maandag 17 augustus 2015

In gesprek met.....Ad van de Lisdonk

Wie is Ad?
Whoa! Nogal existentieel enzo… Wie is Ad? Ad is een man die dol is op dingen creëren, die houdt van al het moois dat het leven te bieden heeft, waar niets vanzelfsprekend voor is, eigengereid (eigenwijs - dominant misschien wel hahaha).
Hoe was je jeugd? Wat voor een jongen was je?
In een woord fantastisch! Ik kom uit een harmonieus gezin waar vader en moeder goed met elkaar en met de kinderen konden opschieten en waar de kinderen goed met hun ouders konden opschieten. Had veel vriendjes en plezier op school.
Wat is jouw achtergrond qua opleiding/interesse?
Elf jaar lang Vrije School (toen die nog echt anders was dan het reguliere onderwijs), twee jaar VWO, toen Universiteit. Afgestudeerd in de Strafrechtelijke- en Privaatrechtelijke rechtspraktijk. Kom uit IBM familie en zou dus ook naar IBM gaan. Bedoeling was hoger management bij IBM (vandaar de rechtenstudie). Tijdens studie besloten toch ook maar eens achter een PC te gaan zitten. Wel zo handig als je voor een computerbedrijf gaat werken. Standaard verhaal. Verslaafd. Dag en nacht erachter. 18 maanden later was ik Student Assistent Juridische Informatica aan de Universiteit.
Mijn interesse was en is altijd kunst geweest, en muziek in het bijzonder. Ben ook pas rechten gaan studeren na de introductiedag op het conservatorium. Dat had naar mijn mening zo weinig met muziek te maken (toen was er alleen nog maar de traditionele klassieke opleiding) dat ik zeker wist dat ik me daar niet thuis zou gaan voelen. Bleef dus gewoon spelen met mijn band en studeerde overdag rechten.
In 1989 heb je je eerste verhaal gepubliceerd gekregen? Vertel eens?
Er was toen een vrij sterk literair cluppie in Driebergen en omstreken. Hadden een literair café enzo. Maakten een bundel met verhaaltjes van lokaal talent. Voordrachtavond met publiek en pers. Stelde allemaal niet zo heel veel voor natuurlijk, maar ik vond het heel wat.
Je hebt inmiddels ontzettend veel geschreven. Zelfs meer dan honderd juridische- en technische artikelen en twee technische boeken. Vanwaar die overstap naar thrillers?
Eerst was ik redacteur van een programmeursmagazine, later hoofdredacteur. Vanuit die hoedanigheid de technische artikelen geschreven. Daarnaast was ik voorzitter van de grootste gebruikersgroep ter wereld. Vanuit die hoedanigheid (en gegeven mijn achtergrond) schreef ik de juridische artikelen (juridische aspecten van automatisering) in diverse magazines. De technische boeken (De PreProcessor en het Tbrows object) schreef ik omdat ik gevraagd werd dat te doen door een uitgever die mijn artikelen had gelezen. Maar dat was allemaal werk… (leuk werk, maar toch…). Ik wilde spannende boeken schrijven.
Ben overigens niet begonnen met thrillers, maar eerst met een SciFi avontuur (Tijdkring) dat ik samen met een vriend schreef. Ging over twee parallelle werelden (hij schreef de ene en ik de andere). Toch nog zo’n 350 paginas ver gekomen. Bleef uiteindelijk hangen op een seksscene die ik niet geschreven kreeg. Werd porno of Bouquetreeks. Na poging 10 maar helemaal gestopt met het verhaal. Misschien pak ik het nog wel eens op, want het was wel een goed verhaal verder en inmiddels kan ik redelijk over seks schrijven.
Daarnaast schreef ik korte verhalen, die wel allemaal spannend waren. Beetje Stephen King achtig. De eerste echte thriller kwam pas in 2010.

Het boek dat je schreef over de Euro en het Millennium, hoe kijk je daar nu op terug?
Verschrikkelijk leuk. En verschrikkelijk achterhaald. We dachten toen nog dat de wereld ten onder zou gaan door de euro, het millennium, of allebei. Bleek wel mee te vallen achteraf.
Wanneer en hoe kwam je op het idee van de Amazones? En hoe pak je zoiets aan?
Liep ik al heel lang mee rond, net zoals met een aantal andere scenario’s. De Amazones was gewoon het eerste verhaal dat ik helemaal af had. Ik schrijf vijf boeken tegelijk. Had dus ook iets anders kunnen worden. Voor de Amazones was het belangrijk dat de inhoud van het boek klopt. Het verhaal zelf mag dan wel verzonnen zijn, maar eigenlijk is het verhaal de lijm die alle stukjes werkelijkheid aan elkaar plakt. Heeft dus ENORM veel research gekost. Daarnaast wilde ik ook echt weten hoe vrouwen in elkaar steken. Dus kocht en las ik elk boek dat er ooit door vrouwen over vrouwen is geschreven. Varierend van cadeauboekjes over waarom vrouwen niet kunnen kaartlezen, tot (semi) wetenschappelijk werk over de werking van vrouwenhersenen en het effect van hormonen. En alles daar tussenin. Er was maar 1 eis: Het moest door een vrouw geschreven zijn, want mannen hebben nog altijd geen idee natuurlijk.

Via Tenpages ben je met Het Amazoneverbond begonnen. Kun je aan de lezers uitleggen in het kort hoe dat is gegaan?
Een oud-klasgenoot van mij publiceerde zijn boek (overigens echte literatuur met een hoofdletter ‘L’) via TenPages en vroeg of ik aandeelhouder wilde worden. Dat deed ik natuurlijk en zo kwam ik met het concept in aanraking. Inmiddels had ik mij eerste afwijzing van Het Amazoneverbond al binnen. Dus leek TenPages mij een goed idee om mijn boek uitgegeven te krijgen. Voor de mensen die niet weten hoe het inmiddels failliete TenPages werkt: Een auteur publiceert (minstens) tien pagina’s van zijn boek. Minimaal 100 mensen moeten daar dan binnen drie maanden zoveel vertrouwen in hebben dat ze er een (of meer) aandeel(en) in willen kopen. Een aandeel kost 5 euro. Bij tweeduizend aandelen (tienduizend euro dus) wordt je boek gegarandeerd uitgegeven. De aandeelhouders krijgen vervolgens drie jaar lang een percentage van de omzet van het boek uitgekeerd als rendement op hun aandeel. Ik publiceerde de eerste tien pagina’s en twintig dagen later waren de aandelen en aandeelhouders gevonden en werd mijn boek uitgegeven.
Hoe ben je uiteindelijk bij De Crime Compagnie terecht gekomen?
TenPages ging opzoek naar een geschikte uitgever. Omdat het zo snel was gegaan met Het Amazoneverbond waren er meerdere geïnteresseerden. Ofschoon de Crime Compagnie de kleinste was, had ik wel direct een klik met Ilse en Sanneke. Ons eerste gesprek was met een goeie lunch (inclusief wijn) bij een leuk restaurant, en dan scoor je altijd punten bij mij. Bovendien begrepen zij dat ik iets anders wilde schrijven dan wat er standaard in de boekwinkel ligt. Ik was op zoek naar ‘The Purple Cow’ zullen we maar zeggen. Het is voor mij redeijk eenvoudig om van Het Amazoneverbond een boek te maken met een grotere verkooppotentie. Gewoon de gebaande paden in thrillerland volgen en een zwart-witte koe afleveren. Iedereen kent zwart-witte koeien, en iedereen is daar volledig tevreden mee. Een paarse koe is vreemd. Maar aan de andere kant: Als mensen een paarse koe ook leuk vinden, ben je wel de enige paarse koe in de wei en dan heb je ineens exponentieel veel meer aandacht dan met je reguliere verhaal. Ik wilde die paarse koe. De Crime Compagnie was dapper genoeg om dat intitiatief te steunen. Dus koos ik voor hen. Simple as that…



Je uitgevers zijn ook powervrouwen, toeval?
Niet dus. Zie bovenstaande antwoord. De Crime Compagnie durft en is modern. Bovendien snappen ze het vak en snappen ze thrillers. Als auteur wil je niet anders. Ja, het is wel eens lastig omdat we met de koppen tegen elkaar knotsen, maar het resultaat is altijd leuker dan het was.
Wat vind je eigenlijk van vrouwen? Waarom ben je boeken over hen gaan schrijven?
Het grootste mysterie op deze aardkloot. Het onderwerp vrouwen schreeuwde gewoon om in een thriller terecht te komen.
Zijn er autobiografische elementen in je boeken verwerkt? Zo ja, welke?
Ja, heel veel zelfs. Maar het zou volgens mij minder leuk worden (in elk geval voor de betrokken mensen) indien ik zou vertellen wat, wanneer, wie, waarom, hoe…
In beide boeken schroom je niet tot het schrijven over de wapenindustrie/terrorismebestrijding/VN etc. Ligt daar een bewuste, onderliggende, boodschap? Is dat weleens verkeerd gevallen bij iemand die zich aangesproken voelde, feministen of politici bv?
En nee, ik heb nog niet voldoende exposure om op te vallen bij iemand. Tot op heden geen reactie van wie dan ook. Wellicht bij een van de thrillers die ik nu aan het schrijven ben?
Heb je veel research moeten verrichten voor het schrijven van je boeken? Wat moeten de lezers zich daarbij voorstellen? Reisje naar het Midden Oosten en de VS? Gesprekken bij de Verenigde Naties?
Ja, ik heb extreem veel research verricht (zie ook eerder antwoord). Ik heb vele duizenden pagina’s aan literatuur doorgewerkt, vele nachten doorgebracht achter Google en Wikipedia, reizen door de VS gemaakt en waar ik niet kon komen met Google Earth bezocht. En last but not least vele, vele, vele gesprekken gevoerd met vrouwen over hun reacties en gevoelens (en het waarom daarvan) bij bepaalde situaties.
Wat is het leukste van het circus rondom een boek lanceren?
Het is als blackjack of roulette in een casino. Super spannend, heel blij als er eens een keer een succesje kan worden geboekt en iemand positief is, steeds hopen op die kans om door te breken, en ook een beetje balen als dingen niet lukken. De adreanalinerush is top!
Ben je actief op Social media en zo ja, is dat voor jou van toegevoegde waarde?
Redelijk actief ja. De toegevoegde waarde is contact met de early adaptors van mijn verhaal. Ik hou net zoveel van de mensen die mijn boeken leuk vinden als dat zij houden van mijn boeken. Bovendien is het vrijwel de enige manier om jezelf te promoten. De uitgever moet na een paar weekjes weer door met de volgende auteur en de volgende thriller. Het komt dan echt voor het grootste deel neer op zelf het vlammetje brandend houden.
Wat is jouw mening over recensies? Hecht je er waarde aan?
Ja, ik hecht er waarde aan. In de eerste plaats omdat ik er van kan leren. In de tweede plaats omdat recensies gelezen worden door anderen die hun mening laten afhangen van een recensie. Sterker nog: Die besluiten een boek wel of niet te kopen/lezen afhankelijk van een recensie. Maar de ene recensie is heel duidelijk de andere niet. Dus sommige neem ik minder serieus dan anderen hahaha.
Lees je zelf ook? Wat is het laatst gelezen boek? 
Ja natuurlijk lees ik zelf ook. Ik lees een keer per maand “Over leven en schrijven” van Stephen King. Daarnaast lees ik de nodige thrillers. En heel veel achtergrondinformatie over het onderwerp van de boeken waar ik mee bezig ben. Ik heb vorige maand de laatste Linda Jansma gelezen en de Aquitaine Samenzwering van Ludlum en Joris Luyendijk. Een klein lijstje, ik weet het, maar als ik meer zou vertellen zou dat verklappen waar mijn volgende boeken over gaan.
Wat doe je als je niet schrijft? Wat zijn je hobby's?
Ik ben dol op films, ik speel nog altijd gitaar, ik ga graag uit (of thuis) eten met goede vrienden en een goed glas wijn, voer graag mooie gesprekken, en jaag zoveel mogelijk op mijn vrouw.

Wat hoop je te bereiken met je schrijven?
Internationaal bestsellerauteur met een verfilming van al zijn titels.
Heb je een schrijversdroom die je graag nog vervuld ziet worden?
Zie het antwoord op de vorige vraag.
Ben je al bezig aan een nieuw boek? Kun je iets loslaten over je plannen?
Ik ben bezig met vijf boeken dus: Amazone deel III (het conflict), Het eerste deel van de Jazz-serie (die komt denk ik het eerste af), het tweede deel van de Jazz-serie, een thriller over een Caribisch eiland in de greep van internationaal terrorisme en een boek over Toegevoegde Werkelijkheid. Lekker vaag allemaal huh? Afwachten dus…



Wat is de meest rare/lachwekkende vraag die je ooit is gesteld?
Wie werd er waar geboren en door wie werd hij hoe genoemd?
De zomervakantie komt er aan. Welk boek ga je lezen en waar ga je dat doen?
De locatie is Aruba. Het boek kan ik helaas niet zeggen in kader van verklappen van volgende thema’s. Nogmaals: Afwachten dus… ;-)

Lees hier de groepsrecensie van Het Amazoneverbond en de duorecensie van Het Amazoneoffensief

Ad, dank je wel voor je enthousiaste medewerking! We kijken uit naar het vervolg op de Amazones!

Geen opmerkingen: