zaterdag 1 november 2014

Groepsrecensie `Anders` - Anita Terpstra

Je eigen kind herken je altijd. Toch?
Alma Meester en haar man Linc vormen met hun kinderen Iris en Sander op het eerste gezicht een normaal en gelukkig gezin. Maar dan verdwijnen de elfjarige Sander en zijn vriendje tijdens een vakantiekamp. Het lichaam van het vriendje wordt gevonden, Sander is spoorloos verdwenen.
Zes jaar later meldt Sander zich bij een politiebureau in Duitsland. Dolgelukkig sluiten Alma en Linc hun zoon weer in de armen, maar de hereniging verloopt allerminst vlekkeloos. De twijfel slaat toe: is Sander wel wie hij zegt te zijn? In een poging de waarheid te achterhalen moet het gezin voor eens en voor altijd uitzoeken wat er tijdens het kamp precies is gebeurd.


Lezers; Marjolijn V, Charles, Rosa, Juul, Francina, Jenny, Marjolein vd M., Melissa, Karin, Anita.

Groepsrecensie gemaakt door Patrice (team DPB)




Cover;

Juul; De cover is simpel en somber. Je ziet een verlaten gymschoen, kindermaatje. Verder weinig. De titel in simpele rode letters. Daarboven in zwarte letters de naam van de schrijfster. Het geheel van de cover heeft wel iets onheilspellends. Een verlaten kinderschoen kan weinig goeds voorspellen. Een 7,5.

Marjolijn V; De kaft van het boek maakte mij erg nieuwsgierig naar de inhoud en wat er nou zo 'anders' is of 'anders' is gegaan. Zowel de kaft als de titel spraken mij erg aan. Een 8.

Francina; De cover van het boek nodigt zeker uit om het te gaan lezen. De bebloede kinderschoen zegt zeker iets over waar het verhaal over gaat. Ik geef de cover dan ook een 9.

Jenny; De cover van het boek spreekt mij aan, het is geheimzinnig. De cover geef ik een 8.

Marjolein vd M; De cover is mijn eerste kennismaking met Anita Terpstra en ik moet zeggen een dikke voldoende, de letters zijn mooi en door de kleur van de schoen daarin terug te laten komen geeft dat de cover een mooi geheel. Ook de flaptekst nodigt uit om dit boek te lezen.

Karin; De cover is overwegend grijs en laat een rode, bebloede schoen zien met afgevallen bladeren ernaast. Mijn eerste gedachte was dan ook dat het om een verdwijning zou gaan. Na de achterflap te hebben gelezen bleek dat ik het juist had. Verder is de titel in grote rode letters terug te vinden op de cover. Dit springt in het oog en prikkelt je om het boek vast te nemen in de boekenwinkel/bibliotheek. Een simpele cover die me toch nieuwsgierig maakt. Ik geef voor de cover een 7.

Anita; Ik zag dit boek en de mooie kaft trok gelijk mijn aandacht. Gelijk maak je zelf associaties in je hoofd waar het boek over zal gaan, waarschijnlijk de verdwijning van een kind. Meestal vind ik dat vrij heftig maar ik wilde het toch graag proberen.

Charles; De cover van het boek toont een enkele schoen, die als symbool van een verdwijning tussen enkele boomblaadjes ligt. Een aardig en intrigerend beeld, dat enige spanning oproept, zij het dat het beeld niet wordt ondersteund in het boek. Daarin is louter sprake van de vondst van de bebloede jas van Sander en niet van een schoen (als uw recensent tenminste voldoende oplettend is geweest). Een 6.

Melissa; De cover van ‘Anders’ spreekt me aan. Dat rode gympje, dat doet het ‘m. Het is passend voor het verhaal. De achterflaptekst maakte me nieuwsgierig, vandaar dat ik het boek graag wilde lezen. Een dikke 8, dus 4* voor het omslag.

Rosa; De cover schoot me plotseling tijdens het lezen van een passage te binnen, maar zette me op het verkeerde been. Er werd een spannende wending gesuggereerd, maar die bleef uit.


Samenvatting van het verhaal;

Marjolijn; Het verhaal begint met de zoektocht naar Sander, de elf jarige zoon van Alma en Linc en de broer van Iris. Hij is, samen met zijn vriend Maarten verdwaald tijdens een dropping van het kamp waar zij beide verbleven.

Melissa; ‘Anders’ begint met de verdwijning van de elfjarige Sander Meester en zijn vriendje Maarten, tijdens een dropping op kamp. Zus Iris (Meester) van vijftien is ook op het kamp. Als lezer maak je de zoektocht van Alma Meester en haar man Linc mee. Uiteindelijk wordt het lichaam van vriendje Maarten gevonden, maar Sander is en blijft spoorloos.

Jenny; Het boek gaat over een perfect gezin bij wie alles meezit maar tijdens een kamp verdwijnt het elfjarige zoontje Sander samen met zijn vriend,zijn vriendje Maarten word vermoord gevonden.

Juul; Tijdens een vakantiekamp wordt de 11-jarige Maarten vermoord gevonden. Zijn eveneens 11-jarige vriendje Sander dat bij hem was is verdwenen. Er wordt een verdachte opgepakt en veroordeeld, maar van Sander ontbreekt ieder spoor.

Anita;  Tijdens een afsluitende dropping op een vakantiekamp verdwijnt de 11-jarige zoon van Linc en Alma, Sander,  en wordt zijn vriendje dood gevonden. Het verhaal maakt  daarna een sprong van zes jaar waarbij duidelijk wordt dat Sander nooit is gevonden en Alma nooit is gestopt met zoeken. Plotseling meld zich op een Duits politiebureau een 17-jarige jongen die zegt de verdwenen Sander Meester te zijn.

Marjolijn; Iris en haar vriend Christiaan waren de jongens uit het oog verloren tijdens de dropping in het bos en toen ze dat door hadden konden zij ze nergens meer vinden. De vader van Sander, Linc die als begeleider mee is gegaan op kamp, vindt het lichaam van Maarten met de broek op de knieën maar Sander is spoorloos verdwenen. Iedereen zoekt mee naar de jongen, maar ze vinden geen enkel spoor. Ze zijn bang dat er een pedofiel met het misdrijf te maken heeft vanwege de afgezakte broek van Maarten en dat deze man nu Sander heeft meegenomen.

Marjolein vd M.; Het begint meteen al spannend als Alma de moeder van Sander (de hoofdpersoon) loopt te zoeken naar haar zoon….. de spanning is voelbaar bij haar en je bent meteen midden in het verhaal. Het gaat over een gezin vader en moeder Linc en Alma Meester en hun kinderen Sander en Iris. Tijdens een kamp van de jeugdsoos is er een dropping waarbij Sander en zijn vriendje Maarten zoek raken. Na een zoektocht wordt Maarten vermoord gevonden en verdwijnt Sander.

Karin; Het boek begint in het verleden met de zoektocht naar Sander en zijn vriendje Maarten. Die zijn op kamp tijdens een ‘nachtelijke’ dropping in het bos, spoorloos verdwenen. Je voelt de spanning, de hulpeloosheid, de wanhoop! Sander is verdwenen, zijn vriendje wordt dood teruggevonden.

Jenny; De moeder raakt geobsedeerd en blijft op alle mogelijke manieren zoeken naar haar kind.Na 6 jaar wordt de jongen gevonden de moeder is blij maar er zit toch iets onderhuids waardoor ze onzeker is over de jongen,de vraag is hij het wel dringt zich steeds meer op. We maken kennis met vader Linc zus Iris haar vriend Christiaan. Er zijn allerlei geheimen die ze voor elkaar verborgen houden. De ouders zijn inmiddels gescheiden en de relatie van Iris en Christiaan is over.

Rosa; Het verhaal gaat over het gezin van moeder Alma en vader Linc, en hun kinderen Sander, Iris, en nakomertje Bas. Sander verdwijnt op elf jarige leeftijd en komt na zes jaar weer terug. Deze twee indringende gebeurtenissen vormen de kapstok voor een diepere, psychologische  laag over hoe goed je je kind kent, maar vooral over hoe goed je jezelf voor de gek kunt houden en kunt afsluiten voor signalen die je liever niet wilt zien.

Charles; Als hun elfjarige zoon Sander tijdens een jeugdkamp spoorloos verdwijnt en zijn vriend Maarten in het bos ter plaatse vermoord wordt teruggevonden, begint voor Linc en Alma Meester een jarenlange nachtmerrie. Zes jaar later duikt Sander plotseling op. Hij heeft naar eigen zeggen al die tijd bij een zekere Eelco gewoond die recentelijk is gestorven en hem kort daarvoor heeft gevraagd zich alsdan bij de politie te melden.

Karin; Dan springt het verhaal zes jaar verder. In die tussentijd is Bas geboren, zijn Alma en Linc uit elkaar en heeft Iris het huis ontvlucht en woont en studeert in Amsterdam. Wanneer Alma en Linc een telefoontje krijgen van de Duitse politie dat hun zoon terug gevonden is wordt, waar ze al die jaren op gehoopt heeft werkelijkheid: haar zoon is terug.

Francina; Tijdens een vakantiekamp verdwijnen Sander, het zoontje van Alma en haar man Linc en broertje van Iris, en zijn vriendje Maarten. Maarten wordt dood gevonden maar Sander blijft spoorloos. Tot hij zich zes jaar later ineens meld bij een politiebureau in Duitsland. Maar is dit Sander wel?

Charles; Alma gaat af en toe in de gevangenis op bezoek bij Ernst in de hoop dat deze man informatie heeft en loslaat over de verdwijning van Sander. Iris gaat zelfstandig op onderzoek uit. Opvallend is de relatief geringe rol van vader Linc in de speurtocht rond de verdwijning van Sander.

Melissa; Het is zes jaar na de verdwijning dat Sander zich bij een politiebureau in Duitsland meldt. Alma en Linc, inmiddels gescheiden, zijn uiteraard dolblij en sluiten hun zoon weer in de armen. Iris is in Amsterdam gaan wonen en komt uiteraard naar huis als ze het nieuws hoort. Zij is behoorlijk gevormd door de verdwijning van haar broertje.

Juul; Alma Meester - de moeder van het gezin. Een vrouw die niet snel opgeeft, dit blijkt oa uit het feit dat gedurende de 6 jaar van de vermissing ze continue is blijven zoeken en aandacht vragen. Maar ook een vrouw die onvoorwaardelijk gelooft in het goede van de mens en met name haar kinderen.
Linc Leighton - de vader van het gezin. Depressieve inslag. Na de vermissing van zijn zoon compleet de weg kwijt en weggezakt in een depressie. Minder goedgelovig dan zijn vrouw.
Iris Meester - de oudere zus van Sander. Heeft geen goede relatie met haar broertje Sander.
Sander Meester - de persoon waar het boek om draait. Wie was hij en wie is hij geworden?

Marjolijn; Het verhaal gaat verder in de tijd, zes jaar welteverstaan.
Een jongen staat in een bos ergens in Duitsland een gat te graven om daar een lijk, dat van Eelco, in te begraven. Als hij dit uren later voor elkaar heeft, vertrekt hij om vanuit het bos weer in de bewoonde wereld te komen. Daar wordt hij opgepikt door een willekeurige man die hem afzet in Stuttgart. En in Stuttgart meldt Sander zich op het politiebureau. Vanwaar er een belletje gaat rinkelen naar de vermiste jongen van 6 jaar geleden met dezelfde naam.
Daarna wordt het verhaal in 13 dagen verteld en afgesloten met een brief.

Marjolein vd M.; Dan maken we een sprong in de tijd en gaat het verhaal verder na 6 jaar. Een jongen meldt zich bij een politiebureau in Duitsland en zegt dat hij Sander Meester heet… De ouders kunnen hun geluk niet op en gaan naar Duitsland om hem op te halen. Ook Iris gaat mee maar zij is minder enthousiast, zij vertrouwt het niet en wil niks met Sander te maken hebben.

Marjolijn; Alma en Linc sluiten hun zoon dolgelukkig weer in de armen. Terwijl Iris toch haar twijfels hierbij heeft. Want is Sander wel wie hij zegt wie hij is? Om de waarheid te achterhalen gaan ze op zoek naar datgene wat er 6 jaar geleden echt op het kamp is gebeurd. Iris en Christiaan komen met een verklaring, er worden oude videobeelden bekeken van Sander. En zo worden er steeds meer dingen duidelijk.

Karin; Na de euforie van de eerste dagen komen de vragen. Van wie komen de geheimzinnige briefjes? Waarom is Iris niet blij dat haar broer terug is en waarom doet Linc zo ‘raar’? Is Sander wel wie hij is? Wat is er echt gebeurt die avond op kamp? In plaats van antwoorden komen er steeds maar vragen bij.

Juul; Zes jaar later loopt een jongeman een duits politiebureau binnen met de mededeling dat hij de vermiste Sander is. Na de eerste momenten van geluk slaat bij zijn familieleden de twijfel toe...

Melissa; Als lezer zit je met kromme tenen, je hoopt op een ‘halleluja’, een warm en gezellig samenzijn, maar beseft ook dat er veel is gebeurd en de jongen niet meer hetzelfde kán zijn. Dan begint het verhaal pas echt. Sander is niet helemaal ‘hun’ zoon, iets dat logisch lijkt als je zes jaar lang in een bos met je ontvoerder hebt gewoond. Twijfel is opgestaan: is Sander wel wie hij zegt te zijn?

Melissa; Klopt het verhaal van Sander, als hij zegt wat er destijds op kamp is gebeurd? In een poging de waarheid te achterhalen moet het gezin voor eens en voor altijd uitzoeken wat er tijdens het kamp precies is gebeurd. Het boek begint vanuit het oogpunt van Alma, maar wordt afgewisseld in een mix van heden en verleden door Sander en Iris.

Melissa; In feite gaat het in ‘Anders’ niet eens zozeer om de verdwijning van Sander. Het gaat er meer om wat er precies is gebeurd tijdens zijn verdwijning en welke geheimen er rondom dit gezin spelen. Een zin als: 'Het spijt me, ik heb gelogen over die nacht.' Zorgen er wel voor dat je door wil lezen.

Anita; In eerste instantie is iedereen dol van vreugde behalve zijn zus Iris en haar ex-vriendje Christiaan. Langzaam maar zeker ontvouwt zich de waarheid rondom de verdwijning van Sander. Waarom is zijn zus bang en staat Christiaan dag en nacht op wacht, en waarom zijn de filmpjes die Sander vroeger maakte zo belangrijk?

Marjolein vd M.; De twijfels slaan toe en de zoektocht naar wat er 6 jaar geleden is gebeurd wordt uit verschillende oogpunten verteld en trekt je al gauw mee in de spannende verwikkelingen van deze thriller! 

Marjolein vd M; Sander wil echt nergens over praten. De schuingedrukte delen geven de gedachten van zus Iris weer en daarin verteld ze meer over het rare karakter van haar broertje.

Melissa; Iris is een stevig karakter. Fel meisje, eigen mening, onderzoekend en met meer emoties behept dan ze zou willen. De hereniging tussen Sander, zijn zus en ouders verloopt niet echt geweldig.

Marjolein vd M.; In eerste instantie zijn het hoofdstukken tot hoofdstuk 8 zonder tijdsaanduiding, daarna wordt het verhaal verteld per dag tot dag 13…..

Conclusie

Rosa; ‘Anders’ was mijn eerste kennismaking met Anita Terpstra. Ik was haar naam al vaak tegengekomen, en lees haar blog op Hebban/Crimezone met collega-schrijfster Ingrid Oonincx met veel plezier. Ik werd benieuwd naar haar boeken en de lovende recensies van haar vierde boek maakten me nog nieuwsgieriger. Erg leuk dat ik mocht meedoen met de groepsrecensie  van De Perfecte Buren, uitgeverij Cargo, hartelijk dank voor het exemplaar.

Jenny; Het boek sprak mij aan door de cover en de achterflap maar toen ik het ging lezen had ik het gevoel van de zoveelste in de rij doorsnee boeken. Die mening moest ik herzien omdat het verhaal me erg meenam naar de problemen die altijd al aanwezig waren maar door de mantel der liefde bedekt bleven tot de jongen terug keerde en er allerlei vragen opkwamen. Uiteindelijk heb ik het in een ruk uitgelezen en het stelde me niet teleur.

Francina; Het verhaal begint spannend met de zoektocht naar Sander. Het is zo geschreven dat je gelijk voelt wat een moeder moet voelen als je zoon vermist wordt. Ik zat dan ook gelijk in het verhaal.

Rosa; Alma, op zoek naar geluk voor haar gezin en kinderen, zou toch waarschijnlijk meer gespitst zijn op afwijkend gedrag. Haar postnatale depressie en het daarbij behorende schuldgevoel  zou daar volgens mij weinig aan af doen. Er waren in ieder geval genoeg aanwijzingen om de  alarmbellen af te laten gaan, zo blijkt uit de mooi gedoseerde flashbacks.

Karin; Het boek is opgedeeld is in verschillende korte hoofdstukken, met regelmatig cursief gedrukte teksten. Dit zijn dagboekfragmenten van Iris die de jeugd van Sander en haar beschrijft. Naarmate het verhaal naar zijn climax gaat, wordt duidelijk waarom dit nodig is. Ik zat vanaf de eerste pagina mee in het verhaal, een must! Stukje bij beetje krijg je als lezer een kijk op wat er die bewuste avond op kamp gebeurt kan zijn. Ik schrijf bewust ‘gebeurd kan zijn’, omdat het eigenlijk alle kanten op kan. Het verhaal triggert om mee te denken. Ik moest het boek uitlezen, ik wilde weten hoe het zou eindigen!

Karin; Vanaf de eerste hoofdstukken had ik wel het gevoel dat er met Linc iets niet pluis was en dat gevoel werd sterker naarmate het boek naar zijn climax ging, ook omdat beetje bij beetje de puzzelstukjes op zijn plaats beginnen te vallen. Wat ik verder niet erg geloofwaardig vind is het stuk waar het vriendje van Iris bijna onafgebroken op “wacht” staat. In realiteit zie ik dit niet voor me!

Jenny; Uiteindelijk vond ik het een goed boek met een goed uitgebalanceerde spanningsboog waardoor je toch verrast werd ondanks dat je vanaf het begin weet dat de jongen gevaarlijk is. Dat wordt heel duidelijk zichtbaar maar toch was ik verrast door de loop van het verhaal en hoe alles gelopen is. Er komen onverwachte dingen naar buiten en daardoor krijgt het verhaal een extra dimensie.

Francina; In een keer zijn we dus zes jaar verder en is Sander weer thuis maar is dit Sander wel? Vanaf daar vond ik het meer een roman worden dan een thriller. De spanning was er gelijk uit, er gebeurde eigenlijk niet zoveel bijzonders meer, en het is dat ik wilde weten hoe het zat dat ik door bleef lezen. Aan het eind wordt het verhaal dan weer spannend en de ontknoping was toch anders dan ik verwacht had omdat er ineens iemand op de proppen komt die daarvoor nog niet in het boek is genoemd. Vond dat wel even verwarrend maar verder in het verhaal werd duidelijk hoe het allemaal in elkaar stak.

Francina; Het is jammer dat eigenlijk alleen het begin en het eind van het boek spannend zijn. Daartussen gebeurt er niet zo heel veel bijzonders en wordt meer beschreven hoe Alma zich voelt en hoe Iris over haar broertje denkt.

Marjolein vd M.; Het verhaal ontvouwd zich met onverwachte ontwikkelingen en omdat de schrijfstijl zo lekker makkelijk leesbaar is heb ik dit boek in twee middagen uitgelezen.

Marjolein vd M.; Ik heb dit boek mogen lezen voor de Facebook-groep DPB en ben daar erg blij mee. Ik had het anders zelf ook uitgekozen omdat ik van dit soort boeken en van Nederlandse schrijfsters hou.

Marjolein vd M.; Ik vond vooral de strijd van de ouders erg goed beschreven. Eerst de angst omdat hij weg was en toen de blijdschap bij de terugkeer en langzaamaan de twijfels over wat er allemaal aan de hand is. Ik moet er niet aan denken dat dit met één van mijn kinderen zou gebeuren, een levensecht verhaal dus.

Charles; Een serie kleurrijke personages verschijnt vervolgens op het toneel. De opmerkelijke Ylva, moeder van Roel die destijds in het bijzijn van Sander is verdronken, Lex en Marjo de ouders van de vermoorde Maarten, de in de gevangenis zittende pedofiel Ernst en last but not least de boerenzoon Christiaan, de zich merkwaardig gedragende (ex?)vriend van Alma’s dochter Iris.

Jenny; De onderlinge verhoudingen waren duidelijk, moeder en dochter hadden een moeizame relatie dat komt er ook duidelijk uit en de vader en dochter stonden dichter bij elkaar, de moeder zag geen kwaad van de jongen maar de vader zag dat wel. Er ontstond daardoor een afstandelijke verhouding tussen de ouders.de jongen wist dat zijn moeder hem altijd geloofde en gebruikte dat tegen zijn zus, die dus altijd ongelijk kreeg van haar moeder waardoor de verhouding tussen die 2 koel was.

Anita; Anita Terpstra heeft een fijne vlotte schrijfstijl. Ik had even wat moeite om in het verhaal te komen de eerste 80 bladzijden maar daarna  heb ik het vrij snel uitgelezen omdat het verhaal me toen pakte. Ik denk dat ik in het begin me ook een beetje ergerde aan wat ik tegenstrijdigheden vond. Bijvoorbeeld: Alma heeft een postnatale depressie gehad waarbij ze heeft geprobeerd haar zoontje te verdrinken, maar een paar bladzijden verder lees je hoe lekker ze hem vond ruiken als baby en dat ze daar maar geen genoeg van kon krijgen.

Charles; De karakter- en sfeerschilderingen zijn niet onverdienstelijk maar ook niet van hoge kwaliteit. Lezers die van filmische beschrijvingen houden, komen niet echt aan hun trekken. De plot is niet erg ingewikkeld maar zeker aardig gecomponeerd. Weliswaar heeft de oplettende  lezer halverwege het boek al bij benadering in beeld hoe het allemaal zit, maar enkele onverwachte toevoegingen maken het eind van het boek toch weer spannender dan aanvankelijk verwacht.

Charles; Een pageturner is “Anders” zeker wel. Het taalgebruik is eenvoudig en effectief en daardoor lees je het verhaal erg gemakkelijk en snel zonder de verhaallijn kwijt te raken. Daaraan dragen de korte hoofdstukken en de beperkte plotse veranderingen van scene bij.

Rosa; Ondanks de aangrijpende en spannende gebeurtenissen heb ik tijdens het lezen nauwelijks spanning ervaren. Ik was wel steeds nieuwsgierig wat er verder ging gebeuren, maar meer op een analytische manier dan op een emotionele manier. In spanning zitten omdat er gevaar dreigde, of omdat ik meeleefde met een van de personages, bleef - op een enkele uitzondering na - uit. Ik heb graag wat meer cliffhangers in een thriller en heb wat meer inkijkjes in het hoofd van de karakters nodig dan Terpstra geeft. Het lijkt of er meer aandacht besteed is aan het logisch kloppend maken, dan dat de lezer van spannend moment naar spannend moment wordt geleid.

Charles; Indringend is het thema van het boek zeker. De titel slaat op het karakter van een van de personen in het boek, dat anders is dan hetgeen normaal wordt geacht. De slotzinnen van het boek zijn daar een mooi en gruwelijk voorbeeld van:

“Hij had eindelijk de vlinder te pakken. Zonder met zijn ogen te knipperen trok hij de vleugels kapot.”

Charles; In haar vorige boek “Overmand” toonde Anita Terpstra een alleszins vlotte penvoering. Het boek “Anders” is op dit punt van wat mindere kwaliteit. Vooral in de eerste tien hoofdstukken is het taalgebruik wel eens moeizaam. Niet alleen komen zinsneden voor die een enigszins gewrongen indruk maken (“bal zenuwen”, “een felle angst brandde diep in haar binnenste”, ”ze had de grond op zich af zien deinen en had het zwarte niets van zich af weten te houden door de deurpost vast te grijpen”, “onvlak terrein”) maar ook gebruikt de schrijfster een enkel niet bestaand woord (zoals “miezer” als zelfstandig naamwoord). Even verder lezen we nog: “daarna schonk ze alle glazen vol behalve die van Bas”. Het zal toch niet zo zijn dat de kleine Bas zelf diverse glazen had? Daarna gaat het behoudens een enkel schoonheidsfoutje goed. Tegen het einde van het verhaal wordt de lezer dan weer vergast op enkele groftalige zinnen die naar de mening van uw recensent niet in een kwaliteitsboek thuis horen. Zo lezen we: “Linc geloofde er geen barst van” en “Het hielp geen ene ruk.” Daar zijn met weinig moeite mooiere zinnen met dezelfde betekenis voor te bedenken.

Rosa; Ik kon me nauwelijks inleven in de hoofdpersonen. Ik voelde niet met ze mee, en ik weet niet precies hoe dat komt. Alleen richting het slot begon ik mee te voelen met vader Linc. Alma vond ik niet altijd even geloofwaardig. Sommige gedragingen van Sander - van voor zijn verdwijning- lijken moeilijk af te doen als het zoveelste akkefietje tussen de ruziegrage broer en zus, of als normaal kattenkwaad dat jongetjes nu eenmaal uithalen met vriendjes.

Melissa; Wat me raakte is het voorhouden van een spiegel: wat zou jij als moeder doen als je kind is verdwenen? Als je stukje bij beetje meer over je kind en gezin te weten komt, allemaal zaken die je niet kon of wilde vermoeden? Dat je héél misschien wel eens iets is opgevallen, maar je besloot je ogen te sluiten? Dat je door het verdriet van andere ouders wijzer wordt gemaakt? Wat geloof je en wat niet? Wie vertrouw je en wie niet? Kun je jezelf nog wel vertrouwen? Ja, ga er maar aanstaan.

Rosa; Bij de meer filosofische momenten van verwondering en inzicht, gebruikt Terpstra juist weer echt mooie zinnen die ik bijzonder van betekenis vind. Het etiket ‘literaire thriller’ is dan ook helemaal terecht. Bijvoorbeeld als Alma een bezoek aan de gevangenis in Scheveningen heeft gebracht en naar het strand gaat om afstand te nemen: “Voordat de gedachten tot herinneringen konden stollen.” Ja!, denk ik dan, zo werkt uitwaaien precies en wat beschrijft ze dat raak. Ik onderstreep zo’n zin, omdat ik hem dan kan terugvinden en herlezen, om er nog een keer van te genieten. Er staan een heleboel van deze zinnen in, en dat is genieten. Dat wordt dan helaas af en toe tenietgedaan door de clichés die opduiken in de dialogen en in de vertelling. Clichés zijn prima om een saai karakter te schetsen, maar dat hoeft voor mij niet zo, en ik begrijp niet goed waarom een schrijver die zo pakkend gedachten in schitterende zinnen kan gieten, zich ook af en toe bedient van clichés.

Jenny; Wat me het meest is bij gebleven zijn de onderlinge verhoudingen, het was een gezin dat dacht gelukkig te zijn maar er waren allerlei gevoelens die ze voor zichzelf hielden. Moeder voelde zich schuldig tegen over de jongen omdat ze het eerste jaar van zijn leven niets van hem wilde weten door een postnatale depressie. De zus Iris was bang voor Sander omdat hij rare lugubere dingen deed. Vader Linc had gezien dat zijn zoon rare trekjes had. Het verhaal speelt zich af op een boerderij dicht bij een klein dorp en een kleine gemeenschap.

Rosa; De schrijfstijl is opvallend en afwisselend. Terpstra schrijft vloeiend, gaat heel bewust met taal om, en ze beheerst de kunst om de woorden en zinnen in dienst te laten staan van de ontwikkelingen in het verhaal. Als de hoofdpersoon in paniek is, gebruikt ze ‘praat- en denktaal’, zinnen die grammaticaal niet helemaal af zijn of kloppen, en haastig verzonnen woorden die in geen woordenboek te vinden zijn, maar heel overtuigend zijn: levensecht en passend voor het moment. Ook de plotselinge afwisseling in stijl in de hoofdstukken met de politieverhoren is gedurfd en opvallend, en voor mij werkte dat verrassend en verfrissend!

Juul; Ik vind het heel lastig om mijn mening over dit boek te geven. Ik vond het zeker geen slecht boek, maar ook niet heel erg goed. Ik denk dat ik het het beste kan omschrijven als een kabbelboek. Het leest wel lekker vlot.
Hoe komt dit?
Allereerst vond ik het behoorlijk voorspelbaar. Ik werd totaal niet verrast door de ontknoping. Zag alle lijntjes al aankomen. Dat is jammer, ik word graag verrast in een boek, zeker bij een thriller.
Daarnaast vond ik het ook niet altijd even geloofwaardig. Een moeder die consequent het ene kind wel geloofd en de ander helemaal niet. Ik weet het niet...statistisch gezien lijkt mij dit niet te kloppen...
Ook vind ik de dingen die gebeuren ver gezocht. Kan een kind ( van 11 ) inderdaad verantwoordelijk zijn voor alles wat hem in de schoenen wordt geschoven? Ik hoop eerlijk gezegd van niet!

Jenny; Ik had wel een vermoeden dat de jongen slecht was maar het einde van het boek verraste me, het gaf het boek een positieve draai.

Karin; Het is zeker een aangenaam boek om te lezen, vooral als je van Nederlandse thrillers houdt! Het verhaal is vlot geschreven, zonder moeilijke woorden en leest daardoor als een trein.

Melissa; Omdat ik niet van een kant-en-klaar verhaal houd, vind ik de wijze waarop Anita Terpstra ‘Anders’ heeft opgebouwd heel prettig. Je puzzelt mee en je moet tot het eind lezen om zeker te zijn van je vermoedens. Anita geeft niet teveel weg, ook al had ik een en ander al geraden, dat deed niets af aan mijn leesplezier. Omdat ze kruimels uitstrooit begint zich een beeld van Sander te vormen. Daarom was de waarheid voor mij niet echt een heel grote verrassing, maar evengoed wel gruwelijk.

Charles; In een redelijk tempo rijgen de gebeurtenissen die leiden tot de ontrafeling van de plot, zich aaneen. De oplettende lezer heeft halverwege het boek al een vrij concreet beeld over de inhoud van de intrige doch wordt aan het eind toch nog wel enigszins verrast door de rol van een van de hoofdpersonen daarin.

Anita;  Later pakte het verhaal me zo dat ik zulke tegenstrijdigheden bereid was te vergeven. Het einde viel me toch een beetje tegen, er werd ineens iemand ten tonele gevoerd voor mijn gevoel, om het af te maken. Het was of het einde een beetje afgeraffeld werd en dat vind ik jammer. De personages hadden van mij ook wel wat meer uitgediept mogen worden. Ik vond het een interessant gegeven om niet over een verdwijning maar over een terugkeer te lezen.

Rosa; Hier en daar zijn de aanwijzingen een tikje te duidelijk voor de doorgewinterde thrillerlezer, zodat een deel van het mysterie al op een kwart van het boek te voorspellen valt. Maar een ander deel van de ontknoping bleef voor mij tot het eind een verrassing.

Karin; Maar...... Persoonlijk stel ik mij toch de vraag of het allemaal niet wat ver gezocht is? Het verhaal zou realiteit kunnen zijn, maar naar het eind, naar de ontknoping toe had ik toch mijn bedenkingen. Ik vind het vergezocht en niet erg realistisch?! Maar ja, de titel is dan ook ANDERS, dus liep het allemaal anders dan verwacht, niet?

Melissa; Ik las ‘Anders’ snel uit. Het boek liet zich niet heel makkelijk wegleggen. Je wilt als lezer simpelweg weten hoe alles in elkaar steekt, of je een beetje in de goede richting denkt, of toch wordt verrast. De schrijfstijl is toegankelijk, niet zwaar of moeilijk. Een lekkere vlotte pen.

Jenny; De sfeer van het boek was in het begin niet spannend en vond het een beetje los aan elkaar hangen maar gaande het verhaal werd dat beter.

Rosa; Ik heb het boek nauwelijks weggelegd en in anderhalve dag uitgelezen. Ik was nieuwsgierig hoe het allemaal in elkaar stak. De plot is een hoogstandje en getuigt van écht vakmanschap. De verschillende verhaallijnen zijn stuk voor stuk boeiend en passen ook nog eens tot in detail in elkaar. Ondertussen ontvouwt het verleden zich stukje bij beetje.

Marjolein vd M.; De ontknoping is in eerste instantie wat warrig en ik moest dat ook een paar keer teruglezen om dit te begrijpen, dus nog even wat om te overdenken als je het boek uit hebt.

Marjolijn; Het ergste stuk in het verhaal vond ik de zoektocht naar Sander. Ik ben zelf moeder van twee kinderen, waaronder een elfjarige zoon en moet er niet aan denken dat mij dit zou overkomen. Je hart zit dan in je keel. Ik voelde erg met de moeder mee, die aan het zoeken was.

Marjolijn; Het eind was toch best verrassend. Omdat je tijdens het lezen meerdere kanten wordt opgetrokken.

Rosa; Ik kan me goed voorstellen dat er van dit boek een zinderend spannende film kan worden gemaakt, want de plot is daar echt super geschikt voor.

Juul; Anders....
Anagram van Sander.
En is iedereen wel die hij zegt te zijn...


Beoordeling

Charles;  “Anders” van Anita Terpstra is een aardig boek voor de snelle lezer met een niet erg ingewikkelde plot. Mede vanwege de onvolledige uitwerking van diverse karakters, de niet tot de verbeelding sprekende sfeertekeningen en het her en der onder de maat zijnde taalgebruik krijgt het boek drie niet echt stralende sterren (als er aan halfjes gedaan wordt, zouden het er tweeëneenhalf zijn geweest).

Anita; Een aardige thriller, waar je even in moet komen maar dan lekker wegleest, maar waarschijnlijk niet lang blijft hangen. 3 sterren waard voor mij.

Juul; Aanrader? Zou ik het boek bij anderen aanraden? Ja, want ik vind het, ondanks mijn bezwaren, 
geen slecht boek. Ik werd wel meegenomen in het verhaal.
Ik geef het 3 sterren ....

Karin; Ik geef het boek 3,5 ster omwille van het verhaal in zijn geheel. Een delicaat onderwerp op een vlotte manier geschreven, maar voor mij naar het einde toe niet realistisch meer!

Francina; Het is een boek dat je makkelijk wegleest door de prettige schrijfstijl van Anita maar vond het geen topper. In vergelijking met de vorige boeken van Anita Terpstra vond ik deze een stuk minder. Ik geef het boek 3,5 ster omdat ik het al met al geen echte spannende thriller vond en dit boek in vergelijking met haar vorige boeken deze toch een stuk minder spannend vond.

Jenny; Ik zal het iedereen aanraden om te lezen en geef het graag 4 sterren.

Rosa; Juist omdat alles ‘anders’ is, kwam ik in de verleiding om het boek nog een keer te gaan lezen, en dat heb ik dus maar gedaan. Bij de tweede lezing zie je dat sommige dingen die je eerst niet kan plaatsen of reacties van de karakters die je eerst niet begrijpt, natuurlijk wel degelijk kloppen. Bijzonder, om een boek in handen te hebben dat je na het lezen van de laatste bladzijde uitnodigt om direct weer bij pagina één verder te lezen. Dat is me nog nooit eerder gebeurd en maakt het boek voor mij uniek. Mijn waardering: 4 sterren
Schrijfstijl 5
Plot 5
Leesplezier 5
Originaliteit 4
Psychologie/karakters 3
Spanning 2

Marjolijn; Wat is er die bewuste avond tijdens de dropping echt gebeurd? Lees het snel in het boek 'Anders'. Ik vond het een mooi en pakkend verhaal. Het boek leest goed weg, korte hoofdstukken, waardoor steeds mijn interesse steeds werd gewekt om verder te lezen. Ik was nog niet bekend met de schrijfster, Anita Terpstra. Mijn waardering is dan ook 4 van de 5 sterren.

Melissa; ‘Anders’ is een verhaal dat onder je huid kruipt. Super gedaan, Anita! Ik vind ‘Anders’ een aanrader! 4*

Marjolein vd M.; Ik vond het een fijn spannend boek om te lezen en had het snel uit, wel bleven er soms wat vragen in mijn hoofd die in de loop van het verhaal soms niet opgelost werden. Maar dit is geenszins een reden om het boek niet aan te raden en ik geef het een dikke 4****sterren.

Gemiddeld beoordelen onze lezers dit boek met 3,6 sterren
Dat is een ruime goed voor 'Anders'.

                                                                

Geen opmerkingen: