dinsdag 28 oktober 2014

In gesprek met.........Loes den Hollander

Lees hier alles wat jullie wilden weten over Loes. Haar reactie op ons voorstel haar te interviewen was meteen enthousiast en hartverwarmend. Loes bedankt!!

DPB > Je bent een van de meest succesvolle Nederlandstalige auteurs. Wat is volgens jou het geheim van al die jaren schrijfsucces?
·   LdH > Nou, geheim... Wat ik begrijp uit reacties en recensies is het een kwestie van verhalen bedenken die voor de lezers invoelbaar en herkenbaar zijn. Ik vind het prachtig als dit lukt.

    DPB > Je werkt nu aan je 18e boek. Kun/wil je daar al iets over kwijt?
    LdH > Het is mijn 18e thriller en voor dit verhaal werd ik geïnspireerd door de recente vliegtuigramp. Het boek gaat niet expliciet over deze ramp, maar deze gebeurtenis haalt wel bij de hoofdpersoon herinneringen naar boven die zo onverteerbaar zijn dat ze besluit toe te geven aan haar behoefte tot wraak.

    DPB > Waar haal jij toch je inspiratie vandaan? Het lijkt alsof je de verhalen zo uit je mouw schudt (bij wijze van spreken).
    LdH > Ik vind de ideeën voor nieuwe verhalen in kranten, in gesprekken  (die ik zelf voer of die mijn oren opvangen), in alle mogelijke gebeurtenissen die in de wereld plaatsvinden. Ik zoek ze niet op, ze vinden mij.

    DPB > Je laatste boek "Voorbedacht" komt binnenkort uit. Hoe is je gevoel over dit boek?
    LdH > Voor ‘Voorbedacht’ werd ik geïnspireerd door de vermissing en naar later bleek de dood van de twee broertjes in 2013. Al in de weken dat ze vermist waren wist ik dat ik een verhaal zou schrijven over de vermissing van een kind, beleefd vanuit de moeder van dit kind. Het was een heftige ervaring om dit te schrijven en het is in meerdere opzichten een heftig boek geworden. Als ik mijn gevoel erover moet samenvatten, is ‘heftig’ dus het beste woord.

    DPB > Is "Voorbedacht" gebaseerd op een waargebeurd verhaal of is het fictie?LdH > Zoals ik al meldde: ik werd geïnspireerd door de vermissing van de broertjes. Het verhaal heeft verder niets met deze zaak te maken, het is fictie, van het begin tot het einde.
  
    
    DPB > Je schrijft ook over behoorlijk gevoelige onderwerpen die mensen raken, die dicht bij de maatschappij liggen.  Is dat iets waar je op dat moment ook bewust voor kiest?  
    LdH > Ik zoek niet echt naar onderwerpen, ze komen in me op als er in de maatschappij iets gebeurt wat me raakt. Maar ook al ontstaan ze door situaties die plaatsvinden in de maatschappij, ik wil absoluut voorkomen dat mijn verhaal direct verwijst naar de realiteit. Ik schrijf fictie. Het gaat er voor mij niet om een eigen visie te geven op een bestaande situatie, het gaat mij erom te vertellen wat bepaalde gebeurtenissen met mensen kunnen doen en hoe/waarom iemand kan ontsporen.

    DPB > Je boeken hebben een hoog psychologisch gehalte, je besteedt veel aandacht aan karakterverdieping en research. Zijn dat voor jouw boeken een noodzakelijk ingrediënt?
    LdH > Zeker weten. Het moet ergens over gaan, anders vind ik het niet eens de moeite waard om te schrijven.

    DPB > Hoe zou je je stijl omschrijven voor mensen die je boeken nog niet kennen?
    LdH > Direct, toegankelijk, verdiepend. En spannend, natuurlijk.

    DPB > Over welk onderwerp zou je graag willen schrijven waar je tot nu toe nog niet aan bent toegekomen?
    LdH > Er dwaalt nog een verhaal door mijn hoofd over een man die vrouw wil worden, maar ik vind dit onderwerp meer geschikt voor een roman dan voor een thriller. Dus wie weet, wordt dit mijn tweede roman.

    DPB > Heb je een vast schrijfritueel?
    LdH > Nee, ik schrijf als ik zin heb om te schrijven, en dat is regelmatig het geval.

    DPB > Wat staat er in jouw boekenkast? Wat lees je als je niet schrijft? Lees je ooit een boek van jezelf?
    LdH > Mijn boekenkasten zijn nogal vol. Ik lees graag romans en thrillers waarin relaties tussen mensen worden uitgediept. Ik heb recent de laatste Linwood Barclay ‘Een tik op het raam’ uitgelezen. Genoten! Op dit moment ligt ‘Een goed nest’ van Tessa de Loo te wachten. Soms, bijvoorbeeld als er een herdruk komt van een boek dat al geruime tijd geleden is verschenen, lees ik een boek van mezelf. Een paar weken geleden las ik daarom ‘Glansrol’ nog een keer.

    DPB > Welk boek dat je zelf hebt geschreven is je favoriet en waarom?
    LdH > Er is niet één favoriet, ik heb met ieder boek een aparte relatie.

    DPB > Als je zou stoppen met schrijven, wat zou je dan gaan doen?
    LdH > Veel lezen, denk ik. En weer gaan schrijven.

    DPB > Wat is jouw persoonlijk hoogtepunt in je schrijfcarrière? 
    LdH > Er waren al verschillende hoogtepunten, maar de uitnodiging om het geschenkboekje voor de maand van het spannende boek in 2013 te schrijven was wel heel bijzonder.

   

    DPB > Heb je nog wensen op schrijfgebied?
    LdH > Ik ben begonnen met het schrijven van een toneelstuk en ik hoop dat het niet bij één blijft.

    DPB > Als een van je lezers zelf een boek zou willen schrijven, wat is dan jouw 'gouden tip'? 
    LdH > Verzin een uniek verhaal en houd je eigen leed op afstand.

    



    DPB > Oorspronkelijk kom jij uit de gezondheidszorg. Je was jarenlang directeur van een gezondheidsinstelling. Er is in de afgelopen jaren veel veranderd. Zou je onder de nieuwe omstandigheden weer kunnen/willen werken in de zorg? Wat is jouw persoonlijke 'zorg' over het huidige zorgstelsel? Wat zou je als eerste willen veranderen of juist niet?
    LdH > Het wordt steeds minder leuk om in de zorg te werken. Het huidige zorgstelsel is volslagen dichtgetimmerd door protocollen en verplichte administratieve verantwoording. Dat betekent veel verspilde tijd die aan daadwerkelijke zorg zou kunnen worden besteed. Ik zou rigoureus gaan snoeien in het doolhof van regels en de zorgverleners terugbrengen naar het werk waar het om gaat: het contact met de cliënt.

    DPB > Je bent heel actief op social media. Wat is volgens jou de toegevoegde waarde hiervan? En wat niet?
    LdH > Social media is een goede gelegenheid om aan marketing te werken. Maar het is ook/vooral een mogelijkheid om contact te hebben met mijn lezers en aangezien schrijven een zeer solistisch proces is, voorkomt dit contact dat ik in het schrijfproces verdwijn. Maar  het blijven natuurlijk wel mediacontacten. Het echte leven vindt plaats in mijn gezin, en met mijn vrienden.

    DPB > Het is algemeen bekend dat je gek bent op dieren, je hebt sinds kort weer een pup, Thora. Waarom heb je gekozen voor een Duitse Herder en voor haar naam?
    LdH > Mijn man en ik zijn dol op dit ras, omdat het mooie, slimme en heel baasgerichte honden zijn. Thora is al onze derde Duitse herder. Wij hebben haar naam niet zelf gekozen, ze kreeg die mee uit het nest. Ze heet thuis ook Thoradora en Thoortje. En ze luistert net zo goed als je ‘Jansen’ roept.

    DPB > Thora pubert nogal (is nu 7-8 maanden?) hoe combineer je dat met je schrijven?
    LdH> Een hond in huis betekent opvoeden, uitlaten, trainen. Dat vergt tijd, maar ik hoef niet meer naar een werkgever, dus kan mijn eigen tijd indelen. Ik ga vaak met Thora naar buiten en maak mooie wandelingen, bij voorkeur in de duinen. In de buitenlucht komen de beste ideeën in me op, dus de zorg voor Thora is eerder een noodzakelijkheid dan een probleem.

    DPB > Je mag een reis gaan maken, wie neem je mee, waar ga je heen en waarom?
    LdH > Ik wil nog wel eens naar Toscane, daar ben ik nog nooit geweest en ik hoor vaak dat de omgeving daar zo mooi is. Dan moeten mijn man en mijn hond natuurlijk mee, dus we zullen met een camper reizen.

    DPB > Tot slot, wat is de raarste of meest merkwaardige vraag die je ooit is gevraagd tijdens een interview?
    LdH > Mij werd eens gevraagd of alles wat ik schreef autobiografisch is. Toen antwoordde ik: ‘Alleen de seks.’ De interviewer geloofde dat niet. Tja... 

Geen opmerkingen: