zondag 31 augustus 2014

De boekendief - Markus Zusak

De boekendief - Markus Zusak

Categorie: Roman
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 9789044342628
Aantal pagina's: 560
Uitvoering: Paperback & E-book
Prijs: €15,- / €9,99
Verschijningsdatum: Februari 2014


Duitsland, 1939. Liesel is pas negen jaar oud wanneer ze door haar moeder naar een pleeggezin wordt gebracht. Een van haar geliefde bezittingen is een zwart boekje, dat ze vond op het graf van haar broertje. In de jaren dat Liesel bij de Hubermanns woont, wordt ze een gewiekste boekendief. Tijdens de verwoestende bombardementen klampt ze zich in de schuilkelder vast aan haar schatten. Dit is een verhaal over moed, vriendschap, liefde en overleven, dood en verdriet, verteld door de ogen van de Dood, een toepasselijke verteller. Maar zal hij haar ook sparen?


“Wanneer de dood een verhaal vertelt kun je maar beter luisteren”, een veelbelovende zin op de (vorige) cover van dit boek. Een zin die triggert en verwachtingen creëert.

1939; Nazi-Duitsland. Liesel is pas 9 jaar als ze, samen met haar broertje, noodgedwongen in een pleeggezin geplaatst gaat worden. Op weg daar naartoe overlijdt Werner en dus staat Liesel er ineens helemaal alleen voor. Na de uitvaart van Werner ligt daar ineens het Doodgravershandboek. Ze neemt het mee en koestert het als een soort van aandenken aan die dag en aan haar broertje. Tijdens haar verblijf in het gezin leert de man des huizes Liesel om te lezen. Ze heeft nachtmerries en het lezen helpt haar tot rust te komen. Al snel is ze hieraan zo verknocht dat ze zelfs overgaat tot het zo nu en dan stelen van boeken, soms met gevaar voor haar leven. Want wanneer ze kans ziet pakt ze een boek weg bij een boekverbranding die de Nazi’s uitvoeren. Na een tijdje leert ze Max kennen, hij duikt bij hen in huis onder omdat hij van joodse afkomst is. Ze kunnen het goed vinden en er groeit een bijzondere vriendschap die hen beide veel blijdschap en geluk brengt, zover de oorlogssituatie dat toelaat. Maar dan slaat het noodlot toe……..

Markus heeft een schrijfstijl die bij je blijft, heel beeldend is en toch heel ontspannen leest. De hoofdpersonages zijn indringend en bijna tastbaar.

Een boek over de tweede oorlog. Een boek vol ellende en verdriet. Een boek over een van de meest wanstaltige periodes in de afgelopen eeuw. Het boek trekt aan als een magneet, vooral na het lezen van de flaptekst en een aantal recensies. Je moet als schrijver heel goed weten waarmee je bezig bent wil je over een periode als deze een dusdanig indringend verhaal schrijven. Want dat is het. Dit boek komt binnen, maakt indruk en laat vervolgens niet meer los. Liesel is een meisje waar je meteen sympathie voor voelt, een jong kind wat zoveel meemaakt in een woelige tijd en dingen meemaakt die kinderen niet zouden moeten meemaken. Veerkrachtig, eigenzinnig en bijzonder. Het verhaal is meeslepend, indrukwekkend en op een zekere manier ook ongelooflijk. Het is dat we beter weten, helaas……

Het boek “De Boekendief” is prachtig. Ik kan niet anders oordelen.

5 sterren
Patrice van Trigt

dinsdag 26 augustus 2014

“Vechtlust” – Vincent de Vries

“Vechtlust” – Vincent de Vries

Categorie: Non-Fictie
Uitgeverij: VI Boeken
ISBN:  978906797032 
Aantal pagina's: 483
Uitvoering: Paperback & E-book
Prijs: €19,95 / €13,99
Verschijningsdatum: oktober 2013


Het bizarre leven van international Fernando Ricksen

Twaalfvoudig International Fernando Ricksen (Heerlen, 1976) is een vechter. Niet alleen op het veld, waar hij als speler van Fortuna Sittard, AZ, Glasgow Rangers en Zenit Sint Petersburg geen duel schuwde en bij menig knokpartij betrokken was, maar ook ernaast. De vooroordelen, de verleidingen en de verslavingen werden bijna zijn ondergang. Zeker in het knotsgekke Schotland en het corrupte Rusland wist de Limburger nauwelijks raad met zijn drank- en drugsgebruik. In VECHTLUST, zijn geautoriseerde biografie, vertelt Ricksen voor het eerst in alle openheid en eerlijkheid over zijn moeilijke tijd en hoe hij zich, als een echte strijder, terug knokte.

Opgegroeid in Limburg, sporter in hart en nieren vanaf kleins af aan. Gebrek aan zelfvertrouwen heeft Fernando nooit belast. Zowel in het biljart met zijn opa als met het voetbal was hij overtuigd van zijn kunnen, zijn unieke talent. Tijdens het lezen doet me dat geregeld lachen. Het leest zo ontzettend positief allemaal. Maar het leven van Fernando is allesbehalve gladjes verlopen. Hij heeft willens en wetens gekozen voor voetbal en later ook voor de drank, de drugs en de vrouwen. Maar altijd stond hij op het veld en gaf zijn uiterste inspanning. Ongelooflijk hoe hij en zijn lijf dat hebben volgehouden al die tijd. De buitensporige feesten, zware trainingskampen, de ruzies maar ook zeker de meest lachwekkende kwade jongensstreken. Ik was verbaasd, vermaakt en ik heb gelachen. De foto’s in het katern zijn een leuke toevoeging. Het geeft absoluut een extra dimensie aan het boek.

Zijn opzienbarende carrière, de (inter)nationale successen. Maar zeker ook de merkwaardige manier van handel en wandel in die, voor mij onbekende, voetbalwereld. De firma list en bedrog lijkt het wel. Spelers die als artikelen gekocht en verkocht worden voor adembenemende en absurde bedragen. Hoe Ricksen daarmee om is gegaan is tekenend. Overmatig alcoholgebruik, de duurste huizen en auto’s. En echt élke keer weer die gekke fratsen van hem tussendoor. Ongeacht waar en met welke grootheden hij ook speelde, de bengel in hem nam telkens de overhand. Het vuurwerk afsteken in zijn achtertuin tijdens zijn Glasgowperiode is daar een goed voorbeeld van. Hilarisch maar ook weer triest want dit soort akkefietjes kwamen vooral voor als er ook sprake was van de nodige alcohol. Gelukkig is hij ook nuchter een komiek en kan hij op sympathie rekenen van velen, zo ook die van mij. 

Schijnbaar is Ricksen geen voetballer die kan leven van zijn technisch hoogstaand voetbal maar wel, en daar is het weer, zijn vechtlust en doorzettingsvermogen. Je kunt van hem zeggen en vinden wat je wilt, maar consequent is hij absoluut! Én eerlijk, goudeerlijk als je het mij vraagt. Alles wat hij vertelt in het boek is bijzonder gedetailleerd en toch klapt hij niet uit de school, hij is integer. Het enige wat hij opvallend doet is vooral niet zijn kop in het zand steken. Alles wat hij heeft meegemaakt, gedaan en verknald, dat dankt én wijt hij aan zichzelf. Of je nu van voetbal houdt of niet, de manier waarop dit verhaal wordt verteld dwingt gewoon respect af. Het is vooral menselijk, zó echt. En als je nagaat dat het is geschreven, nog voordat hij wist ALS met zich mee te dragen, kun je niet anders concluderen dat deze rebel alles met overgave doet. De goede dingen maar zeker óók de slechte. Als zijn optimisme, doorzettingsvermogen en strijdbaarheid tekenend mag zijn voor het gevecht van zijn leven, dat tegen ALS, dan kan het niet anders dan dat Fernando Ricksen als winnaar uit de bus gaat komen. Ik hoop het oprecht voor hem!

Een lekker dik boek, jammer alleen dat het over voetbal gaat. Dát was mijn eerste gedachte een paar maanden geleden toen ik het in de schappen zag liggen. Op de cover een international met een goede kop, zoals dat heet. Zelfverzekerd kijkt hij in zijn Oranjeshirt, vastberaden, de verte in. Het boek trekt wel maar ja……voetbal he?! Niet lang daarna zag ik de aflevering van DWDD met Ricksen als gast. Iedereen had het erover! Ik had duidelijk wat gemist en heb ik alsnog naar ‘uitzending gemist’ gekeken. Dat gesprek vergeet ik nooit meer. Kwam dát even binnen! Met tranen in mijn ogen maar ook zeker met een lach heb ik met veel bewondering naar deze strijdlustige knokker gekeken. Hoe hij sprak over zijn geliefde voetbal, eerlijk en onzelfzuchtig. Als het ware een open boek. Ik heb daar enorm veel respect voor. Toen hij vertelde pas sinds kort de vernietigende diagnose ALS te hebben gekregen zag ik bij Fernando zijn vechtlust. En zoals hij daar zat, zo is het boek ook geschreven. Je hoeft geen voetballiefhebber te zijn voor dit levensverhaal, indringend, grappig en soms onwerkelijk, als je van een écht goed boek houdt dan is dit een echte aanrader!
Zelden heb ik een boek gelezen wat zó raak is samengevat in zijn titel; “Vechtlust”

Patrice















Natuurlijk kunnen wij het niet nalaten om met dit boek ook de aandacht te vragen voor de strijd tegen ALS. Dit kan een ieder van ons ook overkomen!!
Informeer jezelf maar doneer vooral ook!!
Alle bijdragen zijn welkom.

http://www.als.nl/
https://www.facebook.com/fernandoricksen?fref=ts
https://www.facebook.com/ALSnederland/app_629831890444849

Doneren kan op Giro 100.000

We gaan weer beginnen!!!!

We gaan weer beginnen!!!!


De vakantie zit er weer op beste mensen!! En dat wil zeggen dat we weer gaan starten. Zowel groepsrecensies als individuele recensies gaan hier geplaatst worden. Zoals je kunt zien zijn we al vanaf april bezig met de werkzaamheden aan dit blog en we blijven voorlopig nog vullen want onze lezers hebben genoeg materiaal aangeleverd.

We hebben inmiddels weer een paar leuke boeken in het vooruitzicht voor groepsrecensies;

'Snuff' van Bronja Hoffschlag
'Verboden tranen' van Melissa Skaye
'Niemandsland' van Frank van Zwol
'Conflict' van Susan Moonen
'Tango met een knal' van Yara March

Het debuut van Ronald v.d. Broek *titel nog even geheim

Er zijn nog een aantal aanvragen waarop we wachten op toezegging. Op het moment dat het bekend is staat het hier vermeld.

Veel leesplezier!!!


zaterdag 16 augustus 2014

De leesclub ontmoet.......

De leesclub ontmoet.......

Bianca met Tess Gerritsen











Patrice met Tess Gerritsen, beide foto's genomen tijdens de presentatie van Hebban in Amsterdam
Melissa Skaye in gesprek met collega Karin Kallenberg













Patrice met Judith Visser en knuffelend met Marelle Boersma


De leesclub ontmoet...

De leesclub ontmoet...

Nathalie Pagie (Links) 
Signeersessie met Karin Slaughter

Karin Kallenberg (B.B.) tijdens de presentatie van Hebban in Amsterdam met Bianca en Patrice

"Min of meer" - Suzanne Peters

"Min of meer" - Suzanne Peters

Uitgeverij: Ellessy
Categorie: Feel good roman
ISBN: 9789086602520
Aantal Pagina's:168
Uitvoering: Paperback
Prijs: € 16,95
Verschijningsdatum: Juni 2014

Tobias heeft anorexia en het beïnvloedt zijn leven volledig. Er is niemand bij wie hij zijn geheim kwijt kan en hij voelt zich eenzaam, vooral als zijn broer aankondigt dat hij gaat trouwen.
Donna heeft altijd al problemen gehad met eten en is daardoor veel te zwaar. Ze is al tijden hopeloos verliefd op haar collega Vince en wanneer ze met hem mee kan naar de sportschool, ziet ze dit als een kans om dichterbij hem te komen én om meteen aan haar overgewicht te werken. De eetbuien verdwijnen echter niet en Vince toont maar weinig interesse in haar.
Tobias sport in dezelfde sportschool en ziet geregeld hoe Vince haar behandelt.
Daar maakt hij zich zorgen om, maar hij durft er niets over te zeggen. Wanneer hij op een dag flauwvalt is Donna er om hem te helpen.

De cover en de titel van het boek vertellen al meteen waar het verhaal over gaat; (over)gewicht, strijd tegen de kilo’s. Iets wat veel lezers zal aanspreken en herkenbaar kan zijn.
De hoofdstukken wisselen elkaar af. Gezien vanuit óf Tobias óf Donna. Zij vertellen hoe het is om te leven met een eetstoornis zoals zij het ondergaan en bestrijden. Hoe moeilijk het is. Niet alleen is het jouw ding maar de gehele maatschappij bemoeit zich ermee. Als je niet voldoet aan de gestelde norm dan val je op. Men veroorlooft zich opmerkingen en vragen die voor jou, degene met die eetstoornis, ontzettend kwetsend en pijnlijk zijn.

Tobias heeft anorexia, iets wat vaker voorkomt bij mannen maar wat nagenoeg in een verdomhoekje zit. Zijn verhaal illustreert zijn isolement, zijn schaamte en de grensoverschrijdende eenzaamheid omdat hij het met niemand durft te delen. Op zich is aan hem ook niets te zien, ja oké hij is wat aan de dunne kant. Maar met een smoesje van een snelle stofwisseling en veel sporten komt hij er mee weg. Niemand weet wat hij elke dag ondergaat.
Donna heeft B.E.D. (Binge Eating Disorder) en is aan de zware kant. Hierdoor roept zij ongewild de commentaren en goedbedoelde ‘adviezen’ van familie, vrienden en collega’s op zich af. Niet wetende dat Donna hier nóg verdrietiger van wordt en dat zich dat juist uit in nog meer (vr)eetbuien. Het is een vicieuze cirkel die maar moeilijk te doorbreken is. Wanneer Donna uiteindelijk op een sportschool terecht komt, omdat ze verliefd denkt te zijn op haar collega Vince, komt ze al snel bedrogen uit. Dit alles wordt van een afstand gezien door Tobias die op zijn beurt zijn lichaam totaal afbeult om wat extra calorieën te verbranden. Maar dat kan hij niet ongestraft doen en hij valt flauw, in de armen van Donna.

Wellicht zijn het een beetje zoetsappige omstandigheden die Donna en Tobias bijeen brengen maar de feitelijke inhoud van dit verhaal spreekt me enorm aan. Wie heeft er niet een periode in zijn leven waar de kilo’s overheersen? De twee verhaallijnen belichten twee uitersten; het niet willen eten, en het niet kunnen stoppen met eten. Twee ontzettend schrijnende situaties die heel gemakkelijk worden beoordeeld door de samenleving. Dat komt in het verhaal ook goed naar voren. Wanneer de twee hoofpersonages bij elkaar komen blijkt dat er zelfs dan veel sprake is van schaamte en onbegrip. Er blijkt zelfs sprake te zijn van weerstand ten opzichte van elkaar. Heel menselijk allemaal. Dit alles toont ook maar weer eens dat als je samen ergens voor gaat, wanneer er sprake is van vriendschap en liefde, er veel winst te behalen valt. Zelfs als je totaal verschillende gevechten levert en het in eerste instantie ondoenlijk lijkt.

Suzanne Peters schrijft op een heel eenvoudige, makkelijk te lezen manier een integer en indringend verhaal. Op zich niet hoogstaand maar herkenbaar en laagdrempelig. Ik denk persoonlijk dat dit verhaal veel lezers kan aanspreken, zelfs als het minder heftig is wat ze zelf meemaken of in hun omgeving zien. Dat het een groot probleem is mag duidelijk zijn en dat komt ook heel goed naar voren in dit boek. Een beetje begrip voor elkaar en niet meteen oordelen over een ander. Het is niet altijd wat het lijkt.

3 sterren
Patrice 

"De wortels van het kwaad" - Roberto Costantini

"De wortels van het kwaad" - Roberto Costantini


De jonge Michele Balistreri groeit op in het Tripoli van de jaren zestig, toen Libië nog een Italiaanse kolonie was. Na de staatsgreep van Khadaffi lopen de spanningen tussen de Italiaanse bewoners en andere bevolkingsgroepen snel op. De westerse belangen komen op het spel te staan. Als zoon van een machtige ingenieur lijkt Michele lange tijd onkwetsbaar, tot de dood van zijn buurmeisje Nadia en zijn moeder die illusie ruw verstoren.
Vele jaren later is Balistreri een gedesillusioneerde politiecommissaris in een ingeslapen wijk in Rome. Zijn nachten vult hij met seks, alcohol en poker. Overdag houdt hij een oogje op Claudia, de roekeloze dochter van een collega, en onderzoekt hij de mysterieuze moord op de Zuid-Amerikaanse Anita Messi. Als Balistreri ontdekt dat beide vrouwen iets te maken hebben met de dood van zijn vroegere buurmeisje Nadia, opent de beerput van het verleden zich.

Als zoon van dé belangrijkste Italiaan in Tripoli (Libië) weet Michele/Mike niet echt wat het is om tegenslag of armoede te kennen. Hij ziet natuurlijk wel het verschil tussen zichzelf en zijn beste vrienden, de broertjes Al Bakri, die bij hen op het landgoed in barakken wonen. Toch staat dat een hechte vriendschap niet in de weg, sterker nog; ze smeden een bloedband. Vrienden voor altijd! De tijd zal echter uitwijzen of dit een haalbare kaart is. Want als er in de jaren 60 een staatsgreep plaatsvindt waardoor er verschuivingen in de samenleving plaatsvinden en er spanning op de vriendschappen komen te staan is het nog maar af te wachten of die bloedband tussen de jongens stand gaat houden. Het is ieder voor zich, of lijkt dat maar zo?

Het eerste deel van het boek speelt zich af in snikheet Libië. Je wordt meegenomen in de jeugd van Mike en zijn vrienden Nico, Ahmed en Karim. De macht van zijn vader, de onderdanigheid van de Arabische samenleving ten opzichte van die rijke Italianen en Amerikanen. Het lijkt allemaal zo mooi te zijn, aan geld en macht dus geen gebrek. Maar de familie gaat gebukt onder stil verdriet en politieke verschillen. De relatie tussen Mike en zijn vader is ronduit slecht. Mike adoreert zijn moeder en ziet zijn broer steeds meer naar hun vader toegroeien. Mike is de belhamel in het gezin en deelt de politieke voorkeur van zijn opa en moeder. Dit tot grote teleurstelling van zijn vader. Dit maakt hen tot tegenstanders, vooral wanneer Mike ouder wordt en zijn eigen keuzes gaat maken. Samen met de Amerikaanse familie Hunt en de Al Bakri’s wonen ze op een landgoed in een relatief beschermde omgeving. Totdat Nadia, de enige dochter in het gezin Al Bakri, op gruwelijke wijze om het leven wordt gebracht en Mike al snel in de gaten heeft dat de juiste dader niet is opgepakt. Hij doet vervolgens alles om de waarheid boven water te krijgen maar hij ondervindt daarbij behoorlijk wat weerstand. Het blijkt allemaal nog niet zo eenvoudig te zijn. Als dan ook nog eens zijn moeder onder verdachte omstandigheden komt te overlijden is het hek van de dam. Michele zweert wraak. Hij zal niets uit de weg gaan of geweld schuwen. Alleen moet hij wel geduld hebben, zijn tijd komt nog wel.

In het tweede deel is Michele een passieloze politieagent. Geen uitzicht op een gelukkig leven, vervuld van wraak en onrust. Wanneer hij te maken krijgt met een zaak waarin teveel toevalligheden met zijn verleden naar boven komen bijt hij zich in het onderzoek vast. De zin naar wraak komt weer naar boven en ditmaal laat het niet los. Het is nú tijd, tijd voor wraak.

Ik heb een regel dat als een boek na 100 pagina’s me niet ligt ik het wegleg. Dit boek heeft dat nét gered. Het komt traag en langdradig op gang maar boeit genoeg om het toch niet weg te leggen. Gelukkig maar want het verhaal op zich is prachtig. De beeldende omgeving, de onderlinge relaties, het wantrouwen, de emoties, de politieke aspecten, alles is prachtig beschreven. Wel wat langdradig en soms herhalend maar wel prachtig geschreven. Het verhaal op zich is boeiend genoeg om dit laatste er voor lief bij te nemen. Michele is een merkwaardige persoonlijkheid. Snoeihard maar in de basis gedreven door emotie en de liefde voor de twee belangrijkste vrouwen in zijn leven. Ik vond de moeder van Michele een trieste vrouw die veel indruk heeft achtergelaten in de betrekkelijk korte actieve rol in het verhaal.

De schrijfstijl van Constantini is behoorlijk strak. Dat wil zeggen dat hij dingen afbakent. Zaken lopen niet door elkaar. Hij vertelt per persoon, per gebeurtenis, per tijdvak, niks loopt door elkaar of is warrig. Omdat het een dik boek is, veel hoofdpersonages en medepersonages kent (met ieder weer een stuk uitleg) is dat maar goed ook. Het zou anders zomaar teveel van alles zijn geworden. Nu leest het overzichtelijk, duidelijk en weet je met wie je te maken hebt en wanneer. De hoofstukken zijn per periode aangegeven dus daarover geen verwarring. Het is wel wat zakelijk geschreven, ik denk dat dat de juiste omschrijving is. Het is niet warm of vol van emotie. Toch is “De wortels van het kwaad” absoluut een prettig boek om te lezen. Het is met vlagen zelfs erg indrukwekkend.
De voorloper op dit boek is `Jij bent het kwaad´ en er komt nog een vervolg. Ik heb tijdens het lezen niet gemerkt dat ik te maken heb met een tweede deel in een trilogie dus als stand alone is dit boek prima te doen.

3 sterren

Patrice

woensdag 13 augustus 2014

In gesprek met.....Luc Deflo

Kenmerkend voor jouw schrijfstijl is toch wel dat rauwe, de mannelijke visie op zaken, typische mannenhumor en het specifieke taalgebruik. Is dat een bewuste keuze of is dat gewoon zoals jij bent? "What you see is what you get"?
what you see is what you get.. Ik heb een hekel aan literaire 'kunstjes'

Merk jij dat je leespubliek hierdoor voornamelijk mannen aantrekt? 
Dat dacht ik maar het is niet zo. We hebben ooit een enquete gehouden op de boekenbeurs en 70% van mn lezers bleken vrouwen

Op een bepaald moment in je carrière bedenk je dat je een  "onbeschreven blad" gaat zoeken om een nieuw boek mee te gaan schrijven, een nieuw talent. Hoe ben je op die gedachte gekomen?
Goh. Ik speelde al lang met die gedachte omdat ik veel manuscripten krijg toegestuurd die ik helaas nietallemaal kan lezen.  Zo is de idee gegroeid op team te vormen met iemand die echt talent heeft en die persoon zo een kans te geven om boven het maaiveld uit te komen.

Tijdens een eerder interview gaf je aan dat vooral het feit dat Aloka geen kant en klaar manuscript aanleverde je enorm aansprak. Kun je uitleggen waarom je dat zo vond? 
Ik heb in het verleden al vaak kant en klare manuscripte aangeboden gekregen, maar dan is het kalf al verdronken. Beter is om samen de plot op te bouwen. 



Hoe gaat een project als dit in z'n werk? Was iedereen het meteen met je idee eens (uitgever bv) of heb je hiervoor moeten lobbyen?
Nee. Iedereen was akkoord. We hebben goede afspraken gemaakt en hebben samen de plot geconstrueerd. Daarna zijn we begonnen met ieder de hfst die hem of haar het meest lagen.

Zit er een verschil van schrijfritueel voor "Onderhuids" ten opzichte van een boek wat je alleen schrijft?
Ja. Dit is planmatiger. Anders wordt het met zijn tweeën een zooitje.

Je hebt ooit verteld dat je er niet voor schuwt jezelf een rolletje toe te kennen in je boeken (quote;'meestal een slechterik') Is in  "Onderhuids" daar ook sprake van? Zo ja, wie en waarom die persoon?
Nee. Ik hoef geen rolletje.  

"Onderhuids" eindigt met de mogelijkheid tot een vervolg. Komt dat er?
Dat zou kunnen. Maar of het er komt zal afhangen van een aantal factoren die we nu nog niet kennen.




Je eigen debuut "Naakte zielen" was in 1999 meteen goed voor een nominatie voor de Hercule Poirotprijs, een gedroomde start natuurlijk. Hoe was dat om daarmee je naam op de kaart te zetten?
Een complete verrassing.  Maar de publiciteit was goed meegenomen.

Schrijven is een eenzame roeping heb ik weleens gelezen, ben je het daarmee eens?
Yup. Maar ik ben ook niet echt een teamplayer. Dus dat valt wel mee.

Giftige vlinders is ingezonden voor De Diamanten kogel 2014. Wat denk je van de concurrentie, wie is volgens jou kanshebber? Hoe schat je je eigen kans in?
Geen idee. Daar ben ik niet mee bezig. De gewone lezer is mijn enige norm.

Welk boek van jezelf zou je het beste in aanmerking vinden komen voor een verfilming en wie wil je dan in de hoofdrollen?
Lust... maar de hoofdrollen daar heb ik geen idee van.  Ik kijk zelden naar Vlaamse films en zo.

Je echtgenote Sormaria Marchan, "Diep in mij "(2013) schrijft ook, hoe is het om met een auteur gehuwd te zijn? Verschillen jullie schrijfrituelen veel van elkaar?
Het project van mijn vrouw was eenmalig. Maar het was wel leuk om haar te helpen.

Eind september 2014 komt je nieuwe boek uit, "Macht". Kun je hier iets over vertellen?
Nee.  Dat is nog geheim :-)  Wat ik wel kan vertellen is dat er nu al interesse is van een tv zender.




Waarmee ben je nu bezig?
Een stuk of twintig projecten. Ik ben een workoholic. Kan niet stilzitten!

In Nederland ben je wel bekend maar je grootste leespubliek ligt in België. Waar ligt dat aan denk je? Zou je dat graag anders zien en zo ja hoe zou dat volgens jou gerealiseerd kunnen worden?
Goh. Ik kreeg ooit een mail van een Nederlandse dame die schreef dat ze Naakte Zielen een geweldig boek vond maar ze had het wel in de prullenmand gegooid. Toen ik vroeg waarom vertelde ze me dat ze de dialogen soms niet begreep. Ik heb ooit voorgesteld om een Nederlandse redacteur in te zetten gewoon om de dialogen te verNederlandsen maar daar wilde mn toenmalige uitgever niet op ingaan.

Wat is voor jou nu nog de ultieme uitdaging op schrijfgebied? Heb je nog wensen?
Zo lang mogelijk kunnen doen wat is graag doe, da's ruimschoots voldoende voor mij.

Welke auteur kan op jouw waardering rekenen?
Charles Bukowski

Lees je zelf ook, en zo ja wat dan en hoeveel?
Zo veel mogelijk. Alle genres.


Je bent al jaren beroemd, berucht en bekend. Je reputatie staat als een huis. Waarom dan het risico nemen om een samenwerkingsverband met een onbekende schrijver aan te gaan?
Goh. Dat is geen risico. Dat is een leuk project.  meer niet.

Hoe is de samenwerking uiteindelijk tot stand gekomen?
Aloka heeft me gecontacteerd.  Ik heb haar autobiografisch boek gelezen. Bingo.

Stel, onderhuids wordt verfilmd. Wie zou je graag zien in de rol van Felix en Masha?
Geen idee. Ik ken nx van Vlaamse en Nederlandse acteurs. Dat is de rol van de producent annex regisseur. Eén eis heb ik wel. Het moet top zijn!  

Zitten er in jouw boeken autobiografische momenten of personages verwerkt?
Ja. Maar verspreid over verschillende personages.