zondag 19 april 2015

Groepsrecensie ´Nanokanaries en Olifantenhersenen´ - Pen Stewart

 
Genre: fantasy/sciencefiction
Uitgever: Uitgeverij Het Punt
ISBN:9789460791901
Uitgave: Paperback
Aantal pagina's: 249
Gelezen uitgave: online link via uitgever

Lezers: Fany van Hemelen, Alexandra Winters, Lisette Woest-Appeldoorn, Nathalie Vercammen en Jeanine Feunekes-Both
Groepsrecensie gemaakt door Jeanine 

Met dank aan Pen Stewart en Uitgeverij Het Punt voor het ter beschikking stellen voor deze recensie exemplaren.

Het boek bestaat uit een novelle “De Distortiaanse linie” en meerdere korte verhalen. Eén van die verhalen, met dezelfde titel als het boek (Nanokanaries en olifantenhersenen) heeft bij de Paul Harland Prijs de Feniksprijs gewonnen. De Feniksprijs is de prijs voor de hoogste stijger ten opzichte van het jaar ervoor. Pen werd 21ste op de 206 verhalen, daarmee bereikte ze dat ze ook bij de genomineerden voor de Paul Harlandprijs zat.

Het boek is een verhalenbundel, bestaande uit 10 verhalen.

• De Distortiaanse linie
• Loes
• Woorden van rede
• Nachten van duizend-en-één-levens
• Geven en nemen
• De taxi-jagers
• Hannelli en het wonderkamp
• Huisdier op Xintex
• Arterion vier
• Nanokanaries en olifantenhersenen

Over de auteur
Pen Stewart werd op 7 april 1977 geboren in Gent, België, en woont nog steeds in deze streek. Van kleins af aan waren tekenen, lezen en schrijven de voornaamste bezigheden.
Haar creatieve activiteiten waren tot voor enige jaren volledig op het schilderen gericht. Pas toen ze door persoonlijke omstandigheden tijdelijk niet meer in de mogelijkheid was om te schilderen, begon ze volop te schrijven. De drang om te scheppen was te groot en zocht duidelijk een andere taal, een ander medium om tot uiting te komen.
Nu gaan schrijven en schilderen voor haar samen als twee talen die hetzelfde verhaal te vertellen hebben. Momenteel studeert ze Master in de schilderkunst, werkt ze halftijds als projectleider, en schrijft ze halftijds. 
(Bron: http://penstewart.com/nl/Biography/Introduction)

De cover

Fany: Nanokanaries en Olifantenhersenen: ”Wat een ongewone titel dacht ik onmiddellijk” en mijn aandacht was getrokken. De cover (als je die bij een e-boek cover kan noemen) had niet véél betekenis voor mij. Dat was voor het lezen van het boek... Nu na het lezen, zie ik inderdaad een trap die vol kleurschakeringen ons meeneemt naar andere werelden. Maar als je verwacht dat dit paradijzen op aarde zijn dan kom je bedrogen uit.

Alexandra: Mooie kaft, een geschilderde ruimte met trap, doet me wat denken aan een oude bibliotheek of landhuis, met een trap naar de bibliotheek toe.

Lisette:  Ik vind de cover prachtig. Ik hou van het Barokke. Qua sfeer vind ik het ook passen de verhalen. Ook al spelen de verhalen zich af in de toekomst. Het creëert een bepaalde mystieke sfeer. Wat mij betreft krijgt de cover dan ook een 9. Ik zou het boek namelijk opgepakt hebben adhv de cover om de achterflap te gaan lezen.

Jeanine: De hal met trap, in roestbruine, rode kleuren, de abstracte vormen zijn prachtig om naar te kijken en te blijven kijken. Het is gebaseerd op het schilderij 'Barokke traphal nr. 1' dat Pen Stewart zelf heeft geschilderd en is volgens haar de perfecte weergave van de gangen van de universiteit waar professor Volta zijn nanokanaries ontwikkelt.
De titel springt direct in het oog. Het maakte mij enorm naar de inhoud van het boek.
De cover krijgt van mij een 9.

Nathalie: De cover sluit aan bij het laatste verhaal. De cover is een werk van Pen Stewart haar eigen hand. Voor ze verhalen schreef, schilderde en tekende ze naar hartenlust. Het schilderij is zeer gedetailleerd en kleurrijk en moet de traphal voorstellen in de universiteit waar de nanokanaries worden ontworpen. Ik geef de cover een score van 7/10.

Korte inhoud

Nathalie: Nathalie: Het debuut bevat tien kortverhalen over goed en kwaad. 
De verhalen spelen zich af op de meest macabere plaatsen in onze wereld. Sommige brengen je naar een verre dystopische toekomst, andere doen je opleven in een fantasiewereld. Nog andere nemen een loopje met onze geesten of er wordt gerommeld in onze verhouding ten opzichte van de dieren. Ieder verhaal doet je stilstaan bij een of meerdere thema’s waaronder oorlog, droogte, onderdrukking, uitbuiting, vertrouwen, liefde, slavernij, …. 

Samenvatting

DE DISTORTIAANSE LINIE

Fany: Distortiaanse Linie laat een dystopische beschaving zien waarbij concurrentie, manipulatie en rebellie thema’s zijn. Maar dit verhaal op zich had al een boek kunnen worden want hier zit véél meer in dan je op het eerste gezicht denkt...

Alexandra: Begint al gelijk leuk… Stofsleuvers… gelukkig wordt al snel duidelijk dat we niet in het Amsterdam van nu zijn. Maar een leuk gevonden onzin woord.
In een toekomstige wereld? Water is schaars, Amsterdam staat kurkdroog, de grachten, daar wonen de armen, op de kades en in de herenhuizen de rijken.
Ieder jaar is er een wedstrijd voor de armen, de Stofsleuvers, wie een water-karavaan weet te bemachtigen, wordt verheven en mag als ‘bovenstrater’ leven.
Jules en zijn vrienden doen mee, maar hebben een ander plan, het geld van de inschrijving stelen en weggaan. Zal dit lukken?

Lisette: In deze novelle bevinden we ons in de toekomst. Nederland zoals nu kennen we niet meer. Er is een Distortiaans Rijk, Amsterdam en Rotterdam zijn stadstaten. De inwoners van Amsterdam staan onder het bewind van prefect Bomans. De stad is verdeeld in Bovengronds en de Stofsleuven, de uitgedroogde voormalige grachten. Peskar, Julian en Kim zijn drie Stofsleuvers die het bewind van prefect Bomans zat zijn. Ze willen proberen te ontsnappen uit Amsterdam en te vluchten naar Rotterdam, maar om dit te kunnen waarmaken moeten ze ongezien de Distoriaanse linie zien door te komen. Gaat dit lukken? De Distoriaanse linie is namelijk zwaar bewaakt. Er is een gebrek aan water, dat broodnodig is om de reis door de woestijn naar Rotterdam te kunnen overleven.

Jeanine: De maan is na aanraking met een komeet uit zijn baan geraakt en daardoor is de evenaar gekanteld. Europa (en Nederland) is evenaarsgebied geworden en daardoor bijna volledig woestijngebied. Elk jaar geeft de stadstaat Amsterdam een unieke kans aan mensen uit de stofsleuven, de onderklasse die leeft in de verdroogde grachten, om Amsterdamse burgerrechten te krijgen en te dienen in hun leger, om te strijden tegen de valse godheid van de vijand Distortia. De opdracht is: water stelen uit Distortia, in Amsterdam is er een groot tekort aan water. Om hieraan mee te kunnen doen, moet inschrijfgeld betalen. Julian O’Mallaghan, Peskar en Kim Katera hebben echter andere plannen en stelen het geld. Ze proberen te vluchten naar de stadstaat Rotterdam. Ze worden helaas opgepakt bij de Distortiaanse linie en worden uitgeleverd aan de vijand Distortia. Wat is precies de reden van deze uitlevering aan de vijand? Wat speelt er op de achtergrond tussen de stadstaat Amsterdam en Distortia?
De Distortiaanse linie is een prachtig verhaal dat een hele andere wending neemt dan je verwacht.... het is een dystopisch verhaal. Een dystopie is een (denkbeeldige) samenleving met vooral akelige kenmerken waarin men liever niet zou willen leven.
Pen heeft dit op een zeer originele manier beschreven. Het verhaal is een novelle, en bevat volgens mij voldoende informatie om er een heel boek of zelfs serie over te schrijven. Het eindigt vrij abrupt, wat mij persoonlijk niet stoorde, omdat je in het verhaal voldoende informatie had om je een beeld te kunnen vormen hoe het verhaal kan gaan aflopen.
Ik vind het woord “Stofsleuven” ontzettend goed gevonden, erg origineel.

LOES

Alexandra: De overval op de inschrijving van de ‘water-overval’ gezien door de ogen van Loes, een ‘bovenstrater’.

Lisette: heet het tweede zeer korte verhaal. Het gaat over een Bovengrondse vrouw die Loes heet en getuige is van het plan van Peskar en Julian

Jeanine: Dit verhaal staat in direct contact met het eerste verhaal. Loes is een meisje uit de bovenklasse die de overval ziet gebeuren. Ik vind de plek, namelijk als tweede verhaal na De Distortiaanse linie niet goed gekozen. Mijn voorkeur zou verder in het boek zijn. nadat er enkele andere verhalen geweest zijn, zodat je het los kan zien van het eerste verhaal.

WOORDEN VAN REDE

Fany: een story over de wil en durf om verder te gaan en het woord en ja weeral de hoop te laten overwinnen.

Alexandra: Ik ben heel benieuwd hoe zes potige Karmozijnsjeezers eruit zien ;-). Hoe komt ze aan die schitterende verzonnen woorden/dieren. Wouden van Word en andere taal gerelateerde namen en dingen. Schitterend. De Magiër van Woord strijd tegen de Magiër van het Onwoord.
Taël, Eerste vrouwe van Woord, een soort van priesteres, moet de Woorden Van Rede uitspreken en schrijven, om een nieuw jaar van voorspoed over het land te garanderen. Omdat de Magiër van het Woord onvindbaar is, trekt ze erop uit met haar hulpje om hem te zoeken en zo de Woorden Van Rede te hervinden.

Lisette: Het derde verhaal heet Woord van Rede en brengt ons naar een wereld waar woordmagiërs onze woorden en rede moeten beschermen tegen de Onwoorden. Zij proberen de woorden te stoppen, zodat er van rede en communicatie geen sprake meer kan zijn. Gaat ze dat lukken en is een wereld zonder woorden een chaos?

Jeanine: Dit verhaal gaat over een wonderbaarlijke wereld waar woorden van groot belang zijn voor de bewoners van de planeet. Taël de Eerste vrouwe van Rede en is door een woordmagiër opgeleid om in de magische onderstroom van de Bron de juiste woorden en lettergrepen te vinden, zodat het volk het vermogen heeft en behoudt tot zinnig communiceren. Het lukt haar echter voor het eerst in jaren niet om contact te leggen en volgens de profetieën is dit “Falen” het eerste begin van de Chaos.

NACHTEN VAN DUIZEND-EN-ÉÉN-LEVENS

Alexandra: Eigenlijk 2 verhalen in 1. Ankita, een arm meisje in India werkt als naaister in een van de vele naaiateliers. Ze wordt net als de andere meisjes en vrouwen ruw behandeld door de opzichters en bij het minste of geringste verkracht. Tegelijkertijd speelt het verhaal van Mumtza en Jahan, haar man, die na haar dood de Taj Mahal voor haar bouwde als graftombe. Als Ankita weer eens verkracht is, wordt ze door een buurvrouw geholpen en naar haar neef Vasundrah, van een hogere kaste, in het buitengebied gebracht. Samen doorlopen ze een eeuwenoud ritueel dat er voor moet zorgen dat degene die haar ooit nog probeert te mishandelen/verkrachten dit zal berouwen.

Lisette: Nacht van duizend en een levens, is het volgende verhaal. Een modern sprookje dat ons meeneemt naar ware liefde, kracht, doorzettingsvermogen en het eeuwige leven.

Jeanine: Janani Ankita werkt als naaister in een fabriek in India. Ze wordt door haar werkgever verkracht. Ze behoort tot de dalit, de laagste kaste en in de ogen van de hogere klassen niets waard. Terwijl ze bidt aan de rivier ter hoogte van de Taj Mahal, haar favoriete plek, komt er een rode bol op haar af en dringt bij haar binnen. Ze wordt op dat moment Mumtza, een vrouw die sterft bij de geboorte van haar 14e kind. Haar man, Shah Janah, belooft een tombe voor haar te bouwen, ter nagedachtenis.. Dit is de Taj Mahal. Ook Janah wordt na zijn dood bijgezet. Eenmaal weer in haar eigen lichaam krijgt Ankita hulp van een buurvrouw. Ze brengt Ankita bij haar neef Vasundrah die namens Shiva een reinigingsritueel uitvoert. Dit maakt meer los dan Vasundrah had verwacht.
Dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten. Mumtza en Shah Janah hebben daadwerkelijk geleefd en Janah heeft de Taj Mahal als eerbetoon aan zijn vrouw laten bouwen. Het is een prachtig en ontroerend liefdesverhaal.

GEVEN EN NEMEN

Fany: Het onroerende verhaal: ”Geven en Nemen” geeft kort weer hoe hoop en opoffering verbonden kunnen worden.

Alexandra: Wauw, wat een enorme impact heeft dit super korte verhaal. Chirurg die op een of andere manier een voor zijn idee ‘mega-trip’ heeft en alles tot in de kleinste details ziet en kan veranderen, onder andere het hart van zijn schoonmoeder en vrouw.

Lisette: Vervolgens het Roald Dahl achtige “Geven en nemen”. De wereld gezien door de ogen van John Gardner. Een man die alles kan zien wat er in de wereld en in mensen omgaat.

Jeanine: John Gardner is een man die alles kan zien, hij maakt reizen door het menselijke lichaam, hij repareert fouten in die lichamen, hij ziet alles van microscopisch klein tot macroscopisch groot. ook is hij in staat on naar andere planeten, zoals Venus te reizen. Een heel origineel en ontroerend verhaal. Eén dat je aan het denken zet. Het heeft me een lange tijd, aangenaam, bezig gehouden er zelf over te fantaseren over: “wat als...”.

DE TAXI-JAGERS

Alexandra: Gele taxi’s met extra gloed blijken interstellaire taxi’s, een rebellerende verzetsgroep verzet zich tegen enge buitenaardse wezens/scheppers en het verhaal speelt zich af in de metrotunnels van New York.

Lisette: Taxi-jagers is een verhaal dat zich afspeelt in New York. De wereld bestaat uit drie werelden. De Alfa wereld, oftewel de puurste mensen, de Bèta wereld, waarin de mensen thuishoren die tussen de Alfa en Delta wereld invallen. In de laatste wonen de zogenaamde uitvallers, de nuttelozen. Deze werelden worden geregeerd door de Chakri’s. Zij proberen alles wat niet in hun ideaal beeld valt te vernietigen. Een aantal van de onderdrukten hebben zich verenigd in een ondergrondse clan en zij proberen met man en macht de wereld te bevrijden van de Chakri’s. Gaat dit lukken en tegen welke prijs?

Jeanine: Er bestaan 3 dimensies waarin de mensheid leeft , gemaakt door Chakri's: Alpha, Bèta en Delta. De gewone mens heeft geen idee van de drie verschillende dimensies. Chakri's, die ook de makers van de mensheid zijn, eten de zielen van hen. Zij gebruiken taxi's om interdimensionaal te reizen. Xie en Dymphna behoren tot een selecte groep verzetsstrijders die wel weet hebben van de drie dimensies en jagen op de taxi's en Chakri’s om zo de mensheid te redden. Jack, een delta, ziet op een dag een taxi met een gloed eromheen. Het is de taxi die Xie en Dymphna willen overvallen. Zelf denkt Jack dat hij weer eens in een trip zit, hij is verslaafd aan drugs. Dymphna echter denkt dat Jack misschien een Gemerkte is. De legende gaat dat Gemerkte zielen de mensheid van hun gruwelijke makers (Chakri's) zal redden.

HANNELLI EN HET WONDERKAMP

Fany: Hannelli en het wonderkamp gaan over beroving van je vrijheid en hier stelt zich de vraag wanneer vrijheid echte vrijheid is...en waarvoor je dan moet kiezen...

Alexandra: Hannelli woont in een concentratiekamp, Arbeit macht frei staat er boven de ingang. Op ene dag moet ze hout sprokkelen voor het openhaardvuur van de commandant. Ze ziet in het bos een gat onder boomwortels en kruipt erin voor wat beschutting tegen de koude. Daar ontmoet ze een soort Alice-in-wonderland-konijn die haar meeneemt naar een andere wereld.
Wonderkamp, met vriendelijke bewaarders en goed gevoede en geklede gevangenen, maar nog steeds gevangen. Zodra Hannelli dat ziet, rent ze terug naar haar eigen concentratiekamp.

Lisette: Het volgende verhaal heet Hannelli in het wonderkamp. Een prachtige metafoor op de vernietigingskampen van de Nazi’s.

Jeanine: Een fascinerend verhaal over een concentratiekamp met elementen van Alice in wonderland. Hannelli, die in Dachau zit opgesloten, krijgt de kans om hout te sprokkelen in het bos en pakt die kans met beide handen aan, om even aan de ellende van het kam te ontsnappen. Ze komt een konijn tegen, zoals Alice in Wonderland en komt voor een moeilijke keuze te staan, maar weet wat haar te doen staat.

HUISDIER OP XINTEX

Alexandra: Oude gladiatoren arena, maar dan met “insecten”, de Blurg op de tribunes en mensen (huisdieren) die tegen elkaar moeten vechten, of als acrobaten (Rex en vriend Gabe) op leven en dood een parcours afleggen. Rex zit ook in een ‘fokprogramma’ zit om nieuwe ‘huisdieren’, mensen dus te fokken. Op een dag zorgt een mensenvrouw die als huisdier gehouden wordt door een rijke Blurg ervoor dat hij niet langer in de Arena hoeft te overleven.
Zullen ze samen ontsnappen naar de mensen-rebellen die buiten de stad leven?

Lisette: Huisdieren op Xintex speelt zich op de planeet Xintex. Waar mensen gehouden worden als huisdieren en als gladiatoren vechten om te overleven.

Jeanine: In dit verhaal worden mensen als huisdier, als voedsel en vermaak gebruikt. Ouderen vertellen verhalen dat er ooit een planeet was waar ze zelf regeerden. Op deze planeet worden mannen gebruikt om te vechten in arena's en worden vrouwen gebruikt om te fokken. De doden worden verwerkt tot voedsel. Verhaal dat je een apart gevoel geeft, omdat wij als mensen precies zo omgaan met dieren.

ARTERION VIER

Alexandra: Esfandiar, man, menselijk, reist per ruimtekruiser/ lijndienst, naar de planeet Arterion Vier, de thuis planeet van de Mervieles, een ander interstellair-ras. Naast hem komt een klein mensen-meisje Manon met haar moeder te zitten, moeder ‘leest’ een verhaal en wordt daarna door acupressuur in slaap gebracht. Esfandiar en Manon kletsen en praten. De aanleiding is de Merviel-pop die Manon bij zich heeft. Hij vindt, net als veel andere mensen, de Mervieles slecht en brengt dat haar ook bij. Na de landing zoekt ieder zijn/haar eigen weg en Esfandiar….

Lisette: Arterion vier is een planeet waar de dissidenten, de andersdenkenden , de vrije geesten van het heelal wonen. Een moeder en dochter zijn op weg om zich bij hun man en vader te voegen om in vrijheid te kunnen leven op Arterion. De vlucht er naar toe is een bijzondere reis.

Jeanine: Dit verhaal gaar over een man genaamd Esfandiar, die een hekel heeft aan buitenaardse wezens. Je volgt hem in zijn missie, wat zijn gedachten zijn en welke beweegredenen hij heeft. Boeiend verhaal omdat het nu eens niet de haat van mens tegen mens is, maar dat blijkt dat haat universeel is. Je proeft zijn haat tegen andere wezens, onmenselijke wezens in zijn optiek, waar de
mensheid zelf op goede voet mee samenleeft. Ook zijn onbegrip tegenover andere mensen, die geen haat voelen en op goede voet staan met het andere volk, is prachtig uitgewerkt door zijn conversatie met een klein meisje aan boord van het ruimteschip.

NANOKANRIES EN OLIFANTENHERSENEN

Fany: Nanokanaries en Olifantenhersenen het laatste verhaal is dan weer een mix van gebruik (misbruik?) nieuwe technologieën en de kracht van allesomvattende liefde ...

Alexandra: Wetenschapper Winston, Amsterdam, Schaliegas, zinkgaten onder heel Nederland.
Hallidanen = anders gelovigen, Joden, Moslims, Boeddhisten, enz.
Nadezhda, vriendin-partner is anders gelovig. Binnen de streng Godsdienstige Westerse-cultuur een absoluut verbod om met deze ‘minderwaardige rassen’ om te gaan, laat staan een relatie aan te gaan. Door schaliegaswinning op zeer grote schaal en de chemicaliën die daar bij gebruikt zijn, is de grond onder Nederland erg onstabiel en zijn er enorme grote holtes ontstaan die gevuld zijn met uiterst giftige gassen. Onder Amsterdam ligt 1 zo’n gigantische gif bel.
Door middel van een combinatie van nano-kleine robot-virussen, de microbots, probeert Winston een oplossing voor dit probleem te vinden. In het uiterste geheim heeft hij Nadezhda opgeleid om samen te werken. Met nano-bots geïnjecteerde en geprogrammeerde kanaries moeten de mensheid waarschuwen als de ontsnappende gifgasdampen een bepaald niveau bereiken.
Als Nadezhda ernstig ziek wordt en niet meer beter kan worden, besluit hij haar geheugen/ziel via een kopie over te zetten in de hersenen van een dier. Dolfijn, Giraffe, Leeuwin, niets werkt. In uiterste wanhoop haalt hij de hersenen uit een jonge grijze olifant, dupliceert die in een gereedstaande machine, die leek op een combinatie van een reuzen-mol-tarantula.
En het lukt! Maar het creatuur ontsnapt en breekt enkele grote aquaria waar de microbots in drijven, die vervolgens het riool in stromen.
Ondertussen wordt hij aan alle kanten tegengewerkt door leden van de Universiteit. Maar, nadat hij zich een aantal dagen heeft opgesloten in huis, blijkt dat ‘zijn’ ontsnapte microbots voor een doorbraak hebben gezorgd, de toename van gifgassen is niet verder toegenomen. Echter, men komt er achter dat hij de olifant heeft gedood, de rector verdwijnt en dan???

Lisette: De wereld nadert zijn einde. De giftige stoffen die bij de schaliegaswinning vrij zijn gekomen, vergiftigen steeds sneller de mensheid. Een professor van de universiteit in Amsterdam werkt samen met zijn geheime partner aan de redding van de mensheid. Gaat het hen op tijd lukken om de gaten in de aarde te dichten, zodat de giftige stoffen niet meer in de lucht kunnen komen?

Jeanine: Winston Volta (professor op de universiteit) en Nadehzda (een Hallida gelovige) hebben een geheim huwelijk. Ze wonen in de Nederlandse republiek. Deze republiek loopt gevaar, omdat de grond op instorten staat door het opraken van schaliegas. Vergiftigde chemicaliën, die vrijkomen bij dit proces, vervuilen de lucht. Volta komt met een oplossing: hij maakt nanokanaries. Hij is namelijk in staat insectenhersenen te dupliceren en het bewustzijn van andere wezens erin over te brengen. Deze vijf kanaries zijn nu in staat om te waarschuwen voor luchtvervuiling. Telkens als er één overlijdt, komt de ramp dichterbij. Ondertussen wordt Nadehzda ziek. Volgens de Nederlandse republiek is ze niet genen zuiver en is het moeilijk om een behandeling te krijgen.
Als Volta´s grote liefde sterft, bedenkt hij een sluw plan om te proberen eeuwig bij elkaar te kunnen zijn.

Conclusie

Fany: Nanokanaries en olifantenhersenen is ook de titel van het boek en geeft goed de universele thema’s van deze bundel weer ( “knoeien met of verbeteren van de wereld”, liefde, onmacht, hoop en altijd macht.... ).

Alexandra: Sommige verhalen hebben een duidelijke, bovenliggende boodschap, bij andere wat minder aan de oppervlakte. Mooie in dingende verhalen, sommige met een knipoog, andere met een traan.

Lisette: Haar Fantasy verhalen zijn doorspekt met actualiteiten en geschiedenis, zoals de tweede wereld oorlog, discriminatie, religie, religieuze zelfmoordenaars, idealen, schaliegaswinning, slavernij, gladiatoren, strijd tussen gevoel en verstand, spiritualiteit enz. Het thema liefde wordt ontroerend en aangrijpend verteld in Geven en Nemen en het sprookjesachtige Nacht van Duizend en een levens. Al met al een heel leuk debuut boek, met allerlei korte verhalen die soms een boodschap hebben betreffende hedendaagse problematiek, milieu, geloof, goed-kwaad, gevangen zijn/concentratiekamp.

Jeanine: Pen Stewart heeft met deze verhalenbundel een absolute topper geschreven. Elk verhaal voelt als een pareltje. De verhalen zijn origineel, pakkend en vol onderliggende thema´s zoals: rassenscheiding, discriminatie, tegenstelling rijkdom/armoe, liefde, tragiek, godsdienst, respect voor anderen, jaloezie, opoffering. Dit allemaal verpakt in stuk voor stuk mooie verhalen, die absoluut naar meer doen verlangen. De verhalen zelf zitten ook dermate goed in elkaar dat ze nog lang blijven hangen, ze maken behoorlijk indruk door de schrijfwijze, de gebruikte thema´s en het uniek zijn van elk verhaal..

Fany: De auteur slaagt er in om overal de hoop en liefde te laten doorsijpelen. Soms zit er zelfs humor in de vertellingen en altijd is er die onbegrensde fantasie.

Lisette: Pen Stewart heeft een zeer uitgebreide fantasie wat bij vlagen geniale verhalen oplevert. Alles komt tot leven van de meest bizarre creaturen zoals Blurgs tot de menselijke personages. Haar schrijfstijl is vlot, dynamisch, bij vlagen poëtisch en origineel. Sommige woorden vond ik briljant gevonden zoals de stofsleuvenschool, trantwoestijn, dematerialisator en de karmozijnsjeezers. Prachtige zinnen als “ze fluisterden als ragfijne sluiers in de achterkamers van haar bewustzijn” en “de fijne nevel werd in diepmagenta reflecterende wolkenrafels naar het woud van Word gedreven” laten de liefde voor woorden duidelijk naar voren komen.

Nathalie: Het is niet altijd even makkelijk om vlot van het ene verhaal verder te gaan naar het andere, soms moet je echt wel even een pauze inlassen en tijd nemen om alles te laten bezinken. De titel van het boek is tevens ook de titel van het laatste verhaal.

Alexandra: De Taxi-jagers: Zelf heb ik hier weinig mee, maar verhaaltechnisch zit het goed in elkaar. Hannelli: Iets wat ik niet helemaal snap, in het wonderkamp is iedereen goed gevoed en heeft warme kleren aan, de gevangen komen niks te kort, in Hallida’s eigen concentratiekamp zijn de mensen ondervoed en hebben nauwelijks een fatsoenlijke draad aan het lijf.

Fany: Er zijn enkele verhalen die me bijbleven en ik vond dit geen hapklaar boek maar een intelligent uitgewerkte verhalenbundel . Het boek doet je nadenken over verschillende zaken bijvoorbeeld wat is vrijheid, wanneer worden gedachten gemanipuleerd, is de technologie heilig, is een andere wereld beter… De schrijfster heeft een boeiende cocktail geserveerd van fantasy- verhalen soms met een dystopisch randje, soms niet en laat zien dat ze over een grenzeloze verbeelding beschikt... Ontroerend, rauw, magisch. En anders, dat is deze verhalenbundel zeker... Wil je weten wat Blurgs, gemerkte zielen, stofsleuven, nanokanaries zijn dan moet je dit boek lezen !!

Alexandra: Zeker ‘woorden van rede’, de ‘Distoriaanse linie’ , nachten-van-duizend-en-één-levens’ lenen zich ervoor om misschien wel uit te monden in 3 afzonderlijke trilogieën. Huisdier op Xintex zou dit in potentie ook kunnen hebben.

Lisette: Ik had eerst niet door dat het boek uit meerdere verhalen bestond, wat het na het lezen van De Distortiaanse Linie en Loes eerst een beetje verwarrend maakte, omdat deze twee met elkaar te maken hebben. De Distortiaanse Linie is ook een verhaal dat zo goed is, dat het met gemak een heel boek had kunnen vullen.

Fany: In het begin dacht ik één verhaal te lezen en de Distortiaanse linie had volgens mij ook genoeg in zich om een apart boek te worden. Toch schuilt de kracht van dit boek net in al die kleine soms korte of langere verhalen die altijd andere thema’s behandelen en steeds met een kritische ondertoon geschreven zijn... Ik ontdek net dat het hoofdthema van alle verhalen overleven is op alle goede en kwade manieren...en mogelijkheden die je zelf niet zou kunnen bedenken!!!

Jeanine: Ik heb één puntje van kritiek: Ik vind het jammer dat het verhaal Loes direct volgt na De Distortiaanse linie. En wel om de volgende reden: het eerste verhaal "De Distortiaanse linie" en "Loes" staan met elkaar in verbinding. Deze opzet geeft in de indruk dat de rest van het boek ook uit verhalen bestaat die terug leiden naar De Distortiaanse linie. Ik vind dat het verhaal Loes niet op zijn plek is, als tweede verhaal. Persoonlijk had ik Loes een andere plek in het boek gegeven, meer achterin, zodat je een beter beeld krijgt dat de verhalen uit de verhalenbundel zeer verschillende van aard zijn. Het zou ook niet hebben misstaan als hoofdstuk in het eerste verhaal, dat een novelle is.

Fany: De story’s zijn altijd anders en sommige verhalen vond ik minder (bijvoorbeeld Loes kon ik niet zo goed plaatsen) maar ze zijn stuk voor stuk de moeite waard... Indien de auteur haar verbeelding blijft gebruiken, sommige verhalen (Loes bijvoorbeeld) verder uitwerkt en soms te ingewikkelde beschrijvingen achterwege laat dan zie ik dit boek zeker zijn plaats veroveren in boekenland!

Alexandra: Qua stijl en spelling zitten er een aantal schoonheidsfoutjes in. Zelf heb ik meer met fantasy, dan met sciencefiction, maar ook die verhalen zitten bij deze verhalenbundel goed in elkaar. Niets gaat Pat Stewart te ver om over te schrijven. Sommige verhalen hebben een duidelijke, bovenliggende boodschap, bij andere wat minder aan de oppervlakte. 
Mooie indringende verhalen, sommige met een knipoog, andere met een traan.

Alexandra: Eén ding is zeker, als Pet Stewart een aantal verhalen zou uitschrijven tot volwaardige, hele verhalen, zou ze een mooie toekomst als fantasy en/of sciencefiction schrijfster tegemoet kunnen gaan.

Lisette: Haar Fantasy verhalen zijn doorspekt met actualiteiten en geschiedenis, zoals de tweede wereld oorlog, discriminatie, religie, religieuze zelfmoordenaars, idealen, schaliegaswinning, slavernij, gladiatoren, strijd tussen gevoel en verstand, spiritualiteit enz. Het thema liefde wordt ontroerend en aangrijpend verteld in Geven en Nemen en het sprookjesachtige Nacht van Duizend en een levens. Dit debuut heeft mij dan ook heel aangenaam verrast. Ik kan eerlijk gezegd niet wachten tot ze een volledig boek schrijft. Ik vond haar Distortiaanse Linie ver boven de boeken van The Maze runner uitstijgen. Beide zijn zogenaamde dystopische verhalen, maar Pen Stewart is wat mij betreft origineler, vlotter, meer beeldend, en zeker spannender.

Beoordeling

Fany: Ik ben blij dat ik dit debuut mocht lezen en raad het aan als je een intelligent, doordacht en fantasierijk verhaal wil lezen! Laat je niet tegenhouden om dit boek te lezen want deze verhalenbundel is de moeite waard om te ontdekken! Het boek krijgt van mij vier sterren.

Lisette: Haar verhalenbundel gaat van mij een dikke vier sterren krijgen. Een vijfde lag op de loer, maar de verwarring rondom het een boek of verhalenbundel zijnde maakte het voor mij net geen vijf sterren. De Distortiaanse Linie voelde namelijk onaf. Het hele boek zat ik te hopen dat ze er op terug zou komen.

Alexandra: Ik geef het, zeker gezien het feit dat het een debuut, is drie sterren.

Nathalie: Met Nanokanaries en olifantenhersenen levert de Vlaamse Pen Stewart een knappe en vlotte verhalenbundel af. Pen Stewart slaagt er keer op keer in om een hele wereld te creëren en karakters te vormen op een vrij kort tijdsbestek, chapeau! Ik geef het boek een 4/5. Sommige verhalen waren echt afgerond en sommigen boden genoeg stof om een heel boek te vullen. Dus, Pen Stewart ga zeker door met schrijven, er komen vast fantastische pareltjes uit!

Jeanine: Het boek krijgt van mij 4,5 sterren, wat een werelds debuut! Ik kijk uit naar haar volgende boeken.

Het debuut “Nanokanaries en olifantenhersenen” van Pen Stewart heeft een gemiddelde van 3,9 sterren.

Meer weten over Pen en haar schrijven? 
Pen op Facebook
Website Pen

Geen opmerkingen: