maandag 10 november 2014

Groepsrecensie `Evenbeeld` - Marianne en Theo Hoogstraaten

Genre; Literaire thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461091147
Aantal pagina's; 
Uitvoering; Paperback en E-book
Uitgave; April 2014

Lezers; Arda van Daelen, Karin Teirlynck, Elly vd Meer, Bianca Blok en Patrice van Trigt

Groepsrecensie gemaakt door Patrice (team DPB)

Flaptekst:
1628 -Een jonge vrouw scheept zich in op een VOC-schip. Ze is zwanger geraakt van een Amsterdamse koopman bij wie ze werkte als dienstmeid en wil in Nederlands-Indië een nieuw leven beginnen. Tijdens een zware storm bevalt ze van een zoon. Niet veel later strandt de Batavia op een koraalrif, waarna meer dan 200 opvarenden op kleine eilandjes moeten zien te overleven. Er volgen maanden van honger, dorst en afschuwelijke moordpartijen. Zal de jonge moeder tijdig worden gered?
2013 -Als de oom van Marrit onverwachts overlijdt, erft ze zijn pand aan de Keizersgracht en ongekend veel geld. Het testament bevat echter een aantal dwingende voorwaarden, die ze niet meteen begrijpt. Als ze op onderzoek uitgaat, ontdekt ze dat haar oom er is ingeluisd door een criminele organisatie. Al snel blijkt dat deze organisatie het ook heeft voorzien op Marrit.

Cover:
Bianca; De cover laat een vrouw zien uit vroegere tijden, mooie vrouw overigens. De titel “Evenbeeld” zal een verwijzing zijn van de vrouw op de cover en van de hoofdpersoon in het boek, Marrit in dit geval. Ik vind het een mooie cover, deze zou in de winkel zeker mijn aandacht weten te trekken. Ik geef de cover een 9.

Arda; De cover vind ik mooi vooral met de gele letters de cover krijgt een 7.

Karin; Een vrouwenhoofd siert de cover en doet denken aan lang vervlogen tijden. Persoonlijk vind ik de cover nogal druk. De namen van de schrijvers staan in het midden en nemen zo een deel van het totaalplaatje weg. De titel is leuk uitgevoerd, maar ik vind de kleur geel nogal hevig, niet passend bij het geheel. Dit kan natuurlijk ook de bedoeling geweest zijn? Ik zou het boek dan ook niet in de hand nemen als ik het in een boekenwinkel zou zien liggen. Daarom voor de cover een 6.

Elly; De cover van "Evenbeeld" laat een donkere vrouw zien. Die afbeelding past in beide periodes. Cijfer voor de cover is een 8.

Patrice; Met `Evenbeeld` maak ik kennis met dit schrijversduo. Ik ben deze keer puur op de kaft afgegaan, ik wist verder nog niets van het verhaal. Voor mij is dit toch maar weer even het bewijs dat een cover wel degelijk invloed heeft op mijn boekkeuze. De reputatie van de schrijvers sprak mij ook aan uiteraard maar dat kwam, door de krachtige cover, op de tweede plaats. Deze is ronduit prachtig, klassiek en sprekend. De kleurstellingen en de afgebeelde vrouw passen perfect bij elkaar. Een prachtig portret, duidelijk door een groot talent geschilderd. Een 9.

Samenvatting van het verhaal:

Elly; Het verhaal speelt zich af in het nu en in de 17e eeuw. De hoofdstukken worden aangegeven met een nummer. De hoofdstukken die afspelen in 1628 en 1630 krijgen een afbeelding van een schip erbij. Duidelijk verwijzend naar de overtocht met een VOC schip naar Batavia. Bovendien is het schip ook het logo van de Crime Compagnie.

Arda; Het verhaal speelt zich af in het heden en verleden.

Elly; Het verhaal begint met een proloog over de tijd op het koraaleiland.

Patrice; Twee verhaallijnen, twee vrouwen die in geheel andere tijden en omstandigheden leven. Toch blijken ze meer met elkaar gemeen te hebben dan het verhaal in eerste instantie doet vermoeden.

Arda; 1628 -Een jonge vrouw die zwanger is van een rijke Amsterdamse koopman waar ze dienstmeid was wil in Nederlands Indië een nieuw leven beginnen.

Karin; Marretgie Louys, een wees, wordt als dienstmeid geplaatst bij de familie Jansonius, woonachtig aan de Keizersgracht in Amsterdam. Als één van de hogergeplaatste dienstmeiden overlijdt, moet Marretgie haar plaats innemen, wat ook betekent dat zij nachtelijk bezoek ontvangt van de heer des huizes, Lucas.

Bianca; Het verhaal is in het verleden en het heden geschreven. We maken kennis met Marretgie, een dienstmeid in dienst bij de familie Jansonius die zwanger raakt van haar werkgever. Wanneer de vrouw van deze Lucas Jansonius zelf geen erfgename ter wereld heeft gebracht doet hij er alles aan om ervoor te zorgen dat Marretgie en haar ongeboren kind een nieuw leven kan gaan opbouwen.

Patrice; Marritgie leeft in een zware tijd. Afkomstig uit een welgesteld gezin komt ze nadat haar moeder is overleden als wees terecht bij een echtpaar waar ze hulpje in de huishouding wordt. Jaren later heeft ze zich nuttig bewezen en is ze inmiddels eerste dienstmeid. Het is in deze kringen publiek geheim dat de oudste dienstmeid meteen ook bedpartner is van haar werkgever. Maar wanneer ze zwanger raakt van de heer des huizes, Lucas Jansonius, begeeft ze zich in een moeilijke situatie. Er is sprake van liefde tussen de twee maar dat biedt op dat moment geen mogelijkheden.

Karin; Als na enige tijd blijkt dat Marretgie zwanger is, besluit de rijke Lucas haar op het VOC schip de Batavia te zetten om in Nederlands-Indië te bevallen en een nieuw leven te beginnen. Op zee, tijdens een zware storm, bevalt zij van een zoon.

Bianca; Ze gaat met een VOC-schip naar Batavia. Alle ontberingen van deze lange reis heeft zij opgeschreven en later verstopt.

Karin; De omstandigheden op de Batavia zijn erbarmelijk, maar zijn niets in vergelijking tot wat gebeurt als het schip strandt op een koraalrif. Dan wordt het ieder voor zich. Zullen zij dit overleven en ooit nog in Nederlands-Indië aankomen?

Patrice; Al snel is duidelijk onder welke zware omstandigheden de reis plaatsvindt. Er breken ziektes uit, er is sprake van veel onrust want het verschil tussen arm en rijk maar ook tussen de rangen en standen van het aanwezige personeel blijkt allesbepalend te zijn aan boord van De Batavia.

Arda; Dan strandt de Batavia op een koraalrif waar ze met 200 opvarende op een klein eiland moeten overleven met honger dorst en vreselijke moordpartijen.

Elly; Het schip strandt op een koraalrif. De bemanning en de andere opvarenden verblijven maanden op een aantal kleine eilandjes. Er is te weinig voedsel en water. Marretgie sluit vriendschap met Lucretia een alleenreizende dame. Ze krijgen onderweg maar zeker op de eilanden te maken met muitende, vechtende en moordende bemanningsleden. Geen voedsel, water en dan een overschot aan mannen.

Patrice; Ook voor Marritgie die inmiddels is bevallen van een gezonde zoon is wordt het een strijd op leven en dood. Bestaande vriendschappen breken en nieuwe ontstaan op cruciale momenten. Maar uiteindelijk is het ieder voor zich.

Karin; Parallel aan dit historische verhaal loopt een verhaallijn in het heden. Marrit Jansonius erft van haar oom Lodewijk een pand aan de Keizersgracht en daarbovenop een bedrag met de nodige nullen, dat op verschillende buitenlandse rekeningen staan.

Bianca; Marrit Jansonius erft na de plotselinge dood van haar oom het grachtenpand aan de Keizersgracht. Dit pand is al eeuwen in handen van de familie Jansonius, en zal dat ook al is haar oom nu dood ook blijven, daar heeft hij wel voor gezorgd.

Patrice; Ook Marrit krijgt het behoorlijk te verduren, zij beleeft haar eigen thriller op een heel andere manier, in een totaal andere tijd. Wanneer zij totaal onverwacht een erfenis krijgt van haar oom verandert haar leven volledig. Vooral wanneer blijkt dat de voorwaarden waarop zij de erfenis aanvaard voortkomen uit haar familiegeschiedenis en terugvoeren naar de tijd van de VOC, de tijd waarin Marritgie heeft gevochten voor wat ze waard was.

Elly; De onderhuurders blijken niet meewerkend te zijn, ze willen zelfs dat Marrit ze gaat helpen met hun dubieuze zaken, als haar moeder en vriend bedreigd worden, ziet ze in dat ze niet anders kan doen, dan meewerken. De zaak waarvoor ze moet werken, wordt geleid door Sharleen, Jeremy en Wilco.

Karin; De bovenste verdieping van het pand wordt verhuurd en als blijkt dat de huurster niet uit het pand wil vertrekken beginnen bij Marrit enkele alarmbellen te rinkelen.

Bianca; In dit gedeelte maken we kennis met Marrit, ze studeert geschiedenis en heeft een relatie met Florian. Ze woont nog bij haar moeder wanneer ze hoort dat ze haar oom Lodewijk het grachtenpand aan de Keizersgracht heeft nagelaten. In eerste instantie is ze niet zo blij met het pand en de voorwaarden die er aan het testament vastzitten. Maar de brief van haar oom aan haar gericht maakt dat ze toch nieuwsgierig is waarom anderen het pand zo graag willen hebben.

Karin; Als zij zelf op onderzoek gaat, zijn de poppen pas echt aan het dansen en komt ze voor gedwongen feiten te staan.

Bianca; In zijn testament staan de voorwaarden beschreven, Alleen een rechtmatige erfgenaam mag het pand bezitten en zal na overlijden van een volgende generatie op dezelfde voorwaarden moeten worden doorgegeven.

Elly; Ze erft tevens miljoenen er zijn echter wel voorwaarden verbonden aan de erfenis. Zo mag ze het huis en de inboedel niet verkopen. De volgende erfgenaam moet een kind van haar worden. Als ze overlijdt zonder kinderen, gaat de erfenis naar een cultuur stichting. Ze heeft een vriend Florian die studeert. Ze willen gaan samenwonen en dan kan het pand aan de gracht uitkomst bieden.

Patrice; Al snel blijkt dat juist deze voorwaarden de basis zijn voor een aantal heftige gebeurtenissen waar Marrit is overgeleverd aan de nukken van een aantal goudzoekers. Op hun beurt hebben zij zich op een slinkse wijze in het leven én het pand van oom Lodewijk gevestigd en zijn niet voornemens te vertrekken voordat ze krijgen waar ze op uit zijn. Zij gaan letterlijk over lijken om te krijgen waar zij denken recht op te hebben.

Bianca; Wanneer er na eventueel overlijden van Marrit er dus geen nakomelingen zijn komt het grachtenpand in handen van een stichting. Waarom oom Lodewijk deze escape in zijn testament heeft opgenomen wordt Marrit al vrij snel duidelijk. Uit de brief die hij haar heeft nagelaten blijkt dat haar oom waarschijnlijk geen natuurlijke dood is gestorven.

Bianca; Aan Marrit nu de taak om het mysterie op te lossen en ervoor te zorgen dat het pand aan de Keizersgracht in handen van de rechtmatige erfgenamen blijft, de familie Jansonius. Uit een bundel brieven die ze vindt blijkt dat Lucas Jansonius getrouwd was met Marretgie Louys de rechtmatige eigenaar was van dit pand. Haar voorouders....

Conclusie:

Karin; Ik zat direct mee in het verhaal, wat ik een must vind voor een goed boek. Het historisch deel werd verteld vanuit de hoofdpersoon Marretgie in de vorm van aantekeningen die zij had gemaakt van haar leven vóór, op en na de Batavia.

Arda; Het boek is vlot geschreven en vond dat het verhalenlijn goed in elkaar zat.

Bianca; Dit was voor mij het eerste boek dat ik van deze schrijvers heb gelezen. Ik vond het een prettig boek om te lezen.

Patrice; Vanaf de eerste pagina boeit het verhaal, het is mooi geschreven. De hoofdpersonages Marritgie (1628) en Marrit (heden) zijn ruim en goed uitgediept. Gezien het historisch belang wordt voor het verhaal van Marritgie meer ruimte genomen. Gelukkig maar want het is ronduit boeiend en beeldend geschreven en verveelt geen moment! Zelden heb ik een historisch verhaal zo moeilijk kunnen wegleggen.

Karin; Ik had ook al vrij snel door dat er met de erfenis van Marrit iets niet pluis was, wat een drive is om verder te lezen. Doordat de twee verhaallijnen door elkaar lopen, krijgt men steeds, beetje bij beetje, meer informatie en was ik erg nieuwsgierig hoe alles samen zou komen naar het einde toe. Héél verrassend!

Arda; Ik vond het een plezierig en spannend boek ik zou het zeker aan mij vrienden aanraden.

Karin; Omdat een deel van het boek historie is, krijg je als lezer een duidelijker beeld van hoe het er in die tijd aan toe ging. In het nawoord kan je lezen dat het historisch deel van het verhaal waargebeurd blijkt te zijn, dit laat zien dat de schrijvers zichzelf uitgebreid geïnformeerd hebben.

Patrice; Omdat de periodes elkaar oplopend in tijd afwisselen blijft het tot op het laatst spannend wat er met de vrouwen gebeurt en hoe hun levensloop zal zijn. Het zijn eigenlijk twee thrillers ineen waar alles prachtig samen komt in de laatste hoofdstukken. Daar wordt het de lezer duidelijk wat de band tussen de (bijna) naamdraagsters is.

Elly; Wat ik moeilijk vind om te begrijpen is het feit dat mensen zo goedgelovig kunnen zijn wat betreft de etsen van Rembrandt.

Bianca; De vlotte pen van het duo zorgde ervoor dat ik snel in het verhaal gezogen werd.

Arda; Het boek is echt een aanrader.

Patrice; De omstandigheden waarin Marritgie uiteindelijk een allesbepalende rol speelt in de plot is allemaal een beetje té toevallig, daardoor ietwat onrealistisch. Het doet gelukkig verder niks af aan mijn beleving van het geheel of aan de spanning. Integendeel zelfs.

Elly; Wat me vooral bijblijft, zijn de ontberingen van de opvarenden, eerst op het VOC schip en later op de eilanden.

Karin; Ik vond het een aangenaam boek. De nodige spanning die langzaam opgebouwd wordt, een verrassend einde.... Toch miste ik net dat tikkeltje meer. Ik heb niet op het puntje van mijn stoel gezeten of mijn nagels afgebeten van spanning.

Elly; Het boek bevat als het ware twee verhalen die aan het eind samensmelten. Het blijkt dat het grachtenpand de verbindende factor is.

Bianca; Vond het gedeelte in het verleden erg mooi, het was soms zelfs jammer wanneer we weer in het heden waren. Uiteindelijk sloten de twee verhaallijnen mooi aan elkaar aan.

Patrice; De situatieschetsen in het verhaal zijn dusdanig realistisch beschreven dat het meteen overduidelijk is dat er heel veel aan research is gedaan om dit verhaal de eer aan te doen dat het verdient. Het is gebaseerd op een aantal historische gebeurtenissen en daardoor doet het aan als een extra mooie én spannende geschiedenisles.

Arda; Mijn dank gaat uit naar de Uitgeverij De Crime Compagnie en leesclub "De Perfecte Buren" dat ik dit boek heb mogen lezen.

Elly; Het boek heb ik gekozen omdat ik in de gelegenheid was om dit E-book via de leesclub te kunnen lezen. En ook omdat ik meerdere boeken gelezen heb van deze auteurs. Vooral de bekendheid van Marianne en Theo maakten de keus makkelijk.

Patrice; Grote namen zoals Rembrandt en die van belangrijke zeelui maken het verhaal nog aannemelijker en realistisch. Het is onderscheidend, het is nét wat anders dan anders. Ik kan dit boek dan ook van harte aanbevelen aan degene die niet vies zijn van een groot historisch aandeel. Spannend maar zeker ook leerzaam!

Karin; Mijn speciale dank gaat uit naar leesclub ‘De Perfecte Buren’ en naar ‘De Crime Compagnie’ die het mogelijk gemaakt hebben dat ik dit boek mocht lezen!

Patrice; Vlot geschreven, vloeiend en goed leesbaar. Ongecompliceerd taalgebruik, goed omschreven personages en situaties. Marianne en Theo Hoogstraaten maken prachtig gebruik van een gedoseerde spanningsopbouw waardoor het gehele boek blijft boeien.

Karin; Het was zonder meer een plezier om het boek te lezen, niet meer maar ook niet minder, daarom krijgt Evenbeeld van mij 4 sterren.

Arda; “Evenbeeld” krijg van mij 4 sterren.

Bianca; Het verhaal krijgt van mij 4 ****

Elly; Ik vind het een heel goed boek en geef het dan ook 4 sterren ****

Patrice; “Evenbeeld” krijgt van mij 4,5 ster

Groepsbeoordeling;
Cover; 7,8 punten ( 1-10)
Conclusie; **** 4 sterren
(1 = slecht, 2= matig, 3= voldoende, 4= goed, 5= uitstekend)




Geen opmerkingen: