dinsdag 7 juli 2015

Groepsrecensie 'Nepvlees' - Belinda Aebi



Genre: Thriller
Uitgever: Uitgeverij Manteau/WPG Uitgevers België
ISBN: 978 90 223 3158 3
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina's; 329
Verschijningsdatum: 22 mei 2015

Met dank aan WPG Uitgevers voor het ter beschikking stellen van deze exemplaren voor de groepsrecensie.

Lezers; Leonie, Corina, Astrid en Karin Groepsrecensie door Karin - team DPB

Over de auteur

Met de regelmaat van een Zwitsers zakhorloge levert Belinda Aebi elk jaar een zenuwslopende thriller af. Haar hoofdpersonage is Maud Gelderman, de recht-voor-de-raapse inspecteur van de Gentse recherche. In Dubbelspel (2010), Het geluid van de stilte (2011), Het containermeisje (2012) en Darkroom (2013) is Gent de arena van moorden en misdaden. In de zomer van 2014 verscheen Zigeunerbloed, een thriller tegen de achtergrond van de Gentse Feesten. Dit jaar kunnen de fans van Belinda Aebi kennismaken met Nepvlees (2015)
(bron; wpg.be)

De cover

Leonie; Op de cover staat de helft van een vrouwengezicht, en dan met knalrode letters ‘Nepvlees’. De cover spreekt mij aan om het boek te lezen. De cover krijgt van mij het cijfer 9.

Corina; De cover van ‘Nepvlees’ ziet er mooi en luxueus uit. De kleur is overwegend grijs. Dit nodigt uit om het boek vast te pakken. Als je dit boek in de winkel ziet liggen, wil je de achterkant lezen, zodat je te weet waar het boek over gaat. Ik geef een 8.

Astrid; De cover van het boek heeft iets mysterieus. De cover krijgt van mij een 7.

Karin; Een mooi, gladde en blinkende cover met als eye-cather een vrouwenoog. Deze cover straalt ‘iets’ uit. Is het mysterie? Zijn het de donkere kleuren of is het de glitter rond het oog? Hij roept in ieder geval vragen op en dat is belangrijk voor een cover. Ook niet onbelangrijk is, dat de titel onderaan staat, met daaronder de naam van de auteur in witte druk. Door die op deze manier te plaatsten, blijft de foto primeren. Ik geef de cover graag een 8.

Korte inhoud

Op de teppan van het Japanse restaurant Zuma wordt het lichaam van een verkoolde vrouw aangetroffen. De autopsie en het identificatieonderzoek wijzen uit dat het lijk dat van chef-kok Kishi Takeda is. Maud Gelderman gaat samen met haar speurders Max en Gijs op onderzoek uit. Monique Regniers - bijnaam Mincko - hielp enkele jaren mee in de praktijk van haar echtgenoot Jan, een befaamd dierenarts. Nu Jan aan een slepende ziekte lijdt, sluit ze de praktijk, verkoopt het huis en gaat in een klein appartement in de Gentse Belfortstraat wonen. In de periode dat haar man nog in goede gezondheid was, kreeg hij een tip over gruwelijke praktijken in de Zuma. Monique is vastbesloten het geheim te ontsluieren en infiltreert.

Samenvatting

Karin; Monique Regniers is jaren samen met Jan, een dierenarts die erg met het dierenleed begaan is. Maar Jan lijdt aan een slepende ziekte, waardoor ze de praktijk en het huis moesten verkopen. Nu verblijft Jan in een instelling en de aftakeling gaat snel. Monique woont, samen met hun hond, in een kleine flat.

Leonie; Het boek gaat over een jonge vrouw Monique Regniers die, nadat haar vriend Jan met een ongeneeslijke ziekte wordt op genomen in een kliniek, de dierenartsenpraktijk van Jan en hun huis verkoopt. Met hun hond Michka gaat zij in een kleine flat boven een dierenspeciaalzaak in Gent gaat wonen.

Karin; Een vijftal haar geleden hebben Jan en zij, samen met Wouter en Joris BSPCA opgericht, een vereniging die opkomt voor het dierenwelzijn en ijvert voor meer opgeleide mensen, een dierenpolitie en een dierenambulance.

Leonie; Samen met twee andere dierenartsen, Wouter en Joris runnen ze een stichting die op komt voor de dieren.

Karin; Net voor Jan ziek werd was, is hij echter iets op het spoor. Alle aanwijzingen gingen richting Zuma, een Japans restaurant en Monique is vastbesloten er achter te komen wat daar gaande is.

Leonie; Omdat ze heeft gehoord dat er in het Japanse restaurant Zuma van alles gebeurt wat niet pluis is, besluit ze er alles aan te doen om daar achter te komen. Ze gaat er werken als afwashulp en al vlug noemen ze haar daar Mincko.

Karin; Met een baantje als afwasser infiltreert zij in het Japanse restaurant.

Karin; Als de brandweer een melding binnenkrijgt uit restaurant Zuma en er ter plekke komt, vinden ze een verkoold lichaam op de teppan, een ijzeren plaat om voedsel op te bereiden. Al vrij snel wordt duidelijk dat het om Kishi Takeda gaat, de chef-kok van het restaurant en echtgenote van de eigenaar, Frank Ostyn.

Corina; In het luxe restaurant Zuma wordt er iemand op een gruwelijke wijze vermoord. Het blijkt de chefkok, Kishi Takeda, te zijn. Haar verkoolde lichaam wordt gevonden op de teppan.

Leonie; Op een avond, nadat het restaurant gesloten is, wordt de chefkok Kishi Takeda op de teppan levend verbrand terug gevonden. Haar man Frank Ostynis op dat moment in Dubai.

Corina; Van deze gruwelijke moord zijn helaas geen getuigen, maar blijkbaar is er iemand in haar omgeving die Kishi erg haat.

Karin; Monique is de laatste die haar cheffin levend zag. Wat weet zij nog meer?

Conclusie

Karin; Dit is Aebi haar zesde thriller met Maud Gelderman en haar team. Net als in Zigeunerbloed is er ook deze keer geen hoofdrol voor Maud weggelegd en speelt zij mee op de achtergrond.

Astrid; Het boek bestaat uit twee verhaallijnen; een in de ik-vorm en een in de verhalende vorm. Het ik-deel vertelt het verhaal van Monique die het recht in eigen hand neemt. Je volgt haar bij haar belevenissen en keuzes. Het verhaal wat er tussendoor loopt, geeft het onderzoek weer naar de moord in Zuma.

Corina; ‘Nepvlees’ bestaat uit 51 korte hoofdstukken, met een meteen een erg goed begin. Je wordt meegesleept. Je moet er wel goed je aandacht bijhouden, want in het begin komen er veel verschillende personages naar voor, wat voor mij heel lastig was.

Karin; Aebi heeft gekozen om het verhaal te schrijven vanuit het perspectief van de dader en die dader krijg je dan ook al de eerste pagina’s mee. Door voor deze manier van schrijven te kiezen, laat Aebi je meekijken in het hoofd van de moordenaar. Wat is de drijfveer? Is het een gestoorde zieke geest, een psychopaat?

Astrid; Ik heb bij dit boek het idee dat er meer aandacht is geschonken aan de verhaallijn van de ik-vorm en dat het onderzoeksteam wat minder uit de verf komt dan in voorgaande delen. Dat geeft op zich niks, want dit boek kun je makkelijk apart van de rest lezen.

Corina; Het boek leest erg vlot weg. Belinda Aebi heeft een vlotte, soms wat grove schrijfstijl. Ze vertelt over alle gruwelijke moorden tot in de kleine details.

Karin; Op doordachte wijze worden de slachtoffers uitgekozen en wordt soms letterlijk ‘het vuur aan de schenen’ gelegd.

Astrid; Het boek is vlot geschreven, leest lekker weg en is zo geschreven dat je graag wilt weten waarom bepaald zaken op deze wijze gebeuren. Dat dit verhaal in België speelt en daardoor Vlaams is, is te merken aan verschillende woorden, maar dat heeft voor mij wel iets van charme.

Leonie; In de eerste hoofdstukken vond ik het een beetje moeilijk om er achter te komen dat het om één en dezelfde persoon ging. Maar toen ik daar achter was, was ook de verhaallijn meteen duidelijk.

Karin; Belinda heeft met haar vorige boeken al bewezen dat zij een vlotte pen heeft en ook deze keer leest het verhaal, ondanks alle gruwelijkheden, weer vlot weg. Op gedetailleerde wijze beschrijft zij de moorden en de manier waarop de dader te werk gaat. Omdat ze dit op zo een beeldende manier doet, krijg je als lezer de rillingen alleen al bij de gedachte.

Corina; Het verhaal is erg indrukwekkend, maar ik vind het niet super eng. Het heeft ook de nodige emoties die uit het leven gegrepen zijn: ziekte, verlies, afscheid, loslaten.

Karin; Toch weet Aebi de dader zo neer te zetten dat je er op een bepaalde manier sympathie voor opbrengt, zodat je voor een stuk meegaat in die visie en die gedachtengang. Dit komt vooral omdat het een menselijk verhaal is. Het is een verhaal over liefde en wraak, over dierenliefde en dierenleed, over loslaten en afscheid nemen! Je voelt dat de dader het hart op de goed plek heeft, maar beslissingen in eigen hand gaat nemen. Zelfs zonder scrupules zichzelf als ‘redder’ ziet en niet als moordenaar.

Corina; Het verhaal laat duidelijk zien dat het gaat over dierenwelzijn gaat, maar ook over dierenleed. Hiermee geeft de auteur een duidelijke boodschap af. Het is een meeslepend verhaal en het ik vind het een echte aanrader. Wel vond ik het einde van het boek een beetje voorspelbaar. Je voelt tijdens het lezen toch welke kant het verhaal opgaat en hoe het boek zal eindigen.

Leonie; De ontknoping had misschien iets langer mogen duren, maar het is zeker een boek wat ik wil aanraden. Vaak merk je aan boeken dat de auteur uit België komt, maar buiten een paar kleine zinnetjes vond ik dit bij dit boek niet zo opvallen.

Astrid; De laatste hoofdstukken daarentegen zijn naar mijn mening te kort door de bocht. Daar waar sommige acties meer ontwikkeld zijn, wordt naar het eind de eindspurt ingezet en voor je het weet is alles opgelost. Dat is jammer. Voor mij eindigt het boek met een cliffhanger: dus Belinda wie nog meer?

Karin; Dit boek heeft bijna alles wat ik in een goed boek wil terugvinden. Naast een gedurfd thema, vind je er herkenbare, bijna alledaagse gebeurtenissen, menselijke emotie die goed uitgewerkt is, actuele onderwerpen en verrassende wendingen in terug en dat maakt het verhaal geloofwaardig. Het boek is niet spannend in de zin dat je op het puntje van je stoel zit, maar er is een onderhuidse spanning, je wilt verder lezen. De opbouw naar de plot krijg je dan ook beetje bij beetje, de spanning wordt opgebouwd. Helaas was ik naar het einde eerder teleurgesteld. Daar waar het verhaal goed uitgewerkt en tot in detail beschreven is, had ik op het einde een onvervuld gevoel. De spanning die je voelt tijdens het lezen zwakt, net als in Zigeunerbloed, af. Geen knal, niet het onverwachte, maar een mooie opsomming van feiten. En net daardoor geeft de laatste zin, voor mij, niet wat het zou moeten geven, een knaller!

Slotsom

Astrid; Ondanks de laatste hoofdstukken die, voor mij, kort door de bocht zijn, vind ik dit boek een aanrader en geef het dan ook 3 sterren.

Corina; Het boek is erg mooi en goed geschreven. Belinda Aebi is een goede en vlotte schrijfster en na het lezen van dit boek, ga ik zeker haar andere boeken ook lezen. ‘Nepvlees’ krijgt van mij dus 5 sterren.

Leonie; Ik ben heel blij dat ik dit boek heb mogen lezen. Het is een boek dat, als je er eenmaal aan begint, niet meer weg kunt leggen. Tot het einde spannend! Haar andere ga ik zeker ook lezen. Het boek krijgt van mij 5 sterren.

Karin; Dit boek zal bij menig (dieren)liefhebber warm onthaald worden. Belinda weet waarover ze schrijft en schrijft realistisch en gedurfd over een onderwerp waar het laatste woord nog niet over is gezegd. Ik eindig met een quote uit ‘Nepvlees’;
“Een vrouw uit één stuk die goed was in haar vak en wist waar ze mee bezig was”.
Ik geef graag 4 liefdevolle sterren.

Geen opmerkingen: