vrijdag 7 augustus 2015

Rudy´s wereld - Vijf boeken


Dat heb je natuurlijk als je vier weken op schrijfvakantie vertrekt, en je kiest voor een plek tussen de wijnvelden in Zuid-Frankrijk: geen wifi, geen internet, geen afleiding - behalve het lekkere eten, de lekkere wijn, de zalige temperaturen, de vriendelijke mensen en de betoverende natuur dan. En nog een paar die ik nu even vergeet. 
Tijdens mijn wandelingen aan het begin van mijn schrijfsessies kwam deze blog wel af en toe in mijn gedachten op - alsof iets onder mijn hersenpan me eraan wilde herinneren dat ik voor deze maand nog niks had geschreven. Tegelijk wilde ik jullie niet vervelen met een ellenlange beschrijving van het paradijs. Leven als God in Frankrijk? Ja, hoor. Na een week weet je weer terug waar die uitdrukking vandaan komt. Maar als je daar bij anderen mee aankomt, tja… Te enthousiaste teschrijvingen horen er dus niet bij. Dat vertelde ik de mannetjes bovenin (zie eerdere blog) dan ook. Ander onderwerp, graag.
Zij kwamen twee dagen later met een vraag.
Noem eens vijf boeken die jouw leven effectief en concreet hebben veranderd nadat je ze gelezen had. En vertel eens hoe ze je leven dan hebben beïnvloed. Echt, concreet, tastbaar veranderd. 
Origineel idee? Absoluut niet. Maar ik heb het wel aanvaard. 
Hier gaan we dus.

Titel 1: Black-out, van Marc Elsberg.
Een thriller over het compleet uitvallen van het Europees electriciteitsnet na een aanval door hackers, en de gevolgen daarvan. Niet alleen beangstigend reëel, maar ook concreet en goed genoeg gedocumenteerd om na het lezen ervan zelf enkele maatregelen te nemen, zodat de basisbehoeften min of meer tijdelijk kunnen worden bevredigd, in geval van. (Denk bijvoorbeeld maar niet dat je de plee nog kunt doorjassen als de 'grid' uitvalt. Waterpompen werken namelijk op elektriciteit. De waterbevoorrading valt letterlijk volledig weg. Net als licht, distributie van voeding, verdeling van bankbiljetten en elektronisch betalen, enzovoort, enzoverder…) Het lezen waard.


Titel 2: De voedselzandloper van Kris Verburgh
Een nonfictie boek over voeding, waarin enkele mythes ontkracht worden, functioneel aangegeven wordt wat we teveel eten en wat te weinig, en welke gevolgen dat heeft voor het lichaam. Geen dieetboek, wel eentje met helder beschreven algemene maar doorslaggevende informatie. Het heeft het eetpatroon thuis grondig veranderd, en we voelen ons er ook een pak beter bij. (Dat je in een boek over voeding een opmerking vindt in de zin van 'dat het veel gezonder is om af en toe bewúst te zondigen dan fanatiek nooit te zondigen’ heb ik een tijdlang op een T-shirt willen laten drukken) Een absolute aanrader, vind ik. Dat de auteur door een aantal betrokken grootindustrieën en lobbygroepen prompt grootschalig werd aangevallen vond ik alleen maar een extra stimulans om het te lezen.

Titel 3: Not on the label van Felicity Lawrence (Engelstalig)
De ondertitel zegt het helemaal: what really goes into the food on your plate. Een nonfictieboek geschreven door een notoire Engelse journaliste, over de handel en wandel van de grote voedselproducenten, en de negatieve impact van de grote supermarktketens op de kwaliteit van het voedsel. We worden stelselmatig vergiftigd, daar komt het op neer - enkel en alleen voor de groei van de winst en het profijt van enkelen. Mijn houding ten opzichte van àlle grote supermarktketens (er zijn er in de wereld maar een tiental grote overkoepelende, maar natuurlijk noemen ze zich overal anders) is sinds het lezen van dit boek definitief veranderd. Af te raden voor gevoelige zielen en struisvogels die hun kop niet uit het zand wìllen halen.


Titel 4: De mieren van Bernard Werber
Het eerste deel van een trilogie, waarin een mier een hoofdpersonage is, geschreven door een bioloog die vijf jaar mieren had bestudeerd in Afrika. Goed gedocumenteerd, spannend, vaak humoristisch, en vooral intrigerend. Het heeft me met een gigantisch respect voor mieren achtergelaten, in de zin dat ik sinds het lezen van dat boek tijdens een wandeling door het bos bijvoorbeeld altijd uitkijk waar ik mijn voeten plaats. Als ik op zo'n pad een mierenoversteek zie, let ik er op dat ik er niet op trap, omdat ik weet wat daar beneden eigenlijk gebeurt. Misschien belachelijk. Maar mijn respect is gewoon groot. (Ik heb er bijvoorbeeld uit geleerd dat niet de mier, maar de mierennèst het organisme is. De mier is eerder vergelijkbaar met een menselijke cel, zoals het hele menselijke lichaam het organisme is. Bijvoorbeeld!)

Titel 5: De val van het Westen van Ian Morris
De originele Engelse nonfictietitel is eigenlijk duidelijker: Why the West rules... for now. Een boek dat de geschiedenis van beschavingen over de hele wereld vertelt, van heel veel vroeger tot nu, van Chinese over Afrikaanse en Mediterrane tot Amerikaanse en Europese beschavingen, telkens met een reeks verklaringen waarom ze uiteindelijk ten onder gingen. Naast het uitermate boeiende historische aspect hiervan, fascineerde mij vooral het besef dat de ondergang van haast alle beschavingen te verklaren is door een combinatie van slechts vijf factoren. Slechts vijf! Altijd weer opnieuw. Enkele van de vijf volstaat al - je hoeft ze niet eens alle vijf tegelijk te hebben. Bloeiende, rijke gemeenschappen, die veertig jaren later letterlijk van de kaart geveegd waren. Niet meer bestonden. 
Ian Morris noemt de vijf factoren de Vijf Ruiters van de Apocalyps: combineer er een paar, en daar ga je. 
Neen, ik zal ze je niet onthouden. Honger, Ziekte (epidemieën), Ongecontroleerde Migratie, een Falende Staat, en Klimaatverandering.
Als je die vijf goed bekijkt, lijkt het me duidelijk waarom dit boek zo'n verpletterende indruk op me heeft nagelaten. Er is niks nieuws aan hand bij ons: het is gewoon de loop van de geschiedenis. Wij zijn een zoveelste nummer op het lijstje.
Met één grote troost: vermits een aantal van die Ruiters nu wereldwijd dreigen toe te slaan, volstaat het niet meer om rijk genoeg te zijn. Verkassen als de grond te heet wordt onder je voeten? Vergeet het maar. Je kunt namelijk nergens meer naar toe, zelfs niet als je super veel geld hebt. Naar Mar, ja, met een one-way-ticket.

Inderdaad; vluchten kan niet meer. 
Vandaar dat je maar beter met volle teugen en diepe halen van het leven kunt genieten, elke dag opnieuw - zolang het nog duurt. In Frankrijk, bijvoorbeeld, af en toe. Bij een glas wijn.
Want op deze manier duurt het niet zolang meer. 

Geen opmerkingen: