zaterdag 29 november 2014

"De mythe van Methusalem" - Jo Claes door Coenraad

Genre; Misdaadroman
Uitgever; Uitgeverij Houtekiet
ISBN; 9789089242730
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina's; 408 
Uitgave; maart 2014 



Mijn 5***** voor De mythe van Methusalem - Jo Claes

Op een lab voor stamcelonderzoek in Leuven wordt er een ontdekking gedaan die veroudering drastisch afremt. Het hoofd van het Lab pleegt zelfmoord op zijn vakantie op Kreta. Andreas Kurver en freelance journalist heeft zo zijn bedenkingen erbij en begint een onderzoek. Bij Thomas Berg meld zich een vrouw die de verloofde is van de professor en zij denkt dat hij vermoord is. Thomas Berg ontmoet tijdens zijn opera uitjes de mooie Haynee Deferm en haar zus. Haynee werkt ook op hetzelfde lab als de overleden professor. Tijdens het onderzoek loopt Thomas tegen heel wat strubbelingen maar laat zich niet kennen en bijt zich volledig in de zaak met alle gevolgen .....

De karakters waar het zich voornamelijk omdraait hebben allemaal zo hun eigenaardigheden. Andreas Kurver is niet geheel gelukkig met wat hij tot nu toe gedaan heeft . Heeft beslissingen genomen en zijn roer omgegooid en probeert nu weer grip te krijgen op het leven
Thomas Berg is erg op zich zelf en houdt zich in zijn vrije tijd bezig met opera en klassieke muziek. Stort zich vol overgave in het werk en probeert dat ook volledig goed te doen.
Haynee Deferm is een vrouw met een dubbele persoonlijkheid. Aan de ene kant staat ze open voor Thomas en voelt meer voor hem en tegelijkertijd is ze heel allert met wat ze prijsgeeft van zichzelf. Al vrij snel was het voor me duidelijk dat er meer aan de hand is met die vrouw maar wat .... daar kom je gaandeweg achter 
maar wat ze gemeen met elkaar hebben is dat ze allemaal een beetje eizelgangers zijn.
De schrijfstijl van Jo Claes is rustig,vlot en zeer toegankelijk en heeft een eigen stijl. Er wordt zeer goed naar het plot toe gewerkt en de verschillende zaken hebben een zeer goede balans en zijn harmonieus. Gedurende het verhaal doen zich verschillende verwikkelingen zich voort en ik werd regelmatig verrast met welke wending het verhaal dan ook weer nam.
Geen enkel moment is mijn aandacht verslapt en weggeweest en had dus mijn volledige aandacht. Ik ben zeer tevreden met deze kennismaking en ga zeker de andere delen ook lezen. Hoewel het een groot gedeelte zich in Vlaanderen afspeelt is het niet een Vlaamse thriller maar meer één van internationale kaliber .
De mythe van Methusalem is een misdaadroman van hoogniveau.

Coenraad De Kat

'Slaap' - Haruki Murakami


Genre;  Literatuur
Uitgever; Atlas-Contact
ISBN; 9789045019352
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina's; 80 met illustraties van Kat Menschik
Uitgave; september 2011






Het is alweer even geleden dat de naam van de Meester is gevallen : Haruki Murakami, de man waar men nooit genoeg van kan lezen ! En dit boekje (90 pagina's) komt niet enkel zelden aan bod, maar is tevens een erg mooie passage tussen bijvoorbeeld 'De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn Pelgrimsjaren' en 'De opwindvogelkronieken' of het meesterwerk '1Q84' !


In't kort : 'Ze' lijdt aan slapeloosheid. Al 17 dagen ! Oh, het is tijdens haar studiejaren ook wel eens gebeurd over een periode van maar liefst een hele maand, maar dit is anders...erger ! Terwijl man en zoon zich zorgeloos bewegen in hun droomwereld, verdiept zij zich in 'Anna Karenina' van Tolstoj, met chocolade en cognac binnen handbereik. En dan volgen de nachtelijke ritten in haar 'Honda City'. De nachten zijn immers veel opwindender dan haar eentonige dagen...maar ook veel gevaarlijker !

"Slaap" werd reeds geschreven in 1990 ('Nemuri'), maar in 2009 voorzien van absoluut prachtige illustraties van de Duitse Kat Menschik en vervolgens in 2011 in vertaling van Elbrich Fennema uitgegeven. Natuurlijk is het geen bedreiging voor '1Q84', onveranderlijk in mijn"Leven met boeken top-10" op de eerste plaats ! Maar méér dan onderhoudend is het wèl ! Wisten jullie trouwens dat het voortdurend wakker houden van gevangenen bij de nazi's een marteling was die leidde naar waanzin en uiteindelijk de dood ? "Ze" heeft problemen met de aansluiting tussen lichaam en bewustzijn en begint met zich vragen te stellen over haar huwelijk en zoon. Alles wordt eentonig en plichtmatig : het huishouden, de zorg van man en kind, de seks die ooit zo door haar gewenst was... Een mens creëert neigingen in gedachten en handelingen, die zelden of nooit meer verdwijnen. Wat dat alles in balans houdt, is slaap. Maar als er geen slaap meer is, wat blijft er dan nog over van haar leven ? Ze voelt alsof haar leven voor de slapeloosheid, niet haar èchte leven was...niemand kan begrijpen wat ze voelt. En naarmate de tijd vordert, voelt ze zich steeds beter...mooier...vitaler ! En dat terwijl haar man steeds ouder, lelijker wordt...versleten ! Is haar huwelijk een gedoemde liefde, net als die van Anna Karerina en Wronski ? "Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar maar alle ongelukkige gezinnen zijn elk op hun eigen wijze ongelukkig." Ook haar zoon begint haar op de zenuwen te werken. En waarom keert ze terug naar de plek waar onlangs een jong koppel is vermoord ?
Ik kreeg eventjes een koude rilling en verfoeide vertaler en uitgeverij voor het woord "ongelovelijk"... Maar voor de rest kunnen jullie het al raden : PRACHTBOEK !! En een extraatje bestaat inderdaad uit de prachtige illustraties, die het boek nog meer diepgang geven. Dus...lezen, die hap ! Het kost enkele prachtige uren uit jullie ongetwijfeld gelukkige bezigheden...of niet ?


Paul Smeyers

vrijdag 28 november 2014

"Het dertiende ongeluk" - James Patterson

Genre; Thriller

Uitgever; Cargo
ISBN; 9789023487401
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 335
Uitgave; 30 september 2014


Detective Lindsay Boxer uit San Francisco gaat helemaal op in haar nieuwe leven als moeder. Haar man is geweldig, en ze heeft goede vrienden, met wie ze kan praten over alle onderwerpen, van seks tot moord. Dan stuurt de FBI haar een foto van een moordenaar uit haar verleden. Op de foto staat een prachtige vrouw bij een stoplicht, maar Lindsay herkent achter de verleidelijke blik een psychopaat: Mackie Morales, het meest gestoorde en gevaarlijk brein waar ze ooit mee te maken heeft gehad. En Mackie is op jacht naar de leden van de Women’s Murder Club…

‘Boem’, de titel van de proloog belooft nogal wat. Lindsay is onderweg met haar partner Rich Conklin wanneer haar WMC –vriendin Claire haar belt. Ze heeft haar hulp nodig, en snel ook! Lindsay geeft gehoor aan deze oproep en snelt naar de locatie waar Claire op haar wacht. Lindsay zal hetgeen wat ze gaat zien beschrijven als ‘een van de meest gruwelijke scenes ooit’. En dat wil wat zeggen want ze werkt inmiddels al veertien jaar bij Moordzaken. Claire zet haar vraagtekens bij de toedracht van het ongeluk, sterker nog ze vraagt zich af of het wel een ongeluk is?
En dan die willekeurige bommen die overal en nergens afgaan, iedereen houdt de adem in. Waar en wanneer ontploft de volgende zogenaamde 'buikbom' en wie zit hierachter? De tijd tikt door en laat dat nu een luxe zijn die ze zich niet kunnen permitteren.

Ook in dit deel lopen de levens van de vier vrouwen en hun carrière als rode draad door het verhaal heen. In de vorige delen hebben we al kunnen lezen dat er sprake is van verlies van geliefden, het (her)vinden van geluk, het stichten van een gezin. Maar ook maken de vrouwen grote stappen in hun carrières en dat gaat niet altijd zonder tegenslagen. Dat maakt de boeken in deze reeks ook zo aannemelijk. Samen staan ze garant voor het maken van fouten en het oplossen van bepaalde zaken. Het maakt ze geliefd maar zeker niet bij iedereen. Het is allemaal heel realistisch neergezet en het zijn verhalen van deze tijd. Het zijn ook echt vrouwen van deze tijd, de combinatie van gezin en werk zal voor velen herkenbaar zijn. De criminaliteit waarmee ze te maken krijgen, dat wat hen in eerste instantie al die jaren geleden bij elkaar bracht, is de tweede rode lijn in deze WMC boeken. Soms behoorlijk heftig. Zo ook nu. Vooral wanneer blijkt dat persoonlijk geluk en de bedreiging daarvan ineens wel heel dicht bij elkaar komen. Yuki ziet haar droom in vervulling gaan terwijl Cindy juist die van haar in duigen ziet vallen. Indirect heeft dat ook weer effect op Lindsay. Want ondanks dat haar persoonlijk geluk compleet is nu de kleine er is, ziet ze haar vriendin het moeilijk hebben én daarbij ook haar werkpartner Rich, hij was de levenspartner van Cindy. En tot overmaat van ramp gaat er op de huwelijksreis van Yuki ook van alles de mist in. Dit met mogelijk desastreuze gevolgen.

Cindy stort zich intussen op haar werk en komt een oude bekende uit deel 12 op het spoor. Deze Mackie is garantie voor ellende. Alleen zijn deze keer de rollen omgedraaid en maakt Mackie jacht op de dames van de WMC. De levens van deze vier vrouwen en hun werk lopen heel dicht langs, en soms door elkaar. De spanning loopt behoorlijk op, tenenkrommend is het niet maar probeer het boek maar eens weg te leggen, dat is ook geen optie. De vlotte en herkenbare schrijfstijl van Patterson heeft altijd een verrassing in petto; het plot is niet voorspelbaar. Ondanks bepaalde aanwijzingen maakt het toch een wending die doet verbazen. En dat nu voor de dertiende maal!  En dát maakt deze reeks zo ontzettend populair en meer dan het lezen waard. Laat het veertiende deel maar komen.

James Patterson heeft behalve een hele reeks over Alex Cross ook Lindsay Boxer inmiddels ruimschoots beschreven. Zie hier nu het dertiende deel in deze serie met de toepasselijke titel ‘Het dertiende ongeluk’. Als ‘ongeluksgetal’ zijnde een meer dan logische maar niet minder originele titel. Ook in de originele uitvoering niet veel gelukkiger ‘Unlucky 13’. De gehele reeks, behalve het tweede deel; ‘Mijn wil geschiede’, heeft het volgnummer in de titel zitten. Wel zo gemakkelijk en bijzonder genoeg ook altijd met een goede verklaring voor de desbetreffende titel. Dit gezegd hebbende was het dertiende deel in deze reeks wederom een boek om naar uit te kijken! Lindsay Boxer heeft inmiddels al heel wat voor haar kiezen gehad, zowel privé als professioneel en dat geldt zeker ook zo voor haar vriendinnen/collega-club; The Women’s Murder Club. Vier intelligente vrouwen die diverse taken vertegenwoordigen in hun club. Justitieel, media, politiek en op het gebied van forensisch onderzoek beschikken zij over diverse kanalen om lopende zaken te bespreken en op te lossen. Niet altijd even geloofwaardig, maar ach, het leest zo verdraaid lekker en de personages zijn stuk voor stuk innemend en vooral zo herkenbaar. Powervrouwen op hun best, en dat geschreven door een man! Om een duidelijk beeld te krijgen van de personages is het aan te raden wel aan het begin van de reeks te starten met lezen. Laat je niet tegenhouden door het aantal van dertien stuks want alle delen lezen als een letterlijke trein, zijn niet complex of overdreven moeilijk. Het zijn heerlijke boeken om een poos onder te duiken in de opsporingstechnieken enerzijds en de typische perikelen waarmee vrouwen in de huidige maatschappij te maken hebben. Stuk voor stuk aanraders!

4 sterren

Patrice

donderdag 27 november 2014

Groepsrecensie "Vrij spel" - Linda Jansma

Genre; Thriller
Uitgever; De Crime Compagnie
ISBN; 9789461091345
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 338
Uitgave; november 2014

Lezers; Marjolijn, Monique, Adi, Erna en Patrice

Groepsrecensie samengesteld door Patrice (Team DPB)

Recensie-exemplaren zijn beschikbaar gesteld door De Crime Compagnie, waarvoor hartelijk dank!

Cover

Adi; De cover van het boek geeft een mysterieus meisje aan waarover het hele verhaal gaat. Het is wel een boek wat ik direct zou pakken, een eerste indruk is vaak al bepalend ongeacht of ik de schrijver/schrijfster zou kennen.

Erna; Ik zie bij veel boeken terug komen dat er delen van een gezicht gebruikt worden en dat vind ik jammer en niet erg origineel.

Patrice; De foto is in dezelfde stijl als de andere (her)uitgaves van Linda Jansma. Een beetje een eigen huisstijl? Op zich is er natuurlijk niets mis mee maar echt vernieuwend is het niet. Wél herkenbaar voor haar boeken.

Marjolijn; Op het moment dat ik ‘Vrij Spel’ binnenkreeg om te lezen en recenseren, was ik bezig in 'Mijn boek van jou' van Claire Kendal. Mijn dochter vroeg of ik twee dezelfde boeken ging lezen, waarop ik de boeken naast elkaar legde en het mij inderdaad ook opviel dat de kaften haast hetzelfde waren. Allebei een gezicht voorop met de titel er doorheen. Dat was voor mij dan een minpuntje. Het is geen cover die er voor mij erg uitspringt. Weet wel dat Linda Jansma meer boeken heeft met een gezicht voorop, dus het zal haar stijl wel zijn.

Erna; De cover krijgt van mij een 6, omdat ik uit de cover niet op kan maken waar het boek over gaat en ik de cover niet heel bijzonder vind.

Patrice; de gebruikte foto vertelt mij niets inhoudelijks, het is gewoon een meisjesgezicht. Voor de hand ligt dan de conclusie dat het over een meisje gaat, in dit geval is dat juist. Ik geef de cover een 6.

Monique; De schrijfster maakt gebruik van een deel van een gezicht van een vrouw. De cover vind ik niet zo veelzeggend, evenals de titel ‘Vrij Spel’. Als ik kijk naar de andere titels van de schrijfster dan zouden deze zomaar van toepassing kunnen zijn op dit boek. (‘Schuilplaats’, ‘Kwetsbaar’, ‘Doelwit’) Ik geef de cover een 6,5.

Marjolijn; De titel daarentegen wekte wel mijn nieuwsgierigheid. Door hier en daar stukjes te hebben gelezen over waar het boek over gaat, was ik ook erg benieuwd wat het verhaal achter ‘Vrij spel’ zou zijn. Al bij al, mijn cijfer voor de cover is een 7.

Adi; Veel mensen kiezen een boek aan de hand hoe het eruit ziet of lezen de flap of achterkant van een boek, zo maken ze vaak een keuze. Het gaat niet altijd op, want er zijn boeken die er niet uitzien maar toch zeker de moeite waard zijn om te lezen. Daarom kan een eerste indruk van een boek erg bepalend zijn. Ik geef de cover daarom een dikke 8.

Samenvatting van het verhaal

Marjolijn; Het verhaal begint op 15 oktober om 06.35 uur op Station Overvecht te Utrecht. Er komt een melding binnen dat een gewapende jongen een man heeft bedreigd. Nick en zijn collega Tom gaan er direct op af. Als Nick uiteindelijk alleen voor de jongen staat, gaat er een rilling door hem heen. Het is de jongen, Short-As, die zijn dochter in februari van datzelfde jaar heeft verkracht. Nick schiet de jongen dood, als hij hem naar een wapen ziet grijpen. Was dit terecht of is het een 'Vrij spel' geweest om eindelijk af te rekenen met de verkrachter van zijn dochter? Het wapen van de jongen wordt namelijk niet gevonden.

Erna; Het boek gaat over Emma een 15 jarig meisje wie door een groep jeugdbendeleden word verkracht en mishandeld.

Patrice; Een normaal gezin; vader Nick, moeder Gwen en twee dochters, Emma en Jari. Emma is de oudste van de twee en een talentvol zwemster. Ze doet het graag en traint veel. Wanneer ze in februari in de vroege vooravond na haar training naar huis fietst, neemt ze een besluit dat ze de rest van haar leven zal betreuren. Ze gaat voor de korte route, door het park. En daar in dat park, op die avond, in het donker, helemaal alleen gaat Emma door een hel. Een letterlijke hel die haar en haar familie voorgoed zal doen veranderen. Op alle denkbare manieren heeft deze gebeurtenis doorslag op alles en iedereen.

Monique; Het boek bestaat uit 3 delen, vanuit vier personen wordt het verhaal belicht; Emma, de hoofdpersoon, een 16 jarig meisje, haar moeder Gwen, Ozzie een lid van de jeugdbende Almighty Saints en Luc, de pastoor van de kerk.

Marjolijn; Het verhaal wordt verteld door Gwen, de vrouw van Nick en moeder van Emma en Marianne (die Jari genoemd wordt), Emma de dochter van Gwen en Nick, Ozzie, die bij de gang hoort en Luc de pastoor.

Adi; Het boek gaat over 4 duidelijke personen waar steeds een hoofdstuk aan gewijd is.

Erna; Na een heftige periode wordt een van deze bendeleden door de vader van Emma, die politieagent is, doodgeschoten.

Monique; Het verhaal begint over de vader van Emma die tijdens zijn werk als politie agent een jongen van de jeugdbende dood schiet. Volgens de vader was de jongen gewapend maar al snel blijkt dat hij mogelijk nog een ander motief had om de jongen dood te schieten. Emma is namelijk acht maanden geleden in de buurt van de kerk in aanraking geweest met de Almighty Saints en dit speelt als een rode draad door het boek. De Almighty Saints hebben na de moord op hun bendelid maar één doel voor ogen en dat is wraak nemen op de agent.

Erna; Handelde hij uit woede of had het bendelid echt een pistool in de hand en was het zelfverdediging?

Patrice; Het verhaal van Emma, want om haar draait het allemaal, is afschuwelijk. Waar zij mee te maken krijgt, de angst, de vernedering en de constant aanwezige bedreiging van die ‘Almaighty Saints’ kruipen onder je huid. De nachtmerrie van iedere vrouw, van iedere ouder komt tot leven in dit verhaal. Het lijkt dan ook dat de Saints letterlijk ‘vrij spel’ hebben, dat zij ongestoord hun gang kunnen gaan, maar tot hoe ver gaat dat en waar liggen de grenzen van de direct betrokkenen?

Marjolijn; Daarna wordt de verkrachting van Emma in februari gedetailleerd verteld. En wordt het verhaal door meerdere personen verteld. Er wordt steeds geschakeld tussen het heden en verleden. Waar ik soms mee de mist in ging, omdat ik zo in het verhaal zat en ik dan weer moest schakelen naar februari of oktober. Nadat Nick Short-As heeft doodgeschoten zint de gang op wraak op Nick en zijn familie. En zij gaan hier erg ver in als zij het adres van de politie agent hebben weten te achterhalen.

Erna; De rol van de pastoor in het verhaal was voor mij ook al snel duidelijk maar dit stoorde me niet en nam voor mij niets van de spanning weg.

Adi; De hoofdpersoon is Emma, zij is een jong meisje wat aan wedstrijdzwemmen doet en die door een bende, de “Almighty Saints”, op gruwelijke wijze verkracht en beschadigd wordt. Gwen, de moeder van Emma en echtgenote van politieman Nick. Luc de pastoor van de kerk, hij was vroeger ook bij een bende en is nu getuige van de verkrachting van Emma maar houdt zijn mond dicht tegenover de politie.

Patrice; De rode draad door ‘Vrij spel’ is enorm heftig. Confronterend en heel indrukwekkend. De schrijfstijl van deze auteur is inmiddels bewezen succesvol te zijn en ook haar keuzes voor de onderwerpen zijn maatschappelijk gezien altijd actueel en ingrijpend. De dreiging vanuit een bende kan enorme impact hebben, ze kunnen nietsontziend zijn en daar naar handelen. Dit gezin krijgt daar helaas veelvuldig mee te maken. De geloofwaardigheid van vader Nick staat in het geding. Je voelt dat iedereen hem wil geloven, maar is het echt zo gegaan zoals hij zegt? Gwen wil niet twijfelen aan haar man, maar toch……zou hij? Gezien de situatie? Het loopt allemaal volledig uit de hand. Zo erg dat vluchten uiteindelijk de enige optie lijkt te zijn.

Monique; verhaallijn van de pastoor wordt gedurende het boek steeds duidelijker.

Erna; De andere bendeleden zinnen op wraak omdat hun "maatje" is doodgeschoten en daardoor blijft er gevaar dreigen voor het hele gezin.

Beoordeling

Patrice; Het verhaal begint met de proloog. Deze is meteen heel toonbepalend. Wat opvalt is dat deze proloog niet het begin is van alles maar het, waarschijnlijke, gevolg van…..heel anders en zeer zeker heel bijzonder. Nu je als lezer weet dat er iets is gebeurd naar aanleiding van iets van wat jij als lezer nog moet gaan lezen, maakt de leesbeleving extra bijzonder.

Monique; In het boek lopen verschillende verhaallijnen naast elkaar, waarbij verleden en heden naast elkaar lopen.

Erna; Ik moest wel even wennen aan de schrijfstijl omdat het heden en het verleden door elkaar heen loopt, daardoor moest ik af en toe terug bladeren om te kijken of ik nu in het heden of verleden was.

Adi; Ieder hoofdstuk verteld over een van de vier hoofdpersonen uit het boek. De verschillende datums waarop zich het steeds afspeelde maakte het wel eens moeilijk, daar moest ik wel eens voor terug bladeren.

Patrice; De hoofdstukken zijn vervolgens per personage neergezet, ieder in hun eigen tijdsbestek. Eerlijkheidshalve is dat dit niet altijd even helder voor ogen te krijgen, data en tijden lopen door elkaar, volgen elkaar niet altijd op. Het is soms wat puzzelen en dat haalt het leestempo eruit.

Monique; Er zijn verrassende momenten, waardoor het boek spannend is vanaf de eerste bladzijde.

Marjolijn; De verhaallijnen die Gwen en Emma vertellen heb ik met veel spanning en ontroering gelezen. Wat lijkt me dat heftig, voor beide partijen. Emma die alle pijn heeft moeten doorstaan en eigenlijk letterlijk en figuurlijk verminkt is voor de rest van haar leven. En vaak last heeft van nachtmerries waarin ze de hele verkrachting nogmaals meemaakt. Maar ook de pijn van de moeder voel je. Je wilt je kind beschermen en behoeden voor alle soorten gevaar. En dan dit, je kunt de pijn en het beeld wat Emma heeft van haar verkrachting niet verzachten. Je kunt alleen maar aan de zijlijn toekijken en haar troosten als ze verdriet heeft. Als ze bijvoorbeeld 's nachts weer gillend wakker werd, omdat ze een nachtmerrie heeft gehad. Verschrikkelijk!

Patrice; De persoonlijke beweegredenen waar iedereen in het verhaal mee te maken krijgt, want iedereen doet of reageert wel ergens op, zijn niet altijd even helder. Pastoor Luc bijvoorbeeld is een schertsvertoning, een slap karakter die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is, maar daar vervolgens iets doet wat het verhaal totaal niet nodig heeft en een vieze nasmaak nalaat. Zijn vervolgacties worden door wat hij gedaan heeft ongeloofwaardig, maar dat komt ook omdat hij zijn vergeving zoekt in de kerkelijke sfeer en dat wil er bij mij gewoon niet in. Tien schietgebedjes en klaar is het. De daad waarvoor hij gekozen heeft, waartoe hij zich heeft laten (ver)leiden, is wanstaltig en kan met niets worden afgekocht. Als het de intentie van Jansma is geweest de boosheid in de lezer naar boven te halen én te shockeren dan hiervoor mijn complimenten! Dat is gelukt!

Erna; Ook de straattaal sprak me aan omdat ik het echt in het verhaal vind passen en daarin ook duidelijk te zien is dat Linda zich verdiept heeft in de taal van de bendeleden.

Patrice; De onderlinge rivaliteit in de bende wordt nijpender. Rangorde is iets heel belangrijks in die wereld. Een hele bende danst naar de pijpen van één leider? Ze zijn achterdochtig naar elkaar en bang voor represailles van hem maar intussen doen ze zelfstandig dingen die niet door de beugel kunnen? Dit komt niet geloofwaardig over.

Adi; Tijdens het lezen dacht ik, oh, zo gaat het verder maar dan nam het verhaal toch weer een verrassende wending en vooral op het einde werd het erg spannend.

Monique; Het boek is zo levensecht geschreven dat ik mij als moeder gelijk kon vereenzelven met de moeder van de hoofdpersoon en daardoor werd ik meegenomen in het verhaal.

Marjolijn; De stukken die verteld werden door Ozzie en Luc vond ik minder interessant om te lezen. De stukken stonden vol straattaal, wat ik vervelend vond om doorheen te komen. En ook vond ik de stukken van de pastoor niet heel erg geloofwaardig.

Patrice; De personages worden goed neergezet, moeder Gwen is in dit verhaal de ‘ik’-personage. De overige personen zijn dat niet, dus dat leest duidelijk en goed weg. Ook al zijn het best een aantal namen en situaties waarmee je in korte tijd kennismaakt en de tijdlijnen door elkaar vliegen. Het zijn korte hoofdstukken en er gebeurt heel veel. Emotioneel maar vooral ook fysiek. Het zou zomaar kunnen dat lezers wat moeite gaan ondervinden met de sfeer rondom de gebeurtenissen bij Emma. Deze zijn nogal heftig en soms wat té.  

Monique; Er bestaat geen twijfel wie de eventuele dader kan zijn, omdat dit al direct bekend is. Het verhaal is best schokkend, en soms vind ik de schrijfster daarin iets te ver gaan. Het geeft wel weer hoe het er tegenwoordig in de maatschappij aan toe kan gaan.

Adi; Als je zoiets leest denk je, wat een zieke mensen lopen er op de wereld rond die zoiets doen, want ook al is het fictief het gebeurd wel.

Patrice; Er wordt opvallend veel gebruik gemaakt van ‘slang’, ook wel bekend als straattaal. Ooit gehoord van het ‘jacken van een juwelier’? Op één pagina staan er zelfs meer dan 23 woorden in het Engels en/of ‘slang’. Iets teveel van goede misschien? Over het politieonderzoek naar de dood van een van de bendeleden wordt niet gesproken. Dat is geen factor in dit verhaal. Het draait alleen en vooral om de emoties binnen het gezin en de daden van de Saints. Het zou absoluut een aanvulling zijn geweest om juist in dit soort zaken ook iets, het had niet veel hoeven zijn, over het lopend onderzoek te weten te komen.

Erna; Ik vond het onderwerp heftig maar actueel omdat de bendes bestaan en omdat je " een kijkje" krijgt in een gezinsleven en welke impact een verkrachting / mishandeling kan hebben!

Adi; Na het lezen van het boek heb ik er vaak aan gedacht wat er allemaal met je kind gebeuren kan, daarom was de ontknoping erg verrassend, vooral de rol van Ozzie, die had ik niet zien aankomen. Het is echt een boek van deze tijd.

Marjolijn; Ik kon het boek makkelijker wegleggen als ik in een van deze twee personages moest kruipen. Daarentegen kon ik dat niet als ik de hoofdstukken over Emma en Gwen aan het lezen was. Ondanks de pijn die zij moesten doorstaan, wilde ik heel graag weten hoe het zou aflopen.

Patrice; Ook staan er aannames in die nogal veroordelend overkomen. Ik haal er eentje aan die verder niets weggeeft over het verhaal; ‘ Niet voor het eerst vroeg ik me af hoe volwassen mannen zich konden verlagen tot de dingen die ze met Emma gedaan hadden. En die ze misschien ook met andere vrouwen –en meisjes – gedaan hadden. Hoe kwam het toch dat ze altijd zo op seks belust waren?’. Het eerste deel van de quote gaat duidelijk over de bendeleden. Maar die laatste zin kan ook slaan op mannen in het algemeen. Hoe dan ook, de veronderstelling klopt dan alsnog niet. Niet álle bendeleden waren op seks belust en daarbij waren het niet allemaal volwassen mannen.

Monique; Waarom het boek in drie delen is geschreven is mij niet geheel duidelijk geworden.

Eindoordeel

Erna; Ik heb het boek achter elkaar uitgelezen, en dat gebeurd me niet zo heel vaak dat ik een boek bijna niet weg kan leggen.

Monique; Ik kende de schrijfster nog niet, dus ben volledig blanco het verhaal in gegaan. Ik ben erg verrast over het hoge niveau van het boek en ga zeker meer boeken van haar lezen!

Adi; Het boek heb ik vooral gekozen omdat de schrijfster me erg aanstaat. Al haar boeken heb ik gelezen en door mijn werk in een bibliotheek raad ik veel mensen haar boeken aan. Kijk nu alweer uit naar het volgende boek, dus doorschrijven Linda Jansma

Marjolijn; ‘Tweestrijd’ is en blijft nog steeds mijn favoriet als het om boeken van Linda Jansma gaat.

Patrice; Linda Jansma staat bekend als schrijfster van realistische en spannende boeken. ‘Kwetsbaar’ en ‘Tweestrijd’ waren terechte bestsellers, ’Doelwit’ een indrukwekkend actueel verhaal. Prachtig maar vooral indringend. Hoog was dan ook de verwachting van haar nieuwste; ‘Vrij spel’. Helaas is het niet geworden wat ik had gehoopt. Natuurlijk is haar schrijfstijl net zo vloeiend als altijd.

Monique; De boeken van deze Nederlandse schrijfster gaan over actuele onderwerpen, daarom spreekt dit verhaal mij zo aan.

Marjolijn; Ik had een heel tegenstrijdig gevoel over dit boek. Halverwege het boek zat ik op 3 sterren, maar het eind was wel weer spannend en heb ik ook in ėėn ruk uitgelezen.

Adi; Het boek heeft grote indruk gemaakt op mij als je leest hoe zo’n bende tekeer gaat.

Monique; De schrijfster is in staat om je vanaf het eerste moment op het puntje van je stoel te krijgen.

Patrice; Er loopt nogal wat door elkaar. Vooral naar het einde toe doet dat rommelig en onduidelijk aan, terugbladeren is dan de enige optie. Maar het is de manier waarop het verhaal is neergezet dat mij tot mijn eindoordeel brengt. Het is behoorlijk warrig en laat veelvuldig de indruk achter dat er sprake is van een drive om te shockeren. De agressie en het geweld zijn al heftig genoeg op zich. Hier is sprake van overdaad. Iets wat het verhaal én deze auteur niet nodig hebben. Van al haar boeken scoort “Vrij spel” voor mij het minst; 3 sterren.

Marjolijn; Het was zeker wel een van de mindere boeken die ik van Linda Jansma heb gelezen. Van mij krijgt het boek 3,5 ster (van de 5).

Monique; Ik kon het boek nauwelijks wegleggen en moest het gewoon uitlezen. Het boek krijgt van mij zeker een 8,5. Dat is omgerekend naar sterren 4 (van de 5)

Adi; Dit is echt een boek wat aan te raden is voor andere lezers en zal het vaak meegeven aan mijn leners in de bibliotheek zo gauw het aangeschaft is. Voor mij is het dus zeker 4** waard

Erna; Het boek krijgt van mij 4 sterren, geen 5 sterren omdat er boeken zijn die ik nog beter vind.


“Vrij spel” wordt door onze lezers als behoorlijk intens en heftig ervaren. Soms té heftig zelfs. De cover scoort gemiddeld een 6,7. Gezien de verschillende meningen een mooi cijfer. Marjolijn vond ‘Vrij spel’ het minst goede boek tot nu toe wat ze van Linda gelezen heeft. Monique kreeg het maar niet weggelegd. En op Adi heeft vooral het effect van een dergelijke bende veel indruk achtergelaten. Patrice vond het verhaal schokkend en heftig en had moeite met de geloofwaardigheid van pastoor Luc. Erna heeft het boek aaneengesloten uitgelezen, wegleggen was geen optie. Veel verschillen in beleving maar ook veel overeenkomsten. Ondanks de verschillen liggen de beoordelingen wel dicht bij elkaar. Laagste score is drie sterren en de hoogste vier. Gemiddeld scoort het boek een 3,7 wat afgerond wordt naar 4 sterren. Een mooi cijfer voor ‘Vrij spel’. Iedereen bedankt voor hun bijdrage. Graag tot een volgende keer!

"De andere vrouw' - Tamar Cohen

Genre; Roman
Uitgever; A.W. Bruna Uitgevers
ISBN; 9789400501423
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 384
Uitgave; november 2014

Stel je voor: je bent al 28 jaar gelukkig getrouwd. Je hebt drie kinderen, een prachtig huis en een echtgenoot die veel op reis is, en jullie houden nog altijd evenveel van elkaar. Of: stel je voor dat je al 17 jaar getrouwd bent. Je hebt een dochter, een fijn huis en een echtgenoot die veel van huis is, maar toch houden jullie zielsveel van elkaar.
Dan krijg je op een dag een telefoontje dat je wereld op de kop zet; je echtgenoot is dood. Je bent er kapot van. Je gaat naar de begrafenis en komt oog in oog te staan met zijn andere weduwe. Een andere vrouw, een ander gezin. Dat kan niet waar zijn. Dat moet een vergissing zijn. En dat is háár schuld. Toch?

`Een gevat, aangrijpend verhaal dat we niet weg konden leggen het einde is ongelooflijk.' The Mirror

`Duister, intelligent, en heel erg verslavend'. Lisa Jewell

Het leven kan zo mooi zijn. Geld in overvloed, een mooi groot huis wat volledig in stijl is ingericht, drie gezonde kinderen, leuke man met een interessante baan. Het kan niet op voor Selina Bushfield, 51 jaar en al bijna 30 jaar samen met Simon. Uiterlijk vertoon is ontzettend belangrijk voor haar en het feit dat haar man voor langere periodes in het buitenland werkzaam is als projectmanager in Dubai en Saoedi-Arabië maakt het alleen maar interessanter om mee te pochen. Leesclubs, cricket, vrijwilligerswerk en natuurlijk het uren kunnen shoppen. Nee, Selina heeft het goed voor elkaar en ze redt zich meer dan prima. Althans, dat denkt ze dan toch.

Het leven valt niet mee sinds ze weer in Londen wonen. Samen met 16 jarige Sadie heeft ze het niet gemakkelijk. Lottie geeft niets om uiterlijk vertoon, ze is mooi van zichzelf, een beetje alternatief, een kunstenaarstype. Ze is al heel lang samen met de flink wat oudere Simon en het stel is tevreden met wat ze hebben. Al moet Lottie tegenwoordig wel in een hotel werken om een extraatje bij te verdienen want het salaris wat haar man mee naar huis neemt is niet voldoende, ook al is hij veel van huis en in het buitenland. Ze moeten de eindjes letterlijk aan elkaar knopen. Nee, de tijd van luxe en overdaad die ze hadden toen ze nog in Dubai woonden is voorbij en het is wennen dat ze hem nóg minder ziet dan voorheen. Maar ach, het hoort er nu eenmaal bij als je man in het buitenland werkt. Ondanks alles is ze gelukkig. Althans, dat denkt ze dan toch.

Wanneer het bericht komt dat Selina’s man is gevonden in de Theems, dat hij waarschijnlijk is verdronken, is het even heel onwerkelijk. In de Theems? Nee, dat kan niet. Hij is toch in Dubai? Dan blijkt dat het toch echt om haar eigen man gaat. Vol ongeloof en twijfel ondergaat ze de gehele situatie. Ze is niet verdrietig omdat ze niet alleen wil zijn. Nee, ze is verdrietig want nu is ze weduwe! Samen met haar kinderen treft ze, schijnbaar heel kalm, de maatregelen voor de uitvaart.

Een oude vriend belt Lottie om haar te condoleren met het verlies van haar man. Ze slaat achterover en beseft nauwelijks wat ze hoort. Er moet sprake zijn van een vergissing! Simon zit in Dubai en hoezo staat dit in de krant, waarom weet zij daar niets van? Overmand door verdriet en vol vragen treft zij maatregelen om naar de uitvaart van haar man te gaan, schijnbaar als 'gast'. Tot ieders verbazing is daar de confrontatie tussen de twee vrouwen, twee weduwen, twee mevrouwen Bushfield. Oog in oog tegenover elkaar, vol ongeloof van wat zij zien, horen en voelen. 

"Kan er nog iets ergers gebeuren wanneer het allerergste al is gebeurd?"

Vier delen lang word je als lezer meegezogen in de rollercoaster vol emoties die Lottie en Selina ondergaan. Lijdzaam leef je met ze mee. Eerst is daar de ontkenningsfase. ‘Het zal toch niet waar zijn?’, ‘wie is ‘zij’?, ‘dit kan toch allemaal niet?’, ‘er is vast sprake van een vergissing’, ‘ hoe kan dit nou? Dan volgt een enorme uitbarsting van woede; ‘zij is de schuldige’, ‘zij heeft hem van me afgepikt’, ‘wie denkt zij wel niet die ze is!’, ‘hij zou me dat nooit aandoen’.  Prachtig en beeldend neergezet, je zou er haast zelf boos van worden. Wanneer de meest heftige periode na de uitvaart achter de rug lijkt te zijn komen de twee vrouwen er achter dat ze, ondanks dat ze heel verschillend zijn, meer met elkaar gemeen hebben dan ze lief is. Vol ongeloof ondergaan de twee, ieder met hun eigen gezin, de zoektocht naar antwoorden. Wie was hun man nu eigenlijk, hoe lang heeft hij tegen ze gelogen? Des te meer ze te weten komen, wordt het ook steeds meer complex. Dingen kloppen niet, de zaken staan er zo vreselijk anders voor dan gedacht. Er wordt een beerput aan ellende opengetrokken waardoor de vrouwen min of meer gedwongen, met elkaar zullen moeten gaan onderhandelen. Beide dreigen anders alles kwijt te raken. Het is allemaal wel heel erg veel. Om depressief van te worden!

De manier waarop deze nachtmerrie, want dat is het gewoon, wordt neergezet is subliem! Niet eerder heb ik op deze manier medeleven gevoeld voor twee vrouwen in een verhaal. Wat triest! En tegelijk ook heel tegenstrijdig, want wat is het met tijden lachwekkend, ronduit hilarisch! De auteur heeft een manier gevonden dit boek te schrijven dat met een lach en een traan gelezen kan worden. Er is sprake van een perfecte uitdieping van de emoties bij beide vrouwen zonder de mensen en lopende zaken er omheen uit het oog te verliezen. Zo krijg je niet alleen een goed beeld van wat het met Lottie en Selina doet maar ook met hun kinderen en familie.

 “Als het niet zo triest zou zijn, zou ik er om moeten lachen.” Toepasselijker kan dit boek niet omschreven worden. Het is een fantastisch boek met een vreselijk thema. De cover spreekt me echter totaal niet aan, ondanks de knallende kleuren en de duidelijke symboliek. Gelukkig gaat het uiteindelijk om de inhoud en die is in een lekker tempo geschreven dat maar blijft boeien, je wilt weten hoe het met de vrouwen verder gaat. De hoofdstukken wisselen elkaar in rap tempo af, en deze zijn weer onderverdeeld tussen Selina en Lottie. Selina vertelt haar verhaal in de ‘ik’- persoon. Het geheel past naadloos in elkaar, er is niets teveel aan informatie en er zijn ook geen rare vertalingen naar boven gekomen. Het is gewoon een lekker, goed en intrigerend boek. Toch zijn er twee hoofdstukken die echt te langdradig zijn. Die het gevoel geven dat de desbetreffende fase in herhaling blijft vallen. Maar omdat het leestempo hoog ligt, ben je daar ook weer zo doorheen. Je wilt tenslotte maar één ding en dat is weten hoe dit verder gaat, hoe gaan die twee vrouwen dit te boven komen? Het is een waanzinnig goed geschreven roman. Dit boek heeft wel een nadeel. Tijdens het lezen ben je gegarandeerd tijdelijk onbereikbaar voor de buitenwereld, wegleggen is geen optie. Lezen dus!

4,5 sterren
Patrice

Duorecensie 'Het kwaad en de rivier' – R.J. Ellory

Genre; Thriller
Uitgever; De Fontein
ISBN: 9789026133916
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina's; 448
Uitgave;  Oktober 2014

Op een mooie zomeravond in 1954 loopt de zestien jaar oude Nancy Denton de bossen bij het stadje Whytesburg, Mississippi in. Ze is nooit meer terug gevonden.

Twintig jaar later wordt in de oever van de rivier een lichaam gevonden. Het vertoont sporen van een gruwelijk misdrijf. Het onderzoek naar de vermissing van Nancy Denton wordt heropend en gaandeweg komt Sheriff John Gaines erachter dat er in de tussenliggende tijd meer meisjes zijn verdwenen. Het onderzoek richt zich meer en meer op de directe omgeving van Nancy.
Maar waarom weigeren haar vrienden te praten? Wat is de rol van de invloedrijke familie Wade? Is het toeval dat een belangrijke getuige bij een brand omkomt? En hoe betrouwbaar is het geheugen van de aan Alzheimer lijdende vader van een van de verdachten?

Duorecensie op verzoek van Uitgeverij De Fontein door Karin en Nancy (Team DPB)

Uitgeverij De Fontein heeft hiervoor recensie-exemplaren beschikbaar gesteld. Waarvoor hartelijk dank.

Recensie is samengevoegd door Patrice (team DPB)

Cover

Nancy; De cover is prachtig en geeft je al direct een gevoel van een duister iets, naarmate je het boek leest komt de titel van het boek tot zijn recht. Ik geef deze cover 8 punten.


Karin; Op de cover staat een meisje in de oever van een rivier. De kleuren zijn donker, doch vooral blauwtinten. De titel van het boek staat in redelijk grote, witte letters onderaan met daaronder in blauw de naam van de auteur. Toch springt het meisje op deze cover in het oog, wat volgens mij ook de bedoeling is. Na het lezen van het verhaal vind ik dit een zeer passende cover. Persoonlijk vind ik hem te druk, er staat teveel op. Om die reden zou ik hem niet uit de schappen nemen in een boekenwinkel. De titel vind ik ‘raar’ klinken, “Het kwaad en de rivier”, geen idee wat ik me daarbij moet voorstellen? De cover geef ik een 7, omdat hij bij het verhaal past.

Samenvatting van het verhaal

Nancy; John Gaines is Sheriff in het rustige stadje Whytesburg, in het Zuiden van Amerika, waar eigenlijk geen misdaden worden gepleegd tot dat er een verminkt lichaam gevonden wordt aan de oever van de rivier. Deze moord doet al direct veel vragen rijzen aangezien het lichaam op een gruwelijke wijze is verminkt. De lokale arts Bob Thurston herkent onmiddellijk Nancy Denton omdat ze nog zo goed geconserveerd is gebleven en ze nog steeds het uiterlijk van haar tienerjaren heeft behouden.


Karin; In de modder aan de oever van de rivier wordt het lichaam ontdekt van de 16-jarige Nancy
Denton. Zij is 20 jaar geleden, in 1954, verdwenen na een picknick met vrienden. 

Nancy; John Gaines die oorlogsveteraan is en die de hel heeft gezien in Vietnam is toch heel overdonderd op de wijze waarop het lichaam is verminkt. Dit heeft met een occult iets te maken zoals Voodoo.

Karin; John Gaines, oud oorlogsveteraan en nu sheriff van Whytesburg, een dorpje in Mississippi wordt belast met het onderzoek. In zijn zoektocht naar de waarheid stuit hij op Michael Webster, ook oud oorlogsveteraan en de grote liefde van Nancy. Hij leert ook de anderen vrienden van Nancy kennen, waaronder de rijke familie Wade. Hun invloed op de kleine maatschappij is drukkend. 

Nancy; Gaines moet roeien met de riemen die hij heeft en dit samen met zijn drie deputies. Gaines heeft een gevoel dat hem niet loslaat en dat hij deze moorden tot op de bodem moet uitzoeken, ongeacht of hij daar ook mee ten onder gaat. Het lijkt wel of hij nu in een andere oorlog aan het vechten is om het kwade te bestrijden.

Karin; In zijn tocht naar de waarheid blijkt dat er in de tussenliggende periode meer meisjes verdwenen zijn. Na twintig jaar, haalt hij het verleden terug naar Whytesburg.

Nancy; Al snel heeft hij een verdachte in het oog maar als die dan ook vermoord wordt aangetroffen heeft hij nog minder antwoorden dan waarmee hij begonnen was. Gaines richt nu zijn onderzoek verder en meer bepaald naar de familie Wade. Deze familie is heel machtig en Gaines zal er een harde tegenstander aan hebben wil hij de moorden kunnen oplossen.

Beoordeling

Karin; Het is mijn eerste kennismaking met deze auteur, maar de manier waarop hij alles beschrijft is erg beeldend. Bij het lezen van dit boek voel je het verhaal in je kruipen. Het verhaal speelt begin jaren zeventig. Tijdens het lezen waan je je in de Verenigde Staten waar goed en kwaad, rassenhaat, Nixon en het Watergate schandaal zo levendig zijn.

Nancy; Op een bepaald moment gebeuren de dingen zo snel achter elkaar dat de puzzelstukjes in elkaar vallen wat op het eerste zicht een mission impossible zou zijn geweest voor Gaines.

Karin; Elk personage in het boek wordt op zo’n manier beschreven dat het echte mensen worden, waar je je als lezer makkelijk mee kan identificeren. Ellory beschrijft de Vietnamoorlog vanuit de belevingswereld van Gaines zo uitgebreid, dat je als lezer meegevoerd wordt in die tijd en beseft hoe onmenselijk die oorlog gevoerd werd.

Karin; Er lopen twee verhaallijnen dan ook erg dicht bij elkaar. Enerzijds het onderzoek naar de moord op Nancy, anderzijds de demonen waar Gaines mee te maken heeft na zijn terugkeer in de bewoonde wereld. Er waren verschillende stukken in het boek die mij erg hebben aangegrepen, maar dit stukje in het bijzonder is zo veelbetekenend;

“Gaines probeerde vooral te begrijpen hoe de jongen die hij ooit was geweest was veranderd in de man die hij nu was. Het verleden was een ander land en als je terugkwam, drong al snel het besef door dat ze een taal spraken die je niet langer beheerste”.

Nancy; Dit boek heeft 3 verhaallijnen:
Het eerste is dat van Gaines zelf, oorlogsveteraan en hoe zijn flashbacks en mentale toestand worden beschreven, zijn herinneringen en nachtmerries. Hij beschrijft zijn legertijd in Vietnam als “de negen cirkels van de hel”.
Het tweede is het verhaal uit Maryanne’s oogpunt en haar herinneringen van die bewuste periode van Nancy’s verdwijning.
Het derde is het verhaal rond de moord(en) die hebben plaats gevonden. Deze 3 verhaallijnen zijn prachtig in elkaar geweven zodat het je ook niet stoort tijdens het lezen.

Karin; Het onderzoek naar de moord op Nancy met alles wat daar rond gebeurt én het feit dat Gaines als enige van zijn eenheid de oorlog heeft overleefd, veroorzaken bij hem een zeer intense herbeleving. Zelf noemt hij dit ‘de negen ringen van de hel’.
Het verhaal springt dan ook van het heden, de moord op Nancy, naar het verleden, de
Vietnamoorlog. Daartussen is nog een derde, kortere verhaallijn verweven van Maryanne Benedict, de beste vriendin van Nancy. Zij vertelt het verhaal van de vrienden en wat er die bewuste avond gebeurd is.

Nancy; Het verhaal speelt zich af in 1974 en dan spreken we over het Nixon Watergate schandaal, de Klu Klu Klan, de machtige grootgrondbezitters en Voodoo wat nog veel gebruikt werd in New Orleans.

Eindoordeel 

Karin; Tergend langzaam werkt de auteur naar de plot toe. Ik zeg bewust ‘tergend’, want juist doordat alles zo in detail beschreven is, leest het verhaal niet echt vlotjes. Tijdens het lezen merk je dat Ellory weet waarover hij schrijft en dit niet enkel door zijn uitgebreide uiteenzetting van de Vietnamoorlog.


Nancy; Ellory beschrijft alles zo reëel dat je je echt in die tijd waant. Er worden ook dingen beschreven die gebeurd zijn in de jaren ‘50 en ’60 en het is precies of je kijkt naar een film.

Karin; Het is een literair hoogstandje voor de liefhebber. Zinnen van soms drie regels lang zijn helaas niet aan mij besteedt. Toch heb ik genoten van dit boek en zijn verhaal en weet Ellory een spanning op te bouwen met een plot die niet alleen verrassend, maar ook geloofwaardig is. Ik geef het boek 4 sterren, ****

Nancy; Ik kan niets anders zeggen dat dit boek een topniveau heeft, de schrijfstijl, de plaatsen waar dingen zich hebben afgespeeld en de hoeveelheid research erin dit boek zit. Kortom een Must Read en ik geef het dan ook 5 *****


"Het kwaad en de rivier" blijkt een verrassend boek te zijn voor onze twee recensenten. Karin spreekt van een 'literair hoogstandje'. Nancy roemt hem om zijn schrijfstijl en research. Beide dames waarderen het boek hoog, 4,5 ster gemiddeld. 




< DPB teamlid Brigitta met R.J. Ellory tijdens het Thrillerfestival in Zoetermeer  26/10/2014



woensdag 26 november 2014

Groepsrecensie "Ruw verstoord" - Jara Lee

Genre; Thriller/Spannende roman
Uitgever; Elikser B.V.
ISBN; 9789089547019
Uitgave; Paperback
Aantal pagina’s; 284 (E-book)
Uitgave; 30/10/2014

Lezers; Antoinette, Lisette en Francina

Groepsrecensie samengesteld door Patrice (team DPB, individuele recensie gemaakt)

De cover

Antoinette; De cover krijgt van mij een 8. De cover kwam bij mij eerst over alsof het een “oud verhaal” zou betreffen. Echter is dit juist niet het geval. De cover past goed bij alle facetten in het verhaal. Een hele goede keus dus deze cover!

Lisette; Ik vind het een mooie cover, die goed bij het boek past. Het verlatene van het Franse platteland met moeder en dochter schuilend onder een paraplu symbool staand voor hun moeilijkheden. De cover krijgt van mij een 8 (1-10)

Francina; De cover past zeker bij het verhaal al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen omdat je eerst het verhaal moet kennen. De cover doet een beetje “soft” aan, net als het verhaal eigenlijk. Ik geef de cover een 8.

Samenvatting:

Antoinette; Het boek speelt zich af in het afgelegen dorpje Burzet in Frankrijk. 2 broers, Louis en Pierre Sardou, wonen daar primitief samen. Beiden broers zijn nooit getrouwd en zijn ondertussen in de 80. Op een dag komt hun neef, Luc Sardou, langs en trekt bij de broers in om hen te ondersteunen nu ze op leeftijd zijn. Louis en Pierre vinden het maar niks dat Luc komt maar al snel trekt dit bij.

Lisette; Het boek gaat over de 84-jarige tweeling Louis en Pierre, die al decennia lang samen op de boerderij wonen die van hun ouders is geweest. Ergens in de binnenlanden van Frankrijk. Alles op en rond de boerderij is in de tijd stil blijven staan.

Francina; De tweelingbroers Louis en Pierre, die al over de 80 jaar zijn, leiden een teruggetrokken leven op een boerderij in Zuid-Frankrijk. Als hun neef Luc bij hen in huis komt wonen, betekent dat een grote verandering, ook al omdat hij de nodige veranderingen door wil voeren.

Antoinette; Carice Dubios komt elke week bij de broers en neemt Pierre mee om boodschappen te doen. Zij komt van kleins af aan al bij Pierre en Louis en kent de nukkigheden van de broers.

Lisette; Op een dag komt hun 50-jarige neef Luc bij hen wonen. Hij is altijd vrijgezel gebleven en had tot voor een jaar geleden de zorg op zich genomen van zijn moeder, de zus van de tweeling. Op haar begrafenis was er besloten dat Luc bij hen in zou gaan trekken, zodat hij ook wat meer voor hen kon betekenen. De beide broers kijken hier behoorlijk tegen op, omdat ze gewend zijn om met zijn tweetjes te zijn en Luc de boerderij wil moderniseren.

Francina; Op een gewone dag worden ze ineens verrast met het bezoek van een moeder en dochter die in de stromende regen vlakbij hun boerderij zijn gestrand door een kapotte auto en hulp nodig hebben.

Antoinette; Op een regenachtige avond is Andrea Rolin met haar dochter Eliane onderweg als hun auto op een verlaten weg met pech komt te staan. Ze worden door Luc opgevangen. De volgende dag blijkt dat de auto niet snel gerepareerd kan worden en de onderdelen zijn alleen in de stad te krijgen. Hierdoor moeten Andrea en Eliane langer blijven op de primitieve boerderij. De beide broers vinden het maar niks dat er 2 vrouwen verplicht moeten blijven. Andrea besluit te gaan helpen in de huishouding.

Lisette; Op de dag dat Luc bij hun intrekt wordt er ’s avonds laat op de deur geklopt. Andrea staat voor de deur met de vraag of ze haar kunnen helpen. Ze is namelijk met autopech gestrand. Ze is met haar 16-jarige dochter Eliane hals over kop gevlucht uit Metz en op weg naar haar tante in het Zuiden van Frankrijk. De auto blijkt niet direct te willen werken en dus mogen de twee vrouwen blijven overnachten. Zeer tegen de zin in van Louis en Pierre, maar uit goed fatsoen kunnen ze niet weigeren.

Francina; In eerste instantie zien ze het niet zitten dat moeder en dochter blijven overnachten, maar het duurt een paar dagen voordat de auto gemaakt is, dus ze mogen blijven. Na een paar dagen vind iedereen het toch wel gezellig. Tot blijkt dat moeder een dochter een groot geheim met zich meedragen.

Lisette; Andrea heeft echter een verborgen agenda. Ze raakt met opzet haar portemonnee kwijt en zorgt er voor dat ze langer op de boerderij mogen blijven. Eliane vindt dit niets, omdat er helemaal niets moderns aanwezig is op de boerderij en de drie mannen zitten ook niet te wachten op meer gezelschap. Laat staan van twee onbekende vrouwen.

Antoinette; Eliane en Andrea hebben steeds ruzie door de gebeurtenissen thuis. Andrea blijkt met Eliane gevlucht te zijn omdat haar man en stiefvader van Eliane gewelddadig is. Eliane draagt een geheim met zich mee maar durft haar moeder haar geheim niet te vertellen. Ze besluiten hun dagelijks leven op te pakken zolang de auto niet gerepareerd is. Luc en Andrea krijgen gevoelens voor elkaar. Willen ze hier aan toe geven?

Lisette; Gaat het de mannen lukken om de vrouwen zo snel mogelijk weer op pad te krijgen? Waarom zijn de vrouwen halsoverkop vertrokken uit Metz? Heeft dit te maken met Andrea’s verborgen agenda, zodat ze langer op de boerderij kunnen blijven? Gaat het verblijf van de vrouwen zorgen voor problemen of gaan de mannen er aan wennen?

Antoinette; Eliane vindt het eerst maar helemaal niks zonder telefoon, internet en Facebook. Langzaam trekt ze steeds meer naar de honden en trekt met Louis mee de bergen in met de geiten. Aan Louis vertelt ze haar geheim.

Beoordeling

Lisette; De sociaal onhandige Luc. De moeder, die probeert om contact te leggen met haar zestienjarige dochter, maar daarin vooralsnog faalt, omdat ze te druk bezig is met haar eigen problemen. De zestienjarige dochter, die helemaal in zichzelf is terug getrokken. Langzaam aan voeren de schrijvers ons naar de reden van het halsoverkop vertrek.

Antoinette; Ruw verstoord is een prachtig verhaal dat speelt in het “nu” maar door de leefwijze van de beide broers komen deze facetten van vroeger mooi naar voren. Dit spreekt mij erg aan.

Francina; Zeker omdat ik dacht dat het een thriller was, vroeg ik me na 150 bladzijden af waar de spanning bleef. Als ik van tevoren had geweten dat dit meer een liefdesverhaal zou zijn met aan het eind een beetje spanning dan had ik zeker heel anders in het boek gezeten.

Antoinette; Ik zou het boek zeker aanraden bij anderen. De overige boeken van de schrijvers ken ik (nog) niet maar ik zou zeker andere boeken willen lezen van deze 2 auteurs.

Lisette; Je voelt gewoon dat er nog meer speelt, maar ze brengen het verhaal zo intrigerend, dat je gewoon door blijft lezen. Ondertussen beschrijven ze de veranderende onderliggende relaties op de boerderij tussen de broers en hun neef, die de boerderij wil moderniseren, en tussen hen en de twee vrouwen. Ook de relatie tussen Luc en de vrouwen is aan verandering onderhevig. Hun manier van schrijven is zo invoelend en verbeeldend dat je jezelf in het boek aanwezig acht.

Francina; Sommige gebeurtenissen die de broers overdag deden vond ik wel erg vaak terugkomen, ik bedoel, ze deden elke dag hetzelfde maar om dat nou ik weet niet hoe vaak terug te laten komen vond ik iets teveel van het goede.

Antoinette; Ruw verstoord zou ik op basis van de cover niet snel aangeschaft hebben maar het verhaal is zeer zeker een aanrader. Het boek is zo mooi beschreven waardoor je je echt waant in Frankrijk. Door de schrijfwijze leef je je helemaal in het verhaal en lijkt het alsof je deel uit maakt van het geheel. Super goed gedaan!

Francina; Voor een niet-thriller vond ik het zeker geen verkeerd boek, het las zeker makkelijk weg en het verhaal op zich kwam geloofwaardig over en aan het eind was het zeker spannend. De afloop was geen verrassing. Kortom, het was geen boek vol verrassingen waar je voor op het puntje van je stoel zit. Vind dan ook niet dat dit boek onder de noemer thriller mag vallen.

Lisette; De climax van het verhaal is heftig en heel goed verwoord. De uiteindelijke vraag of ze er goed aan hebben gedaan, zet je tot nadenken en je voelt gewoon het proces dat alle personages hebben doorlopen.

Francina; Toen ik mij opgaf om dit boek te recenseren ging ik er vanuit dat het een thriller zou zijn omdat dat online overal stond. Maar een thriller is het zeker niet. Aangezien dit boek niet het genre boeken is dat ik graag lees had ik het zelf nooit uitgekozen.

Conclusie

Antoinette; Op basis van de cover zou ik het boek niet direct zelf gekocht hebben maar ik ben verrast door het indrukwekkende verhaal.

Lisette; Ik vind het een goed en vlot geschreven boek. De schrijvers weten mij vanaf het eerste moment te boeien. De manier waarop het boek begint, met een scene tussen beide broers, is gewoonweg zo herkenbaar. Ik zag de half dove Louis en slecht ter been zijnde Pierre zo voor me, terwijl ze al kibbelend toch laten merken niet zonder elkaar te kunnen. Alle personages vind ik erg levendig beschreven.

Antoinette;  “Ruw verstoord” past bij alle personages in het boek!

Francina; Omdat het boek overal als thriller geregistreerd staat maar het dat zeker niet was maar het toch wel een plezierig weg-lezend verhaal was geef ik het boek 3,5 sterren.

Antoinette; Ik zou het boek het cijfer 8.5 willen geven. Het verhaal is zeer mooi opgebouwd en beschreven. De cover daar en tegen vind ik wat minder in het oog springen. Het eindoordeel is daarom een “goed” geworden. 4 sterren dus!

Lisette; Dit boek smaakt voor mij naar meer boeken van hen en krijgt van mij een  4 sterren beoordeling.

Onze lezers hebben ‘Ruw verstoord’ als een zeer prettig lezend boek ervaren. Francina was vooral aangenaam verrast omdat het geen klassieke thriller bleek te zijn maar het toch een plezierig en geloofwaardig boek vond. Lisette was meteen vanaf het eerste moment geboeid en heeft de personages als levendig ervaren. Antoinette werd door de schrijfstijl helemaal het verhaal ingetrokken. De uitdieping van de personages werd ook geroemd, zo ook de sfeer en schrijfstijl. Het gemoedelijke, het prettig lezen. Onze lezers zijn voornemens meerdere boeken van dit auteurskoppel te gaan lezen.

Gemiddeld komt de waardering uit op 3,8 wat volgens ons waarderingssysteem naar 4 sterren wordt afgerond. Jan, Rachel en Uitgever Elikser, bedankt voor de recensie-exemplaren en E-books!



 


Meer weten over Jan en Rachel?