donderdag 23 juli 2015

Duorecensie 'Zoals de wind waait' - Jodi Picoult


Genre: Roman  
Uitgeverij: The house of books  
ISBN: 9789044345018
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 448
Uitgave: 15 mei 2015

Lezers; Ine van Erp en Nancy
Duorecensie samengesteld door Nancy (Team DPB)
Recensie exemplaren zijn beschikbaar gesteld door Uitgeverij The House of Books waarvoor hartelijk dank!

Cover
Ine; Een mooie cover die beelden van Afrika oproept. Dit komt door het Savannelandschap, dat afgebeeld is maar zeker ook door de gebruikte kleuren. Verder drukt de omslag eenzaamheid uit, de eenzaamheid van Alice? De cover past heel goed bij het verhaal en ik geef hiervoor 4 sterren!

Nancy; Een prachtige foto van de Afrikaanse savanne met een acacia op de achtergrond. Op de voorgrond loopt een vrouw in een rode bolletjesjurk. Het kleurenpalet is typisch voor deze omgeving. Naam van de auteur staat in oranje en titel is in het wit. Ik geef deze cover een 8

Samenvatting van het verhaal
Ine; Jenna Metcalf is 13 jaar en woont sinds 10 jaar haar oma. Haar moeder is verdwenen toen ze 3 jaar was. Haar oma wil met Jenna niet over de verdwijning van haar moeder praten en is het er ook helemaal niet mee eens dat Jenna wil uitzoeken wat er 10 jaar geleden in het olifanten opvangtehuis is gebeurd.

Nancy; Jenna is drie jaar oud als haar moeder verdwijnt en ze weet nog precies wat er is voorgevallen. Sindsdien leeft ze met haar oma. Op 13-jarige leeftijd begint ze met het zoeken naar haar moeder. Jenna is geen gewoon kind en haar ochtendritueel begint dan ook met het zoeken op databanken van het Ministerie van Justitie bij vermist en niet-geïdentificeerde personen.

Ine; De vader van Jenna is sinds het incident opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en kan haar ook niet helpen bij het oplossen van het mysterie. Jenna kan niet begrijpen waarom haar moeder haar destijds verlaten heeft, ze kan dit niet aanvaarden en dus het gebeurde niet afsluiten.

Nancy; Als ze verder snuistert, komt ze op het idee om met een paragnost te gaan praten. Misschien kan die haar verder helpen. Serenity Jones is de aangewezen persoon voor dit werkje. Bij hun eerste ontmoeting wijst ze haar de deur maar Jenna gaat wat opzoekwerk doen over haar en blijkt dat deze gespecialiseerd was in vermissingszaken. Jenna is er absoluut zeker van dat zij haar moeder kan vinden.

Ine; Haar moeder, Alice, was wetenschappelijk onderzoeker en bestudeerde het rouwproces bij olifanten. Eerst in Botswana, daarna in een opvangtehuis voor olifanten in New England. Jenna was, samen met haar moeder, vaak bij de olifanten te vinden. Op de dag dat Alice verdwijnt, wordt er een medewerkster van het opvangtehuis dood gevonden (vertrapt door een olifant). Alice is zwaargewond en wordt naar het ziekenhuis getransporteerd waaruit ze enkel uren later verdwijnt; daarna ontbreekt ieder spoor van haar.

Nancy; Serenity wil eerst niets te maken hebben met deze 13-jarige meid maar dan krijgt ze in een droom een visioen en weet ze dat ze gewoon voorbestemd was dat Jenna haar zou vinden en dat ze haar moeder moet vinden.

Virgil Stanhope is een privé detective, jaren is hij een rechercheur geweest. Maar iedere agent heeft zo zijn zaak die hij niet opgelost heeft gekregen en bij hem is zijn schim Alice Metcalf. Ze is simpelweg verdwenen, samen met de waarheid over wat er 10 jaar geleden is gebeurd. Nu houdt hij zich nog enkel bezig met kleine zaakjes die de mensen opgelost willen zien zoals overspelige echtgenoten. Dat wil zeggen totdat Jenna aan zijn deur staat en op een subtiele en gewiekste manier hem toch kan overhalen om mee aan de speurtocht te beginnen naar haar moeder.

Ine; Jenna wil weten waar haar moeder is en wat er 10 jaar geleden gebeurd is. Ze roept de hulp in van Serenity, een paragnost die in het verleden een grote fout gemaakt heeft en nu als ‘kermisheks’ haar brood verdient. Verder benadert ze Virgil, een ex- politieagent. Deze was betrokken bij het onderzoek 10 jaar geleden. Hij werkt op dit moment als privédetective en is flink aan de drank. Samen gaan ze op onderzoek.

Nancy; Op de een of andere manier kan Virgil zich niet van het gevoel ontdoen dat toen de zaak ook al niet koosjer was en dat de relatie tussen Thomas en Alice ook scheuren vertoonden.

Op een sluwe manier kan Virgil de dozen uit het politiebureau halen zonder dat er verder gevolg aan wordt gegeven. In één van de dozen vinden ze iets dat wel degelijk van nut zou kunnen zijn voor het vervolg van hun speurtocht.
Als Serenity en Virgil elkaar voor de eerste maal ontmoeten samen met Jenna, is dit geen hartverwarmend gesprek. Virgil is niet opgezet met haar hocuspocus gedoe en dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Jenna daarentegen wil dat deze twee gaan samenwerken. Ze speelt eigenlijk een soort scheidsrechter.

Elk heeft zo zijn eigen gedacht wat er werkelijk gebeurd kan zijn en vooral Virgil wil nu eindelijk wel te weten hoe de vork eigenlijk in de steel zat. Hij heeft een schuldgevoel omdat hij destijds niet verder heeft geploeterd om de waarheid boven water te halen. En Jenna wil niets liever dan dat de waarheid boven water komt.

Er rijzen allerlei vragen op zoals waarom is Alice gevlucht? En is Alice ook een slachtoffer of een moordenaar die ervan onder gemuisd is? Wat is er nu echt voorgevallen 10 jaar geleden?


Conclusie

Ine; In het boek komen afwisselend Alice, Jenna, Serenity en Virgil aan het woord. Allen in de Ik-vorm nemen ze een deel van de gebeurtenissen voor hun rekening, dit geeft een leuk perspectief aan het verhaal over de zoektocht.

Nancy; Dit boek bestaat uit 2 delen: het eerste deel geeft eigenlijk een beeld hoe de zoektocht wordt gestart naar Alice. Het tweede deel begint in het verleden, hoe Alice te weten komt dat ze zwanger is en naar de USA gaat om meer te weten te komen over Thomas en zijn reservaat. Het verhaal gaat verder en wat er eigenlijk allemaal gebeurd is.

Ine; In de verhalen van Alice wordt vooral veel over olifanten en hun rouwproces verteld. Dit was op sommige punten een duidelijke overkill aan informatie wat mij betreft.

Nancy; De hoofdstukken worden afgewisseld door de personages. In het begin van het boek leren we ze elk heel goed kennen, wat hun achtergrond is, wat ze hebben meegemaakt. Vervolgens leren we ze nog beter kennen, hoe ze denken en hoe ze elk op hun eigen wijze bijdragen aan het onderzoek. Dit wordt in de ik-vorm verteld wat helemaal niet storend is.

Ook al was Jenna maar drie jaar toen haar moeder verdween, toch krijgen we verhalen mee van hoe het was samen met haar ouders in het reservaat. Het staat haar allemaal nog heel helder voor de geest. Heel mooie en ontroerende momenten.
Heel vlotte schrijfstijl!


Beoordeling

Ine; Al met al een mooie roman over liefde, waarheid, olifanten (die best op mensen lijken of andersom?), overgoten met wat paranormale ingrediënten! Ik lees meestal een ander soort boeken, maar ik vond deze zeker de moeite waard.

Nancy; Jenna is een moedig meisje, koppig en vastberaden om haar moeder te vinden! Ze is heel bedreven en slaat alles op in haar geheugen en ook de pro’s en contra’s die ze zou kunnen tegenkomen.

Serenity is een paragnost die in het verleden goede dingen voor elkaar gekregen heeft totdat ze een zaak verknalt heeft en zo de dieperik is ingegaan. Door Jenna te leren kennen is er een vonk dat overslaat en wil ze zich alsnog wagen om dit meisje te helpen. Op de een of andere manier beginnen haar gaven terug weer te keren die ze jaren is kwijtgeraakt.

Ine; De uiteindelijke ontknoping is best verrassend wat mij betreft en dat is wel mooi gedaan. Jammer is dan dat dit einde maar summier beschreven wordt in vergelijking met de rest van het verhaal.

Nancy; De hoofdstukken van Alice in deel 1 gaan over olifanten, hoe ze zich gedragen als ze in rouw zijn en nog zoveel meer. Hier kom je veel te weten over deze diersoort en is ook tevens heel interessant om te lezen. Zo komen we ook te weten hoe ze haar man Thomas ontmoette toen ze nog in het wildreservaat in Botswana werkte. Hun passie voor olifanten hadden ze gemeenschappelijk en algauw sloegen de vonken ook over tussen hen.

De paranormale gaven en al wat er ronddraait zijn ook interessant om te lezen, of je er nu in gelooft of niet staat hier buiten kijf maar het is gewoonweg iets dat ook in onze levens voorkomt al staat de wetenschap er sceptisch tegenover.
Je wordt van in het begin mee gedreven in het verhaal, hoe een 13-jarige zo’n doorzettingsvermogen heeft om achter de waarheid te komen. Ze heel moedig, koppig en vastberaden. Ze kan ook al is ze zo jong, volwassen mensen op hun plaats zetten en naar haar hand zetten zodat die ook besmet worden om haar moeder te vinden.

Ook zit er veel gevoel voor humor in het verhaal, menige zinnen hebben me wel doen lachen, dit vanuit alle 3 de personages.

De auteur moet enorm veel research gedaan hebben wat ik bewonderenswaardig vind alleen al aan de tijd die ze er moet ingestoken hebben. Niet alleen over de olifanten maar dingen over dieren e.d. die zich in Afrika afspelen. Misschien allemaal kleine details in het boek maar ditgeen maakt het verhaal nog mooier. 

Zeker ook de moeite waard om de noot en dankwoord van de auteur te lezen. Picoult vertelt dat tot op de dag van vandaag stropers nog altijd zeer actief zijn om olifanten te doden. Ze geeft hier verder uitleg over.

Ine; Een leuke roman met de nodige spanning! Dit boek krijgt van mij 3,5 ster.

Nancy; En wat een plot! totaal niet zien aankomen, echt verrassend om zo een boek te eindigen.
Ik geef dit boek 4 fonkelende sterren

Beiden hebben we genoten van het verhaal, de schrijfstijl en het plot. Het was voor ons een zeer mooi en ontroerend boek om te lezen.




Geen opmerkingen: