vrijdag 9 januari 2015

'Veertig dagen zonder schaduw' - Olivier Truc, gelezen door Paul


Genre; Literaire thriller
Uitgever; Signatuur 
ISBN;9789056724764
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 446
Uitgave; april 2014

Soms, beste lezers, maakt één korte zin op de achterkant van een boek een wereld van verschil. Want eerlijk : normaal zou ik fluitend een boek laten liggen met een doordeweekse cover en een wat flauwe titel (originele titel : "Le dernier Lapon" klinkt al veel beter, vindt u niet ?). Maar ach, baat het niet, schaadt het niet, ik neem het boek toch even vast en zie dan dat ene zinnetje staan "Een boeiende thriller, in de sfeer van 'Fargo'." En dàt maakt het verschil : 'Fargo' is namelijk niet alleen de beste film van de gebroeders Coen, maar tevens één van mijn absolute lievelingsfilms. Maar terwijl 'Fargo' zich afspeelt in het barre North Dakota, brengt 'Veertig dagen zonder schaduw' ons naar Lapland, waar temperaturen van minus 30° tot minus 40° in de winter tot 'gewoon' behoren !


In 't kort : De Lap Klemet en zijn jonge teamgenote Nina, werken bij de rendierpolitie in Kautokeino. De verhoudingen tussen de verschillende rendierhouders is niet altijd even goed en rendieren "veranderen" wel eens van eigenaar. Maar vlak voor een belangrijke VN-conferentie, wordt een waardevolle sjamanentrommel, ooit verduisterd maar nu terug op de plaats waar hij thuis hoort, opnieuw gestolen. En dan wordt het lijk ontdekt van een rendierhouder, waarvan beide oren zijn geamputeerd. En in een woelige omgeving van elkaar beschuldigende protestantse fundamentalisten, Samische separatisten en rendierhouders, moeten Klemet en Nina beide zaken met elkaar in verband brengen en de dader zoeken. Maar in een land, zo groot als Japan, waar er minder gesproken wordt dan tijdens een conferentie van doofstommen, is dat geen eenvoudige klus ! En dan is er nog 'de vloek'...


Het boek 'overlapt' (pun intended) een periode van zowat 18 dagen en begint op 10 januari, de dag voor de zon zich eindelijk weer even laat zien. En dan bedoel ik écht 'even', namelijk precies 27 minuten. 18 dagen later mogen de Lappen al profiteren van een volle 5 uur zonneschijn. En ja hoor, alle ingrediënten die 'Fargo' zo geweldig maakt, zijn ook hier aanwezig : moord, ontvoering, chantage. En de figuren zijn eveneens kleurrijk : een barse, maar niet onsympathieke agent, een aan snoep verslaafde sheriff, een Franse geoloog, tevens pedofiel, een arrogante agent en natuurlijk de rendierhouders zelf. 


Vanwege de complexiteit van de inwoners (hun verschil in geloof en in politiek) en de relatie van Lapland met zijn buurlanden, leest het boek niet écht vlot, maar is wel verduiveld interessant. Alles wordt in detail uitgelegd, maar ben zelf toch ook even op 'Google' gaan kijken om er meer over te weten. Dat op zich maakt al duidelijk dat het boek meer dan de moeite waard is om te lezen. Je raakt verstrikt, maar ook verbaasd en wil gewoon meer weten. Laat ik het zo stellen : "Veertig dagen zonder schaduw" leest als een boemeltrein met enorm veel haltes, naar het einde, waar "de vloek" eindelijk zijn waarheid volledig prijs geeft...Maar wél een boemeltrein met enorm veel luxe aan boord !


Muziek uit het boek beluisteren? Klik hier

Paul Smeyers

Geen opmerkingen: