zaterdag 12 juli 2014

Groepsrecensie “Schuilplaats” - Linda Jansma

Groepsrecensie “Schuilplaats” - Linda Jansma

Uitgever; De Crime Compagnie
Release; Oktober 2013
Uitgave; Paperback & E-book
ISBN; 9789461091055
Aantal pagina's; 320
Genre; Thriller

Mayke en Han zijn pleegouders van zes kinderen en wonen in een grote boerderij in Friesland. Als hen gevraagd wordt crisisopvang te bieden aan drie zusjes bedenken ze zich geen moment en nemen de meisjes liefdevol in huis. Al snel merkt Mayke dat er iets aan de hand is met de 14-jarige Nikki, het oudste meisje, dat weigert te praten, en krijgt ze het vermoeden dat er veel meer speelt dan een uithuisplaatsing van drie mishandelde kinderen. Dan verdwijnt ze van de andere pleegkinderen. Wat is er met hem gebeurd? Hebben de zusjes er iets mee te maken?

Lezers; Anne-Marie Dewachter, Christine Bols, Linda Urlings, Lia Schellekens en Patrice van Trigt

Gelezen maart 2014.
3e groepsrecensie

Cover;

Christine; De cover van het boek is intrigerend met het bleke gezicht van het meisje en de mooie kleuren. Voor mij hiervoor 8 punten.

Linda; De cover van het boek vind ik echt bij de titel passen.

Lia; Een vrouw, verscholen achter een struik. Vervaagd beeld in zachte kleuren. Erg goed gekozen, past goed bij de inhoud van het boek. Een 8.

Patrice; Een angstig snoetje met een voorzichtig aftastende blik door de takken. Een gezicht dat je meteen vastpakt. 8 punten.

Samenvatting van het verhaal;

Lia; Mayke en Han Goslinga wonen in Holwerd, Friesland op een grote boerderij. Ze zijn pleegouders van zes kinderen. Dan worden ze gebeld door de jeugdzorg of ze drie zusjes willen opnemen in het gezin. Crisisopvang. Ze bedenken zich geen moment en nemen de meisjes liefdevol in hun gezin op. De kleine Nadine van twee en baby Noëlle van zeven weken passen zich naadloos aan, maar de veertienjarige Nikki weigert te praten.

Patrice; Een druk maar liefdevol pleeggezin dat wordt opgeschrikt door een aantal vreemde gebeurtenissen. Vooral nu zij de zorg over de zusjes op zich hebben genomen lijkt het alsof het nooit meer wordt zoals het eens was. Heeft dit alles te maken met de komst van de meisjes? Zal het Mayke en Han lukken om hun gezin te beschermen tegen de invloeden van buitenaf?

Christine; Dan wordt duidelijk dat er zowel in het verleden van Nikki als van Mayke een groot geheim is. In de schuur van de boerderij wordt een lijk gevonden en tegelijkertijd verdwijnt een van de kinderen. Hebben deze moord en verdwijning iets te maken met dit geheim?

Anne-Marie; Mayke en Han hebben zes pleegkinderen, en krijgen de vraag om crisisopvang te verzorgen voor drie zusjes. Doen ze meteen, maar Mayke heeft gelijk in de gaten dat er iets is met het oudste meisje, Nikki. Ja, ze zijn allemaal verwaarloosd en mishandeld maar toch, er IS iets met dat kind waar Mayke niet zo meteen de vinger op kan leggen. En dan verdwijnt een van hun andere pleegkinderen.

Lia; Hebben de zusjes iets met de verdwijning van Simon te maken? En wat is dan het verband tussen de dood van Lieuwe en Mus?

Patrice; Waarom praat Nikki niet? Het lijkt alsof zij zich heeft neergelegd bij de situatie en stilzwijgend de moederrol op zich heeft genomen en haar zusjes met hand en tand beschermen wil. Maar waartegen dan toch? Mayke ziet het met lede ogen toe maar wil haar helpen. Maar kan Nikki wel geholpen worden, wil ze dat? Dat hetgeen wat zij verzwijgt beter niet uitgesproken kan worden……..

Christine; Het verhaal is pakkend vanaf het begin, omdat je hier niet met een doornsnee gezin te maken hebt, maar met Mayke en Han, twee liefdevolle ouders die pleegkinderen met alle problemen van dien, opvangen. Er is duidelijk iets aan de hand is met de veertienjarige Nikki. Ze weigert te praten en is heel teruggetrokken.

Lia; Geheimzinnig is ook de terugkeer van Lieuwe naar Holwerd. In het verleden is er iets gebeurd waar blijkbaar niet over gepraat mag worden. Lieuwe heeft zijn straf uitgezeten en het lijkt erop dat hij Mayke nu stalkt. Er gebeuren onverklaarbare dingen op de boerderij en opeens wordt Lieuwe dood op het erf gevonden.

Patrice; De biologische ouders van de meisjes willen de zorg terug. Mayke schrikt als ze verneemt waarom en op welke manier zij dat denken te kunnen verwezenlijken. Geen wonder dat de meisjes aan pleegzorg werden toevertrouwd.

Anne-Marie; Hebben de zusjes iets met de verdwijning te maken? En waarom doet pleegdochter Fay opeens zo raar? Wat is het dat Mayke blijft achtervolgen, wat is er vier jaar geleden gebeurd, waarom haat Nelleke haar zo? Uiteindelijk komt alles mooi samen en zie je het hele plaatje.

Christine; Het verhaal wordt hoofdzakelijk verteld vanuit het ik-perspectief van Mayke, de pleegmoeder.

Patrice; Een pleeggezin runnen is een zware taak voor Mayke en Han. Maar wel eentje die zij met liefde en toewijding uitvoeren. Alle kinderen zijn hen even lief. Door de diverse achtergronden van de kinderen is het gezin een mengeling van emoties en ervaringen. De (pleeg)ouders doen er alles aan om de kinderen, in de tijd dat ze bij hen zijn, een geborgen en veilig nest te bieden. Maar de invloeden van buitenaf maken hen dat niet altijd even gemakkelijk.

Lia; Mus, een voormalig pleegkind, zit zijn straf uit in de gevangenis en heeft zo nu en dan proefverlof. Dan verdwijnt op een dag Simon, hun elfjarige pleegzoon. Simon houdt van vogels spotten, het is zijn lust en leven. Maar met het eten s ‘avonds komt hij niet thuis. Er wordt een zoektocht op touw gezet naar Simon. De gebeurtenissen volgen elkaar nu snel op.

Patrice; Ook Mayke blijkt nog het een en ander aan bagage met zich mee te dragen. Eerder heeft zij te maken gehad met een pleegkind waar het niet goed mee ging. Zij voelt zich tot op de dag van vandaag nog verantwoordelijk voor hetgeen wat is gebeurd en heeft nog heel wat te verwerken.

Linda; Al snel merkt Mayke dat er iets aan de hand is met de 14-jarige Nikki, het oudste meisje, dat weigert te praten, en krijgt ze het vermoeden dat er veel meer speelt dan een uithuisplaatsing van drie mishandelde kinderen.

Conclusie;

Christine; Het eerste boek dat ik enkele jaren geleden van Linda Jansma las, was “Caleidoscoop”. Inmiddels heb ik er nog wel enkele gelezen, maar haar eerste steekt er voor mij met kop en schouders bovenuit, op de voet gevolgd door “Schuilplaats”.

Anne-Marie; Wat een boek! Ik ben fan van het eerste uur en ik vond “Caleidoscoop” tot nu toe haar beste, en “Houvast” kon me het minst bekoren, maar vond ik altijd nog heeeeeeel erg goed. En dan nu “Schuilplaats”.

Lia; Jansma schrijft zo beeldend en boeiend, het lijkt alsof je er zelf bij bent. Soms lees ik wel eens in recensies dat een boek zó spannend is dat het niet weggelegd kan worden. Ik moest het af en toe wél wegleggen om de gebeurtenissen even te laten bezinken.

Linda; Ik heb enorm van “Schuilplaats” genoten. Het verhaal had me vanaf de allereerste pagina in zijn greep en liet me niet meer los. Ik ben erg onder de indruk van dit boek.

Patrice; “Schuilplaats” is niet alleen een thriller maar zeker ook een ontroerend verhaal waaruit blijkt hoe belangrijk pleegzorg is. Dat je geen biologische ouders van een kind hoeft te zijn om veel liefde aan kinderen te geven. Ik vond de huiselijke taferelen dusdanig mooi omschreven dat ik het zo voor me zag, daar met z’n allen aan de grote keukentafel.

Christine; Het boek is geen nagelbijter, maar tijdens het lezen voel je de nooit aflatende onderhuidse spanning, het mysterie dat achter de gedragingen van de hoofdpersonen schuilgaat.

Lia; Linda Jansma heeft met 'Schuilplaats' weer een meesterlijke thriller neergezet. Er gebeurt nogal wat in het boek. Veel personages, zeker hoofdpersonage Mayke is erg goed uitgediept. Mayke vertelt het verhaal in de ik-vorm. Verschillende verhaallijnen, die prachtig door elkaar verweven zijn. Zo volgen we ook de verhalen van Simon en Mus.

Anne-Marie; Wat mij vooral wist te bekoren is de manier waarop Linda een gezin met pleegkinderen beschrijft. Als ervaringsdeskundige kan ik beamen dat het echt goed zit.

Linda; Ze houdt je van het begin tot het eind in spanning. Een aanrader! Ik kan niet wachten op het volgende boek, wat een goede schrijfster!

Christine; Linda Jansma heeft een vlotte pen en weet de lezer doorheen het hele verhaal te boeien tot op het spannende einde, waar het verhaal mooi afgerond wordt.

Lia; Je vraagt je steeds weer af wat er toch gebeurd is vier jaar geleden. Tergend langzaam weet ze de spanning op te voeren zonder dat het saai wordt. Erg knap van gedaan van Jansma. Het blijft lang onduidelijk, maar op het einde komen alle lijnen bij elkaar met als afsluiting een ijzingwekkend plot.

Linda; Het gezin waar alles zich afspeelt spreekt me erg aan, je voelt hun liefde voor de kinderen en elkaar. Alles speelt zich af in Friesland. Ben er nooit geweest maar kon het allemaal gewoon voor me zien.

Anne-Marie; Het is duidelijk dat Linda iemand is met een groot hart, vooral voor de zwakkeren en minder bedeelden. Haar baan als hondentrimster en de leuke foto's van poes Frodo, (met goedkeuring van Frodo op fb gepubliceerd, dat spreekt) en de personages in haar boeken laten zien hoe ze zich kan inleven, ook in personages die ver van de eigen leefwereld afstaan en dat is absoluut niét iedereen gegeven, daarvoor heb je een mens nodig met veel empathie.

Patrice; Indrukwekkend, realistisch, huiveringwekkend en triest tegelijk. In “Schuilplaats” is alles van dit aanwezig. De personages zijn goed omschreven, hebben ieder een duidelijk aandeel in het geheel.

Christine; De sfeer van Friesland is heel mooi weergegeven, heel mooi gedoseerd. Er zit een duidelijke structuur in en door de vrij korte hoofdstukken leest het vlot weg.

Lia; Jeugdzorg is momenteel een actueel onderwerp in Nederland. Fel bekritiseerd over allerlei misstanden in de organisatie. Regelmatig zijn ze het mikpunt van kritiek. Maar aan de andere kant gebeuren er natuurlijk ook goede zaken. Het verhaal van Nikki, Nadine en Noëlle is losjes gebaseerd op een recentelijk voorval.

