maandag 12 januari 2015

'De geboorte van een oma' - Rita Spijker

Genre; Roman
Uitgever: Uitgeverij Marmer bv
ISBN: 978 94 6068 216 2
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina's; 240 
Verschenen: november 2014

Over de auteur;
(bron www.ritaspijker.nl)
Rita Spijker, schrijfster, actrice en trainer/coach, debuteerde met Kreukherstellend in 2006. Inmiddels is ze een bestsellerauteur, met meer dan 350.000 verkochte exemplaren van haar debuutroman en de romans 'Ver van mij', 'Tussen Zussen' en 'Hemelkind' en de verhalenbundel 'De liefste moeder die ik ooit ken'. 
Samen met haar dochter, beeldend kunstenares Yoko Heiligers, maakte Rita 'Draaf met mij'. In oktober 2011 is de roman 'Licht op mijn huid' (voorheen 'Hemelkind') verschenen. In 2013 verscheen het autobiografische 'Rauwe Dagen', over het verliezen van ouders.

De cover;
De titel van het boek “De Geboorte van een OMA” staat in grote letters op de cover en in iets kleiner de naam van de auteur. Leuk detail hierin vind ik dat ‘van een Oma’ en ‘Rita Spijker’ in dezelfde kleur gedrukt zijn. De letters van ‘De geboorte’ hebben dezelfde kleur van de schelpvormige tekening die de cover siert. Daarin ontdek je allerlei zaken die met baby’s en geboorte te maken hebben. Leuk bedacht, maar redelijk druk. Op de achterflap prijkt een foto van de auteur en een korte inhoud waar het boek over gaat. De cover geef ik een 7.

Het boek is geschreven als een soort van dagboek, maar dan onderverdeeld in de zwangerschapsweken van haar dochter. Als lezer krijg je een kijk in de belevingswereld van de auteur, want Rita verteld vanuit haar belevingswereld van het moment dat zij hoort dat haar dochter zwanger is, tot de bevalling. Haar dagdagelijkse beslommeringen, hersenspinsels en andere gedachten passeren de revue.
Ze weet het op zo’n menselijke manier neer te zetten dat het totaal geen moeite kost om je in haar te verplaatsen. Ze beschrijft hoe het voelt om OMA te worden, hoe ze er langzaam naartoe groeit en maakt vergelijkingen met de natuur. Ze verteld over haar ‘zusters’, een groepje vriendinnen waar zij op regelmatige basis mee samenkomt.

Wat ik persoonlijk ook erg leuk vond en zonder al te veel prijs te geven, is het stukje over de garnaal en de gamba. Dit toverde een brede glimlach op mijn gezicht, en ik vrees dat ik vanaf nu, dit ook op deze manier zal bekijken.
Ook gevoelige onderwerpen die zij in het verleden heeft meegemaakt gaat zij niet uit de weg. Daarbij denk ik aan haar baby die overleden is kort na de geboorte. Hoe ze de draad weer moet oppakken en hoe zij in het woordje moeder het begrip ‘moed’ ziet en dat dit in grootmoeder nog meer gewicht krijgt.

De auteur vergelijkt een mensenleven met ‘kringloop’. Zelf is ze eerst dochter en kleindochter geweest om dan te eindigen als moeder en grootmoeder en misschien wel overgrootmoeder. Ik vind dit een fantastische gedachte, de kringloop van het mensenleven!
Naar het einde van de zwangerschap beseft de auteur dat haar dochter dit helemaal alleen gaat doen, dat zij daarbij niet nodig is. En eenmaal het kindje geboren is komt ook het besef dat, ik citeer: “Met het moeder worden is mijn dochter van plek gewisseld. Nu is
zij in de eerste plaats moeder. Wij zijn opgeschoven naar achteren.........” En zo is het maar net.....kringloop!

Voor mij is dit een eerste kennismaking met Rita Spijker. Ik had dan ook niet echt een idee wat ik mocht verwachten, maar de titel sprak mij aan, omdat ik zelf Oma ben en dit jaar nog twee keer word.
Je voelt meteen dat deze schrijfster heel dicht bij de natuur staat. Ik denk dat ik na het lezen van dit boek de meeste vogels nu wel ken die er in haar streek rondvliegen, want die worden verschillende keren benoemd, maar heeft het boek mij kunnen bekoren?

Ik had het anders verwacht, luchtiger geschreven, minder filosofisch. Misschien had ik eerst de auteur eens moeten Googelen om te weten wat voor soort boeken zij schrijft? Er zaten grappige, ontroerende, herkenbare alinea’s met heel veel wijsheid in, maar het heeft mij niet ‘gepakt’.

Ik geef het boek 3 sterren, want het is een goed boek voor de liefhebber, heel menselijk en mooi geschreven, maar mij heeft het niet echt kunnen bekoren!
Rita, misschien word jij inderdaad wel Oma Vogel? Ik hoop het ooit nog eens van je te weten.....

Karin Teirlynck

Geen opmerkingen: