zondag 28 juni 2015

'Het temmen van de olifant' - Joy Ligteringen


Genre; Roman 
Uitgever; New Lemurian Books
ISBN; 9789082328110
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 331
Uitgave; februari 2015

Eva Goudsmid zet haar magische reis voort, niet alleen onderzoekt ze de waarde van mediums en orakels maar komt ze ook voor grote uitdagingen te staan. Als ze in een situatie terechtkomt die veel lijkt op wat in een lang voorbij leven is gebeurd, krijgt ze de gelegenheid dat wat toen is ontstaan aan karma op te lossen. Zoekend naar de weg eruit staat ze plotsklaps voor een olifant die haar de weg verspert en klinkt ook nog eens de roep uit het veld van de Grootmoeders. De uitdagingen lijken in aantal toe te nemen en haar taak met de dag groter. Zal het Eva lukken door al haar barrières heen te breken? Hoe kun je berichten uit de wereld van de spirit trouwens uitleggen, zijn ze wel eenduidig? En… hoe zal de liefde in haar leven zich verder ontwikkelen?

Cover

Er staat een vrouw in een felgroene jas middenin een droog grasveld met aan de rand wat struiken en bomen Zij kijkt op naar een prachtige olifant. Zij lijken elkaar te respecteren. Achter de vrouw staat een reiskoffer met een handvat iets omhoog. De bagage die zij meeneemt. Op het vorige boek had ik het vermoeden dat de vrouw op de cover de schrijfster was maar dat is op deze cover heel duidelijk. Op de rug van het boek staat nog een kasteeltoren die in brand staat. Deze zou je bijna missen.

Samenvatting 

Eva zet haar zoektocht naar de ware liefde en het doel in haar leven voort. De zaak rondom het ongeluk is nog niet rond en Eva komt steeds
verder in geldnood. Haar eerste boek is af maar zij wil toch het pad wat zij ingegaan is verder onderzoeken. Het is haar inmiddels duidelijk dat zij moet werken aan de familiegeheimen, het vinden van een gelijkwaardige relatie en haar samenwerking met Tithua. Zij zoekt hiervoor heel veel hulp bij verschillende mediums, een astroloog, de I Tjing. Samen met haar vriend Anton komt zij een heel eind. Op haar pad ontmoet zij ook verschillende mannen maar ze komt elke keer tot de conclusie dat hij niet de ware is. Zij verhuisd verschillende keren, zelfs een keer naar Damanhur in Italië. Overal vindt ze wat maar ze moet verder. Ze zoekt een ralatie-coach en komt steeds dichter bij zichzelf en het zoeken naar wat voor haar belangrijk is. Wanneer zij aan een 10-daagse Vipassana meditatie meedoet leert zij de ware kracht van haar brein en leert zo om te gaan met de wet van de aantrekkingskracht. Dat wat je denkt en voelt trek je aan. En als je negatief over jezelf denkt en voelt dan komt dat op je pad. Probeer je dat om te buigen naar iets positiefs dan komen je wensen uit. Eva komt stapje voor stapje dichter bij haar ware zelf.

Conclusie 

Dit boek is het tweede deel uit een trilogie en op waarheid gebaseerd. Het boek is een opvolging in de magische reis van Eva. Ze heeft wederom veel hulp van verschillende partijen op aarde en in de geesteswereld. Dit komt op mij heel druk en chaotisch over. Ze moet van alles, heeft geen geld maar dit alles kost bakken met geld. Er wordt continu geschakeld van het een naar het ander. De een zegt dit de ander zegt dat. Hoe meer informatie er komt hoe meer vragen het oproept. Ik zit zelf niet in de spirit-wereldje en het komt op mij heel heftig over: waarom doet iemand dit zichzelf aan om elke keer kotsend een healing te moeten ondergaan? Waarom laat je je continu vertellen wat je moet doen? Waarom stel je je zo afhankelijk op? Dit maakt het boek vooral weer heel veel. Het kostte me meer energie dan dat het me gaf. In het eerste boek was ik nog nieuwsgierig maar hier raakte ik de draad kwijt. Ik ben ervan overtuigd wanneer je meer in dit wereldje zit en beter bekend bent met de spirits dat het een prachtige reis is en dat je er veel troost en liefde uit kunt halen. Het is heel bijzonder om deze reis zo te verwoorden en te delen. Ik ben echter te nuchter hiervoor… helaas. Ik geef 2 sterren**.

Beschouw uw brein als een wilde olifant, heb eerbied voor zijn kracht en weet dat slechts met veel geduld u deze kracht kunt temmen. Weet u deze kracht werkelijk te temmen dan hebt u een geweldige en zeer krachtige dienaar voor de rest van het leven.

Ik dank Joy voor het beschikbaar stellen van deze boeken. Ik zal ze graag delen met liefhebbers. 
Warme groet, Brigitta (team DPB)

'Doodstil' – Lydia van Houten


Genre; Thriller 
Uitgever: Uitgeverij Kabook
ISBN: 978 90 82 0201 6 8
Uitvoering: paperback
Aantal bladzijden: 282
Uitgave; juni 2015

Het boek begint met een citaat van Vincent van Gogh:

“Ik kan niet het feit veranderen dat mijn schilderijen niet verkopen. Maar de tijd zal komen dat mensen zullen erkennen dat zij meer waard zijn dan de waarde van de verf die ik heb gebruikt in het schilderij.


De cover 

Het eerste dat opvalt aan de cover zijn de bloedrode lippen, met een vinger met een lange, zwartgelakte, nagel voor de mond die tot stilte maant. Verder zie je een deel van een vrouwengezicht, dat gemaskerd is. Wat verder direct opvalt is de titel en dan vooral het woord “DOOD”: het lijkt alsof er bloedspatten op het woord zitten. Aan de linkerkant van de kaft van het boek is een soort structuur te zien, wat ook deels voorkomt op het masker. Het is mij niet geheel duidelijk of dit bij het masker hoort of dat het een doek is of iets dergelijks, wat deels over masker valt. De ondertitel maakt mij nieuwsgierig: Zes moorden, één meesterwerk. De cover krijgt van mij een 7.

Het verhaal

Maddy (Madeleine) ontmoet nadat er aangifte tegen haar is gedaan, de zedenrechercheur Nick Simons. Hij bezoekt haar op school, waar zij voor groep 3 les geeft en vraagt haar uit eten. Ze is erg van hem gecharmeerd en ze spreken ’s avonds af. Bij het afscheid nemen geeft hij Maddy terloops het originele proces-verbaal. Hier schrikt ze van. Hoe makkelijk is het blijkbaar voor een agent om zoiets te laten verdwijnen, tegelijkertijd is ze opgelucht dat de aanklacht tegen haar verdwenen is.
Op het moment dat ze ’s avonds weg uit wil gaan naar de afspraak met Nick, komt haar buurman aangerend met een reeds geopende brief. Hij verontschuldigt zich dat hij de brief per ongeluk heeft gelezen en zegt tegen haar dat hij altijd klaar voor haar zal staan. Het is een brief van een stalker, die haar op een zeer indringende wijze bedreigt met de dood. Maddy is daarna behoorlijk angstig. Wie heeft het op haar voorzien? De aantrekkelijke rechercheur, die ook zomaar proces-verbalen kan laten verdwijnen, haar buurman, die altijd klaar voor haar wil staan? Of toch iemand anders?

Voordat je het weet, heeft de stalker precies uitgevoerd wat hij Maddy had beloofd te doen.

Maddy blijkt niet het enige slachtoffer te zijn van de stalker. Naar mate het verhaal vordert krijgen andere vrouwen soortgelijke brieven. In het begin lijkt het alsof deze vrouwen niets met elkaar te maken hebben, dat ze willekeurige slachtoffers zijn, maar in de loop van het boek blijkt dat er een ingenieuze link is tussen al deze vrouwen. Worden zij net als Maddy allemaal slachtoffer? Wat is de link tussen deze vrouwen onderling en tussen de stalker?

Mening en conclusie

Het boek bestaat uit 4 aparte verhalen, die elk met elkaar in verband staan. Elk verhaal begint met de naam van het slachtoffer met een Latijns woord erbij dat uitstekend past bij dat deel van het boek. De Latijnse woorden geven in één woord de levenswijze of karakter van de vrouwen weer. Het zijn eveneens 4 van de 7 hoofdzonden, wat gelijk mijn aandacht trok. Deze opbouw van het verhaal (oftewel 4 verhalen) is de kracht van het boek. Elk verhaal heeft een spannend einde en geeft geen directe informatie door over de daarop volgende verhalen, waardoor je er zelf over na gaat denken wat de link zou kunnen zijn tussen de vrouwen. Waarom de stalker nu juist hen heeft uitgekozen. De brieven van de stalker en de gedachten van de stalker zijn duidelijk weergegeven door middel van een ander (schuingedrukt) lettertype.


Ik heb genoten van dit boek en zijn opbouwende spanning. De opbouwende spanning komt vooral door de aparte verhalen, die op het eerste oog niets met elkaar te maken schijnen te hebben. Naar het einde toe beginnen zaken op elkaar aan te sluiten. Zaken die je niet eerder met elkaar in verband zou hebben gebracht. In elk verhaal is de stalker dicht aanwezig bij de vrouwen en bijna iedereen kan de dader zijn. De schrijfster heeft op een goed onderbouwde wijze steeds meerdere kandidaten naar voren geschoven, een ieder van deze kandidaten zou zijn reden kunnen hebben om de stalker te zijn en de vrouwen iets aan te willen doen. Dit betrok mij enorm bij het verhaal, je leeft erg mee met de vrouwen en de vraag: wie is hij toch? Je wordt door de schrijfster meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat het verhaal alleen maar boeiender maakt.

Wat vooral indruk op mij maakte was de eerste moord. Vanaf dat moment kon ik niet meer stoppen met lezen. Het kwam volledig onverwacht en direct wilde ik het boek ook uitlezen. Ik voelde me eigenlijk een soort van overvallen dat de stalker zo snel al toesloeg en wilde daarom ook weten wie het de dader nou eigenlijk is. Uitstekende thriller!


Ik geef het boek met plezier 4****

Jeanine (resencent DPB)

vrijdag 26 juni 2015

'De vreemde' - Harlan Coben


Genre; Thriller
Uitgeverij; De Boekerij
ISBN; 9789022565179
Uitgave; paperback
Aantal pagina’s; 352
Uitgave; mei 2015

Over de auteur

Harlan Coben (1962) is een Amerikaanse thrillerauteur. Hij debuteerde in 1990 met Dood spel, maar het grote succes kwam met een serie rond sportmakelaar en speurder Myron Bolitar, een spannende en soms ook zeer komische reeks. Daarnaast bleef Coben ook standalones schrijven, waarbij Tell No One (vertaald als Niemand Vertellen) het begin was van zijn succes in Nederland. Inmiddels werden zijn boeken in 41 landen vertaald en zijn er wereldwijd meer dan 60 miljoen exemplaren gedrukt. Coben is de eerste auteur die de drie belangrijkste thrillerprijzen van Amerika wist te winnen: de Edgar Award, de Shamus Award én de Anthony Award.
(bron;Hebban)

Een vreemdeling spreekt Adam aan in de kroeg en haalt met een paar woorden zijn hele leven overhoop. ‘Je had niet bij haar hoeven blijven. Corinne was nooit zwanger. En misschien is het slim om een DNA-test te doen bij je andere kinderen...’ 

Thuis is Adam in shock en durft hij niet meteen zijn vrouw te confronteren. Maar eigen onderzoek maakt het steeds waarschijnlijker dat de man de waarheid sprak. Wat te doen? Hij houdt van zijn kinderen, ze zijn van hem. Wil hij wel meer weten? 

Dan zegt Corinne dat ze tijd voor zichzelf nodig heeft en laat ze Adam achter met de kinderen. En blijft weg. Adam zet alles op alles om zijn vrouw terug te vinden en duikt in een uiterst gevaarlijke wereld...

Adam weet niet beter dan dat hij gelukkig is. Een mooi gezin, een goede baan als advocaat en een prachtige vrouw. De twee jongens zijn hun trots. Wonend in Cedarfield –New Jersey, dat zo uit een reclameblad kan zijn gestapt met een dito sociaal leven, lijkt de toekomst hem alleen maar toe te lachen. In dit stadje is het Lacrosseteam een belangrijke spil. De zoon van Adam en Corinne, Thomas, is het talent van dat moment en de strijd om een basisplaats in het team is losgebarsten. Maar er zijn meerdere kapers op de kust en de ouders zijn minstens zo fanatiek als de sporters zelf, misschien nog wel erger. Op die locatie wordt Adam aangesproken door een man die zichzelf ‘De vreemde’ noemt. Het nieuws dat hij brengt slaat bij Adam de grond onder de voeten weg. 

‘Je had niet bij haar hoeven blijven’ 

Gevolg is dat hij totaal van zijn stuk is gebracht en naar huis gaat. Hij wil dit met Corinne bespreken en vragen of het klopt wat de man zojuist heeft gezegd. Het zal toch niet waar zijn? Maar Corinne reageert totaal niet zoals te verwachten was, Adam probeert alles om haar te overtuigen maar het resultaat is zelfs dat ze vertrekt. Ze laat niets anders achter dan een sms met de melding even tijd voor zichzelf nodig te hebben.

Adam wordt gek van de vragen maar ook van bezorgdheid, het duizelt hem voor de ogen en mist houvast. Waar is Corinne naartoe? Waarom is ze weg en laat ze niets van zich horen? Hij besluit om zelf op zoek te gaan en gaat als eerste achter die vreemde man aan. Want Adam is ervan overtuigd dat hij de sleutel is tot de antwoorden en tot het vinden van zijn vrouw. Intussen probeert hij zijn gezin overeind te houden, de jongens gaan vragen stellen waarop hij vooralsnog geen antwoorden heeft. Vastberaden zet Adam door en komt zo achter zaken die hij liever niet had geweten. De ideale gemeenschap waarin zij wonen, eerst zo prettig en veilig, benauwd hem nu en werkt op zijn zenuwen.

‘Het onthullen van een geheim creëert een nieuw geheim’.

Een typisch Amerikaans boek dat soms wat overdreven aandoet door de aanwezig zijnde opvoedende vinger. Vooral braaf zijn en luisteren, een hoog gehalte van ‘a picture perfect’. Niet geheel in stijl van Coben doet dit verhaal zelfs heel persoonlijk aan, het is niet zoals we van hem gewend zijn. Er wordt bijvoorbeeld een verhaallijn omtrent zijn werk opgezet maar die dient verder geen enkel doel, wordt niet uitgewerkt en is dus eigenlijk niet van toepassing voor de verhaallijn. Er zijn teveel zaken die doen denken aan de verwezenlijking van the Americain Dream (family). Een typisch welvaartsstadje waar grote sociale controle (lees bemoeienissen), merkkleding, grote auto’s en theekransjes hoogtij vieren, het snobisme druipt er vanaf. 

Dit alles zou zomaar de setting kunnen zijn voor een super spannend verhaal! Maar ‘De vreemde’ is niet echt spannend te noemen, sterker nog, het is totaal niet spannend. Coben zou Coben niet zijn als het geen lekker boek is geworden, dat is het namelijk wel. Maar het is geen ‘typisch’ boek geworden zoals we van hem gewend zijn. Geen spanning, geen ijzersterke en aansprekende personages en dit keer een flinterdunne verhaallijn. Neemt niet weg dat het heerlijk leest en dat je je prima vermaakt. Maar voor een Coben is het toch wel een tegenvaller, eerlijk is eerlijk. En dat is jammer want dat had niet gehoeven. Het idee is goed, het zou vele mogelijkheden hebben gehad ook om tot spanningsmomenten te komen, helaas komt dat in ‘De vreemde’ niet uit de verf.

In tegenstelling tot al zijn andere boeken is dit veruit de minste tot nu toe. De sterke reeks rondom Myron Bolitar is meesterlijk, vol van humor én spanning. Deze standalone mist dat in meerdere opzichten. Zoals gezegd is de verhaallijn kwetsbaar dun en is het ver zoeken naar een spanningsmoment. ‘De vreemde’ doet aan als een lekker verhaal, niets meer maar ook niets minder. Het mist de sterke kanten waar Coben om bekend staat en het ontbreekt aan kracht, aan de typische ‘Coben-power’. De titel is op meerdere manieren te verklaren en het had zoveel meer potentie gehad. Jammer maar het is niet anders, de (spannings)boog kan niet altijd gespannen zijn, dat blijkt. We wachten in spanning af tot zijn volgende titel!


Drie sterren voor ‘De vreemde’ en dat is puur te danken aan de prettige schrijfstijl en de aanzet tot een meer dan originele verhaallijn. Een lekker boek maar geen typische Coben.

Patrice (team DPB)

Groepsrecensie “Stille grond” van Hilde Vandermeeren




Genre: Thriller
Uitgever: Uitgeverij Q
ISBN: 9789021458632
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 286
Verschijningsdatum: 27 mei 2015


Met dank aan Uitgeverij Querido voor de recensie-exemplaren voor deze groepsrecensie.
Lezers: Silke Wimme, Hanneke Schoenmakers, Charles Kuijpers, Patrice van Trigt en Nancy De Brucker
Groepsrecensie door Nancy De Brucker – team DPB


Over de auteur

Hilde Vandermeeren (1970) schreef meer dan veertig kinder- en jeugdboeken, waarvan vele werden bekroond met Nederlandse en Vlaamse literaire prijzen. Sinds haar jeugd verslindt ze thrillers en spannende romans. Met het schrijven van haar eerste psychologische thriller, Als alles duister wordt komt een droom uit: het begin van een carrière als thrillerschrijfster.

De cover

Charles; De cover van “Stille grond” toont een licht vervaagd beeld van een kerkje op een rotspunt waar iemand (Cunningham of de boodschapper?) naar toeloopt. Het is een mooi beeld passend bij de kern van het verhaal. Waardering van de cover: 8

Hanneke; Het boek heeft met de mistige foto van de kapel op de berg en de zwart-groene kleurstelling eveneens een thrillerachtige uitstraling. Het werkt zeer uitnodigend om het snel te lezen. Stille grond wordt op de cover van het boek gerubriceerd onder de literaire thrillers, achterop zelfs als psychologische thriller. mijn score voor de cover: 8. Prikkelend en uitnodigend om te lezen!

Silke; De eerste aanblik op ‘’Stille Grond’’ gaf mij een donker, mysterieus gevoel door de foto op de cover. Toen ik het boek begon te lezen intrigeerde de cover mij nog meer. Wie was de schim in de verte die naar de kapel toe stapte? Ik wou het boek zo snel mogelijk uitlezen om dit te weten te komen, het prikkelde me enorm. Bij het lezen van de eerste 2-3 hoofdstukken, heb ik een paar keer het boek dichtgedaan en naar de cover gekeken. Ik zag letterlijk bepaalde beelden voor me uit de eerste hoofdstukken. Voor mij is de cover zeker 10 punten waard!

Patrice; Donkere coverfoto met een kapelletje op een rotspunt. Heel toepasselijk wanneer je het verhaal hebt gelezen. De titel is op meerdere manieren te interpreteren en vaag genoeg om de lezer aan het denken te zetten. Een 7

Nancy; geeft een beeld weer van een man die op een trap loopt naar een kerkje met op de voorgrond rotsen bij mistig weer. De cover geeft weer wat er in de eerste hoofdstukken voorkomt. Ik geef deze cover een 8.

Samenvatting van het verhaal

Charles; In “Stille grond” van de Vlaamse thrillerschrijfster Hilde Vandermeeren is Rosie Thompson, het tweelingzusje van Ruby, in 1983 op zesjarige leeftijd spoorloos verdwenen. Dertig jaar later, als haar vader Edward en jongere zus Eve al lang alle hoop hebben opgegeven, treft de bejaarde dominee Donald Cunningham kort voor de definitieve sluiting van zijn op de Schotse rotskust gelegen kapel in Glendale in het biechtboek dit bericht aan:


“Het spijt me wat er gebeurd is met Rosie Thompson. Moge God me vergeven.”


Hanneke; In 1983 is er in Glasgow “iets” gebeurd. Iets waar je als lezer niet meteen achter komt, maar zo intrigerend wordt beschreven, dat je wel gelijk meetrekt in het verhaal. Na dit prikkelende “iets’ maken we een sprong in de tijd en belanden in het heden, in 2013. Dan staat er in het biechtboek van de kapel in Glasgow een bekentenis over het gebeurde: de verdwijning van Rose, tweelingzusje van Ruby.

Silke; Het verhaal begint wanneer dominee Donald Cunningham in het biechtboek van zijn kapel de woorden ‘’Het spijt me wat er gebeurd is met Rosie Thompson, moge God mij vergeven’’ terug vindt. Rosie Thompson blijkt een meisje te zijn die 30 jaar geleden, op zesjarige leeftijd, verdween uit haar ouderlijk huis in Glasgow.

Patrice; Het is vijf november, precies dertig jaar geleden voltrok er zich een drama in het gezin van de zusjes Ruby, Rosie en Eve. Rosie wordt op een stormachtige nacht in 1983 uit het ouderlijk huis ontvoerd en verdwijnt. Dertig jaar later is het nog steeds niet bekend of ze is overleden of nog leeft.

Nancy; Dominee Donald Cunningham woont in Glendale, een dorp op de Isle of Skye. Op een avond ziet hij dat er nog licht brandt in de kapel die boven een rots gebouwd is. Daar ziet hij dat het biechtboek is opengeslagen en er staat een niet mis te verstane boodschap in: “Het spijt me wat er gebeurd is met Rosie Thompson. Moge God me vergeven”. Jarenlang hebben mensen er anonieme zonden in geschreven maar dit tart toch alle verbeelding en de dominee wil weten wie Rosie is. Hij neemt dan ook contact op met een oude bekende die bij de politie werkt.

Charles; De informatie bereikt inspecteur Bruce Fleming van het cold-caseteam, dezelfde man die dertig jaar geleden het onderzoek naar de verdwijning van Rosie heeft geleid. Deze neemt contact op met vader Edward Thompson en meldt het voorval, doch geeft daarbij aan dat verder onderzoek naar zijn oordeel vruchteloos is.

Hanneke; Eve grijpt deze plotselinge mededeling in het kerkboek dan ook aan om de cold case te heropenen en haar zusje te gaan zoeken.

Silke; Sinds haar verdwijning kwijnt haar tweelingzus volledig weg en is het gezin waar ze opgroeide gebroken. De dominee doet een melding van het bericht aan de politie, maar hun onderzoek levert niets op en Rosie’s zus Eve komt zelf in actie en gaat op onderzoek.

Patrice; Dominee Donald Cunningham is 81 jaar en woont in Glendale, Isle of Skye. Hij is sinds tien jaar weduwnaar en woont alleen. Hij zorgt voor de kapel die op de hoge kliffen staat maar door het teruglopend aantal gelovigen en andere plannen van de gemeente gaat de kapel gesloten worden. De kapel staat bekend om het zogenaamde biechtboek en heeft altijd veel bezoekers getrokken. Maar over twee dagen is het dan toch zover en de oude man berust in het lot. Wanneer het op de voorlaatste avond nogal stormachtig tekeer gaat aan de kust ziet hij iets bij de kapel. Een laatste bezoeker of rondhangende jongeren? Hij gaat even een kijkje nemen en trotseert de harde wind.

Nancy; Eve Thompson is docente aan de universiteit van Glasgow en vandaag is het precies dertig jaar geleden dat haar zus Rosie verdween. Ze werd er altijd aan herinnerd dat deze dag een treurige verjaardag was die ze het liefst wilde vergeten.

Charles; Eve Thompson doceert inmiddels wiskunde aan de universiteit van Glasgow. Als zij het verhaal van haar vader over Rosie hoort, besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan. Ze kan maar niet verkroppen dat haar zus Ruby sinds de verdwijning van haar tweelingzus geen woord meer heeft gesproken en in de psychiatrische inrichting Eleonor House verblijft. De bezoeken aan haar zus zijn nog steeds hartverscheurend en emotioneel belastend.

Hanneke; Het jongere zusje van hen, Eve, was drie toen Rose verdween. Zij heeft nooit geweten hoe het gezin functioneerde toen ze nog een compleet gezin vormden met de tweeling Rose en Ruby. Thuis werd er al spoedig niet meer over het pijnlijke onderwerp van de verdwijning gesproken. Ruby is door de jaren heen steeds stiller geworden en in zichzelf gekeerd. Zij zit in een gesloten inrichting en communiceert niet meer.

Patrice; Eve is de jongste van de drie dochters uit het gezin en heeft haar leven zo goed en kwaad als het mogelijk was op de rails gekregen. Ze kan het maar niet loslaten dat er geen antwoorden zijn gevonden op de verdwijning van haar zus. Eve is wiskundige en staat in die wereld hoog aangeschreven. Maar ze is niet in balans, heeft geen vrede met het verleden. Wanneer er een melding wordt gedaan van een merkwaardige boodschap besluit Eve dan ook om zelf op onderzoek uit te gaan. 

“Als niemand Rosie zoekt, kan niemand haar vinden”.

Nancy; Eve zelf was pas 3 jaar toen haar zusje verdween en het tweelingzusje van Rosie, Ruby is er nooit meer van hersteld en verblijft nu in een psychiatrische kliniek. Eve gaat haar zo veel mogelijk bezoeken maar Ruby heeft sinds de ontvoering geen woord meer gesproken. Het is voor Eve dan ook hartverscheurend om haar zus zo te zien en ze belooft haar dat ze er alles aan zal doen om te achterhalen wat er met Rosie is gebeurd.

Patrice; Diverse aanwijzingen en een merkwaardig gezin komen op het pad van Eve. Ze komt in aanraking met een hele andere samenleving, met eigen overtuigingen en beweegredenen, en daarmee ook in de problemen. Eve kan dit niet alleen maar stuit op weerstand die dusdanig sterk is dat het nog maar de vraag is of ze ooit de antwoorden zal vinden waar ze zo naar op zoek is.

Nancy; De relatie met haar vader is niet optimaal te noemen daar hij eigenlijk niets over Rosie wil vertellen totdat hij toch gedwongen wordt als Rechercheur Fleming terug aan zijn deur staat met meer nieuws. Eve is vastberaden en wil op eigen houtje nu te weten komen wat er echt is gebeurd en ze wil kost wat kost Rosie vinden, dood of levend. Ze besluit om te beginnen met een bezoekje te brengen aan de dominee. Van daaruit hoopt ze stapje per stapje dichter bij de waarheid te komen met wat hulp uit onverwachte hoek.

Charles; Een bonte stoet van personen trekt voorbij: het eigenaardige stel Fergus en Carol Jones met hun dochter Zoë, een dakloze man met de bijnaam “de botanist” vanwege zijn kennis van kruiden, de potloodventer Kieran Reid, de roddeltante mevrouw Drummond met haar kleindochter Leslee die een belangrijke rol speelt in de aanzet van het onderzoek, de (voormalige) sekteleiders Kyle en Ian Crawford van de Orde van het Licht met de mysterieuze Meaghan en de jonge Lea, en de schooljuf van destijds van de tweeling Helga en haar zoon Grant.

Nancy; Fergus leeft met zijn vrouw Carol en Zoë terug getrokken. Carol is en moet zeer onderdanig zijn voor haar man en leeft eigenlijk in een nachtmerrie, eentje waar ze zich uit wil onttrekken. Carol en haar dochtertje zijn afgesloten van de maatschappij en ze moet haar dochter constant beschermen. Haar constante vrees is zeer beklemmend om te lezen.

Conclusie

Charles; Verschillende verhaallijnen die in eerste instantie een eigen leven lijken te leiden, groeien op elegante wijze allengs naar elkaar. De lezer staat lange tijd op het verkeerde been, zo blijkt tegen het zonder meer verrassende einde van het verhaal.

Hanneke; Een gruwelijk verhaal, dat soms voorspelbaar lijkt. Toch word je regelmatig op het verkeerde been gezet. Niet alles blijkt te zijn wat het lijkt.

Silke; Ik zou de ‘’korte inhoud’’ wat langer kunnen maken, maar ik vrees dat ik dan wat spoilers vrij geef, of al enkele tips van de sluier …. Ook bij het bespreken van de personen zal ik niet iedereen kunnen bespreken omdat ik dan ook al heel wat zou vrijgeven voor de aandachtige lezers en doe dat liever niet.

Patrice; Een drama trekt een gezin volledig uit balans. Verdriet en wanhoop verwerkt iedereen op zijn/haar eigen manier, zo ook in dit gezin. Het ontbreken van antwoorden is misschien nog wel moeilijker te verteren dan het krijgen van een melding van overlijden, de onzekerheid is slopend. Die emotie weet de auteur heel goed over te brengen.

Nancy; het boek heeft meerdere verhaallijnen die op het einde allemaal vloeiend in elkaar lopen. Het boek is wel een thriller maar sommige hoofdstukken zijn bij wijlen triest, wat sommige personages moeten doorstaan en hoe ze onderdrukt worden. Ook bij Eve en haar vader niet wetende of Rosie al dan niet nog in leven is, je leeft gewoon mee met hen.

Charles; Hilde Vandermeeren heeft een vaardige pen en schrijft helder en gemakkelijk leesbaar proza. Het verhaal van “Stille grond” is vernuftig gestructureerd en is vanaf den beginne intrigerend. De karakters worden mooi beschreven en uitgediept en de situatieschetsen zijn treffend en beeldend. De plot is origineel ontwikkeld en herbergt voortdurend een onderhuidse spanning die mooi gedoseerd af en toe tot acute spanning uitgroeit.

Hanneke; Veel personen in het boek maken inderdaad een dusdanige ontwikkeling door, die aardig wat gemeen heeft met een thriller. Niet iedereen valt deze eer te beurt, de schurken blijven wie ze zijn en moeten het dan ook bezuren.

Silke; Het verhaal speelt zich af in Schotland: de familie van Rosie woonde oorspronkelijk in Glasgow, Ruby (Rosie’s tweelingzus) zit in een tehuis wat landelijker gelegen is, Eve woont ook in Glasgow, Rosie’s vader woont in Drymen, de kapel ligt in Glendale… . Door de beschrijvingen van de locaties kan je je Schotland goed voor je zien. Ook worden de contrasten van het land heel duidelijk naar boven gebracht, de auteur haalt duidelijk verschillende malen het verschil tussen arm en rijk aan. Zo omschrijft ze in het boek een typische arbeiders wijk naast een rijkere buurt (de buurt waar Eve woont, die professor aan de universiteit is). De leefomstandigheden van een landloper, naast Eve haar manier van leven. Er is een duidelijke kloof te merken tussen arm en rijk, zo mogen Eve en haar vriendin als kind niet in de arbeiderswijk rond fietsen.

Patrice; Wat ook bijzonder sterk overkomt, is de verhaallijn met Carol, Fergus, Kyle en Zoë. Tenenkrommend soms! Wat een bijzonder gezin en wat een akelige omstandigheden waarin zij leven! De verderfelijke invloed van de wereld ligt hen aan het hart maar de manier waarop ze daarmee omgaan slaat werkelijk alles! Angst, overheersing en manipulatie vieren hoogtij bij deze mensen en dat komt wel even bij je binnen.

Nancy; De titel doet me denken aan de Schotse Hooglanden, het stille leven dat er wordt geleidt en omdat het er zo stil is zijn er dingen die het daglicht niet mogen zien. Het woordje ‘grond’ doet vermoeden dat er dingen begraven liggen.

Silke; De achtergrond van de auteur, die psychologie gestudeerd heeft, is duidelijk merkbaar aan de schrijfwijze. Personages worden dieper uitgewerkt en we kunnen volgen hoe de hoofdrolspelers denken. Dit ook mede door de opdeling van het boek: kleinere hoofdstukken en elk van die hoofdstukken wordt verteld vanuit het standpunt van een van de hoofdpersonages. Het is interessant om te weten wat de dominee Donald Cunningham denkt, hoe Eve in elkaar steekt, en hoe Ruby denkt en voelt. Zij is haar zus kwijt en zonder haar is ze letterlijk helemaal verloren. Zonder haar zus is zij niet compleet. Niemand kan beter dan Hilde Vandermeeren het gevoel omschrijven om een tweeling te zijn, ze is zelf de helft van een eeneiige tweeling. Je merkt bij het lezen dat de auteur precies weet waarover zij het heeft. Het is niet zomaar bij de haren gegrepen.

Patrice; De personages worden mooi en sterk neergezet. Vooral de verhaallijn die parallel loopt aan dat van Eve en haar zoektocht is bijzonder krachtig. Het thema wat de auteur daar aansnijdt is behoorlijk pittig en indrukwekkend. Door de korte hoofdstukken leest het boek snel en blijft de spanning continu aanwezig. Je hoopt zo dat Eve de antwoorden vindt die ze zoekt, dat er rust komt in het getraumatiseerde gezin. De band van tweelingen ervaart de auteur uit eerste hand op een authentieke en originele manier weten te verweven in een mooi en spannend verhaal. Het is ondenkbaar voor niet-tweelingen dat die band zó sterk is. Woorden hoeven niet uitgesproken te worden, prachtig!

Beoordeling

Charles; Het taalgebruik is voorbeeldig. Bij tijd en wijle hanteert Vandermeeren een mooie metafoor of fraai verwoorde wijsgerige opmerking. Wat te denken van de volgende zinsnede:

“Hoe stiller de omgeving, des te luider haar gedachten.”

Hanneke; Het verhaal leest heel gemakkelijk. Het is opgebouwd uit vele korte hoofdstukjes, de steeds eindigen met een cliffhanger, waardoor je jezelf bijna genoodzaakt voelt om snel verder te lezen. Ieder hoofdstukje wordt weer vanuit een ander persoon geschreven. Dit werkt als een pageturner. Nergens is het verwarrend hoe de verhaallijn loopt, of wie, wat waar is. De veelheid aan personen en daardoor verscheidenheid aan invalshoeken van het verhaal, zijn juist intrigerend en maken het verhaal kleurrijker.

Silke; Wat mij enorm aansprak bij het lezen van het boek, is hoe het kan, dat een boek wat voorspelbaar is, toch zo enorm de spanning erin kan houden, zodat je het niet opzij kan leggen. Het inderdaad zo dat je al redelijk vroeg in het verhaal kan raden hoe het zal eindigen, en ik heb dan meestal de neiging ze opzij te leggen. Maar bij dit boek stimuleerde het voorspelbare eigenlijk om verder te lezen, en de spanning steeg na het lezen van elk hoofdstuk.

Patrice; Hilde Vandermeeren is begenadigd met een geweldige schrijfstijl. Haar vorige twee thrillers waren ook heerlijk leesvoer maar met dit boek overtreft ze zichzelf. Of dat komt doordat het een verhaal betreft met een tweeling, ze is zelf ook de helft van een tweeling, of omdat ze gewoon in een ultieme flow zat tijdens het schrijfproces. Kort, sterk en spannend geschreven. Interessante personages en een zeer gedurfde tweede verhaallijn. Dit maakt dat je zo nieuwsgierig blijft dat je blijft lezen.

Nancy; Dit boek lees je in een ruk uit, de spanning wordt geleidelijk aan opgebouwd en je wil gewoon weten hoe het verhaal verder gaat en of er een happy ending aan zit te komen. Alle personages die aan bod komen zijn zeer goed uitgewerkt en je leert hen ook werkelijk kennen.

Charles; De schrijfster gebruikt weinig typisch Vlaamse uitdrukkingen. Opmerkelijk is het gebruik van een frase waarin wordt gezegd dat “ iemand er geen voldoening mee neemt”, waar de lezer het woord “genoegen” zou verwachten. Is dat wel echt Vlaams? Het lijkt op een uitglijdertje van de pen maar als Nederlander moet je niet te snel daarover oordelen.
Taal- of zetfouten kent het boek niet dan wel zijn in ieder geval door de lezenswaardigheid van het verhaal niet opgevallen. Zulks is heden ten dage een prestatie van formaat.
De diepere betekenis van de titel van het boek is niet aanstonds duidelijk. Het ontdekken ervan vergt de nodige verbeelding van de lezer.

Silke; Op een bizarre manier vond ik een van de neven personages het interessantst en ik vraag me af hoe het had kunnen verder gaan met hem. Namelijk de man van Carol (het is moeilijk te vertellen wie/wat Carol is, anders weten jullie al een beetje in welke richting het boek uitgaat), over zijn achtergrond komen we het minst te weten in het boek en het fascineert mij hoe je tijdens het lezen merkt hoe hij begint wroeging te krijgen, dat hij zich vragen begint te stellen; je merkt dat dit personage evolueert op een subtiele manier. Ik had graag geweten hoe hij verder zou geëvolueerd zijn, wat zijn handelingen en acties zouden geweest zijn.

Patrice; ‘Stille grond’ is een mooi verhaal geworden. De spanning wordt mooi opgebouwd, de uitgezette verhaallijnen zijn goed uiteengezet. De flashbacks geven een kijkje in wat er vooraf is gegaan maar laten tot ver in het verhaal de vragen onbeantwoord. Wanneer je denkt het antwoord te hebben gevonden op Eve’s vragen, dan zit je fout. Pas op het allerlaatst vallen de puzzelstukjes op hun plaats.

Nancy; Alhoewel het een beetje voorspelbaar was heeft het plot me toch nog verrast, ik had dit echt niet zien aankomen. Je leest het boek zoals je naar een film zou kijken, eentje die je gewoon moet uitzien en waarvan je zo snel mogelijk het einde wil weten.

Charles; “Stille grond” verdient vier fonkelende sterren!

Hanneke; Dat lezen is dan ook zeer de moeite waard: deze recensieschrijfster en nog onervaren thrillerlezer geeft het boek 5 sterren. Een aanrader!

Silke; Het boek is zeker een aanrader voor lezers die houden van thrillers en ik zou eigenlijk ook wel zeggen voor lezers die een beetje houden van de psyche van de mens. Na het lezen van mijn eerste boek geschreven door Hilde Vandermeeren, zal ik zeker niet aarzelen om nog meer van haar werk te lezen. Voor mij was dit een héél sterke thriller. Ik had misschien liever een minder voorspelbaar einde gezien, maar het stoort zeker niet bij het lezen van het verhaal. Ik heb het boek ervaren als een pageturner, eenmaal begonnen kon ik het niet meer opzij zetten. Daarom geef ik het boek toch een dikke 4 sterren.

Patrice; Een verrassende thriller, een intrigerende setting en dito personages. Vooral Kyle en Fergus halen het bloed onder je nagels vandaan maar het waarom laten we nog maar even in het midden. Een welgemeende tip om dat vooral zelf te gaan ontdekken. 4 welverdiende sterren!

Nancy; Een pareltje van Vlaamse bodem! dit boek krijgt van mij 4 sterren



Slotsom De cover haalt een score van 8,2 (1-10) ‘Stille Grond’ krijgt van de lezers 4,2 ster (1 = slecht, 2 = matig, 3 = voldoende, 4 = goed, 5 = uitstekend)

Ik mag toch wel stellen dat we het unaniem eens zijn wat betreft het verhaal, de schrijfstijl en het aantal sterren!

Lees hier het interview met Hilde!

donderdag 25 juni 2015

"Aangetast" - Loes den Hollander


Genre; thriller
Uitgever; Karakter
ISBN; 9789045206608
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 352
Uitgave; april 2015

Met “Aangetast” verscheen in mei 2015 het eerste deel van Dossier Metselaer van Loes den Hollander. Haar vele thrillers zijn van constante hoge kwaliteit en de lezer staat voor de vraag of dat ook met dit boek zo is.

Het verhaal begint direct met een indringende passage die het thema van het boek blijkt te vormen:

“Als iemand je kind vermoordt is niets meer belangrijk, behalve hoe en wanneer je het de dader betaald gaat zetten. Wat er verder in de wereld nog misgaat, welke gruweldaden er nog gepleegd worden, welke crisis zich nog aandient, welke rampen zich nog voordoen, het interesseert je nauwelijks zolang je niet hebt afgerekend.
Al duurt het jaren, het blijft een hoofddoel, een reden om nog te willen bestaan. De schoft die het liefste wat je had van je afpakte, is voor jou. Hij gaat eraan. “

Matthias van Eerd ontvangt op 4 november een anonieme wenskaart met een heftige boodschap die hem in confronterende en dreigende bewoordingen herinnert aan een vreselijke gebeurtenis van precies tien jaar daarvoor. Terwijl hij na staat te trillen van die boodschap vertelt zijn echtgenote Frederique vol enthousiasme dat ze zwanger is van hun eersteling.
Het gezin Metselaer staat centraal in het boek, dat mag niet verbazen gelet op de ondertitel. Vader Gideon is leraar aan een middelbare school. Zijn huwelijk met Rifka staat continu onder druk sinds de dag dat hun dochter Lieve werd doodgereden. Deze traumatische gebeurtenis hebben zij begrijpelijkerwijs nimmer kunnen verwerken.
Ook de relatie met dochter Tamara die lerares is op dezelfde school als Gideon, is verre van optimaal. De rector van de school met de opvallende naam Clemens Harm Jan van Bohemen speelt daarin ongewild ook een rol van betekenis.

Er ontspint zich in korte hoofdstukken die nagenoeg alternerend zijn geschreven vanuit een van de betrokkenen, een boeiend en spannend verhaal waarin niet alleen dreigementen, aanslagen, traumatische gebeurtenissen en complexe zwangerschappen een rol spelen, maar ook diverse soms zeer beladen maatschappelijk relevante thema’s zijn verweven. Het leven van “gewone” mensen kan drastisch worden beïnvloed door factoren waar ze geen grip op hebben maar waar ze wel al dan niet gewild mee worden geconfronteerd.
Wie schuilt achter de dreigementen en wat zijn de beweegredenen van de opmerkelijke gedragingen van de betrokkenen?

Loes den Hollander zet met krachtige kernachtige zinnen op haar zo eigen en bijna onnavolgbare wijze de karakters in hoog tempo met veel diepgang neer. Haar taalgebruik is als altijd onberispelijk en toegankelijk. Daardoor wil de lezer die meteen het verhaal wordt ingetrokken, het boek niet meer dichtslaan voordat de laatste zin is gelezen.
Lijkt het in aanvang al duidelijk hoe de plot is, de schrijfster tovert vervolgens steeds weer nieuwe onverwachte wendingen tevoorschijn. Enkele daarvan zijn enigszins onwaarschijnlijk doch mensen zijn tot ongekend veel in staat als ze uit balans zijn of gewoon psychopathische kenmerken hebben.
De betekenis van de cover is aan het eind van het verhaal duidelijk zij het dat er een anachronisme in lijkt te zitten. En de merkwaardige vergissing in de tekst op de achterflap wordt met de mantel der liefde bedekt.


“Aangetast” is evenals vorige boeken van Loes den Hollander een aanrader en krijgt vier heldere sterren.

Charles (recensent DPB)

dinsdag 23 juni 2015

'Wie niet horen wil....' - Karen Sander



Genre; Thriller
Uitgever; WPG Uitgevers België
ISBN; 9789022331651
Uitvoering; paperback
Aantal pagina’s; 382
Uitgave; 27 mei 2015

Over de auteur

Karen Sander is met Wie niet horen wil... aan haar tweede thriller toe. De reeks rond Georg Stadler en Liz Montario is in Duitsland een doorslaand succes. Van Sanders debuut werden in Duitsland in vijf weken tijd 100.000 exemplaren verkocht. Vertalingen van haar boeken verschijnen in Frankrijk, Turkije, Groot-Brittannië, Nederland en België.

Cover

Een prachtige cover met een foto van een oor erop dat gehecht is met draad en nietjes, achter het oor zie je geronnen bloed, de huid heeft iets perkamentachtig. Naam van de auteur staat bovenop in knalrode letters en titel staat onderaan in een lichtbruine kleur. Deze cover is heel opzichtig en neem je zo ter hand. Ik geef deze cover een 9

Samenvatting van het verhaal

Na de Ripper zaak van vorige herfst heeft Georg Stadler’s chef Sobotta een reorganisatie gedaan en zit Hoofdinspecteur Stadler nu in een apart kantoor. Op een vrijdagochtend krijgt hij een bubbeltjesenvelop die aan hem geadresseerd is met daarin een gruwelijk iets. Hij begint allerlei instanties te bellen om meer te weten te komen.
Liz Montario woont momenteel in Engeland. Ze werkt nu in Liverpool en de verhuizing naar daar heeft haar goed gedaan, niemand is hier geïnteresseerd in haar verleden. Als onderzoek psycholoog moet ze getuigen in een rechtszaak in verband met een moordzaak op een zevenjarig meisje.
Birgit en haar nieuwe collega Miguel Rodríguez worden naar een plaats delict geroepen waar ze het verminkte lichaam vinden van een jonge man. Niet alleen is hij mishandeld maar de oren en de linker wijsvinger ontbreken.

Birgit leidt nu de vergadering van het moordteam, blijkt te gaan om een jongen die al enkele dagen vermist was. Als ze een match vinden in hun databank met deze moordzaak blijkt al vlug dat ze hier niet met iemand te maken hebben die een eerste moord heeft gepleegd.
Bij de jonge man vinden ze een stuk krantenpapier in de mond met de spreuk “Wie niet horen wil…”
Aangezien ze nu te maken hebben met een seriemoordenaar vragen ze een Britse expert en tot Stadler’s verrassing komt Liz Montario hen helpen om deze zaak zo spoedig mogelijk op te lossen. En haast is erbij want een nieuw slachtoffer wordt gevonden met wederom een spreekwoord. Kortom, hij pleegt zijn daden volgens een lijfspreuk! Als Stadler voor een tweede keer envelop krijgt begint het stilletjes tot hem door te dringen dat er misschien een verband is tussen hem en de moordenaar.

Conclusie

Dit boek telt 382 pagina’s en de hoofdstukken worden aangeduid door de datum en het tijdstip. Elk hoofdstuk wisselt af van personage en plaats. Doordat dit zo geschreven is kun je goed volgen door middel van de tijdlijn en weet je precies wie waar zich bevindt. Het boek begint op 7 augustus en is geschreven in een tijdspanne van een kleine maand waarin de zaken worden opgelost.
Er komt niet alleen deze moordzaak voor in het boek maar ook nog een verdwijning die te maken heeft met een psychische stoornis en dat nog veel voorkomt in het nieuws en gruwelijk is. Een ander thema wordt ook aangehaald en ligt ook gevoelig.
De relaties tussen de personages worden terug uitgediept. Zo hebben we de relatie tussen Liz en Georg, deze twee moeten terug met elkaar samenwerken of ze het nu willen of niet. En dan Birgit die zeven jaar met Stadler gewerkt heeft en het nu moet rooien met haar collega Miguel voor wie ze ook verschillende gevoelens heeft. We leren ook Stadler’s verleden kennen aan de hand van flashbacks en waar hij tot op de dag van vandaag nog mee worstelt maar waar hij ook veel heeft uit geleerd. Liz blijft ook niet gespaard met wat er zich aan de andere kant van de Noordzee afspeelt.

Beoordeling

Dit is een boek dat je vanaf het begin in je greep heeft. Heel korte maar krachtige hoofdstukken die soms eindigen waarin de spanning heel hoog is. Zeer goed en vlot beschreven en de auteur gaat ook geen gruwelijk detail uit de weg. Je wordt meegenomen in een rollercoaster van emoties met elk personage en elke verhaallijn en het boek heeft een prachtig plot met wendingen die je niet ziet aankomen.

Karen Sander’s eerste thriller “De Vrouwenhater” vond ik ook al zeer goed maar met deze breit ze er toch weer een mooi vervolg aan. Een boek met veel opschuddingen en vooral een hoog gehalte aan spanning. Ik heb wederom genoten van een boek van deze schrijfster en van mij mag vlug deel 3 verschijnen. Ik geef dit boek 4 sterren

Nancy (team DPB)


zondag 21 juni 2015

Win de nieuwe Picoult en recenseer mee!




De nieuwe Jodi Picoult is uit!! En wij mogen een exemplaar verloten voor een duorecensie met teamlid Nancy. (Verzendkosten zijn 3,95) Wil jij meedoen? Geef je dan hier op voor 25 juni a.s.! Je hebt drie weken na ontvangst van het boek om je recensie in te leveren.


'Zoals de wind waait' in het kort


Al meer dan tien jaar is Jenna Metcalf op zoek naar haar moeder Alice, die in Botswana onder mysterieuze omstandigheden is verdwenen. Jenna kan niet geloven dat haar moeder haar in de steek heeft gelaten. Ze bestudeert dagelijks Alices aantekeningen in de hoop een aanwijzing te vinden. Ten slotte besluit Jenna de hulp in te roepen van Serenity, een in opspraak geraakte helderziende, en de cynische privédetective Virgil. Drie eenzame zielen die lastige vragen stellen en totaal niet voorbereid zijn op de verpletterende uitkomst van hun speurtocht.

'Red jezelf' - Kelly Braffet

 
Genre; Thriller
Uitgever; The House of Books
ISBN; 9789044346251
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 384  
Uitgave; april 2015

Cover 

Een witte cover met daarop knalrode letters RED JEZELF, als in bloed geschreven. Daardoor zit een streep getrokken door een scheermes-blade en er druipt een bloeddruppel uit. Ik vind het er best heftig uitzien, als dit een voorproefje is van het boek belooft het veel goeds. Ik geef de cover een 8.

Samenvatting

Patrick Cusimano woont met zijn broer Mike in hun ouderlijk huis samen met Caro, de vriendin van Mike. Patrick werkt in Zoney’s GoMart, een 24/7 winkel. Hij werkt het liefst ’s nachts. Zijn vader John heeft een klein jongetje Ryan Czerpak doodgereden terwijl hij stomdronken was en sindsdien is Patrick het liefst alleen. Mike werkt en drinkt daartussendoor veel bier. Mike wil door met zijn leven en zou dit graag delen met Caro. In zijn dronken buien komt echter zijn ware aard naar boven en geeft hij Patrick de schuld van alles wat niet lukt.

Layla is 17 jaar en zij komt uit een heel christelijk gezin. Toen zij door haar vader gedwongen werd haar geliefde lerares te verraden omdat de lerares seksuele voorlichting gaf, werd Layla vervolgens door haar klasgenoten enorm gepest. Hierdoor begon Layla zich af te zetten tegen haar vader en doet zij alles wat God verboden heeft. Layla kent het verhaal van de Cusimano’s en besluit Patrick op te zoeken. Layla probeert haar zusje Verna te beschermen tegen pesterijen op school en introduceert haar in haar gothic-wereldje tot groot verdriet van hun ouders. Naarmate de levens zich met elkaar verbinden nemen de problemen toe en lijkt een ramp niet te voorkomen.

Conclusie

Het boek leest makkelijk weg. De hoofdstukken beginnen om en om met beide families maar lopen al snel door elkaar heen waardoor het verhaal ook meer vorm begint te krijgen. Er zit een redelijk langzame spanningsopbouw in zodat het lang onduidelijk blijft welke kant het verhaal opgaat. Wanneer dat duidelijk wordt neemt het verhaal ook flink toe in vaart. Wat ik wel jammer vind is dat dit pas op het laatst gebeurd waardoor er ineens nog heel veel verhaal komt in de laatste 50 bladzijdes, dit had wat mij betreft wel eerder gemogen. De hoofdpersonen worden mooi beschreven waardoor ik me goed in kon leven in een ieder. Dat maakt het verhaal wel spannend en hoop je dat er niet gaat gebeuren wat je denkt dat er gaat gebeuren. Wel was het op het eind wat verwarrend dat de gebeurtenissen uit verschillende ooghoeken werd beschreven wat niet helemaal chronologisch in tijd uitkwam. Dit haalde wel een beetje de vaart eruit. 

Beoordeling

Boven alles vind ik het verhaal heel actueel en origineel. Het gaat om problematiek die ook op scholen in Nederland voorkomt en je hoopt dat jouw kinderen hier nooit mee te maken zullen krijgen. En daardoor goed dat hier een mooie thriller over is geschreven. Daardoor geef ik dit boek 3,5 ster.

Brigitta (team DPB)

'Een echte vrouw' - Michael Berg


Genre; Thriller
Uitgever; The House of Books
ISBN; 9789044325843
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 352
Uitgave; april 2010

De al eerder gelezen thrillers van Michael Berg “Nacht in Parijs”, “Twee zomers” en “Blind vertrouwen” smaakten dermate naar meer dat alras “Een echte vrouw” aan de orde moest komen, een ongevaarlijke vorm van dwangneurose.
Chantal Zwart, presentatrice bij radiostation RLP in de Franse Limousin, is alweer de intrigerende hoofdpersoon. Haar eindredacteur Christophe Bourdes wordt bij het uitlaten van zijn hond in de avonduren in mistige omstandigheden aangereden met dodelijke afloop. Dat leidt uiteraard tot grote commotie bij het radiostation. De weinig sympathieke Cedric Beck wordt de nieuwe eindredacteur en de voorzitter van de aandeelhouders van RLP Robert Castelloux manifesteert zich nadrukkelijk.
Dan komen er grote financiële problemen bij RLP aan het licht. Die leiden tot ontslag van diverse medewerkers van het radiostation. Chantal neemt haar eigen(zinnige) maatregelen.


Als onderzoekster in hart en nieren tracht Chantal de toedracht van de aanrijding van Christophe te achterhalen en spreekt daarbij een getuige van het voorval. Deze Didier Aubert spreekt vermoedens uit over opzet bij de aanrijding doch wordt vanwege zijn drankgebruik verder door niemand serieus genomen, ook niet door de plaatselijke politie. Chantal volgt haar onbestemde gevoel te dezen en gaat verder op onderzoek uit. Daarbij stuit zij op opmerkelijke zaken en dwarsverbanden. Die leiden haar naar de rijkeluiskostschool Sainte Marie waarop Christophe heeft gezeten. Daar is destijds een klasgenoot van Christophe spoorloos verdwenen.
Er zijn onder verdachte omstandigheden enkele sterfgevallen in de kring van diens schoolgenoten. Chantal en haar vriend Jean vinden bij hun zoektocht steeds meer aanwijzingen dat er iets grondig mis is rond de school Sainte Marie. Meer wordt er hier niet onthuld; de spoilers liggen in overvloed op de loer.

De ontknoping van het verhaal is even verrassend als spectaculair.

Met “Een echte vrouw” heeft Michael Berg wederom een lezenswaardige thriller geschreven. Zijn evenwichtige en beeldende taalgebruik is onberispelijk en toegankelijk. Vloeiende zinnen zonder complexe woorden maken het lezen gemakkelijk en prettig.
Berg beschrijft de personages en situaties zodanig goed dat de lezer zich welhaast in een film over het verhaal waant. De plot is fraai geconstrueerd. Korte cursieve hoofdstukken geven een boeiend beeld van de handel en wandel van de mogelijke dader van de vermoedelijke moorden waarbij de spanningsboog allengs steeds verder wordt aangespannen. Mede maar niet alleen daardoor is de heftige ontknoping zeer origineel en verrassend.
Het wordt eentonig in de recensies van de boeken van Michael Berg: wederom een prachtig boek met mooi gedoseerde spanning dat de lezer nauwelijks kan wegleggen.

“Een echte vrouw” van Michael Berg vallen vier flonkerende sterren ten deel.

Charles Kuijpers (DPB recensent)

vrijdag 19 juni 2015

'Het stille meisje' - Hjorth Rosenfeldt


Genre; Thriller
Uitgever; Cargo
ISBN; 9789023493648
Uitvoering; Ebook
Aantal pagina's; 308
Uitgave; mei 2015


Michael Hjorth en Hans Rosenfeldt maakten in 2012 een verpletterende entree in de thrillerwereld met het fraaie “Wat verborgen is” dat het eerste deel van een serie bleek te zijn. In 2013 volgden “De discipel” en “Het familiegraf”. Deze drie boeken kregen van uw recensent destijds alle vijf sterren, hetgeen zeer uitzonderlijk is.

De serie kreeg als ondertitel “De Bergmankronieken” mee omdat de misdaadpsycholoog en “profiler” Sebastian Bergman een hoofdrol speelt in de verhalen. Ook enkele andere personages keren steeds terug. Zo zijn daar de veelbelovende jonge rechercheur Vanja Lithner, die zelf niet weet dat zij de buitenechtelijke dochter van Sebastian is, de jonge rechercheur Billy Rosén, de politievrouw Ursula Andersson en de ervaren inspecteur Torkel Höglund. Niet alleen de immer mooi geconstrueerde en niet te complexe plots maar ook de ontwikkeling van de terugkerende personages maken de Bergmankronieken uiterst lezenswaardig.


In mei 2015 verscheen het langverbeide vierde deel getiteld “Het stille meisje”. In de plaats Torsby treft buurmeisje Cornelia Torsson alle vier leden van het gezin Carlsten dood aan in hun boerderij. Zij zijn op gruwelijke wijze vermoord met schoten van dichtbij uit een hagelgeweer. In eerste instantie worden de plaatselijke politiemensen Erik Flodin (de echtgenoot van burgemeester Pia) en Fabian Hellström belast met het onderzoek. Als dat vastloopt wordt de Nationale Recherche ingeschakeld en verschijnen Torkel Höglund en Sebastian Bergman op het toneel. Al snel is er een verdachte die echter niet lang na zijn verhoor op identieke wijze ook wordt vermoord.
Op de plaats delict bij huize Carlsten blijkt uit sporenonderzoek dat er een jong kind getuige moet zijn geweest van de moordpartij. Dat blijkt het nichtje Nicole te zijn. De titel van het boek refereert aan dit meisje dat spoorloos verdwenen is en nadat ze na veel spannende momenten is teruggevonden getraumatiseerd geen woord spreekt.

Flavia Albrektsson is de advocate van de eerste verdachte Jan Ceder. Zoals uit de eerdere boeken van Hjorth Rosenfeldt bekend is, is Sebastian Bergman een enigszins verknipte figuur die niet alleen een enorm trauma uit 2004 met zich torst maar ook zodanig seksverslaafd is dat hij vrijwel iedere vrouw die hij tegenkomt in zijn bed tracht te krijgen. Die gedachte bekruipt hem dan ook direct bij het verhoor van de cliënt van Flavia in dier aanwezigheid.
Ook de vrouwelijke officier van justitie Malin Ăkerblad valt bij Sebastian in de smaak. En zo zijn er meer……

Bij het onderzoek komen vele meer of minder kleurrijke karakters voorbij.
De achtergrond van de moorden is lange tijd duister doch het blijkt uiteindelijk verband te houden met grote financiële belangen in de mijnbouw. Meer kan er hier niet gezegd worden zonder in die vermaledijde spoilers verzeild te raken.
In een fraai opgebouwde verhaallijn wordt ruim voor het einde duidelijk wie de dader van de moorden is maar aan het einde is er nog een zeer verrassende ontwikkeling.
Het boek eindigt met een cliffhanger die ongetwijfeld als de aanzet voor deel vijf van de Bergmankronieken is bedoeld.

Ook de privéwederwaardigheden van de eerder genoemde personages worden weer iets verder uitgediept. Vanja is de rechtschapen en intelligente vrouw die bij tijd en wijle het gevoel heeft dat ze de waarheid niet te horen krijgt over privékwesties. Torkel en Ursula hebben een bijzondere band. Billy blijkt een duistere kant te hebben die zich nota bene manifesteert in de nacht na zijn huwelijk met My. Hoofdpersoon Sebastian Bergman gaat wel erg ver in zijn niet altijd geloofwaardige escapades met vrouwen. Hij begint op dat terrein enigszins karikaturaal te worden hetgeen ongetwijfeld de bedoeling van de schrijvers is. Niet elke lezer zal dit echter evenzeer kunnen waarderen.


Michael Hjorth en Hans Rosenfeldt hebben met “Het stille meisje” wederom een voortreffelijke thriller afgeleverd. Hun taalgebruik is onberispelijk en uitstekend (zelfs het eenmalige gebruik van de opmerkelijke vergrotende trap “zeldener” stoort dan niet) en de verhaallijnen zijn creatief bedacht zonder te vervallen in onnodige complexiteit. De personen zijn waar nodig uitgebreid geportretteerd en de situatietekeningen zijn levensecht. Daardoor brengt het boek puur genot voor de lezer, die het nauwelijks zal kunnen wegleggen. Hoewel het aanbevelenswaardig is de eerdere delen in volgorde te lezen vanwege de ontwikkeling van enkele karakters, is het boek zeker zelfstandig leesbaar.
De plot is goed zij het dat er geen echt grote en oorspronkelijke verrassingen in verweven zijn. Dat laatste en het inmiddels net iets te karikaturale beeld van de persoon Sebastian Bergman verhindert een waardering van vijf sterren, maar het boek verdient zeker vier stralende sterren.

Charles Kuijpers - DPB recensent

In gesprek met......Sebastian Fitzek



Naar aanleiding van zijn bezoek aan Nederland en onze deelname aan de blogtour voor 'Passagier 23' kregen wij van Uitgeverij The House of Books de gelegenheid om Sebastian Fitzek exclusief een aantal vragen te stellen. 

Over de auteur
Fitzek (1971) studeerde Rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Hij debuteerde in 2007 met De therapie. Van zijn psychothrillers zijn miljoenen exemplaren over de toonbank gegaan. Voor zijn boek Afgesneden (2014) bundelde Fitzek zijn krachten met die van Michael Tsokos, de bekendste patholoog-anatoom van Duitsland.  

Wie is Sebastian Fitzek? 
Een persoon die ik nog dagelijks probeer te leren kennen (je kunt nog meer informatie vinden over mij op mijn website, in biografie)

Stel; je hebt een idee dat je graag in een boek zou willen verwerken maar niet goed weet hoe? Hoe pak je dat dan aan? 
Dat is de gebruikelijke situatie. Ik weet niet hoe te beginnen. Niet alleen in het begin maar in elk hoofdstuk. Ik probeer me voor te stellen hoe een scene eruit zou zien in een film en dan beschrijf ik wat ik zie in de voorkant van mijn innerlijke ogen.

Je gaat gruwelijke gedetailleerde scenes, bv in 'Wijd open' en 'De ogenverzamelaar' niet uit de weg. Waar haal je die details vandaan? 
Het is triest om te zeggen maar van de werkelijkheid. Het echte leven is wreder dan mijn verbeelding. Soms probeer ik echte verhalen te verzachten om ze geloofwaardiger te maken.


Je nieuwste boek 'Das Joshua profil' komt in Duitsland dit najaar uit, wanneer kunnen wij dat in Nederland verwachten? 
Goede vraag maar ik weet het nog niet. Ik hoop zeer binnenkort.

Wat is het grootste voor -of nadeel van het samenwerken t.o.v. alleen een boek schrijven? 
Het grootste voordeel is dat je de schuld op iemand anders kunt steken wanneer iemand niet van het boek houdt. Schrijven met Michael Tsokos is geen nadeel behalve dat ik de geur moest verdragen van dode lichamen tijdens onze research in zijn forensische faciliteiten.

Komt er een vervolg op de samenwerking met Michael Tsokos? 
We willen zeker weer samenwerken maar we zijn nog steeds op zoek naar een goed idee.


In welk land zou je graag een voet aan de grond krijgen met je boeken? Welke vertaling vind je het meest stoer?
Ik ben gevleid over elke vertaling, maakt niet uit welk land maar ik zou heel graag mijn boeken in India zien. Vraag me niet waarom, misschien omdat het een land is dat ik ooit wil bezoeken.

Hoe heb je je bezoek aan Nederland ervaren bij Hebban/Paagman? 
Ik hou van Nederland. Ik bezoek jullie land veel als toerist en tijdens het werken voor radiostations in Duitsland omdat de meeste van de radio jingles in Nederland worden geproduceerd. Maar het was mijn eerste keer als auteur en het was een unieke ervaring om mijn Nederlandse lezers te ontmoeten. Het is voor mij nog altijd ongelofelijk dat er mensen zijn die mijn boek lezen in een taal die ik niet versta. Ik hoop dat ik de kans krijg om binnenkort terug te komen.


interview bij Paagman d.d.29 mei 2015 t.g.v. 
          'Spannende zaken'

Wat is het leukste van het circus rondom een boek lanceren? 
Het signeren van een boek van een lezer die het geweldig vindt.

Hoe ervaar je het contact met je lezers? 
Ik heb nooit een slechte ervaring gehad wat me eigenlijk een beetje verrast omdat ik als auteur van psychologische thrillers misschien vreemde personen zou kunnen aantrekken. Maar tot nu toe is iedereen vriendelijk, open minded en beleefd. Misschien zijn ze te bang als ze me voor de eerste keer ontmoeten.

Ben je actief op Social media en zo ja, is dat voor jou van toegevoegde waarde? 
Ik heb ongeveer 100.000 volgers op Facebook wat me ook weer verbaast want ik ben geen zware gebruiker van sociale media. Maar ik post graag grappige dingen die in mijn leven gebeuren. Ik denk dat de interactie met de lezers altijd leuk is, dat is voor mij veel waard.




Is er ooit wel eens een lezer geweest die zich kenbaar heeft gemaakt en zich heeft herkend in een van je (psychopatische) personages? Zo ja, wat was dat dan en hoe ga je daar dan mee om? 
Ik probeer altijd om dit te voorkomen. Maar ik ken een goede advocaat mocht dit ooit gebeuren.

Welk van je eigen boeken is je persoonlijke favoriet? 
Het is net zoals de vraag: welke van uw drie kinderen zie je het liefst? Het verschilt van dag tot dag. Toen ik in Den Haag was voor Passagier 23 was het dit boek en toen ik een bezoek bracht aan Buenos Aires voor Noah was het dat boek.

Lees je zelf ook? Wat is het laatst gelezen boek? 
Ik ben momenteel de nieuwe Stephen King aan het lezen.

Tot slot; Heb je een schrijversdroom die je graag nog vervuld ziet worden? 
Dat ik 400 bladzijden per dag kan schrijven zonder er een woord aan te hoeven veranderen.

The House of Books, bedankt voor deze mogelijkheid!!
Patrice (team DPB)


Bibliografie Fitzek;
-De therapie
-De gijzeling
-De wreker
-De zielenbreker
-Het experiment
-De ogenverzamelaar
-Wijd open
-Afgesneden
-Passagier 23


Lees hier de recensie voor de blogtour