesloten uit te vinden welk vuil spelletje hij speelt. Dan wordt Marcel dood in zijn douche aangetroffen...

De cover:

Joke; Ik vind de cover niet erg spannend, valt niet uit op te maken dat het een thriller is en nodigt mij niet uit om te gaan lezen. Geef er een 5 voor.

Brigitta; Het boek heeft een lief roze achtergrond met een capsule erop. En dan met lieve letters koelcel. De cover is heel herkenbaar maar heeft voor mij geen specifieke uitstraling waardoor ik het boek wel/niet zou kopen. Het straalt niet uit dat het om een thriller gaat. Wellicht omdat er meer boeken zijn met een dergelijke voorkant. Ik zou zelf kiezen voor een andere cover, nu lijkt het wel een boek over medicijnen. Ik geef de cover een 6.5.

Alexandra; De afbeelding op de cover, een medicijnampul en de titel Koelcel strookt niet met elkaar. Dit prikkelt dan wel weer om nieuwsgierig te zijn wat dat met elkaar te maken heeft. De rode/roze kleur ziet er eerder zoetsappig als een doktersromannetje uit, dan koelbloedig/crime. Ik geef de cover een 6.

Ann; Een korte en krachtige titel, die ook gelijk duidelijk maakt dat er ergens in het verhaal een koelcel voor komt. De roze kleur van de cover straalt dan weer niet echt de kou van een koelcel uit, maar dat is ook vast niet de bedoeling. Er staat een capsule op de cover, is het een medicijn, een drug? Om dat te weten te komen ga ik snel het boek lezen.

Patrice; De cover van het boek kwam in eerste instantie niet echt over, dat roze is nogal flets en spreekt mij persoonlijk niet echt aan. Maar na het lezen van het verhaal is mij de symboliek wel duidelijk. Een goede keuze dus! Een 7.

Samenvatting:

Ann; Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Amsterdam. Sara Beekveld, een beginnend fotograaf bij een krant wordt op een ochtend wakker in een vreemd bed, naast een man die ze niet direct herkend. Ze herinnert zich heel erg weinig van de vorige avond…een tongzoen, en drankje…de bedrijfsborrel. De man naast wie Sara wakker wordt is Marcel Grotenbroek, een 35 jarige gevestigd freelance fotograaf, een man die er op uit is om zoveel mogelijk vrouwen in zijn bed te krijgen, een klootzak…een eikel. Als Sara probeert vorige avond te reconstrueren kan ze maar tot een conclusie komen…en die conclusie loopt als een rode draad door het hele verhaal heen.

Brigitta; Sara Beekveld is fotograaf en woont in Amsterdam. Zij wordt, na een personeelsfeestje, wakker in een onbekend bed en weet niet hoe zij daar terecht is gekomen. Zij blijkt te zijn verkracht door een collega Marcel Grotenbroek maar kan zich niets herinneren van wat er gebeurd is. Zij gaat proberen te achterhalen wat er is gebeurd en ze komt erachter dat Marcel vaker vrouwen drogeert en meeneemt naar zijn huis.

Patrice; Marcel Grotenbroek is collega-fotograaf van Sarah. Hij is niet bepaald een schatje en behandelt vrouwen behoorlijk respectloos. Zijn vriendengroep durft niet echt tegen hem in te gaan en dus kan hij nagenoeg ongestoord zijn gang gaan. Hij heeft de looks en charme en ligt goed in de markt. 

Joke; Fotografe Sara Beekveld wordt na een personeelsfeest wakker in het bed van haar collega Marcel Grotenbroek. Ze herinnert zich niet hoe ze daar is beland en vermoedt dat ze is gedrogeerd en verkracht. Al snel raakt ze geobsedeerd door Marcel. Ze is vastbesloten uit te vinden welk vuil spelletje hij speelt.

Alexandra; Het boek gaat over Frank en Femke, 2 rechercheurs in Amsterdam, maar ook over Sara, een 
jonge fotografe. Er komt bij de politie een melding binnen over een dode man (Marcel) in een afgesloten huis, in de badkamer. Frank en Femke gaan met het team op onderzoek uit, maar vinden weinig aanknopingspunten.

Patrice; Sarah en Marcel ontmoeten elkaar op een feestje van de krant waar beide freelance voor werken. De ochtend na het feestje, wordt Sarah wakker in het bed van Marcel. Ze herinnert zich weinig en weet niet echt hoe ze daar terecht is gekomen. Wat ze wel weet is dat er dingen zijn gebeurd waar ze geen toestemming voor heeft gegeven. Wanneer ze na de eerste schrik verhaal gaat halen bij Marcel staat haar een onaangename verrassing te wachten. Ze begeeft zich vervolgens in een moeilijke situatie waar ze zichzelf maar met moeite staande kan houden. En dan ineens wordt Marcel dood in zijn douchecel gevonden.

Ann; Marcel wordt op een dag dood gevonden in zijn badkamer, nog half in de douchecabine. Femke de Vries, een ambitieuze rechercheur van bureau West en haar wat uitgebluste oudere collega Frank worden belast met het onderzoek naar de moord op Marcel Grotenbroek. Femke heeft ambities, is gedreven…Femke heeft ook een geheim… Frank is eind 40, heeft een depressieve vrouw thuis zitten en de zorg voor tienerdochter Madeleine. Sinds kort heeft Frank een hobby…op dokters advies…vissen…om tot rust te komen.

Brigitta; Sara neemt haar ex-vriend Eric in vertrouwen maar verteld hem niet alles.
Op een dag wordt Marcel dood gevonden in zijn badkamer. De rechercheurs Femke en Frank worden op de zaak gezet en al snel blijkt er meer aan de hand dan op het eerste gezicht lijkt. Vooral Frank raakt erg betrokken bij het onderzoek. Wanneer de gebeurtenissen opstapelen komt het verhaal tot een spannende climax.

Ann; Dan speelt er ook nog de vermissing van Emilia Akerlund, de dochter van de ambassadeur van Zweden. Die zaak wordt toebedeeld aan Erica en Timor, ook rechercheurs van bureau West.

Patrice; Femke en Frank zijn beide rechercheur en worden belast met het onderzoek naar de dood van Marcel en merken al meteen dat er diverse zaken niet kloppen. Ze krijgen de zaken maar niet rond en er blijven te veel vragen en onduidelijkheden openstaan. 

Alexandra; Eerder al, is de dochter van een ambassadeur vermist. Sara is op een feestje gedrogeerd en het lijkt er op dat ze is verkracht. Ze doet daar na een paar dagen later aangifte van. Sara ziet daarna dingen die het daglicht niet kunnen verdragen, maar wordt bedreigd, zodat ze niets zegt.

Conclusie:

Joke; Het verhaal pakte me pas toen ik al heel ver in het boek was, vond het erg lastig om in te komen en niet erg pakkend. Het vrij snel in het begin uitgebreide verslag van hoe het toegaat in de sectie kamer had van mij wat minder gedetailleerd gemogen en vond ik niet echt bijdragen aan de opbouw van het verhaal.

Patrice; "Koelcel" begint ietwat warrig, het is niet meteen duidelijk van wie de flashbacks zijn. Ook passeren in korte tijd diverse personages de revue waardoor het wat rommelig leest. Maar al snel valt alles op zijn plek. Het verhaal komt vervolgens goed op gang waardoor je blijft lezen. Het verhaal is niet angstaanjagend eng of spannend maar het is een lekker boek wat je moeilijk weglegt.
De personages worden niet echt diep uitgewerkt maar het belangrijkste personage Sarah krijgt wel volop de ruimte. Je krijgt als lezer sympathie voor haar en leeft mee met hetgeen haar overkomt. Marcel is een irritante persoonlijkheid. Het feit dat deze twee personen deze gevoelens bij je oproepen wil zeggen dat de schrijfster het goed weet te omschrijven, de situatie goed weet te schetsen.

Brigitta; Ik vond het verhaal wat lastig om in te komen. Het kwam wat hakkelig over en er kwam nog niet echt verhaal in. Er wordt vanuit verschillende personen geschreven en in verschillende vormen en het was wat lastig inkomen hierdoor. Ook wordt er geschreven in verschillende lettertypes. Later wordt duidelijk dat dit verbonden is met een persoon. Wanneer dit duidelijk is krijgt het verhaal meer vaart. Hierdoor leest vooral het eind erg lekker weg.

Ann; Het prettige van het begin van het verhaal is dat je gelijk wordt meegezogen in de beleving van een van de hoofdpersonen. Wie dat is wordt niet direct duidelijk gemaakt en al lezend bedenk eigenlijk je zelf wie dat zou kunnen zijn. Het is in ieder geval iemand die wraak neemt op het slachtoffer. Zelf had ik pas na enige tijd door wie die persoon was en persoonlijk hou ik daar wel van, dat het niet gelijk duidelijk is wie de dader is.

Alexandra; Wat mij direct opvalt, is dat het verhaal zeer gedetailleerd wordt beschreven, en dat is soms erg prettig en af en toe vind ik het helaas ook een beetje storend….het leidt mij enigszins af van het verhaal…ik mis daardoor de ruimte voor mijn eigen invulling. Af en toe had ik het gevoel dat ik een filmscript zat te lezen, niks mis mee…maar ik kleur graag zelf mijn plaatjes ;-)
Het is ook goed te merken dat de schrijfster prima op de hoogte is van recherchewerk, forensisch onderzoek en obductie/autopsie Dat heb ik wel als prettig ervaren, dat er geen onzin in staat.

Patrice; Hetgeen wat Sarah overkomt is een nachtmerrie, vooral omdat ze zich niet veel kan herinneren. Als vrouw lijkt het me afschuwelijk in een dergelijk scenario terecht te komen. 

Joke; Hoewel het boek me niet vanaf boeit vanaf de eerste bladzijde boeit, nodigde het wel steeds meer uit om verder te lezen. Ook de waarheidsgetrouwe details, zoals onder meer de beschrijvingen van het rechercheonderzoek doet het boek zeer goed, duidelijk is dat er een degelijk onderzoek aan het schrijven vooraf is gegaan.De spanning bouwt zich geleidelijk aan op en hoewel er langzamerhand tijdens het lezen de contouren van het echte verhaal zichtbaar worden, kreeg ik toch middels een paar onverwachte wendingen impulsen toch vooral verder te lezen.

Brigitta; Je voelt de climax aankomen en het einde is dan ook zeer verrassend waardoor het boek toch meer waardering krijgt dan ik na de eerste hoofdstukken verwacht had.
De titel “Koelcel” bleef lang een raadsel maar op het eind wordt toch duidelijk waarom het boek zo heet. Echter is dit niet een titel die de lading van het verhaal dekt, het voegt weinig toe. Het klinkt interessanter dan dat het is.

Alexandra; Wat zijn de rollen in het hele verhaal van haar ex Eric en van Sam, de oude vriend van Marcel? Gaande weg het verhaal wordt duidelijk dat beide verhaallijnen samen vallen, maar het is een vrij warrig geschreven boek. Alleen door op te letten in welk lettertype het hoofdstuk geschreven is, wordt duidelijk over welke  ‘ik-persoon’  het gaat. Hierdoor heb ik wel een x-aantal keren op het punt gestaan om het boek weg te leggen.

Ann; Het einde van het verhaal, of beter het laatste gedeelte van het boek heeft iets meer vaart dan het gedeelte er voor…de ontwikkelingen gaan ineens vrij rap allemaal, daardoor wil je, soms zelfs op het puntje van je stoel, blijven doorlezen. Al was ik op het eind wel een beetje teleurgesteld, maar ja misschien komt er nog een deel 2.

Brigitta; Ik vind de technische beschrijvingen rondom de snijtafel wel weer erg realistisch beschreven. Je kunt zien dat de schrijfster zich hier goed op voorbereid/ingelezen heeft. In haar dankwoord wordt ook duidelijk dat haar partner bij de politie zit. Haar verhaal is dus zeer waarheidsgetrouw.
De relaties en psychologische achtergronden vind ik mooi beschreven. Hierdoor kon ik me heel goed inleven in de verschillende personen.

Patrice; Linda Samplonius is begenadigd met een fijne en soepele schrijfwijze waardoor het verhaal en de feiten behoorlijk realistisch overkomen. Niet te moeilijk, geen moeilijke dialogen of vakjargon.
Ik geef een welgemeend compliment voor de research dat duidelijk is gedaan. Vooral als het aankomt op het forensische onderzoeken en het politieonderzoek. Ronduit gedetailleerd en goed geformuleerd word je meegenomen in het onderzoek. Wonderlijk genoeg is geen moment saai of langdradig. Vaak is dat wel het geval als het om uitgebreide onderzoeken gaat. Het anatomisch onderzoek door de patholoog was boeiend, leerzaam en 'lekker' om te lezen. Maar tegelijkertijd niet luguber of onnodig bloedig. Ik hou daar wel van. Het mag duidelijk zijn dat Linda hier flink de moeite voor heeft genomen en dat komt het boek dan ook echt ten goede.

Brigitta; Het verhaal is verder wel volt geschreven, waardoor je wilt weten hoe het verder gaat. Het kabbelt soms een beetje door, maar zonder echt saai te worden. Het lijkt erop dat halverwege het boek duidelijk is ‘wie de moord heeft begaan’. Maar pas op het allerlaatst blijkt dat toch niet helemaal zo te zijn. Ook wordt tijdens het lezen wel duidelijk waarom het medicijnampul  op de cover staat.

Patrice; Mijn eerste kennismaking met Linda Samplonius smaakt naar meer. Het boek valt voor mij in de categorie 'lekkere boeken' en het is puur ontspanning om dit te lezen. Wellicht een rare opmerking maar ik vond de keuze voor de binding en de papierdikte erg prettig. Het boek ligt daardoor lekker in je handen en de pagina's zijn stevig. Het viel me gewoon op, vandaar deze melding.

Beoordeling van de lezers:

Joke; Vooral na de tweede helft van het boek is mijn waardering ervoor groter geworden. : Ik geef dit boek 3 sterren.

Brigitta; Met dit boek heeft Linda Samplonius een mooie binnenkomer als debutant in de thrillerwereld. Ik geef dit boek 3,5 sterren.

Ann; Al met al een boeiend verhaal, met een sterke verhaallijn, duidelijk neergezette hoofdpersonen en een wat mager eind.
Wat ik overigens een prachtige zin vind in het boek is deze: 'De zon verdreef zwakjes de sluimerwolken van de nacht'…het zou zo een dichtregel kunnen zijn.
Ik geef het boek 4 sterren.

Patrice; Linda Samplonius schrijft soepel en ongecompliceerd waardoor het boek leest als een trein. Vooral vanwege de research en gedetailleerde beschrijvingen omtrent de gaande onderzoeken op politie en anatomisch vlak krijgt "Koelcel" van mij 3,5 ster

Alexandra; Ik ben zeker wel van plan om deze schrijfster te blijven volgen, ze weet de lezer met het verhaal ‘vast’ te houden. Het uiteindelijke oordeel van dit boek hou ik op 3 sterren ***.

Groepsbeoordeling;
Cover; 6.1 punten ( 1-10)
Conclusie; 3.5  (1 = slecht, 2= matig, 3= voldoende, 4= goed, 5= uitstekend)