Linda; In “Schuilplaats” schetst de auteur een goed beeld van het zware werk van pleegzorggezinnen.

Patrice;  Dit boek laat zowel de optimistische als negatieve kanten van crisisopvang zien. De acute  hulpvraag en de hartverwarmende zorg die elkaar vinden. De moeilijkheid om kinderen met een dusdanige bagage veiligheid en vertrouwen te bieden, en of ze dat zullen accepteren, gezien de schade die ze hebben opgelopen.

Anne-Marie; Op een andere site vroeg iemand een aantal weken geleden wat het verschil was tussen een goed boek en een mooi boek. Een goed boek, voor mij, is een boek dat je doet nadenken. Een boek waar je nog eens aan terugdenkt als je een krantenartikel leest, een item op tv ziet. Waar je het volmondig mee eens bent, of helemaal niet, of iets daartussenin. Een goed boek is een boek dat je bijblijft, waarvan je iets meeneemt op je verdere weg. Een mooi boek, voor mij, is een boek dat je graag las, waarvoor je andere dingen uitstelde, een boek dat je met een zucht van spijt dichtslaat na de laatste bladzijde en af en toe nog een keer oppakt terwijl je bedenkt 'was toch een mooi boek'.

Lia; Met het schrijven van 'Schuilplaats' heeft Linda Jansma op Facebook ons op de hoogte gehouden door middel van foto's. We hebben ze voorbij zien komen van de plekjes in Holwerd, de penitentiaire inrichting in Rotterdam. Erg leuk en je werd nieuwsgierig naar het boek. Zoals we van haar gewend zijn heeft ze ook deze keer uitstekend research gedaan.

Anne-Marie; En ' Schuilplaats'? Schuilplaats heeft het gewoon allemaal! Dank je wel Linda voor een mooi, een goed en waardevol boek!

Patrice; Soms zijn er van die verhalen, uit het leven gegrepen, realistisch en pijnlijk actueel. Linda Jansma raakt met haar boeken télkens weer de juiste snaren. Om realiteit toe te passen in een thriller, ik vind het ronduit een kunst!

Anne-Marie; In dit boek komen de vele personages allemaal mooi uit de verf, heeft ze soms begrip voor foute keuzes die mensen maken, als die dan later de gevolgen ervan dragen en heeft ze absoluut geen consideratie met diegenen die kwaadwillig aan de zwaksten in onze maatschappij raken, de kinderen. Dat alles verpakt in een spannend verhaal dat je tot op het allerlaatst in spanning houdt. Maar als het boek uit is, is het niet over.

Lia; Ze mag zich dan ook niet voor niets één van de beste Nederlandse thrillerauteurs noemen. Ik raad het boek dan ook aan iedereen, die van thrillers houdt, aan. Van mij krijgt Linda Jansma voor 'Schuilplaats' een dikke *****sterren.

Christine; Zou ik Schuilplaats aan mijn vrienden aanraden? Zonder twijfel. Een dik verdiende 8 voor mij. ****

Linda; In een alles verklarende finale komt alles samen. Het hele boek door bleef ik in spanning over wat er weer verder zou gebeuren. Kortom een boek wat me echt bij blijft en ik kan niet wachten op de volgende van deze schrijfster! ****

Patrice; “Schuilplaats” is voor mij persoonlijk meer dan een thriller op zich. Het is een spannend boek, gegrepen uit het leven, dichtbij of net iets verder van je af. Sommige schrijvers zijn goed, maar vallen in de grote massa weg, vallen niet op. Maar niet Linda, elke keer weer verrast zij haar lezers met maatschappelijke issues die op deze bijzondere manier in de spotlights komen te staan. “Een ware thriller met een boodschap”, zo omschrijf ik dit boek van Linda Jansma. *****

Groepsbeoordeling;

Cover; 8 punten ( 1-10)
Conclusie;  **** (*)  4,5 ster
(1 = slecht, 2= matig, 3= voldoende, 4= goed, 5= uitstekend)

Geen opmerkingen: