woensdag 12 november 2014

'Ruw verstoord" – Jara Lee

Genre; Misdaadroman
Uitgeverij; Elikser
ISBN; 9789089547019
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 284
Uitgave; oktober 2014

De tweelingbroers Louis en Pierre leiden een teruggetrokken leven op een boerderij in Zuid-Frankrijk. Als hun neef Luc bij hen in huis komt wonen, betekent dat een grote verandering, ook al omdat hij de nodige moderniseringen wil doorvoeren. En dan worden ze geconfronteerd met een moeder en een dochter, die in de stromende regen vlakbij hun boerderij stranden en om hulp vragen. De vrouwen zetten hun leven compleet op zijn kop. Bovendien dragen ze een groot geheim met zich mee.

Rachel en Jan van der Lee schrijven onderhoudende misdaadromans met boeiende dialogen en verrassende ontwikkelingen. Eerder schreven zij drie boeken over een criminele bende in Zuid-Frankrijk, Eigen recht, Rechteloos en Recht gezet. De boeken werden lovend ontvangen. Guy Doms prees hun werk op Crimezone o.a. met de woorden 'vloeiend taalgebruik met een amusante ondertoon.'

Louis en Pierre, twee ‘grumpy old men’ zijn al jaren op elkaar aangewezen. Ver in de tachtig, nooit aan de vrouw geraakt en wars van de moderne tijd. Ze weten zich, op wat kleine gebreken na, nog steeds prima te redden. Samen met het hoeden van de geiten, het melken van de koeien en het maken van kaas komen zij hun dagen wel door. Niks wasmachines, t.v. of internet. Nee, een goed glas wijn aan de houten keukentafel, wat gekissebis en vroeg uit de veren, iedere dag weer, jaar in jaar uit. Idyllischer kan haast niet. Wanneer de zoon van hun oudste broer besluit om bij hen in te trekken, juist ook om ze wat comfort te kunnen bieden en hulp wanneer nodig, zijn ze in eerste instantie niet bepaald enthousiast. De twee bejaarde mannen laten dat weten ook. Luc trekt zich er echter niets van aan en gaat op zijn gemak aan de slag. De mannen zijn nog maar amper aan het idee gewend of er stopt een auto met pech vlakbij hun erf. Luc biedt de passagiers dan ook meteen hulp en onderdak voor de nacht. Het gemopper is niet van de lucht. Wanneer duidelijk wordt dat de auto niet snel gemaakt kan worden en hulp te ver weg is zijn ze tijdelijk op elkaar aangewezen. 

Andrea, de moeder, biedt haar hulp aan waar ze kan en dat bevalt de oudjes stiekem toch wel. Ze worden er tenslotte ook niet jonger op. Dochter Eliane is vooral aan het mopperen. Geen internet, geen vertier, helemaal niets. Ze trekt zich terug op de berg, waar Louis elke dag met zijn geiten heen trekt. Al snel sluit ze vriendschap met de honden die de kudde hoeden. Louis en Eliane zijn beide geen praters maar toch weet Louis achter de werkelijke reden te komen waarom moeder en dochter onderweg waren, en wat hij te horen krijgt slaat alles, ze waren dus op de vlucht! Hij kan er met zijn pet niet bij wanneer hij hoort wat er zich heeft afgespeeld en sluit het meisje in z’n hart. Wanneer zijn broer en Luc ook door Andrea op de hoogte worden gesteld staan zij pal achter de vrouwen en bieden hen de bescherming die ze zo nodig hebben. De verlaten locatie van de boerderij blijkt ineens een ideale plek voor moeder en dochter en de broers openen hun deur en hart voor de vrouwen. Zelfs wanneer de situatie volledig en totaal onverwacht uit de hand loopt treden de mannen kranig en onverzettelijk op. Hier is sprake van onvoorwaardelijke vriendschap en liefde. Prachtig!

Indringend, humoristisch, beeldend en verrassend. Dit zijn toch wel de meest voor de hand liggende woorden die bij me te binnen schieten tijdens mijn eerste kennismaking met dit schrijversechtpaar. Op een heerlijke, down to earth manier schrijven zij een verhaal dat heel dichtbij komt. Buiten de schrijnende omstandigheden waarin moeder en dochter zich begeven zijn daar de ronduit hilarische dialogen tussen de twee broers. Ze doen een glimlach bij me teweeg brengen. Meteen op de eerste pagina is daar al een glimlach. Heerlijk en zo gemoedelijk geschreven! De sfeerschetsen van de omgeving rondom Aubenas (Frankrijk) is grandioos. De bergen, de vergezichten, zelfs de boerderij en de geiten zie ik zo voor me. Ik ken deze omgeving goed en kan het me niet voorstellen dat een beschrijving nog dichter bij de werkelijkheid komt, mijn complimenten daarvoor. 

De schrijfstijl van Jan en Rachel is puur en doet heel persoonlijk aan. Maar ze gaan zeer zeker niet zoet of flauw te werk, nee! Het onderwerp wat ze aansnijden is allesbehalve luchtig, je moet daar als auteurs toch wel heel voorzichtig mee omgaan en dat is heel goed gelukt. Op een integere wijze zijn ze hiermee aan de slag gegaan en het respect voor een dergelijke situatie lees je tussen de regels door. Ze vertellen precies genoeg, de lezer vult het verder wel in. Het verhaal loopt lekker totdat er totaal onverwacht een nogal heftige wending plaatsvindt. Hiermee krijgt het geheel een behoorlijk stuk spanning, het is om behoorlijk kwaad van te worden. Ik kan niet anders dan sympathie opbrengen voor de hoofdpersonages die prachtig zijn neergezet. Mijn conclusie is dat Rachel en Jan perfect in staat zijn het gemoedelijke van de mens met behoorlijk beladen situaties te combineren. Geen moeilijke woorden of dialogen maar heerlijk menselijk en vooral erg prettig om te lezen. Ik heb genoten van dit verhaal, het was me zeer aangenaam! En ik ben benieuwd wat ze nog meer in petto hebben.


Vier sterren, 
Patrice

Geen opmerkingen: