zaterdag 6 december 2014

‘Duister oord’ – Steve Mosby

Genre; Thrillers
Uitgever; A.W. Bruna Uitgevers
ISBN; 9789400502086
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 320
Uitgave; november 2014

Ben je veilig in je eigen huis?
De lijn tussen liefde en haat is flinterdun. Althans, dat is de theorie van detective Zoe Dolan, die achter de Creeper aanzit: een stalker die in de huizen van jonge vrouwen inbreekt en ze mishandelt. Hij wordt steeds gewelddadiger, maar er is geen enkele aanwijzing naar hoe hij binnenkomt, of wie zijn volgende slachtoffer zal worden.
Totdat vrijwilligster Jane Webster een bericht binnenkrijgt bij de telefonische hulpdienst. Ook al is het vertrouwelijke informatie, Jane voelt dat ze dit moet melden. Het zou om een grappenmaker kunnen gaan, maar de zachte stem aan de andere kant van de lijn klinkt serieus. Hij zegt dat hij van deze vrouwen houdt. Maar het is een liefde die eindigt in bloed.
Dit zou de doorbraak kunnen zijn die Zoe zo hard nodig heeft. Het trekt haar tegelijkertijd nog dieper in de zaak die zo gevaarlijk dicht bij haar verleden komt. Een verleden waaraan ze nooit helemaal kon ontsnappen. Voor Jane, Zoe en alle andere jonge vrouwen in de stad is het vanaf dat moment nergens meer veilig. En al helemaal niet in hun eigen huis, midden in de nacht.

Een onheilspellende cover met de tekst ‘hou je ogen open. Hij jaagt op jou.’ geeft samen met de beknopte maar veelzeggende flaptekst een indringende start. En het boek is nog niet open geweest…..dat gaat wat worden. In de proloog een overdenking van een van de hoofdpersonages. Leed uit een vorig leven is voelbaar. De dreiging in deze zin net zo; 

'Er komt iets aan. Er staat iets verschrikkelijks te gebeuren.’

Hoe pak je een dader die geen enkel spoor achterlaat? Er wordt geen DNA gevonden, er is geen inbraakschade en de politie heeft geen idee hoe het hem lukt binnen te komen. Wat hij wel achterlaat is een spoor van ellende. Zijn doelwit is telkens vrouwelijk, alleenstaand en thuis. Hij verkracht en mishandelt de vrouwen en laat ze voor grof vuil achter. Niets leidt het onderzoeksteam tot nu toe in de goede richting. Zoe Dolan is samen met haar partner Chris belast met het onderzoek in deze merkwaardige zaak die inmiddels de naam ‘Creeper’ heeft gekregen. Het is een kwestie van tijd, Zoe is daarvan overtuigd, eer de verkrachter een stapje verder gaat en zijn slachtoffers ook gaat doden. Ze is erop gebrand om hem voor die tijd te pakken te krijgen. En dan krijgt Jane, in training bij een hulplijn, een heel bizar telefoontje. Ze heeft meteen een sterk vermoeden dat ze dit heel serieus moet nemen en dat het belangrijk kan zijn voor het lopend onderzoek in de verkrachtingszaken die iedereen bezig houdt. Wat hij zegt bezorgd haar koude rillingen maar wat nu als ze het verkeerd inschat?

De manier waarop de gedachtegang van de Creeper is neergezet is heftig en beklemmend. Je voelt intuïtief aan dat het foute boel is. Niet alleen het politieonderzoek is intrigerend maar zeker ook de persoonlijke tramalant rondom Zoe. Terugkijkend op haar jeugd, haar tegenslagen en hoe ze daarmee is omgegaan zijn op zich niet vernieuwend. Het kansloze meisje dat zich heeft ontworsteld van haar verleden is geen onbekend gegeven. De manier waarop Mosby het geheel neerzet is weer wél onderscheidend te noemen. Terwijl ze de geesten uit het verleden bevecht is daar de dreiging in het heden in de vorm van Creeper. 

De frustratie en dreiging zijn voelbaar en zeer aannemelijk. Het is psychologisch een heel sterk boek, het kruipt onder je huid, je wordt het verhaal ingetrokken. Dat leest dan ook erg prettig, het verhaal blijft hierdoor boeien. De spanning is vrijwel vanaf het begin aanwezig om, op een enkel moment na, niet meer te vertrekken. In tegendeel, het wordt steeds nét weer een beetje spannender. Voelbaar is dat de verhaallijnen steeds meer in elkaar verweven worden en dat wordt op een dusdanige manier beschreven dat je niets anders kunt dan doorlezen. Want hoe ongrijpbaar is die man nu werkelijk? Hoeveel slachtoffers moeten er vallen, wie is de volgende en vooral waarom? Die radeloosheid is subliem neergezet want de dader lijkt de politie telkens een of meerdere stappen voor te zijn.

Samenvattend is ‘Duister oord’ een krachtig, spannend en goed geschreven boek. Zoveel beter dan het laatst gelezen ‘De 50/50 moorden’. Mosby ’s schrijfstijl is kenmerkend vanwege het gebrek aan poespas – waardoor je als lezer aan het denken wordt gezet- , hij is duidelijk’ to the point’ en rap van pen. De personages zijn krachtig, menselijk en hun wel en wee komt meer dan voldoende aan bod. Wil je een indringend en fascinerend boek lezen in deze donkere dagen? Pak dit maar, succes gegarandeerd!

****
Patrice


Geen opmerkingen: