woensdag 12 november 2014

De leesclub ontmoet..........Roslund & Thunberg meets Nancy

Boekenbeurs 10 november ’14 – Interview en signeersessie met Roslund & Thunberg


Voor de tweede maal ging ik op één week tijd naar de boekenbeurs, helaas zonder de meiden van DPB maar ik had mijn lieve hubby bij dus dat was voor mij ook heel leuk, samen op stap naar het walhalla van de boekenliefhebbers.
Dit was onverwacht gepland maar ik had samen met mijn maatje Karin tickets gewonnen van Uitgeverij De Geus om een signeersessie en interview bij te wonen van het Zweeds auteursduo Roslund & Thunberg die hun boek ‘Made in Sweden’ kwamen toelichten. Helaas kon mijn maatje niet maar ik was zo benieuwd om dit duo te ontmoeten dus ik moest en zou aanwezig zijn.






Eerst en vooral had ik een leuke ontmoeting met Linda Bertens van Uitgeverij De Geus en het was een zeer aangenaam gesprek en Linda wist me ook nog leuke dingen te vertellen van andere boeken van Roslund & Hellström. Blijkbaar delen we toch onze passie voor Scandinavische thrillers.
Voordat de heren aan hun interview begonnen kwamen ze daar doodleuk bij De Geus aangewandeld, 2 aardige mannen en absoluut geen scrupules, Linda heeft me zelfs aan hen voorgesteld en ze zijn zeer benieuwd naar de recensie die gaat volgen. Echt heel aardige mannen en ook gevoel voor humor. Ik had natuurlijk mijn boek al bij de hand en het was absoluut geen probleem om het al te laten signeren ook al was het eigenlijk bedoeld voor na het interview. Des te meer tijd voor een leuke babbel en heb het ook nog over andere Zweedse auteurs gehad zoals Arne Dahl.
Roslund heeft mijn boek gesigneerd met de woorden “Stolt att du läser” wat zoveel betekent als ‘trots dat je leest’


Tegen 15u00 begon het interview wat zo’n klein uurtje in beslag nam. Misdaadverslaggever van de VRT Philip Heymans stelde de vragen aan de heren en die gaven een zeer goede en duidelijke uitleg hoe het boek tot stand is gekomen, ze gingen ook geen vragen uit de weg. Mede voor Thunberg had ik veel respect omdat dit over zijn broers en vader ging en hij ook heel duidelijk was in zijn antwoorden. Op sommige momenten ontroerend en ook heel emotioneel vond ik dit.











Dit boek gaat over de Militärligan, Zwedens meest beruchtste misdaadbende. Deze bende heeft Zweden in begin jaren ’90 echt in de ban gehouden. Bij de bende zaten Stefan Thunberg zijn broers, de jongste, David, was 17, Lennaert 20 jaar en de oudste Carl was 23 jaar. Er zijn bij de raids nooit geen doden gevallen, alleen gewonden.



Enkele vragen en antwoorden uit dit interview:


Hoe is het boek tot stand gekomen?
Twee en een half jaar geleden hebben beiden heren elkaar ontmoet en het was Stefan Thunberg die zijn verhaal vertelde aan Anders Roslund, dit had Stefan al twintig jaar lang voor zichzelf gehouden en Anders heeft hem over de streep getrokken om er een roman van te maken. Ze hadden er ook non-fictie van kunnen maken maar dan zouden veel dingen verloren zijn gegaan.


Wist je dat je broers de bankovervallers waren? (Vraag aan Stefan) 
Uiteraard wist ik het maar verklikken was bij ons uit den boze, het zit zo in onze familie ingebakken dat we elkaar niet verklikken in wat voor soort omstandigheden dan ook. Ik ben nadien ook ondervraagd geweest door de Zweedse politie en die geloofden al direct dat ik er niets mee te maken had en in Zweden bestaat er ook geen wet voor het niet verklikken en dat wist zijn oudste broer ook. Dus daarom ook geen straf voor Stefan voor het achterhouden van informatie. Ik wist ook waar al de wapens verborgen lagen want dat heeft Carl mezelf laten zien, er was een kluis die onder de vloerplanken lag in een huisje dat Carl toen gekocht had en was ook verbonden met een elektronisch systeem zodat er een geheime kelder tevoorschijn kwam die ze eigenhandig hadden gegraven.


Wat ging er door je heen toen je die dingen zag op TV of op de radio? 
Toen het op de radio kwam luisterde ik aandachtig en toen belde ik naar mijn oudste broer Carl, toen die niet opnam wist ik meteen dat zij het waren.

Ook vertelde hij spontaan dat op de dag voor kerstavond, toen hij de klopjacht live mee maakte, dat hij toen zo moe was dat hij eigenlijk wou slapen maar de enige gedachte die hij had was “wat zouden Carl en mijn vader nu nog tegen elkaar te vertellen hebben deze laatste momenten aangezien ze wisten dat dit fataal kon aflopen voor hen” met die gedachte was hij dus bezig omdat hij er bijna zeker van was dat ze het niet zouden overleven. En ook het feit dat zijn vader aan de laatste overval heeft meegedaan, hij, die gewelddadige vader, die nu ook mee deed met zijn oudste zoon was ook iets dat Stefan niet kon begrijpen. Zijn twee andere broers waren er toen al uitgestapt.


Wilde hij ook niet deel uitmaken van deze bende? 
Neen absoluut niet, ik wilde gewoon naar de kunstschool gaan en mijn eigen ding doen en zo verder een toekomst opbouwen. Zijn broers vonden dit goed en op de een of andere manier was er toch dat wederzijds respect.


Wist je moeder hiervan? 
Neen mijn moeder heeft nooit van iets geweten en ook nooit iets opgemerkt. Toen alles uitkwam is ze uit Stockholm gevlucht en bij het uitbrengen van dit boek is ze terug voor de 1e keer naar Stockholm gekomen. Ze is tot aan blz 300 geraakt en heeft toen niet meer verder gelezen omdat ze het gewoon niet meer aankon. Mijn moeder bezocht al die jaren mijn broers in de gevangenissen, de één week de ene en de week daarna de andere zodat ze al haar kinderen gezien had en dat voor jaren aan een stuk. De broers zaten ook in aparte gevangenissen. De moeder is nu nog steeds de enige band tussen de broers, zij laat haar kinderen niet in de steek. Zij houdt hen nog iet of wat samen.


Hoe kwam het dat het zo lang geduurd heeft eerdat de politie hen gevonden heeft? 
Mijn broers waren zeer jong en ook zeer brutaal in hun overvallen, dus de politie ging er vanuit dat ze met heel zware criminelen te maken hadden ipv met zo’n jonge mensen. Door dit feit zat de politie een hele tijd op een verkeerd spoor.




Nog een paar leuke weetjes:

Toen er de bommelding was in het station van Stockholm was Roslund in die tijd reporter bij de Zweedse televisie. Thunberg kwam van school en er reed geen enkele trein of bus, hij was toen zo pissed omdat hij niet naar huis kon geraken en vooral niet wetende dat dit het werk was van zijn broers. Roslund vertelde dat ze toen maar op enkele meters van elkaar moeten hebben gestaan en dat toen ze samen kwamen om dit boek te schrijven, ze zich gerealiseerd hebben dat dit eigenlijk hun eerste gezamenlijke kennismaking was door de bende.

Het politie dossier telde 6000 blz en dit zou een huzarenwerkje zijn om deze documenten te bemachtigen. Roslund is toen bij Stefan’s jongste broer naar de gevangenis gegaan en daar lag het volledige dossier in een hoekje van zijn cel in een zwarte plastic zak. Roslund vertelde dat hij het terug meenam naar zijn flat in Stockholm en dat het aanvoelde als een dood lichaam. Het was zo’n zware last zei hij en het rook naar een verrot iets.


De boekrechten zijn nu al door ‘Dreamworks’ aangekocht en met name Steven Spielberg; Thunberg zelf scenarioschrijver van de bekende reeks ‘Wallander’ voegde er nog aan toe dat dit nog wel enkele jaren kon duren eer daar een film van gemaakt wordt aangezien zo’n dingen lange tijd in beslag nemen en het ook zou verfilmd worden in Zweden zelf.
Zijn broers hebben allen het boek gelezen en zijn jongste broer zei dat hij een klootzak was maar dat hij het wel een spannend boek vond. Met zijn vader heeft hij geen contact meer gehad.
Roslund kon Thunberg ook heel goed begrijpen wat zijn vader aanging aangezien hij ook een gewelddadige vader had gehad en dat dit ook iets was wat hij dus goed begreep. Beiden hebben zware mishandelingen ondergaan door hun vader.
En dan is er nog iets wat over een ‘berendans’ gaat maar dit moeten jullie zelf maar ontdekken in het boek !! lezen zou ik zeggen ;-)


Ik heb echt genoten van het interview ook al was het bij momenten zeer emotioneel vond ik. Echt twee aardige heren die geen vraag uit de weg gingen en ook tijd namen om een babbeltje te slaan met hun lezers. Dit boek heeft me echt zo nieuwsgierig gemaakt dat ik me daar echt eens voor ga afzonderen. Recensie volgt !!

Dit was voor mij een topnamiddag !!
Dank u Uitgeverij De Geus en natuurlijk ook Roslund & Thunberg!

Nancy

Geen opmerkingen: