woensdag 3 december 2014

'De toeschouwers' – Hilde Vandermeeren

Genre; Thrillers
Uitgever; Quirido BV
ISBN; 9789021455938
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 272
Uitgave; mei 2014

 
Marion werkt als freelance webdesigner en doet in haar vrije tijd aan kickboksen. Door bepaalde gebeurtenissen uit haar verleden houdt ze mensen zoveel mogelijk op afstand. Haar vriendin Dana moet voor haar werk naar het buitenland toe en vertrouwt Marion haar twaalfjarige dochter Chavi toe. Het meisje zit op een internaat van een eliteschool in een bosrijke omgeving. Als snel heeft Marion het gevoel dat het daar niet veilig is. Dan wordt er op de school een moord gepleegd. Slaagt Marion erin om Chavi te beschermen? Of zal ze dezelfde fout maken die ze vroeger al heeft gemaakt?

De moeder van Chavi is een carrièrevrouw en heeft te weinig tijd om voor haar dochter te zorgen. Dus neemt ze de beslissing dat Chavi naar een internaat moet, althans voor de doordeweekse dagen. Omdat ze op zakenreis gaat vraagt ze haar vriendin Marion om een paar weekenden op Chavi te passen. Met enige weerzin stemt ze daarmee in. Ook Chavi ziet het niet zo zitten maar legt zich er bij neer. Het klikt niet echt tussen de twee, vooral niet wanneer Marion ook nog eens een baantje neemt bij het internaat omdat ze er geen goed gevoel bij heeft. Ze neemt de bescherming van Chavi wel heel serieus! Marion heeft zo haar redenen om extra scherp te zijn, ze is zelf getekend door gebeurtenissen uit haar jeugd. Wanneer er een moord wordt gepleegd op het internaat, er sprake is van verregaande pesterijen, leugens en geheimen lijkt het hek van de dam.

“De toeschouwers” is voor mij het eerste boek dat ik lees van Hilde Vandermeeren. De cover met het meisje spreekt eenzaamheid uit. De regel ‘Soms is niets doen strafbaar’ is intrigerend en nodigt uit tot lezen. Het verhaal begint met een flashback naar 1991. Op een indringende manier vertelt een jong kind haar gevoelens en belevenissen in De Vlindertuin. Wat later een tehuis blijkt te zijn. Deze flashbacks komen behoorlijk binnen en zijn naar mijn mening dé sterke kant in het gehele boek. Het verhaal van Chavi, anno ‘nu’ leest lekker weg maar pakt me geen moment echt bij de strot. Het is gemakkelijk geschreven, geen moeilijke dialogen of taalgebruik. Sommige stukken bevatten veel korte zinnen, zeker wel tien, twaalf achterelkaar. Die stukken vond ik beduidend minder prettig lezen.
De verhaallijn op zich is natuurlijk heftig, alleen komt het in dit boek niet echt uit de verf. Het is niet echt spannend, de personages ietwat oppervlakkig. Daar was naar mijn mening meer ruimte nodig om uit te diepen. Het boek bevat diverse personages die echt uitnodigen tot meer. Vandermeeren heeft daar dus niet voor gekozen. Terwijl het concept voor dit verhaal zeker meer mogelijkheden heeft. Op zich is “De toeschouwers” een aardig boek wat je snel uitleest. De covertekst maakt de belofte niet volledig waar, helaas.


3 sterren
Patrice

Geen opmerkingen: