zaterdag 11 april 2015

'Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest' - Joachim Meyerhoff, gelezen door Paul



Genre; roman
Uitgever; Signatuur
ISBN; 9789056725082
Uitvoering; hardcover, gebonden
Aantal pagina's; 311
Uitgave; februari 2015


Eerder dit jaar riep ik luidkeels : “Het boek van 2015 is nu reeds geschreven” (‘Het boek van wonderlijke nieuwe dingen’ van Michel Faber), een statement dat – tot nader bericht – nog steeds geldt. Maar kijk, enkele weken later krijg ik met ‘Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest’ van Joachim Meyerhoff alweer ‘Top-10’ (2015) materiaal in handen, hoewel het originele boek dateert van 2013.

In ’t kort: vader Hermann leidt de inrichting voor kinder- en jeugdpsychiatrie Hesterberg in Sleeswijk-Holstein. Hij woont op het terrein tussen honderden patiënten, samen met zijn vrouw en 3 zonen. We volgen de jongste zoon Joachim (de ‘ik’-figuur) vanaf zijn 7e levensjaar tot zijn 24e. Want hoe is het om op te groeien tussen al die psychiatrisch en lichamelijk gehandicapte personen? Het is een komisch en tegelijkertijd treurig verhaal over een jongen die het best in slaap valt bij de avondlijke kreten en bronstig geloei van de patiënten, een bloedbroederschap met hun hond sluit, het dubbelleven van zijn vader ontdekt en al te vaak wordt geconfronteerd met het scherpe contrast tussen leven en dood.


Het lijkt vreemd, maar het boek deed mij regelmatig denken aan andere grote werken, zoals ‘One flew over the cuckoo’s nest’ (Ken Kesey), ‘The cider house rules’ (John Irving) en ‘The boy in the striped pyjamas’ (John Boyne), maar wanneer jullie zelf het boek lezen, wat vanzelfsprekend een “must” is, zal al snel blijken waarom. En wat meer is : het boek zou van de hand van John Irving zelf kunnen zijn ! Want ja, er is plaats voor humor (de 40e verjaardag van vader Hermann, de plotse zeil-woede van Hermann - die even plots eindigt -, het bezoek van minister-president van Sleeswijk-Holstein Gerhard Stoltenberg, enz…). En zo lijkt het allemaal rozengeur en maneschijn, maar laat jullie niet verrassen: soms is één geweldige zin voldoende om het vrolijke tij te doen keren ! Hermann is een man van de theorie…helaas niet van de praktijk. Want terwijl hij zijn inrichting leidt, ziet hij zijn eigen gezin niet naar de verdommenis gaan ! En zo krijgt het boek plots een andere – maar zeker niet minder fantastische – wending: iedereen krijgt af te rekenen met zijn eigen tekortkomingen…en die van de anderen. En zo leidt het boek ons naar de laatste kippenvelmomenten. 


Ik heb het altijd al gezegd: een goed boek moet iets in je losmaken: vreugde, pijn, verdriet, woede, belangstelling. Maar wanneer je op gedetailleerde wijze met al die facetten wordt geconfronteerd, mogen we spreken van een klein meesterwerk…en dat is “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest”! En in de marge zou ik bij deze ook nog een pluim willen geven aan Josephine Rijnaarts voor de geweldige vertaling!
Meyerhoff en ikzelf delen zowat 60 % van onze achternamen…ik wou dat het bij onze talenten ook zo was !! Meer…véél meer dan een aanrader!!


5 sterren! Paul Smeyers

Geen opmerkingen: