dinsdag 15 juli 2014

Groepsrecensie "Koelcel" door Linda Samplonius

Groepsrecensie "Koelcel" door Linda Samplonius

Uitgever; De Crime Compagnie
Release; juni 2014
Uitvoering; Paperback & E-book 
Aantal pagina's; 300 
ISBN; 9461091370
Genre; Thriller

Lezers;
Brigitta Dielman, Joke de Quack, Alexandra Winters, Ann Knz en Patrice van Trigt.
Groepsrecensie is gemaakt door Bianca Blok

GHB...Startend fotograaf, Sara Beekveld, wordt na een personeelsfeest wakker in het bed van haar collega Marcel Grotenbroek. Ze herinnert zich niet hoe ze daar is gekomen, maar voelt aan alles dat ze seks hebben gehad en dat dit niet vrijwillig was. Ze vermoedt dat ze is gedrogeerd en verkracht. Al snel raakt ze geobsedeerd door Marcel en zijn gedragingen. Ze is vastbesloten uit te vinden welk vuil spelletje hij speelt. Dan wordt Marcel dood in zijn douche aangetroffen...

De cover:

Joke; Ik vind de cover niet erg spannend, valt niet uit op te maken dat het een thriller is en nodigt mij niet uit om te gaan lezen. Geef er een 5 voor.

Brigitta; Het boek heeft een lief roze achtergrond met een capsule erop. En dan met lieve letters koelcel. De cover is heel herkenbaar maar heeft voor mij geen specifieke uitstraling waardoor ik het boek wel/niet zou kopen. Het straalt niet uit dat het om een thriller gaat. Wellicht omdat er meer boeken zijn met een dergelijke voorkant. Ik zou zelf kiezen voor een andere cover, nu lijkt het wel een boek over medicijnen. Ik geef de cover een 6.5.

Alexandra; De afbeelding op de cover, een medicijnampul en de titel Koelcel strookt niet met elkaar. Dit prikkelt dan wel weer om nieuwsgierig te zijn wat dat met elkaar te maken heeft. De rode/roze kleur ziet er eerder zoetsappig als een doktersromannetje uit, dan koelbloedig/crime. Ik geef de cover een 6.

Ann; Een korte en krachtige titel, die ook gelijk duidelijk maakt dat er ergens in het verhaal een koelcel voor komt. De roze kleur van de cover straalt dan weer niet echt de kou van een koelcel uit, maar dat is ook vast niet de bedoeling. Er staat een capsule op de cover, is het een medicijn, een drug? Om dat te weten te komen ga ik snel het boek lezen.

Patrice; De cover van het boek kwam in eerste instantie niet echt over, dat roze is nogal flets en spreekt mij persoonlijk niet echt aan. Maar na het lezen van het verhaal is mij de symboliek wel duidelijk. Een goede keuze dus! Een 7.

Samenvatting:

Ann; Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Amsterdam. Sara Beekveld, een beginnend fotograaf bij een krant wordt op een ochtend wakker in een vreemd bed, naast een man die ze niet direct herkend. Ze herinnert zich heel erg weinig van de vorige avond…een tongzoen, en drankje…de bedrijfsborrel. De man naast wie Sara wakker wordt is Marcel Grotenbroek, een 35 jarige gevestigd freelance fotograaf, een man die er op uit is om zoveel mogelijk vrouwen in zijn bed te krijgen, een klootzak…een eikel. Als Sara probeert vorige avond te reconstrueren kan ze maar tot een conclusie komen…en die conclusie loopt als een rode draad door het hele verhaal heen.

Brigitta; Sara Beekveld is fotograaf en woont in Amsterdam. Zij wordt, na een personeelsfeestje, wakker in een onbekend bed en weet niet hoe zij daar terecht is gekomen. Zij blijkt te zijn verkracht door een collega Marcel Grotenbroek maar kan zich niets herinneren van wat er gebeurd is. Zij gaat proberen te achterhalen wat er is gebeurd en ze komt erachter dat Marcel vaker vrouwen drogeert en meeneemt naar zijn huis.

Patrice; Marcel Grotenbroek is collega-fotograaf van Sarah. Hij is niet bepaald een schatje en behandelt vrouwen behoorlijk respectloos. Zijn vriendengroep durft niet echt tegen hem in te gaan en dus kan hij nagenoeg ongestoord zijn gang gaan. Hij heeft de looks en charme en ligt goed in de markt. 

Joke; Fotografe Sara Beekveld wordt na een personeelsfeest wakker in het bed van haar collega Marcel Grotenbroek. Ze herinnert zich niet hoe ze daar is beland en vermoedt dat ze is gedrogeerd en verkracht. Al snel raakt ze geobsedeerd door Marcel. Ze is vastbesloten uit te vinden welk vuil spelletje hij speelt.

Alexandra; Het boek gaat over Frank en Femke, 2 rechercheurs in Amsterdam, maar ook over Sara, een 
jonge fotografe. Er komt bij de politie een melding binnen over een dode man (Marcel) in een afgesloten huis, in de badkamer. Frank en Femke gaan met het team op onderzoek uit, maar vinden weinig aanknopingspunten.

Patrice; Sarah en Marcel ontmoeten elkaar op een feestje van de krant waar beide freelance voor werken. De ochtend na het feestje, wordt Sarah wakker in het bed van Marcel. Ze herinnert zich weinig en weet niet echt hoe ze daar terecht is gekomen. Wat ze wel weet is dat er dingen zijn gebeurd waar ze geen toestemming voor heeft gegeven. Wanneer ze na de eerste schrik verhaal gaat halen bij Marcel staat haar een onaangename verrassing te wachten. Ze begeeft zich vervolgens in een moeilijke situatie waar ze zichzelf maar met moeite staande kan houden. En dan ineens wordt Marcel dood in zijn douchecel gevonden.

Ann; Marcel wordt op een dag dood gevonden in zijn badkamer, nog half in de douchecabine. Femke de Vries, een ambitieuze rechercheur van bureau West en haar wat uitgebluste oudere collega Frank worden belast met het onderzoek naar de moord op Marcel Grotenbroek. Femke heeft ambities, is gedreven…Femke heeft ook een geheim… Frank is eind 40, heeft een depressieve vrouw thuis zitten en de zorg voor tienerdochter Madeleine. Sinds kort heeft Frank een hobby…op dokters advies…vissen…om tot rust te komen.

Brigitta; Sara neemt haar ex-vriend Eric in vertrouwen maar verteld hem niet alles.
Op een dag wordt Marcel dood gevonden in zijn badkamer. De rechercheurs Femke en Frank worden op de zaak gezet en al snel blijkt er meer aan de hand dan op het eerste gezicht lijkt. Vooral Frank raakt erg betrokken bij het onderzoek. Wanneer de gebeurtenissen opstapelen komt het verhaal tot een spannende climax.

Ann; Dan speelt er ook nog de vermissing van Emilia Akerlund, de dochter van de ambassadeur van Zweden. Die zaak wordt toebedeeld aan Erica en Timor, ook rechercheurs van bureau West.

Patrice; Femke en Frank zijn beide rechercheur en worden belast met het onderzoek naar de dood van Marcel en merken al meteen dat er diverse zaken niet kloppen. Ze krijgen de zaken maar niet rond en er blijven te veel vragen en onduidelijkheden openstaan. 

Alexandra; Eerder al, is de dochter van een ambassadeur vermist. Sara is op een feestje gedrogeerd en het lijkt er op dat ze is verkracht. Ze doet daar na een paar dagen later aangifte van. Sara ziet daarna dingen die het daglicht niet kunnen verdragen, maar wordt bedreigd, zodat ze niets zegt.

Conclusie:

Joke; Het verhaal pakte me pas toen ik al heel ver in het boek was, vond het erg lastig om in te komen en niet erg pakkend. Het vrij snel in het begin uitgebreide verslag van hoe het toegaat in de sectie kamer had van mij wat minder gedetailleerd gemogen en vond ik niet echt bijdragen aan de opbouw van het verhaal.

Patrice; "Koelcel" begint ietwat warrig, het is niet meteen duidelijk van wie de flashbacks zijn. Ook passeren in korte tijd diverse personages de revue waardoor het wat rommelig leest. Maar al snel valt alles op zijn plek. Het verhaal komt vervolgens goed op gang waardoor je blijft lezen. Het verhaal is niet angstaanjagend eng of spannend maar het is een lekker boek wat je moeilijk weglegt.
De personages worden niet echt diep uitgewerkt maar het belangrijkste personage Sarah krijgt wel volop de ruimte. Je krijgt als lezer sympathie voor haar en leeft mee met hetgeen haar overkomt. Marcel is een irritante persoonlijkheid. Het feit dat deze twee personen deze gevoelens bij je oproepen wil zeggen dat de schrijfster het goed weet te omschrijven, de situatie goed weet te schetsen.

Brigitta; Ik vond het verhaal wat lastig om in te komen. Het kwam wat hakkelig over en er kwam nog niet echt verhaal in. Er wordt vanuit verschillende personen geschreven en in verschillende vormen en het was wat lastig inkomen hierdoor. Ook wordt er geschreven in verschillende lettertypes. Later wordt duidelijk dat dit verbonden is met een persoon. Wanneer dit duidelijk is krijgt het verhaal meer vaart. Hierdoor leest vooral het eind erg lekker weg.

Ann; Het prettige van het begin van het verhaal is dat je gelijk wordt meegezogen in de beleving van een van de hoofdpersonen. Wie dat is wordt niet direct duidelijk gemaakt en al lezend bedenk eigenlijk je zelf wie dat zou kunnen zijn. Het is in ieder geval iemand die wraak neemt op het slachtoffer. Zelf had ik pas na enige tijd door wie die persoon was en persoonlijk hou ik daar wel van, dat het niet gelijk duidelijk is wie de dader is.

Alexandra; Wat mij direct opvalt, is dat het verhaal zeer gedetailleerd wordt beschreven, en dat is soms erg prettig en af en toe vind ik het helaas ook een beetje storend….het leidt mij enigszins af van het verhaal…ik mis daardoor de ruimte voor mijn eigen invulling. Af en toe had ik het gevoel dat ik een filmscript zat te lezen, niks mis mee…maar ik kleur graag zelf mijn plaatjes ;-)
Het is ook goed te merken dat de schrijfster prima op de hoogte is van recherchewerk, forensisch onderzoek en obductie/autopsie Dat heb ik wel als prettig ervaren, dat er geen onzin in staat.

Patrice; Hetgeen wat Sarah overkomt is een nachtmerrie, vooral omdat ze zich niet veel kan herinneren. Als vrouw lijkt het me afschuwelijk in een dergelijk scenario terecht te komen. 

Joke; Hoewel het boek me niet vanaf boeit vanaf de eerste bladzijde boeit, nodigde het wel steeds meer uit om verder te lezen. Ook de waarheidsgetrouwe details, zoals onder meer de beschrijvingen van het rechercheonderzoek doet het boek zeer goed, duidelijk is dat er een degelijk onderzoek aan het schrijven vooraf is gegaan.De spanning bouwt zich geleidelijk aan op en hoewel er langzamerhand tijdens het lezen de contouren van het echte verhaal zichtbaar worden, kreeg ik toch middels een paar onverwachte wendingen impulsen toch vooral verder te lezen.

Brigitta; Je voelt de climax aankomen en het einde is dan ook zeer verrassend waardoor het boek toch meer waardering krijgt dan ik na de eerste hoofdstukken verwacht had.
De titel “Koelcel” bleef lang een raadsel maar op het eind wordt toch duidelijk waarom het boek zo heet. Echter is dit niet een titel die de lading van het verhaal dekt, het voegt weinig toe. Het klinkt interessanter dan dat het is.

Alexandra; Wat zijn de rollen in het hele verhaal van haar ex Eric en van Sam, de oude vriend van Marcel? Gaande weg het verhaal wordt duidelijk dat beide verhaallijnen samen vallen, maar het is een vrij warrig geschreven boek. Alleen door op te letten in welk lettertype het hoofdstuk geschreven is, wordt duidelijk over welke  ‘ik-persoon’  het gaat. Hierdoor heb ik wel een x-aantal keren op het punt gestaan om het boek weg te leggen.

Ann; Het einde van het verhaal, of beter het laatste gedeelte van het boek heeft iets meer vaart dan het gedeelte er voor…de ontwikkelingen gaan ineens vrij rap allemaal, daardoor wil je, soms zelfs op het puntje van je stoel, blijven doorlezen. Al was ik op het eind wel een beetje teleurgesteld, maar ja misschien komt er nog een deel 2.

Brigitta; Ik vind de technische beschrijvingen rondom de snijtafel wel weer erg realistisch beschreven. Je kunt zien dat de schrijfster zich hier goed op voorbereid/ingelezen heeft. In haar dankwoord wordt ook duidelijk dat haar partner bij de politie zit. Haar verhaal is dus zeer waarheidsgetrouw.
De relaties en psychologische achtergronden vind ik mooi beschreven. Hierdoor kon ik me heel goed inleven in de verschillende personen.

Patrice; Linda Samplonius is begenadigd met een fijne en soepele schrijfwijze waardoor het verhaal en de feiten behoorlijk realistisch overkomen. Niet te moeilijk, geen moeilijke dialogen of vakjargon.
Ik geef een welgemeend compliment voor de research dat duidelijk is gedaan. Vooral als het aankomt op het forensische onderzoeken en het politieonderzoek. Ronduit gedetailleerd en goed geformuleerd word je meegenomen in het onderzoek. Wonderlijk genoeg is geen moment saai of langdradig. Vaak is dat wel het geval als het om uitgebreide onderzoeken gaat. Het anatomisch onderzoek door de patholoog was boeiend, leerzaam en 'lekker' om te lezen. Maar tegelijkertijd niet luguber of onnodig bloedig. Ik hou daar wel van. Het mag duidelijk zijn dat Linda hier flink de moeite voor heeft genomen en dat komt het boek dan ook echt ten goede.

Brigitta; Het verhaal is verder wel volt geschreven, waardoor je wilt weten hoe het verder gaat. Het kabbelt soms een beetje door, maar zonder echt saai te worden. Het lijkt erop dat halverwege het boek duidelijk is ‘wie de moord heeft begaan’. Maar pas op het allerlaatst blijkt dat toch niet helemaal zo te zijn. Ook wordt tijdens het lezen wel duidelijk waarom het medicijnampul  op de cover staat.

Patrice; Mijn eerste kennismaking met Linda Samplonius smaakt naar meer. Het boek valt voor mij in de categorie 'lekkere boeken' en het is puur ontspanning om dit te lezen. Wellicht een rare opmerking maar ik vond de keuze voor de binding en de papierdikte erg prettig. Het boek ligt daardoor lekker in je handen en de pagina's zijn stevig. Het viel me gewoon op, vandaar deze melding.

Beoordeling van de lezers:

Joke; Vooral na de tweede helft van het boek is mijn waardering ervoor groter geworden. : Ik geef dit boek 3 sterren.

Brigitta; Met dit boek heeft Linda Samplonius een mooie binnenkomer als debutant in de thrillerwereld. Ik geef dit boek 3,5 sterren.

Ann; Al met al een boeiend verhaal, met een sterke verhaallijn, duidelijk neergezette hoofdpersonen en een wat mager eind.
Wat ik overigens een prachtige zin vind in het boek is deze: 'De zon verdreef zwakjes de sluimerwolken van de nacht'…het zou zo een dichtregel kunnen zijn.
Ik geef het boek 4 sterren.

Patrice; Linda Samplonius schrijft soepel en ongecompliceerd waardoor het boek leest als een trein. Vooral vanwege de research en gedetailleerde beschrijvingen omtrent de gaande onderzoeken op politie en anatomisch vlak krijgt "Koelcel" van mij 3,5 ster

Alexandra; Ik ben zeker wel van plan om deze schrijfster te blijven volgen, ze weet de lezer met het verhaal ‘vast’ te houden. Het uiteindelijke oordeel van dit boek hou ik op 3 sterren ***.

Groepsbeoordeling;
Cover; 6.1 punten ( 1-10)
Conclusie; 3.5  (1 = slecht, 2= matig, 3= voldoende, 4= goed, 5= uitstekend)

Geen opmerkingen: