vrijdag 31 juli 2015

Leuk initiatief voor YA lezers!





Unieboek Uitgeverij Het Spectrum organiseert wel een heel bijzonder evenement in het najaar!
Best of YA Sleepover
JIJ KOMT TOCH OOK? Oooh, wat hebben we hier zin in!
Vrijdag 16 en zaterdag 17 oktober organiseren we de Best of YA Sleepover in Fletcher Landgoedhotel Renesse. Twee dagen lang met andere boeklovers praten over boeken. En dan ook nog op een Koninklijke locatie! Hoe gaaf is dat! Whoop whoop, we kunnen niet wachten!
 
Er zijn nog slechts een aantal kamers beschikbaar. Mocht je dus meewillen, wacht dan niet te lang!

Meer informatie vind je 
hier

donderdag 30 juli 2015

'Trifla' - Sterre Carron


Genre; thriller
Uitgever; Witsand 
ISBN; 9789492011244
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 384
Uitgave; mei 2015

Op een zomeravond gaat Marie Teugels joggen met haar hond. Even later komt de hond alleen terug naar huis, maar waar is Marie?
Hoofdinspecteur Rani Diaz, net terug aan het werk na haar bevallingsverlof,
wordt met haar team belast met deze verdwijningszaak. Er is geen enkel aanknopingspunt, geen enkele tip of bruikbaar spoor. De temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken tast volledig in het duister...
Twee maanden later verdwijnt een tweede vrouw, de onderwijzeres Zieta Hofman, kort nadat zij de school heeft verlaten.
Er sluipt toch niet weer een monster rond zeker, dat jonge vrouwen kidnapt 'voor eigen plezier?'
De verdwijningen zorgen voor een collectieve psychose. Kan er dan niemand instaan voor onze veiligheid? Houdt het hiermee op of verdwijnen er nog mensen?
Zal Rani niet ten onder gaan aan de immense druk? En hoe redt ze zich wanneer ze ook nog een vriend verliest? Rani beseft dat ze dringend haar onderzoeksterrein moet verleggen, maar hoe precies?

'Trifla' is een ijzersterke psychologische thriller, van een van de beste
thrillerschrijfsters van dit moment, een fenomeen waar geen enkele liefhebber van spannende boeken meer omheen kan.

Sterre Carron is de auteur van de veelgelezen thrillers Mara, Tirtha en Matsya. Op internetfora waarderen lezers haar boeken met **** en ***** sterren.
Binnenkort hier bij DPB als duorecensie!!
Lees hier het interview met Sterre.

dinsdag 28 juli 2015

'Red jezelf' - Kelly Braffet


Genre: Thriller   
Uitgeverij: The house of books  
ISBN: 9789044346251
Uitvoering: paperback  
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: 15 April 2015






Cover
Op de cover van het boek zie je de titel in rode, gekraste letters. Ook zie je een soort scheermesje een ‘snee’ in het boek maken, tot bijna onderaan, waaruit een druppel bloed komt gelopen. Daarnaast staat de tekst: ‘een bloedstollende thriller over familiegeheimen en het maken van keuzes’. Het is best een heftige cover, die zeker mijn aandacht zou hebben getrokken in de winkel. Het is een cover die goed past bij een thriller en zeker ook bij deze thriller. Na het lezen van het boek, spreekt de cover nog meer aan omdat je dan weet wat het met het boek te maken heeft. Ik geef de cover van het boek daarom een 8.

Samenvatting van het verhaal
Red jezelf gaat zeker om familiegeheimen en het maken van keuzes, zoals de cover al aangeeft. Een deel van het boek gaat over Patrick (en zijn familie), wiens vader onder invloed van alcohol een jongetje dood rijdt. Welke keuze maakt Patrick: zijn vader aangeven of doen alsof er niets is gebeurd en verder gaan met het lezen? Deze keuze zal niet alleen invloed hebben op het leven van Patrick, maar ook op die van zijn vader en zijn broer Mike.

Daarnaast volgen we ook het verhaal van de zusjes Layla en Verna, die opgroeien in een streng, christelijk gezin. Layla heeft een omslag gemaakt van het christelijke meisje naar het gothic meisje, en dreigt haar zusje hierin mee te slepen. Aan Verna de keuze om zich mee te laten slepen of om een keuze te maken die misschien wel een invloed zal hebben op de rest van haar leven.  

Gedurende de loop van het verhaal kruisen de levens van deze mensen elkaars pad en ontwikkelt het zich naar een strijd op leven en dood.


Conclusie
De levens van de hoofdpersonen worden goed uitgewerkt in het boek. Per hoofdstuk verandert het oogpunt vanuit welke je het verhaal leest. Dit maakt het boek zeker interessant en boeiend.

In het begin gebeurt dit op chronologische volgorde, maar op een gegeven moment verandert dit in het boek. Dit vond ik persoonlijk erg wennen, aangezien dit in het begin van het boek niet zo is en je er pas achter komt halverwege het hoofdstuk.

In het laatste hoofdstuk verandert ongeveer per alinea het oogpunt vanuit welke je het verhaal leest, ook dit is dan weer even wennen. Op zich vind ik het wel leuk dat de auteur dit heeft gedaan met het boek, om het een beetje spannend te maken. Maar het probleem is een beetje dat je het niet verwacht en als je het door hebt even moet omschakelen.  

Beoordeling
De opbouw van het verhaal vind ik tamelijk langdradig. Je vraagt je de eerste 300 pagina’s af waar het verhaal naartoe gaat en in de laatste pagina’s gebeurt alles in sneltreinvaart.

Persoonlijk hou ik ervan als het boek iets eerder al wat actie vertoont en dit vasthoudt gedurende de rest van het verhaal. Dit is uiteraard een persoonlijke smaak en verschilt dus per persoon. De spanningsopbouw duurt dus vrij lang, maar daarentegen vraag je je wel heel het boek af wat er zal gaan gebeuren en wanneer. Dit is de positieve kant van deze langzame opbouw.

Van mij had het verhaal eerder spannend mogen worden en hadden de hoofdstukken beter chronologisch kunnen blijven voor de duidelijkheid. Daarentegen is het een onderwerp wat altijd speelt en waar iedereen weleens mee te maken heeft gehad, in welke hoedanigheid dan ook.

Ik denk dat dat ook veel mensen zal trekken. Het boek leest lekker weg, en nadat je er eenmaal inzit, wil je het ook graag in één keer uitlezen. 

Ik geef dit boek 3 sterren.

Dit is een recensie van Yvonne Boer. Yvonne had dit exemplaar gewonnen bij The House of Books. 

maandag 27 juli 2015

"Sprakeloos" - Herma de Beer


Genre: Biografische Roman  
Uitgeverij: De Brouwerij / Brainbooks   
ISBN:  9789078905783
Uitvoering: paperback   
Aantal pagina’s: 140
Uitgave: augustus 2014 

Door Brigitta Dielman-Bleeker - Team DPB


Cover
Op de cover staat een dobberend bootje op rustig kabbelend water. Na het lezen van dit boek geeft dit zo goed aan waar het boek over gaat. Het gevoel van je mee laten voeren, waar brengt de stroom je? En daarnaast de rust of juist de rusteloosheid… je even terug trekken met alleen jezelf. Even een zijn met jezelf. Prachtig!

Samenvatting van het verhaal
Emma is 49 jaar oud, getrouwd met Albert van Straten. Zij hebben 3 kinderen. Emma heeft kunstgeschiedenis en sociologie gestudeerd. Haar man heeft een drukke baan en Emma is erg perfectionistisch en wil thuis alles goed voor elkaar hebben. Zij heeft zichzelf als kind nooit erg thuis gevoeld, en voelde zich een buitenlander in haar ouderlijk huis. 

Wanneer haar broer Henk overlijdt krijgt Emma last van huilbuien. Na verschillende therapeuten bezocht te hebben krijgt zij uiteindelijk de diagnose syndroom van Asperger. Hiermee vallen heel veel stukjes op hun plaats en herkent zij veel dingen die in het verleden gebeurd zijn. Zijn er misschien meerdere autistische kenmerken door de familie heen zoals wellicht bij haar broer Henk en haar opa? Is dit de reden dat zij zich nooit volledig begrepen heeft gevoeld? Durft Emma hiermee de wijde wereld in en zich kwetsbaar op te stellen? Hoe kan Emma de draad weer oppakken?

Conclusie
Het boek gaat over het gevoel te mogen zijn wie je bent. Wat anderen wel niet van je denken en hoe belangrijk is dat? 

De schrijfster geeft heel mooi weer hoe het is om autistisch te zijn. Met een flinke dosis zelfspot verteld zij dit verhaal waardoor het autisme dichterbij de mens komt. Een stukje inleven in een wereld die normaal niet zichtbaar is, een handicap die anderen niet zien maar zo intens aanwezig is. 

De onzekerheden, de onmacht, het jezelf leren kennen en hiermee weer om leren gaan. Het is heel knap om de denkbeelden van autisme, in dit geval Asperger, goed weer te geven zodat men een kijkje krijgt in iemands hoofd. De manier waarop alles binnen komt is moeilijk voor te stellen maar zo knap weergegeven. 

Ik ken verschillende mensen met het syndroom van Asperger en ik herken zoveel uit dit verhaal. Iemand probeerde me uit te leggen hoe het is. Een bak met stuiterballen… en als er 1 gaat gaan ze allemaal. De prikkels die binnenkomen zijn soms zo onbegrijpelijk. 

Daarom enorm veel respect voor dit verhaal. Echt enorm goed gedaan. Daarom 4 **** voor dit mooie boek!






zaterdag 25 juli 2015

'Zwarte Dageraad' - Cilla & Rolf Börjlind



Genre: Thriller
Uitgeverij: A.W. Bruna  
ISBN: 978 94 005 0218 5
Uitvoering: paperback  
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: mei 2015





In 2013 veroorzaakte het debuut “Springvloed” van Cilla en Rolf Börjlind een schokgolf in de al bepaaldelijk niet rimpelloze vijver van Scandinavische thrillerschrijvers. Dit prachtige boek werd in 2014 gevolgd door “De derde stem” dat bijna even goed als zijn voorganger was.
De harmonische reeks gaat in 2015 verder met “Zwarte dageraad” van welk boek uiteraard veel werd verwacht door de liefhebbers. Hoe maak je die hooggespannen verwachtingen als schrijversechtpaar waar? Welnu, dat gaat aldus…….

De driejarige uit Ghana geadopteerde Emelie Andersson wordt al spelend in Arild vrijwel onder het oog van haar oma Judith op misselijkmakende wijze omgebracht. De ervaren rechercheur Sven Svensson is de leider van het onderzoek. En ook de uit de vorige boeken bekende Mette Olsäter, Olivia Rönning en Tom Stilton verschijnen als meer of minder formele onderzoekers van de gruweldaad ten tonele.
Niet veel later wordt de zevenjarige ook al allochtone Aram Mellberg op identieke wijze vermoord aangetroffen door Erik Adolfsson. Arams moeder Jian is een strijdster tegen racisme en is actief met het ontmaskeren van op internet opererende racistische haatzaaiers.
Daartoe behoren onder meer leden van de neonazistische groepering Zweeds Arisch Verzet van wie Mans Berntsson en Jonas Eriksson nadrukkelijk op schokkende wijze in beeld komen.
Er lijken dwarsverbanden te zijn met enkele niet opgeloste oude moorden zoals die op de getinte prostituee Jill Engberg. Pathologe Marianne Boglund, ex-geliefde van Tom, komt met een zeer verrassende onthulling die het onderzoek een even concrete als moeilijk hanteerbare richting geeft.
Ook de mysterieuze gebeurtenissen rond de sekssekte (!) van Stellan en Barbro Eklind hebben grote invloed op de voortgang ervan.
Als dan de van een Jamaicaanse zanger hoogzwangere Jenny Unger wordt ontvoerd en de opmerkelijke vrouw Aditi uit Thailand naar Zweden komt, stijgt de spanning in het verhaal tot het kookpunt.
De plot blijkt zeer ingenieus te zijn en de ontknoping houdt de lezer aan het boek gekluisterd tot en met de laatste bladzijde.

Cilla en Rolf Börjlind zijn zeer gerenommeerde scenarioschrijvers, zij hebben onder meer de scripts van maar liefst 26 films over de speurder Martin Beck op hun naam.
Het taalgebruik in “Zwarte dageraad” verraadt wederom hun vaardigheid met de pen en is van buitengewoon hoge kwaliteit. Vloeiende gemakkelijk leesbare zinnen met een sterke beeldende kracht geven de lezer heel snel het gevoel middenin het verhaal te zijn beland. De karakters zijn sterk vormgegeven en de scènes worden fraai en minutieus beschreven. De compositie van het verhaal is niet al te ingewikkeld maar wel zeer intrigerend. Verrassingen zijn niet van de lucht, dat geldt tot het einde van het verhaal. Vaart en spanning ontbreken geen moment en ook emoties en ontwikkelingen in het privéleven van de hoofdpersonen komen volop aan bod.

De Börjlinds hebben met het schrijven van dit boek wederom een topprestatie geleverd die met vijf sterren wordt gehonoreerd.


Deze recensie is van Charles Kuijpers – Recensent DPB


vrijdag 24 juli 2015

'Crime top 100'


Genre; Lifestyle
Uitgever; Karakter
ISBN; 9789045208039
Uitvoering; hardcover
Aantal pagina's;
Uitgave; mei 2015

De grootste criminelen van Nederland & België.
Want wie is de grootste crimineel van ons land? De man die bij zeven liquidaties betrokken was, de rijkste drugsdealer of de bloeddorstigste seriemoordenaar? Een groep misdaadjournalisten ploegde door honderden rechterlijke uitspraken en politiedossiers, en raadpleegde collega’s en wetenschappers. Daarnaast kunnen lezers meestemmen via de website, www.crimesite.nl.  

Dit boek barst uit z’n voegen van de zware jongens, zowel dode als levende criminelen. Van wijlen John Mieremet tot serial killer Koos Hertogs en politiek moordenaar Volkert van der Graaf. Willem Endstra, de bankier van de onderwereld en van ‘Scarface’ tot Willem Holleeder. 

Maar het boek biedt meer dan alleen portretten van de grootste criminelen. Zo bevat het ook de terugkerende rubrieken Gangsterliefjes, Boeven in getuigenbeschermingsprogramma’s, De moordenaar vermoord, Zo vader zo zoon en velen meer. Kortom, een onmisbaar en verrassend boek voor wie de voornaamste misdaadfeiten op een rij wil hebben. Een beetje crimineel zal zichzelf tenminste in een van de lijsten van de Crime Top 100 terug willen zien.

Een boek vol dood en verderf zo uit het dagelijkse leven gegrepen. Alle bekende moordzaken die de afgelopen 40 jaar op het journaal zijn geweest, in actualiteiten- of opsporingsprogramma's, staan in dit boek. Veel zaken in dit boek hebben ons land in tijdelijke staat van shock gebracht. Neem bijvoorbeeld Koninginnedag 2009, Karst T. bracht Nederland in diepe rouw en ontreddering.  
Een schokkende gebeurtenis die voor veel maatschappelijke onrust zorgde was de moord op Pim Fortuyn. Het werd wereldnieuws en Volkert van der G. ging de boeken in, letterlijk, als een politiek moordenaar. In Nederland een ongekend fenomeen en het zorgde voor veel -politieke- discussie. 

Ook oudere zaken komen uitgebreid aan bod, zo krijg je een kijkje op de laatste rustplaatsen van sommige criminelen. Gangsterliefjes en maffia-achtige praktijken zijn in ons land ook goed vertegenwoordigd en worden in kaart gebracht. Vergeet vooral vriendjespolitiek en de mediajacht niet, alles staat in dit boek! Neem bijvoorbeeld Peter R. de Vries met zijn verbeten jacht op Joran van der Sloot in de zaak Holloway. Of moorden die lange tijd de gemoederen bezig hielden binnen de grenzen, die families hebben verwoest, Marion en haar kleine meid Romy. De samenleving die op proef werd gesteld, zoals na de moord op Theo van Gogh. Buiten onze grenzen werd België geteisterd door De bende van Nijvel met ongekende agressie en brutaliteit. 

Een top 100 die is samengesteld door misdaadverslaggevers en de mening van het publiek hebben meegenomen. Zo zijn criminelen die actief waren in de periode 1975-2015 in beeld gebracht. Bekende maar ook veel onbekende namen passeren de revue. Veel foto's en bijgevoegde media-artikelen maken het tot een waar naslagwerk. Een schokkend, volledig overzicht maar ondanks alles ook een erg mooi en compleet boek.

Patrice (team DPB)

donderdag 23 juli 2015

Duorecensie 'Zoals de wind waait' - Jodi Picoult


Genre: Roman  
Uitgeverij: The house of books  
ISBN: 9789044345018
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 448
Uitgave: 15 mei 2015

Lezers; Ine van Erp en Nancy
Duorecensie samengesteld door Nancy (Team DPB)
Recensie exemplaren zijn beschikbaar gesteld door Uitgeverij The House of Books waarvoor hartelijk dank!

Cover
Ine; Een mooie cover die beelden van Afrika oproept. Dit komt door het Savannelandschap, dat afgebeeld is maar zeker ook door de gebruikte kleuren. Verder drukt de omslag eenzaamheid uit, de eenzaamheid van Alice? De cover past heel goed bij het verhaal en ik geef hiervoor 4 sterren!

Nancy; Een prachtige foto van de Afrikaanse savanne met een acacia op de achtergrond. Op de voorgrond loopt een vrouw in een rode bolletjesjurk. Het kleurenpalet is typisch voor deze omgeving. Naam van de auteur staat in oranje en titel is in het wit. Ik geef deze cover een 8

Samenvatting van het verhaal
Ine; Jenna Metcalf is 13 jaar en woont sinds 10 jaar haar oma. Haar moeder is verdwenen toen ze 3 jaar was. Haar oma wil met Jenna niet over de verdwijning van haar moeder praten en is het er ook helemaal niet mee eens dat Jenna wil uitzoeken wat er 10 jaar geleden in het olifanten opvangtehuis is gebeurd.

Nancy; Jenna is drie jaar oud als haar moeder verdwijnt en ze weet nog precies wat er is voorgevallen. Sindsdien leeft ze met haar oma. Op 13-jarige leeftijd begint ze met het zoeken naar haar moeder. Jenna is geen gewoon kind en haar ochtendritueel begint dan ook met het zoeken op databanken van het Ministerie van Justitie bij vermist en niet-geïdentificeerde personen.

Ine; De vader van Jenna is sinds het incident opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en kan haar ook niet helpen bij het oplossen van het mysterie. Jenna kan niet begrijpen waarom haar moeder haar destijds verlaten heeft, ze kan dit niet aanvaarden en dus het gebeurde niet afsluiten.

Nancy; Als ze verder snuistert, komt ze op het idee om met een paragnost te gaan praten. Misschien kan die haar verder helpen. Serenity Jones is de aangewezen persoon voor dit werkje. Bij hun eerste ontmoeting wijst ze haar de deur maar Jenna gaat wat opzoekwerk doen over haar en blijkt dat deze gespecialiseerd was in vermissingszaken. Jenna is er absoluut zeker van dat zij haar moeder kan vinden.

Ine; Haar moeder, Alice, was wetenschappelijk onderzoeker en bestudeerde het rouwproces bij olifanten. Eerst in Botswana, daarna in een opvangtehuis voor olifanten in New England. Jenna was, samen met haar moeder, vaak bij de olifanten te vinden. Op de dag dat Alice verdwijnt, wordt er een medewerkster van het opvangtehuis dood gevonden (vertrapt door een olifant). Alice is zwaargewond en wordt naar het ziekenhuis getransporteerd waaruit ze enkel uren later verdwijnt; daarna ontbreekt ieder spoor van haar.

Nancy; Serenity wil eerst niets te maken hebben met deze 13-jarige meid maar dan krijgt ze in een droom een visioen en weet ze dat ze gewoon voorbestemd was dat Jenna haar zou vinden en dat ze haar moeder moet vinden.

Virgil Stanhope is een privé detective, jaren is hij een rechercheur geweest. Maar iedere agent heeft zo zijn zaak die hij niet opgelost heeft gekregen en bij hem is zijn schim Alice Metcalf. Ze is simpelweg verdwenen, samen met de waarheid over wat er 10 jaar geleden is gebeurd. Nu houdt hij zich nog enkel bezig met kleine zaakjes die de mensen opgelost willen zien zoals overspelige echtgenoten. Dat wil zeggen totdat Jenna aan zijn deur staat en op een subtiele en gewiekste manier hem toch kan overhalen om mee aan de speurtocht te beginnen naar haar moeder.

Ine; Jenna wil weten waar haar moeder is en wat er 10 jaar geleden gebeurd is. Ze roept de hulp in van Serenity, een paragnost die in het verleden een grote fout gemaakt heeft en nu als ‘kermisheks’ haar brood verdient. Verder benadert ze Virgil, een ex- politieagent. Deze was betrokken bij het onderzoek 10 jaar geleden. Hij werkt op dit moment als privédetective en is flink aan de drank. Samen gaan ze op onderzoek.

Nancy; Op de een of andere manier kan Virgil zich niet van het gevoel ontdoen dat toen de zaak ook al niet koosjer was en dat de relatie tussen Thomas en Alice ook scheuren vertoonden.

Op een sluwe manier kan Virgil de dozen uit het politiebureau halen zonder dat er verder gevolg aan wordt gegeven. In één van de dozen vinden ze iets dat wel degelijk van nut zou kunnen zijn voor het vervolg van hun speurtocht.
Als Serenity en Virgil elkaar voor de eerste maal ontmoeten samen met Jenna, is dit geen hartverwarmend gesprek. Virgil is niet opgezet met haar hocuspocus gedoe en dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Jenna daarentegen wil dat deze twee gaan samenwerken. Ze speelt eigenlijk een soort scheidsrechter.

Elk heeft zo zijn eigen gedacht wat er werkelijk gebeurd kan zijn en vooral Virgil wil nu eindelijk wel te weten hoe de vork eigenlijk in de steel zat. Hij heeft een schuldgevoel omdat hij destijds niet verder heeft geploeterd om de waarheid boven water te halen. En Jenna wil niets liever dan dat de waarheid boven water komt.

Er rijzen allerlei vragen op zoals waarom is Alice gevlucht? En is Alice ook een slachtoffer of een moordenaar die ervan onder gemuisd is? Wat is er nu echt voorgevallen 10 jaar geleden?


Conclusie

Ine; In het boek komen afwisselend Alice, Jenna, Serenity en Virgil aan het woord. Allen in de Ik-vorm nemen ze een deel van de gebeurtenissen voor hun rekening, dit geeft een leuk perspectief aan het verhaal over de zoektocht.

Nancy; Dit boek bestaat uit 2 delen: het eerste deel geeft eigenlijk een beeld hoe de zoektocht wordt gestart naar Alice. Het tweede deel begint in het verleden, hoe Alice te weten komt dat ze zwanger is en naar de USA gaat om meer te weten te komen over Thomas en zijn reservaat. Het verhaal gaat verder en wat er eigenlijk allemaal gebeurd is.

Ine; In de verhalen van Alice wordt vooral veel over olifanten en hun rouwproces verteld. Dit was op sommige punten een duidelijke overkill aan informatie wat mij betreft.

Nancy; De hoofdstukken worden afgewisseld door de personages. In het begin van het boek leren we ze elk heel goed kennen, wat hun achtergrond is, wat ze hebben meegemaakt. Vervolgens leren we ze nog beter kennen, hoe ze denken en hoe ze elk op hun eigen wijze bijdragen aan het onderzoek. Dit wordt in de ik-vorm verteld wat helemaal niet storend is.

Ook al was Jenna maar drie jaar toen haar moeder verdween, toch krijgen we verhalen mee van hoe het was samen met haar ouders in het reservaat. Het staat haar allemaal nog heel helder voor de geest. Heel mooie en ontroerende momenten.
Heel vlotte schrijfstijl!


Beoordeling

Ine; Al met al een mooie roman over liefde, waarheid, olifanten (die best op mensen lijken of andersom?), overgoten met wat paranormale ingrediënten! Ik lees meestal een ander soort boeken, maar ik vond deze zeker de moeite waard.

Nancy; Jenna is een moedig meisje, koppig en vastberaden om haar moeder te vinden! Ze is heel bedreven en slaat alles op in haar geheugen en ook de pro’s en contra’s die ze zou kunnen tegenkomen.

Serenity is een paragnost die in het verleden goede dingen voor elkaar gekregen heeft totdat ze een zaak verknalt heeft en zo de dieperik is ingegaan. Door Jenna te leren kennen is er een vonk dat overslaat en wil ze zich alsnog wagen om dit meisje te helpen. Op de een of andere manier beginnen haar gaven terug weer te keren die ze jaren is kwijtgeraakt.

Ine; De uiteindelijke ontknoping is best verrassend wat mij betreft en dat is wel mooi gedaan. Jammer is dan dat dit einde maar summier beschreven wordt in vergelijking met de rest van het verhaal.

Nancy; De hoofdstukken van Alice in deel 1 gaan over olifanten, hoe ze zich gedragen als ze in rouw zijn en nog zoveel meer. Hier kom je veel te weten over deze diersoort en is ook tevens heel interessant om te lezen. Zo komen we ook te weten hoe ze haar man Thomas ontmoette toen ze nog in het wildreservaat in Botswana werkte. Hun passie voor olifanten hadden ze gemeenschappelijk en algauw sloegen de vonken ook over tussen hen.

De paranormale gaven en al wat er ronddraait zijn ook interessant om te lezen, of je er nu in gelooft of niet staat hier buiten kijf maar het is gewoonweg iets dat ook in onze levens voorkomt al staat de wetenschap er sceptisch tegenover.
Je wordt van in het begin mee gedreven in het verhaal, hoe een 13-jarige zo’n doorzettingsvermogen heeft om achter de waarheid te komen. Ze heel moedig, koppig en vastberaden. Ze kan ook al is ze zo jong, volwassen mensen op hun plaats zetten en naar haar hand zetten zodat die ook besmet worden om haar moeder te vinden.

Ook zit er veel gevoel voor humor in het verhaal, menige zinnen hebben me wel doen lachen, dit vanuit alle 3 de personages.

De auteur moet enorm veel research gedaan hebben wat ik bewonderenswaardig vind alleen al aan de tijd die ze er moet ingestoken hebben. Niet alleen over de olifanten maar dingen over dieren e.d. die zich in Afrika afspelen. Misschien allemaal kleine details in het boek maar ditgeen maakt het verhaal nog mooier. 

Zeker ook de moeite waard om de noot en dankwoord van de auteur te lezen. Picoult vertelt dat tot op de dag van vandaag stropers nog altijd zeer actief zijn om olifanten te doden. Ze geeft hier verder uitleg over.

Ine; Een leuke roman met de nodige spanning! Dit boek krijgt van mij 3,5 ster.

Nancy; En wat een plot! totaal niet zien aankomen, echt verrassend om zo een boek te eindigen.
Ik geef dit boek 4 fonkelende sterren

Beiden hebben we genoten van het verhaal, de schrijfstijl en het plot. Het was voor ons een zeer mooi en ontroerend boek om te lezen.




woensdag 22 juli 2015

Een beknopte geschiedenis van 7 moorden - Marlon James


Genre; Roman
Uitgever; Lebowski
ISBN; 9789048825318
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 624
Uitgave; mei 2015

Dank aan Uitgeverij Lebowski voor het beschikbaar stellen van dit recensie exemplaar!

Een epische kroniek over Jamaica's turbulente verleden waarin de moordaanslag op Bob Marley, op 3 december 1976, centraal staat. Verteld vanuit het perspectief van meer dan een dozijn stemmen, wordt die gebeurtenis geschilderd als de onvermijdelijke climax in een verhit land dat gedomineerd wordt door gangs, armoede en corruptie. Zelfs als het verhaal zich verplaatst naar New York in de jaren negentig, zijn de uitwassen van Jamaicaans geweld nog altijd voelbaar. De veelomvattendheid van dit opzwepende verhaal maakt deze roman tot een complete en onmisbare geschiedenis van Jamaica.

De cover
De gele cover, mijn favoriete kleur, knalt er lekker uit. Ondanks de verschillende lettertypen en lettergroottes vind ik het een gave cover. Normaal zou mij het storen dat deze niet mooi gelijk zijn, maar het past gevoelsmatig. Eentje die de aandacht trekt. Wat mij betreft krijgt de cover een 8.

Het verhaal
Begin december 1976. Jamaica verkeert in een bijna uitzichtloze situatie. Instabiele politiek, twee partijen die strijden om de macht, Peoples National Party (PNP) en Jamaica Labour Party (JLP), de criminele bendes The Eight Lanes en Copenhagen City die geaffilieerd zijn aan deze twee politieke partijen en vanuit de getto’s het dagelijks leven met hun moorden en misdaden enorm ontregelen, de CIA die probeert om invloed uit te oefenen op de aanstaande verkiezingen. Om nader tot elkaar te komen wordt er het Smile Jamaica concert georganiseerd. Aan de vooravond van het concert wordt er een aanslag gepleegd op Bob Marley, initiator van het concert, opgegroeid in Copenhagen City, maar verweten wordt banden te hebben met de PNP de oppositie van JLP en dat gesteund wordt door de vijandelijke bende The Eight Lanes. Op miraculeuze wijze overleven hij, zijn vrouw en manager een aanslag van 56 kogels. Aan de hand van de perspectieven van meerdere personen wordt in vijf delen het verhaal verteld wat geleid heeft tot de aanslag en de gevolgen ervan die heeft gehad op de Jamaicaanse politiek, het rauwe leven in de getto’s, de invloed van de CIA, de opkomst van de Colombiaanse drugshandel.

Beredenering
Ik heb het boek als recensieboek gekregen voor DPB. Ik wilde het graag lezen en recenseren, omdat de samenvatting op de achterflap mij aantrok. Historische fictie is namelijk naast thrillers mijn favoriete genre. Hier kwamen beide genres eigenlijk min of meer bij elkaar. Veel historie, en het thrilleraspect zit hem in de moordaanslag en het gettoleven, wat eigenlijk niets meer of minder is dan leven in een gang.

Het boek
Het boek bestaat uit vijf delen. Deze delen zijn Original Rockers 2 december 1976, Ambush in the Night 3 december 1976 , Shadow Dancing 15 februari 1979, White Lines/Kids in America 14 augustus 1985 en Sound boy Killing 22 maart 1991. Diverse personen vertellen hun verhaal van die dag en samen vormen zij een aansluitende geschiedenis. De belangrijkste personen zijn Papa Lo, hoofd van Copenhagen City, gang geaffilieerd aan de politieke partij JLP (Jamaica Labour Party). Josey Wales, zijn head-enforcer. BamBam en Demus twee bendeleden van Copenhagen City. Nina Burgess, een werkloze vrouw die een nacht met Bob Marley heeft doorgebracht. Alex Pierce, journalist bij het muziekblad Rolling Stone. Barry DiFlorio, CIA-chef Jamaica. Sir Arthur Jennings, overleden politicus Jamaica.

Het boek begint met een hoofdstuk verteld vanuit Sir Arthur Jennings. Als een soort voorwoord op het eigenlijke verhaal. Dit hoofdstuk heb ik meerdere keren moeten lezen, omdat de zinnen en de samenhang wat mij betreft erg filosofisch aandeden. Het begint als volgt:

“Luister. Dode mensen praten maar door. Misschien omdat dood niet dood is, maar gewoon nablijven op school. Je weet waar je vandaan komt, en daar blijf je altijd vandaan komen. Je weet waar je heen gaat, maar het is of je er nooit aankomt, en je bent alleen maar dood. Dood. Dat klinkt als een einde, maar je hoort niet dat het een werkwoord is. Je komt mensen tegen die langer dood zijn dan jij, ze lopen maar door, nergens naartoe en je hoort ze brullen en sissen want we zijn allemaal geesten of we denken dat we geesten zijn maar we zijn allemaal alleen maar dood. Geesten die andere geesten binnenglijden”.

Hierna begint het verhaal. De hoofdstukken zijn van wisselende lengte. De persoon vanuit wie het verteld wordt, is tevens de titel van het hoofdstuk. Het taalgebruik is aangepast aan het personage dat vertelt. Zo spreken de gangleden BamBam en Demus echt straattaal met veel gevloek, Jamaicaanse uitdrukkingen en grammaticaal onjuiste zinnen, terwijl Alex Pierce en Barry Diflorio weer typisch Amerikaans Engels spreken. Alleen in het laatste deel, Sound Boy Killing 22 maart 1991 hebben de hoofdstukken geen titels meer. Deze hoofdstukken zijn dialogen tussen een aantal hoofdpersonen. Door deze opzet krijg je een heel gevarieerde kijk op het leven in Jamaica en de Jamaicanen gedurende de vijftien jaren dat het boek bestrijkt. Toch leest het ook minder vloeiend. Constant omschakelen van grammaticaal correct taalgebruik, naar straattaal met veel grammaticale fouten haalde voor mij de vaart uit het lezen. Wel wordt het hierdoor levensecht. De personages kwamen tot leven, kropen in sommige gevallen, zoals bij Josey Wales, onder mijn huid. De complexiteit van de Jamaicaanse geschiedenis wordt hierdoor op een mooie manier in beeld gebracht. De verhaallijn komt bij elkaar, vloeit in een, intrigeert. Ik wilde weten wat de vertellende persoon voor een rol speelde in het geheel, bij de aanslag, wat er van hen terecht kwam. De uiteindelijke ontknoping vond ik erg passend. De persoonlijke geschiedenis van de laatst vertellende persoon weerspiegelt mooi de ontwikkeling die Jamaica gedurende deze jaren heeft doorgemaakt.

Mijn oordeel
Ik heb voor mijn doen lang lopen dubben over het aantal sterren dat ik dit boek wilde gaan geven. Aan de ene kant voldeed het boek niet aan mijn verwachting. Ik had verwacht meer over Bob Marley te weten te komen, maar hij is de op de achtergrond aanwezige persoon. Aan de andere kant boeide het boek door de vele gezichtspunten. Heel goed vond ik het dat de personages levensecht werden neergezet, inclusief het bijbehorende taalgebruik, maar dat ergerde mij weer bij het lezen, omdat de grammaticale fouten in het straattaalgebruik er voor zorgde dat ik constant moest overschakelen. Er komen heel veel personages voor in het verhaal. Gelukkig zat er voorin het boek een lijst met personages, want zonder lijst was ik misschien de draad van het verhaal kwijtgeraakt. Nadeel ervan was dat zeker in het begin ik veelvuldig terug moest naar de personageslijst wat niet bevorderlijk was voor het leestempo. 

Er stonden prachtige zinnen in, maar ook enorm veel gevloek. Dat paste wel bij de personen, maar het vele vloeken, ook al was het in het Jamaicaans, stoorde mij wel. Het ontbreken van een verklarende woordenlijst vond ik een minpuntje. Er wordt namelijk geregeld een Jamaicaans woord of gezegde geuit. De rauwheid van het leven deed mij denken aan de sfeer in de film Taxi Driver, wat een van mijn favoriete films aller tijden is. Onderhuids voelde je de zinloosheid van het bestaan daar, de troep waarin de mensen leven, de behoefte om dit te veranderen of te ontvluchten, net als in Taxi Driver. De verhaallijn is intrigerend en duidelijk, maar af en toe ook langdradig. Het wist mij alles bij elkaar niet zo te pakken dat ik het in een ruk uit wilde lezen. Dat alles maakt dat het boek van mij 3* krijgt.

Lisette Woest


'Het programma' (The Program-serie, deel 1) – Suzanne Young


Genre: Young Adult (Dystopisch liefdesverhaal)
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045206905
Uitvoering: hardcover (met losse kaft in zelfde design)
Aantal pagina’s: 398
Verschijningsdatum: 24 februari 2015

De cover
Je kijkt op de rug van een wegrennend meisje. Ze rent door een gang richting verlichte ramen, het geheel geeft je het idee dat ze in een ziekenhuis is.
Haar kleding is geel en de gang is blauw/grijs van kleur, mooie tegenstelling qua kleur. Het meisje steekt goed af tegen de verlichte ramen op de achtergrond. De naam van schrijfster, Suzanne Young, wordt op de kaft vermeld. Boven de titel: HET PROGRAMMA, staat de zin: De enige remedie tegen de epidemie is het volgen van…
Bovenaan de kaft staat: The Program-serie, deel 1 met 5 rode sterren erboven. Als je de kaft open slaat, zijn de eerste 2 pagina’s knalgeel, passend bij de kleding die het meisje op de cover aan heeft.
De cover krijgt van mij het cijfer 9.

Samenvatting van het verhaal
In Engeland is onder tieners een epidemie van zelfdodingen uitgebroken. Om dit tegen te gaan is er het zogenaamde “Programma” ontwikkeld, om de depressieve tieners, die aan deze specifieke epidemie leiden, te helpen. Tieners die het programma hebben gevolgd en uit het behandelingscentrum komen, zijn weliswaar hun depressies kwijt en hebben hun levenslust terug, maar ze zijn grotendeels hun herinneringen kwijt. 
Ze beginnen letterlijk met schone lei, als een soort marionet, zonder enige vorm van depressie. Na het volgen van het programma worden deze tieners in de gaten gehouden door een persoonlijke programmeur, om te voorkomen dat ze een terugval krijgen. In de stad is een zogenaamd “wellness-centrum” gebouwd, waar behandelde en gewone tieners elkaar kunnen ontmoeten, om zo de behandelden beter te laten integreren.  

We volgen in het verhaal James en Sloane, twee tieners van 17 jaar, die een relatie hebben. Sloane’s broer (tevens beste vriend van James) heeft zelfmoord gepleegd, zeer waarschijnlijk door de epidemie. De ouders van Sloane maken zich erge zorgen dat Sloane hetzelfde kan gebeuren. Ze houden haar dan ook goed in de gaten. Sloane en James moeten goed oppassen met het tonen van verdriet om de zelfmoord van haar broer en verdriet om vrienden die het slachtoffer worden van de epidemie. Elke emotie wordt streng gemonitord. Leerlingen moeten bijvoorbeeld elke dag een formulier invullen over hun gevoelens en krijgen therapie. Op school lopen programmeurs rond die leerlingen in de gaten houden op vreemd en depressief gedrag. Je mag absoluut geen negatieve emoties tonen, anders loop je grote kans om opgepakt te worden en gedwongen “Het Programma” te doorlopen. Het Programma is (wat de overheid beweert) een bewezen behandelmethode met een slagingspercentage van 100%. Het is bedoeld voor depressieve kinderen tot 18 jaar. Daarna ben je als volwassene ervan gevrijwaard.

Sloane en James kunnen zich alleen bij elkaar uiten zonder gevaar of gevolgen. Ze zijn bijna 18 jaar en proberen het met elkaars steun tot die tijd te redden. Ze vertrouwen er in, dat wat er ook gebeurt, hun liefde sterk genoeg is om elkaar weer terug te vinden, mocht één van hen opgenomen worden. Ze hebben het zwaar met het doen alsof er niets aan de hand is, vooral als ze ook nog eens goede vrienden kwijt raken door de epidemie en behandeling. 

Uiteindelijk bezwijkt James en wordt opgepakt door programmeurs. Sloane, intens verdrietig hierdoor, wordt door haar eigen moeder aangegeven bij Het Programma, omdat ze bang is Sloane te verliezen, ze is immers al een zoon verloren door zelfmoord. Ze doet het om Sloane te beschermen, die het absoluut niet zo ziet. In het instituut waar Sloane terecht komt, heeft ze maar één doel: er weer normaal en als zichzelf uitkomen, maar gaat haar dit lukken? En als ze weer terug in de maatschappij komt, herkent James haar dan nog wel? Is hun liefde sterk genoeg?

Conclusie
Het is een zeer origineel verhaal. Je voelt de wanhoop van de leerlingen om maar niet verdrietig of depressief over te komen. Niet iedereen is echt ziek door de epidemie, sommigen hebben gewoon verdriet. Dit moet echter koste wat kost verborgen blijven, want als programmeurs verdriet aan kunnen zien als gevolg van epidemie ben je de klos. 

Het boek roept veel emoties op: het is romantisch, het liefdesverhaal tussen James en Sloane is om bij weg te zwijmelen. Ze vullen elkaar aan en zijn een prachtig liefdeskoppel. Het samen vechten om de 18 te halen wordt prachtig verwoord. Dan is er de frustratie, vanwege onrecht dat James en Sloane en andere tieners wordt aangedaan door “Het Programma”,  de frustratie dat James en Sloane niet met hun emoties bij anderen terecht kunnen, dat ze steeds “goed weer” moeten spelen. Sloane en James zijn twee sterk neergezette karakters, twee tieners die zich niet zonder strijd over willen geven en zich vasthouden aan hun liefde voor elkaar.

Vanaf het moment dat Sloane in de kliniek is en je de behandeling door haar ogen volgt en haar emoties voelt, voel je zelf ook de minachting voor programmeurs en behandelaars. Je voelt haar wanhopige strijd tegen het verliezen van haar herinneringen, de angst James te verliezen en de herinnering aan hun liefde kwijt te raken. De instelling waar ze zit is zonder meer akelig te noemen. De sfeer is naar, doordrongen van wanhoop.
De uitbehandelde tieners die terug komen in de maatschappij doen me qua kleding en gedrag denken aan de film “Stepford Wives”

Het is een verhaal met twee kanten: het depressieve, verdrietige, het programma, het geheim houden van je verdriet, die je ook als lezer bij de strot grijpen, maar daar tegenover staat de mooie, liefdevolle relatie tussen James en Sloane, met hun grapjes, hun vrolijkheid, hun genegenheid en volledige vertrouwen in elkaar en de enorme vechtlust om hun liefde voor elkaar niet te verliezen.

Ik kan niet anders zeggen dan: lees dit boek en ervaar de emoties, geniet van de liefde tussen James en Sloane en hun strijd tegen “Het Programma”.

Het boek krijgt van mij 5 sterren.

Jeanine Feunekes-Both - recensent DPB





















dinsdag 21 juli 2015

"Grijs gebied" - Marion Pauw


Genre: Literaire Thriller  
Uitgeverij: Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek   
ISBN: 9789059652828
Uitvoering: paperback   
Aantal pagina’s: 86
Uitgave: juni 2015


In juni 2015, de Maand van het spannende boek, kregen kopers van een boek de 86 bladzijden tellende thriller “Grijs gebied” van Marion Pauw cadeau. Evenals in de Boekenweek is een dergelijk geschenk al vele jaren traditie.

De knappe studente Naomi Nijssen wordt in de nachtelijke uren onder een viaduct van haar fiets getrokken door een man en zwaar mishandeld. De in de buurt wonende buschauffeur Albert van der Zande is bij toeval getuige van het incident terwijl hij op zijn balkon een sigaret rookt. Hij doet evenwel aanvankelijk niets.
De op zijn fiets passerende leraar lichamelijke opvoeding Menno Jacobs grijpt resoluut in maar de dader ontkomt.
Albert blijft met een schuldgevoel zitten maar revancheert zich later op bijzondere wijze met behulp van de vliegtuigspotter Kevin Noorddam, een opmerkelijk typetje.

Het schrijven van een verhaal met de omvang van een novelle is een vak apart. Het is zeer lastig om in kort bestek een volwaardig verhaal te componeren. Marion Pauw is daarin geslaagd. Zij weet in een bescheiden aantal pagina’s het schuldbesef van Albert duidelijk te beschrijven evenals de trauma’s van het slachtoffer Naomi en haar ouders. De personages in het verhaal zijn van diverse pluimage en worden beeldend neergezet. De rechercheurs Plessen en Verveer (toevallig twee achternamen van BN’ers?) zijn stereotiepe speurders.
De simpele, herkenbare dialogen van Albert en zijn echtgenote zijn bij tijd en wijle komisch in botheid maar zij dragen bij in het typeren van een eenvoudige man die steeds het beste wil maar daar niet in slaagt omdat hij zwelgt in schuldbesef vanwege zijn zelf veronderstelde lafheid.

De plot is eenvoudig en het slot van het verhaal is niet erg verrassend maar toch aardig gevonden. Het taalgebruik van Marion Pauw is als altijd helder, eenvoudig en foutloos waardoor de lezer het gemakkelijk heeft. Niettemin staat het boekje borg voor enkele uurtjes leesplezier.
Mede omdat Pauw goed geslaagd is in de niet eenvoudige opgave in weinig pagina’s een lezenswaardig verhaal te schrijven, verdient “Grijs gebied” vier sterren.

Noot: na het schrijven van de recensie zag ik enkele vernietigende commentaren op het boekje. De kroon spant wel Coen Peppelenbos, recensent van de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden, die het in zijn beoordeling van dit boekje toch echt te bont maakt en de schrijfster op ongehoorde wijze schoffeert.

Charles Kuijpers - recensent DPB



maandag 20 juli 2015

Duorecensie 'In vuur en vlam' - Lisa Unger


Genre: Thriller  
Uitgever: Manteau / WPG uitgevers   
ISBN:  9789022331644 
Uitvoering: paperback   
Aantal pagina’s: 375
Uitgave: mei 2015

Duorecensie door Brigitta en Karin - beiden team DPB

Met dank aan WPG Uitgevers voor deze recensie exemplaren.

Over de auteur
Lisa Unger werd geboren in Connecticut, maar groeide op in Nederland, Engeland, New Jersey en New York. Voor ze zich volledig aan het schrijven wijdde werkte ze in de uitgeverswereld. Van haar boeken, die in meer dan 26 landen verschijnen, werden wereldwijd miljoenen exemplaren verkocht. Lisa Unger woont met haar gezin in Florida.

Cover
Karin; De cover is niet spectaculair, het zoveelste vrouwenhoofd! Ik zou dit boek in de boekenwinkel niet vastnemen omwille van de cover. De titel doet me eerder aan een roman denken dan aan een thriller, maar die titel maakt wel nieuwsgierig. Wat staat in vuur en vlam? Wat als liefde alles verwoest? Dat maakt dat ik het boek toch zou pakken om de achterflap te lezen. 

Brigitta; Op de cover een dame met vuurrood haar die enigszins beschamend naar beneden kijkt, verstopt achter haar haren. Het is een mooi plaatje maar zegt vooraf nog weinig over de inhoud van het boek. Het zegt ook weinig over de pakkende titel “In vuur en vlam”. Het is na het lezen natuurlijk wel duidelijk waarom het juist deze cover is. Daarom geef ik een 8.

Korte inhoud
Ian Paine is sinds zijn jeugd op de vlucht. Als kind wilde hij alleen maar iemand anders en ergens anders zijn. Om de pijn te verzachten vluchtte hij in alcohol, drugs en tonnen junkfood - tot hij écht iemand anders was. Maar Ian had geluk. Hij slaagde erin te ontsnappen en werd een succesvolle bestsellende striptekenaar in New York City. En hij heeft Priss. Ze is alles wat hij niet is: krachtig, verleidelijk, mooi. Gevaarlijk. Priss lost de problemen op die Ian zelf niet aankan, maar tegelijk blijft ze zijn verslavingen voeden. Alles komt in een stroomversnelling terecht wanneer hij de lieve, mooie Megan ontmoet. Voor haar wil hij zijn leven veranderen. Maar Priss houdt niet van verandering. Verandering maakt haar boos. En als Priss boos is, gebeuren er vreselijke dingen...

Samenvatting
Brigitta; Ian wordt gepest op school, omdat hij dik is en zijn familie is anders dan anders. Ian zoekt uitvluchten om hieraan te ontsnappen. 

Karin; Ian ‘Fatboy’ Paine is striptekenaar en zijn ‘graphic novel’ over ‘Fatboy & Priss is een bestseller. Ooit was dit anders. In zijn jeugd was hij een ‘dikkerd’, vol acne, die door al zijn klasgenootjes gepest en genegeerd werd. 

Brigitta; Hij ontmoet Priss in het bos van Tribeca als hij 10 jaar oud is. Met Priss kan hij alles delen. Priss komt voor hem op en staat haar mannetje. Samen beleven zij avonturen en Priss staat altijd voor hem klaar.

Karin; Zijn vader, die het te druk had met zijn bedrijf, had geen tijd voor Ian en als zijn moeder na de geheimzinnige dood van zijn zusje, in de psychiatrie belandt, komt zijn oma een oogje in het zeil te houden. 

Brigitta; Ian zijn moeder heeft na de geboorte van zijn zusje Ella een postpartum psychose en zijn zusje is vervolgens gestorven aan ‘wiegendood’. Zijn oma vangt hem op wanneer zijn moeder daarna opgenomen wordt in een psychiatrische inrichting. 

Karin; Gelukkig had hij Priss, zijn vriendinnetje die hem door dik en dun steunde en beschermde. Dit doet zij, in zijn volwassen leven nog steeds. Priss verschijnt te pas en te onpas en als het nodig is neemt ze het voor Ian op.

Brigitta; Ian trekt steeds meer naar Priss toe en sluit zich af voor zijn familie. Samen leren zij elkaar en de wereld steeds beter kennen. Als Ian ouder wordt ontsnapt hij aan zijn problemen en wordt een bekend striptekenaar bij Marvel. Hij maakt biografische graphic novels, met als hoofdpersonen Fatboy en Priss, en lijkt zo zijn verleden te kunnen verwerken. 

Karin; Priss is knap, sexy, wild en gevaarlijk. Priss is verslavend en Priss wil Ian voor haar alleen. Ze hebben een liefdehaat verhouding en kunnen niet zonder elkaar.

Brigitta; Dan ontmoet hij Megan en wordt verliefd op haar. Priss is echter heel jaloers en doet alles om hen uit elkaar te drijven. Wanneer Ian en Megan besluiten te trouwen is dat het begin van jaloerse acties van Priss en komen er levens in gevaar.

Karin; Als Ian Megan ontmoet, valt hij als een blok voor haar. Zij is alles wat Priss niet is. Megan is lief, meelevend, maar vooral puur. Kan zij zijn leven beteren? Wil hij zijn leven veranderen en Priss uit zijn leven? Als Priss dit te weten komt, probeert zij er alles aan te doen om Ian alleen voor haar te houden. Slaagt zij daarin?

Beoordeling
Karin; Het boek is geschreven in de ik-vorm en wordt verteld door Ian. Het is geschreven in verschillende tijden en omdat dit niet wordt aangegeven, springt het precies van de hak op de tak. Het is zeker niet hinderlijk, maar toch even wennen.

Brigitta; ‘In vuur en vlam’ is een spannend boek dat erg makkelijk weg leest. De personages zijn erg boeiend en worden goed uitgewerkt. Je krijgt een goed idee hoe Ian zijn gedachten werken en daardoor raakte ik geïntrigeerd.

Karin; Door heden en verleden door elkaar te weven krijg je een duidelijk beeld van Ian en hoe het komt dat hij geworden is wie hij nu is. Origineel vind ik dat zijn ‘graphic novel’ een weerspiegeling is van zijn eigen leven en dat van Priss. Op die manier weet Unger je steeds weer met twijfel op te zadelen. Er gebeurt niet echt veel in het verhaal, maar net door die twijfel te voeden en de spanning op te bouwen, wist zij mij te boeien. Je wilt weten hoe het in elkaar zit en dat is de drive om te ‘moeten’ verder lezen.

Brigitta; Ik wilde weten hoe het afliep. Steeds verder word je meegenomen in de wereld van Ian en wordt duidelijk wat echt is en wat in zijn tekenaarshoofd zit. Hierdoor word je verschillende keren op het verkeerde been gezet.

Conclusie
Karin; Unger schrijft met vlotte pen en weet waarover ze schrijft. De problemen die zij aankaart, van postnatale depressie tot verslaving aan drugs, fastfood en alcohol maken het boek hedendaags. De opbouw van het verhaal zit goed in elkaar en soms is het net of Ian zich tot de lezer richt. ‘Ooit een bal in je gezicht gekregen in de sportles?’ Je herinnering gaat terug naar je eigen schooltijd en daardoor voel je ook wat Ian voelt en dat je daar inderdaad boos van wordt.

Brigitta; Het psychologische spel is bijzonder boeiend. Ik geef 4 sterren voor dit spannende boek.

Karin; Het einde vind ik wat kort door de bocht, het is naar mijn gevoel niet af. Toch heeft dit boek me kunnen bekoren. Hier is heel mooi beschreven wat liefde met je kan doen..... Of net niet? ‘Liefde is loslaten’ Ik geef 4 sterren