woensdag 30 september 2015

Win 'Ongrijpbaar' van Bianca Nederlof



Bianca Nederlof staat op de shortlist van de Hebban Debuutprijs 2015 met haar thrillerdebuut 'Ongrijpbaar'. Op 25 oktober a.s. zal bekend worden gemaakt wie van de zes genomineerden deze felbegeerde prijs in ontvangst mag nemen tijdens het Thrillerfestival in Zoetermeer.

Uitgeverij LetterRijn heeft DPB de kans geboden samen met onze leden een groepsrecensie te maken met maar liefst 2 paperbacks en 2 ebooks! Namens DPB zal Patrice deze groep leiden en meelezen. 

Waar gaat 'Ongrijpbaar' over?

'Kan Nick zijn meegenomen door iemand die jullie kennen?' De rechercheur kijkt me aan. 
Ik verstar en voel het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. 
'Natuurlijk niet,' antwoordt David in mijn plaats. 
'Silvia?' vraagt de rechercheur. 
Mijn vingers klemmen zich om de mok in mijn handen. 'Nee,' zeg ik. 
'Misschien iemand uit je familie?' dringt hij aan. 
Ik recht mijn rug. 'Ik heb geen familie meer.' 

Silvia's grootste angst wordt waarheid. Ze raakt haar zoontje Nick kwijt in een mensenmassa. Weet iemand uit haar verleden er meer van? Silvia moet de confrontatie aangaan met het leven dat ze achter zich wilde laten. Om te voorkomen dat David haar geheim ontdekt, zet ze de zoektocht in haar eentje in. Een keuze met fatale gevolgen... 


Spreekt deze thriller jou aan? Wil je meedoen en kans maken op een exemplaar? Meld je dan aan als lid van onze Facebookgroep en volg ons op Twitter @dpbdpb05
Vermeld je naam en voorkeur voor een papieren of ebook dan bij de oproep op FB.

Aanmelden kan tot en met zondag 4 oktober a.s. en alleen via de Facebookgroep!
Succes!!

Uitgeverij LetterRijn
Team DPB 

Twitter @dpbdpb05


Blogtour 'Portret van een vrouw' - Jojo Moyes



Genre; Roman 
Uitgever; De Fontein
ISBN; 9789026137587
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 432
Uitgave; 22 september 2015

Deze recensie is onderdeel van de blogtour die Uitgeverij De Fontein organiseert van 25 september t/m 4 oktober a.s.

Frankrijk 1916. Terwijl om haar heen WOI woedt en haar grote liefde Édouard vecht aan het front, is Sophie de steun en toeverlaat van haar familie. Wanneer de Duitsers hun intrek nemen in het familiehotel dat Sophie runt met haar zus, valt de Kommandant voor Sophie en voor het schilderij dat Édouard van haar maakte vóór de oorlog. Sophie besluit dat het schilderij de enige kans zal zijn om Édouard terug te zien, waarmee ze haar reputatie en haar leven op het spel zet.

Bijna een eeuw later krijgt Liv dit schilderij van haar man David, vlak voor zijn plotselinge dood. Het betekent alles voor haar, want het is een herinnering aan hun gelukkige, korte samenzijn. Maar dan hoort ze over de donkere en door passie verscheurde kant van het schilderij...


Het verhaal
1916 - Hotel Le coq rouge is de spil van het dorpje Saint Péronne in Noord-West Frankrijk. Het hotel doet alleen nog dienst als café en wordt bestiert door Hélène en haar jongere zus Sophie. Sophie woonde in Parijs met levensgenieter Édouard, een flamboyante verschijning en schilder van de school van Matisse. Wanneer hij in het verzet gaat tegen de Duitse bezetter gaat Sophie terug naar haar geboorteplaats om te helpen. Hélène staat er alleen voor, de zorg van haar twee jonge kinderen en broer Aurélien valt haar zwaar en ze is dan ook heel blij met de komst van Sophie. Want Sophie is sterk, regelt alles en is zeker niet bang uitgevallen. Ze staat erom bekend heel sociaal betrokken te zijn en helpt iedereen waar ze kan. De zusjes zijn graag gezien en de dorpsbewoners laten hun waardering dan ook blijken. 

'Zo zag ons leven eruit: bescheiden muiterij, kleine overwinningen, de kans om onze bezetter heel even voor gek te zetten, kleine bakens van hoop die dreven in een zee van onzekerheid, ontberingen en angst.'

Wanneer ze te maken krijgen met de wisseling van de wacht en er een nieuwe Kommandant komt die de scepter gaat zwaaien, laat Sophie tijdens een nachtelijke inval op geheel eigen wijze zien met wie hij te maken heeft. De Kommandant is behoorlijk onder de indruk van deze sterke en opstandige vrouw. Hij kiest dan ook voor Le coq rouge om daar met zijn officieren dagelijks te gaan eten. Tijdens zijn kennismaking met het hotel ziet hij een opvallend portret van Sophie hangen en hij is onmiddellijk van slag. De Kommandant is een kunstliefhebber en probeert met Sophie in gesprek te komen en dichter bij haar te zijn. Dat ontgaat Sophie natuurlijk niet en ondanks haar afgrijzen en weerstand voor alles waar hij voor staat, gaat ze daarin met hem mee. Dan bedenkt ze een manier waarop ze iedereen kan helpen, mits het plan slaagt natuurlijk. Het beetje eigenbelang dat ze heeft draait maar om één ding en dat is haar geliefde Édouard weer in de armen te kunnen sluiten. Maar wat ze gaat doen en voor ogen heeft is een levensgevaarlijke onderneming. Ze is inmiddels lichamelijk uitgeput en emotioneel kapot maar toch gaat ze er voor. Sophie's trots en vastberadenheid doen dan opeens alles wankelen
.


2006 - Londen. Nog zo jong en nu al gebroken. Ze had alles wat een vrouw zich wensen kan. De liefde van haar leven, David, is dood. Zomaar, ineens. Met zijn overlijden is ook een deel van haar gestorven. Liv woont in hun droomhuis op een prachtige locatie, hartje Londen. Een huis dat David heeft ontworpen en zijn visitekaartje werd. Elke dag is ze alleen in het huis, hun huis. Elke dag kijkt ze naar het bijzondere schilderij dat ze van David kreeg als huwelijkscadeau. Alles kan haar gestolen worden, niets interesseert haar nog. Alleen de herinneringen én het portret waarvan David helemaal weg was. En dan per stom toeval wordt het schilderij gezien door iemand die er naar zocht. Liv begeeft zich in no-time in een bizar scenario maar is allerminst voornemens met de stroom mee te gaan. Ze verzet zich met hand en tand, neemt het risico alles wat haar lief is te verliezen en verdiept zich in de geschiedenis van het kleurrijke portret. Ze bijt zich vast in de weinige hoop die ze heeft en probeert haar leven op de rit te krijgen. Liv voelt zich vastberaden en identificeert zich met wat zij denkt dat Sophie zou doen.

Beoordeling

'Portret van een vrouw' is verdeeld in twee periodes. Het verhaal van Sophie start in 1916 en dat van Liv in 2006. Sophie leeft in een Frankrijk dat is bezet door de Duitsers. Bezittingen zijn schaars, de meeste mannen vechten in het verzet en aan het front. Vrouwen en kinderen zijn achtergebleven met de ouderen en proberen te overleven. De mensen zijn op elkaar aangewezen en moeten elkaar kunnen vertrouwen zodat de gemeenschap sterk blijft en de bezetting kan overleven. Maar zoals altijd en in iedere oorlog is er sprake van verraad. Doordat er verdeeldheid onder het volk is, gedreven door honger, het doen van (on-)terechte aannames en jaloezie is er weinig nodig om onrust te veroorzaken. Precies die sfeer komt snoeihard binnen tijdens het lezen. De honger en wanhoop zijn voelbaar, zo ook de kou. Sophie is sterk maar ook kwetsbaar, volhardend maar emotioneel. Ze doet alles voor haar familie, alles.

Liv leeft in een periode waarin materialisme en geld de boventoon voeren. Wat zij wil is voor anderen ondenkbaar en dus niet realistisch. Sophie en Liv hebben meer met elkaar gemeen dan het schilderij, ze zijn sterke vrouwen die gaan voor waar ze in geloven maar hebben hun kwetsbare kanten. Dat maakt hen menselijk en dat maakt het verhaal onweerstaanbaar mooi. 

De kracht van beide vrouwen spat gewoon van het boek af. Onwaarschijnlijk zijn de situaties waarin ze zich begeven. Hard en niets ontziend was die periode waarin de oorlog gaande was en Liv voert haar oorlog op een geheel andere wijze. Jojo Moyes weet als geen ander hoe een dergelijke sfeer weer te geven. In een geweldige setting word je het verhaal ingezogen, je moet het uitlezen. De personages zijn zo boeiend, zo echt en prachtig uitgewerkt, je ziet het gewoon voor je. Een tweetal personages die erg veel indruk hebben gemaakt zijn Mo en Paul. Mo vanwege haar cynisme en humor en Paul vanwege zijn oprechte keuzes die hij maakt in dit verhaal. 

Conclusie

Jojo Moyes, auteur van meesterlijke en menselijke verhalen. Zij weet als geen ander de gevoelige snaar te raken en toch een objectief verhaal neer te zetten. Die combinatie maakt haar boeken stuk voor stuk bijzonder en tot een groot succes. Zo ook dit boek, dat kan niet anders. Met flashbacks van Sophie en de ontdekkingen die Liv doet is het behalve een prachtig verhaal ook spannend. Je hebt geen idee hoe het gaat aflopen. Vooral omdat het eerste deel eindigt met een cliffhanger die je bijna doet vloeken. 

De combinatie tussen het heden en verleden is zo mooi in balans, zo goed doordacht en beschreven dat het moeilijk is om het boek weg te leggen. Omdat het plaatsje Saint Péronne totale vernietiging kende na WO1, de transporten richting Duitsland vonden daar ook plaats, is het verhaal erg realistisch. Het laat een indruk na en bezorgt je kippenvel. 
Moyes bezit de gave om je als lezer een brok in de keel te bezorgen en je tegelijkertijd iets mee te geven. Een ervaring op zich, elke keer weer. Het verhaal is pakkend, heftig en bijzonder en je kunt totaal niet voorspellen welke richting het uit zal gaan. Laat je verrassen, geniet en zorg voor een pak zakdoeken. Diep geroerd en geëmotioneerd is het onmogelijk om een andere waardering te geven dan vijf indrukwekkende sterren.

Patrice - Team DPB








>Saint Péronne na WO1

Woensdag Bloggerdag........Ingrid Poisson stelt zich voor.




"Hey, vandaag ben ik aan de beurt op deze fijne leesclub. 
Mijn naam is Ingrid Poisson (vertaald: vis, NIET vergif) en zoals iedereen van jullie allemaal verslingerd aan alles wat met boeken te maken heeft.
Zoals bij velen was ik al heel jong gebeten door het leesmicroob en waar het tijdens de jeugdjaren van mijn kinderen lag te sudderen omdat ik te weinig tijd had om een boek vast te nemen, is het nu in volle expansie. Daar komt nog eens bij dat ik de weg naar uitgeverijen en auteurs gevonden heb, die me dikwijls met pareltjes overladen om te recenseren.

Omdat ik graag over boeken praat, maar in mijn familie niet echt de praatpalen vond en mijn persoonlijke facebookpagina niet wou overladen met boekennieuwtjes, besloot ik een aantal jaren geleden een pagina op te starten (Boeklovers) met alleen boekennieuws, en winacties, en recensies, en ... ga maar door. Zolang het maar over boeken ging. Hierop kwam mijn oudste zoon met de vraag waarom ik eigenlijk nog niet met een blog was gestart.
Zo gezegd, zo gedaan. Na een dagje zwoegen, stond mijn blog dan online. Hierop kunnen jullie mijn recensies lezen, of gastrecensies insturen die ik met alle plezier onder jullie naam plaats. Maar de uitgeverijen weten ook dat ik hun persberichten een plaats op mijn blog geef; boeken in de kijker zet die wel een extra duwtje in de rug kunnen gebruiken. De auteurssnelweg is er eentje met hobbels en kan alle hulp gebruiken die wij lezers hen kunnen bieden.
Maar ook winacties die ikzelf op zet, of de uitgevers me aanbieden, krijgen hier een plaats. Genoeg over mijn blog. 


Misschien nog een extra nieuwtje voor sommigen die me nog niet zo goed kennen. Ik ben ook één van de tien leden van de club van tien van het vroegere Crimezone, nu de thrillerafdeling van Hebban. Dit maakt dat deze 10 leden onder leiding van Cees Van Rhienen en Sander Verheijen heel wat in de pap te brokken hebben voor, tijdens en na de Thriller Debuutprijs. En daar hoort natuurlijk ook het lezen van de debuten bij. Dus ik mag zeker niet klagen als het op leesgebied aankomt.

Kennen jullie mij nog niet en heb ik jullie toch een beetje nieuwsgierig gemaakt? Neem gerust op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/ of geef een like-je aan mijn facebookpagina Boeklovers en ik hou je met plezier op de hoogte van alle nieuwtjes in boekenland. En kom je mij op een presentatie of een happening tegen, geef me gerust een por. Ik popel om iedereen te leren kennen :)"

Groetjes,

Ingrid

dinsdag 29 september 2015

Groepsrecensie 'Onder water' - Linda Jansen



Genre; Roman
Uitgever; NAU Uitgeverij
ISBN; 9789491535376
Uitvoering; Paperback
Aantal; pagina’s 262 
Uitgave; 17 juli 2015

Lezers; Hilde van den Bosch, Suzanne Kors en Karin Teirlynck (DPB) 
Groepsrecensie door Karin (team DPB)

Met dank aan Uitgeverij NAU voor deze recensie exemplaren.

Over de auteur

Linda Jansen (Roosendaal, 1978) is schrijfster en woont met haar gezin in het
Bourgondische Brabantse land. Op jonge leeftijd schreef zij al gedichten en songteksten. Na de geboorte van haar jongste kind begon zij in de spaarzame stille uren te schrijven aan haar debuutroman “Onder Water”.
Het idee voor haar debuutroman ontstond nadat ze in de media regelmatig de term ‘onder water’ tegenkwam. De verhalen erachter lieten haar niet los. Zij vormen de basis van ‘Onder water’, gecombineerd met een van haar passies: het observeren van mensen en hun gesprekken op terrassen, in cafés en het park waar ze graag komt. Dat is voor haar iedere dag opnieuw een bron van inspiratie.
Linda Jansen woont tegenwoordig in Breda met haar man en twee kinderen.(bron linda-jansen.nl)

De cover

Hilde; De cover is zeer aantrekkelijk. Het gros van de vrouwen is gek op roze. De bakfiets op de voorzijde heeft een rol in het verhaal en typeert ook de leegte van de zin die erboven staat: “Over de liefde tussen twee mensen die ten onder dreigt te gaan”. Verder staan er op de achterzijde en binnenflappen heel veel tekst. Fragmenten uit het verhaal en hoe Linda Jansen dit boek tot stand heeft gebracht. Een dikke 8 voor de cover!

Suzanne; De cover spreekt mij niet aan en ik zou het boek in de boekhandel dan ook niet uitkiezen. Het roze is net een tintje te donker om tussen de andere boeken in de boekhandel uit te springen. De vormgeving op de voorkant is verder somber, er staat enkel een bakfiets op. Ook na het lezen van de achterflap ben ik niet enthousiast, bij mezelf denk ik een vrouwenromannetje met vast en zeker te veel psychologisch geleuter. Maar gelukkig heb ik het ontzettend mis, “don’t judge a book bij it’s cover”. Een 6 voor de cover.

Karin; De papierkeuze van de cover is luxueus, maar buiten de afbeelding van de bakfiets vind ik hem niet één met het verhaal. De kleur roze in combinatie met de groene letters, nee, dat is het niet. Het maakt mij totaal niet nieuwsgierig! Ik zou dit boek zeker niet vastpakken als ik het in de winkel zou zien liggen. Jammer, ik vind dit een gemiste kans. De cover geef ik een 5.

Korte inhoud

Deze roman is als een fles sprankelende, frisse witte wijn van een goed jaar en met een spannende afdronk. Zou het niet heerlijk zijn om op nieuwjaarsdag alle ellende van het afgelopen jaar achter je te laten? De zwarte pagina’s uit je leven te scheuren en volledig blanco opnieuw te beginnen… 
Oudejaarsavond. Champagne bruist vrolijk in kristallen glazen en het gonst van de goede voornemens van rijke vrienden, terwijl Liz haar man Tom observeert. Een aantrekkelijke, charismatische man en de trotse vader van hun dochtertje Lara. Tom is vaak van huis en Liz´ gevoel van geborgenheid is door de jaren heen weggeëbd. Ze heeft geen besef van het leed dat Tom onderhuids voor haar verborgen houdt. Zijn verantwoordelijkheden drukken zwaar op hem. Naast Liz’ argwaan en het financiële noodweer waarin zijn bedrijf verkeert, is er de pijn in een Zwitserse kliniek. Die avond ziet de mooie, lichtelijk aangeschoten Liz een paar donkere ogen op haar gericht die toebehoren aan een jonge man, type covermagazinemodel. Zo iemand kijkt heus niet naar een vrouw van vijfendertig, denkt ze. Over de datum heet dat. In het nieuwe jaar feest en borrelt Liz vrolijk door met haar vriendinnen, die voor haar door het vuur gaan. Ze blijft geld als water uitgeven en ´neemt´ een minnaar, die haar kolkende rivieren van hartstocht en sensualiteit laat ervaren. Tegen deze achtergrond vecht Tom eenzaam en in stilte voor alles wat hem dierbaar is.

Samenvatting van het verhaal

‘Over de liefde tussen twee mensen die ten onder dreigt te gaan.’

Karin; Ondanks hun leeftijdsverschil van twintig jaar zijn Tom en Liz een droomkoppel. Liefde op het eerste gezicht was het. Tom heeft een bedrijf dat sloepen bouwt en met succes. Liz en hij kunnen rijkelijk leven en Liz hoeft niet te werken.

Hilde; Liz is jaren geleden gevallen voor de wat oudere Tom. Samen leven ze riant en het leven lacht hun toe. Het bedrijf van Tom, een exclusief sloepenbedrijf, floreert en viert zijn hoogtijdagen. Totdat hun dochtertje Lara wordt geboren. De zorgzame, liefdevolle Tom verdwijnt in zijn werk en in plaats van de belofte dat hij meer thuis zou zijn voor Liz en Lara gaat hij steeds vaker op zakenreis.

Suzanne; Het boek vertelt het verhaal van het getrouwde stel Liz en Tom en hun dochtertje Lara. Tom heeft een eigen bedrijf dat door de crisis bijna ten ondergaat. Hij maakt geregeld tripjes naar het buitenland.

Karin; Vier jaar geleden is hun dochter Lara geboren en ondanks Tom zijn belofte om minder op zakenreis te gaan en meer thuis te zijn, is daar in de praktijk maar weinig van terecht gekomen. Sinds dan is er van hun sprookje nog weinig over. Liz voelt zich alleen en onbegrepen en vult haar dagen met shoppen, haar vriendinnen Suus en Daan en wijntjes.

Hilde; Liz distantieert zich steeds meer van Tom. Ze spendeert uren aan shoppen, lunchen en borrels met haar rijke vriendinnen.

Karin; Als ze op oudjaar uitgenodigd zijn bij rijke vrienden en Liz haar Tom vanop afstand gadeslaat, is hij voor haar een vreemde geworden. Waar is de man waar ze verliefd op geworden is, de man die haar geborgenheid gaf? Terwijl ze daar staat, in eigen gedachten verzonken, ziet ze een weerspiegeling in haar glas. Een paar donkere ogen staren haar aan. En voor ze het goed en wel beseft laat ze zich verleiden door deze knappe vreemdeling.

Hilde; Op oudejaarsavond zijn ze uitgenodigd bij rijke vrienden van haar beste vriendin Daniëlle en haar man Laurens. Vol walging en afschuw ziet ze Tom als een vreemde. Door de hoeveelheid drank voelt ze zich eenzaam totdat haar ogen een aantrekkelijke, jonge mooie man in het vizier krijgen. Tot haar verbazing laat deze donkere schoonheid blijken dat hij eveneens in haar geïnteresseerd is. Deze man brengt haar leven weer in extase.

Suzanne; Liz voelt zich gekwetst en alleen. Tijdens een oudejaarsfeestje ontmoet zij de jonge knappe Sebastian. Ze gaan een sensueel en hartstochtelijk avontuur aan. Hij geeft haar het gevoel dat ze weer leeft.
‘Terwijl buiten de vuurpijlen het nieuwe jaar inluiden, woedt in mij een wervelende storm die amper tot bedaren komt, IK LEEF!’

Hilde; Tom en Liz raken steeds verder van elkaar verwijdert. Ze voelt dat Tom een geheim bij zich draagt. Ze is ervan overtuigd dat Tom haar niet meer aantrekkelijk vindt en zijn heil zoekt bij een andere vrouw. Liz vindt het dan ook geoorloofd om te profiteren van de aandacht van de aantrekkelijke man.

Suzanne; Bij Liz groeit het idee dat Tom een affaire heeft.

Karin; Ondertussen worstelt Tom ook met zijn gevoelens. Er zijn zaken uit het verleden waar Liz niets van weet en dat wil hij graag zo houden. Zou ze het wel begrijpen? Zou ze wel bij hem blijven? Hij wil het risico niet lopen dat hij zijn vrouw en Lara kwijtspeelt door alles op te biechten wat in Zwitserland, zoveel jaar geleden gebeurd is. Door de crisis gaat het bovendien niet goed met zijn bedrijf en is hij dichtbij een faillissement. Ook dit mag Liz niet weten.

Suzanne; Tom vecht ondertussen tegen zijn eigen eenzaamheid. Hij heeft een groot geheim waarmee hij worstelt. Moet hij het tegen Liz vertellen? Hij weet bijna zeker dat zij hem zal verlaten als zijn geheim aan het licht komt. Hij wil en kan Liz en zijn lieve dochter Lara niet verliezen!

Hilde; Ze heeft geen idee dat Tom er alles aan probeert te doen om zijn gezin voor de ondergang te behoeden maar daarvoor kan hij nooit zijn geheim uit het verleden prijs geven. Hij worstelt met de financiën van zijn bedrijf, zijn grote geheim in Zwitserland en het terugwinnen van Liz.

Karin; Tom en Liz groeien steeds verder uit elkaar. Liz zich niet bewust dat er minder geld in het laatje komt, blijft lustig geld uitgeven. Haar knappe vreemdeling is ondertussen haar minnaar geworden, want ze heeft een vermoeden dat Tom ook een ander heeft. Gelooft hij nu echt dat zij denkt dat hij elke keer op zakenreis gaat? En wat hij mag, kan zij toch ook! Haar vriendin Daan stimuleert haar bij die beslissing, wat voor Liz een extra bevestiging is dat het kan en mag.

Suzanne; Terwijl beiden hun inwendige gevecht aangaan gebeuren er op de achtergrond vreemde en onverklaarbare dingen.
‘De een dompelt zich onder in alle verleidingen van het leven, de ander vecht, huilt en knokt zich boven water.’

Karin; Terwijl Tom en Liz ieder met hun eigen ik en innerlijk gevecht bezig zijn, gebeuren er allerlei mysterieuze dingen. Is iedereen wel wie hij werkelijk is? Hoe zit het eigenlijk met haar beste vriendin Daan? Wie is die knappe minnaar eigenlijk en wat voor rol speelt de overbuurvrouw eigenlijk?

Hilde; Therese, de nieuwsgierige buurvrouw, ziet het allemaal met lede ogen aan en probeert het gezin te behoeden voor de gevaren die op de loer liggen. Ze wordt hierin niet serieus genomen waardoor Liz steeds meer naar de afgrond wordt geleid. Want is haar vriendin Daniëlle wel zo’n goede vriendin? Of wat weet vrijgezelle vrijbuiter Susanne, tevens onderwijzeres van dochtertje Lara, van de problemen in het gezin van Tom en Liz? Wat doet de geheimzinnige minnaar in dit spel?

Conclusie

Hilde; “Deze roman is als een fles sprankelende, frisse witte wijn van een goed jaar met een spannende afdronk.” Deze tekst staat op de binnenflap van ‘Onder Water’ te lezen. Als men het verhaal gelezen heeft zal men kunnen beamen dat het helemaal niet zo’n goed jaar was voor Tom en Liz. Daarbij geven Linda Jansen en de uitgever aan dat in december 2015 een tweede deel volgt; genaamd ‘Boven Water’. Mogen we ervan uitgaan dat het dan wel een goed jaar wordt? Ik stel me daarbij een mooie, volle Grand Cru voor. Zeker omdat Linda Jansen een prettige, vlotte leesbare schrijfstijl heeft. Geen onmogelijke verwikkelingen of moeilijk taalgebruik. Korte en bondige zinnen. Leest lekker weg.

Suzanne; Ik heb genoten van de stomende sensuele avonturen en van de gedachtegang van Liz en Tom. Tom en Liz wisselen elkaar af in het boek. Daardoor leest het boek erg fijn en krijg je ook begrip voor beide.

Karin; ‘Onder water’ wordt verteld vanuit het perspectief van Tom en Liz. Door op deze manier het verhaal neer te zetten krijg je als lezer een goede kijk op het gevoelsleven en de gedachten van hen beiden. Een goede keuze! Het wordt steeds duidelijker hoe ze naast elkaar leven en in plaats van met elkaar te praten, vertellen ze hun verhalen tegen hun beste vrienden. Tom die bang is om Liz pijn te doen en haar en zijn dochtertje te verliezen en Liz die het vermoeden heeft dat haar Tom, eens haar rots in de branding, vreemd gaat. Best schrijnend als lezer, omdat je weet hoe het wel in elkaar zit. Triest om te zien hoe Tom vecht voor zijn huwelijk. Maar door zijn geheim niet te delen met Liz en beloftes te doen die hij niet kan nakomen, ziet hij zijn huwelijk langzaam uitdoven. Liz van haar kant voelt zich na de geboorte van hun dochter zo alleen en van Tom zijn beloftes komt niets in huis.

Suzanne; Tom houdt een groot geheim achter voor Liz, het geheim wordt al snel ‘verklapt’ in het boek maar dat doet geen afbreuk aan het verhaal het versterkt enkel de band die je als lezer hebt met Tom. Ondanks dat Liz zich laat vallen in de armen van een minnaar blijft zij sympathiek en kan ik deels haar reactie begrijpen. Het verhaal is erg mooi en vlot geschreven. Het leest ontzettend fijn weg en helaas is het daardoor te snel uit.

Hilde; De spanning in het boek bevindt zich op het einde, de eerste tweehonderd bladzijden kabbelt het wat voort met het ongenoegen van Liz en de frustraties van Tom. Zeker niet onaangenaam; het boek is dan tenslotte ook bestempeld met het genre Roman en niet als thriller.

Hilde; De plot is niet geheel onverwacht, je wordt er langzaam naar toe geleid en vermoedens worden bevestigd. Wel heel knap van Linda Jansen is dat je als lezer steeds wil roepen dat zowel Tom en Liz de verkeerde kant opgaan en elkaar zo nooit gaan vinden. Terwijl dat toch eigenlijk is wat ze allebei het liefste willen. Het verhaal van de liefde en elkaar kwijt (kunnen) raken is zeer geloofwaardig neergezet. De bijrollen van onder andere Daniëlle en Laurens en de settings zijn wat “overdone” en daardoor minder realistisch.

Karin; Ik voelde sympathie voor zowel Tom als Liz en kon mij in beiden goed verplaatsen. Je zou ze allebei wakker willen schudden en hun eens eventjes vertellen hoe ze het wel moeten doen. Dit komt waarschijnlijk omdat je voelt dat er liefde is tussen hen en dat ze het allebei anders zouden willen. De auteur weet dit erg goed over te brengen.

Suzanne; Het plot is verrassend en onverwachts. Dit had ik zeker niet verwacht van het boek! Het was dan ook een superleuke verrassing. Enige nadeel is dat de plot de laatste 25 pagina’s bevat en deze van mij wel wat uitgebreider had mogen zijn. Maar dat mag de pret niet drukken, ik heb met heel veel plezier het boek gelezen en zou het ook zeker aanraden!

Hilde; Het totale verhaal is niet bijster origineel. De liefde tussen twee mensen, de gehele entourage waarbij menig glas champagne rijkelijk vloeit en de intriges zijn in vele andere boeken hiervoor beschreven. Toch is dat wat het boek voor een groot publiek aantrekkelijk maakt. Het blijft boeiend om in andermans keuken te kijken. Het bevestigt maar weer dat het gras niet altijd groener is aan de andere kant van het hek.

Karin; Is dit thema nieuw, binnenkijken in een relatie en alle liefdesperikelen die erbij horen? Op zich niet, er is al menig boek over geschreven. Toch heeft Jansen het verhaal op zo een pakkende wijze geschreven dat het blijft boeien. Vanaf pagina één zit je ermee in. Daarbovenop is het ook zeer beeldend geschreven. Als lezer wil je verder lezen en dat gaat als vanzelf. Hoewel het een roman is, weet Jansen er een zekere spanning in te verwerken en wat je min of meer vermoedt, wordt bevestigd naar het einde. De ontknoping is misschien ‘over de top’, maar bij dit genre van boek vind ik het passen, het kan.

Slotsom

Suzanne; Na het lezen van het boek zie je Liz en Lara op de bakfiets rondfietsen en begrijp je de titel. De titel is echt superslim gekozen. Het is een goede weergave van de relatie van Tom en Liz, de geheimen die zij voor elkaar hebben en de koers die zijn bedrijf lijkt te hebben. Ontzettend mooi debuut: 4 sterren!

Hilde; ‘Onder water’ is een zeer prettig, vlot leesbaar boek. Een lekker hapje voor tussendoor. Voor je het weet is het einde alweer nabij en leg je het boek met een tevreden glimlach terzijde. Drie vette sterren voor ‘Onder Water’.

Karin; Het mag gezegd, Linda Jansen schrijft met vlotte pen. Het boek is in duidelijke taal geschreven, op sommige momenten erg herkenbaar en daardoor leest het als een trein. Ik had het boek in no-time uit. Ik kijk dan ook uit naar het vervolg, ‘Boven water’. Heel benieuwd hoe het verder gaat met Tom en Liz. Voor dit debuut, dat me aangename uurtjes bezorgd heeft, geef ik 4 sprankelende sterren.

* Puur toeval; dit boek werd gelezen door drie dames waarvan een 30+, een 40+ en een 50+ en hun conclusie zit min of meer op één lijn.
Mogen we ervan uitgaan dat dit boek voor elke leeftijdscategorie is?

Mooie berichten op Twitter



Boek van de maand oktober 2015: 'Gevaarlijk spel' van Liesbeth van Kempen


Vanaf september 2015 staat er iedere maand een boek in de spotlights op onze Facebookgroep. Voor oktober is dat het thrillerdebuut van Liesbeth van Kempen 'Gevaarlijk spel'. 

In het kort:
 
Wanneer officier van justitie Margot spoorloos verdwijnt en kort daarna ook haar man, maakt collega Louise zich grote zorgen. Ze gaat op onderzoek uit en vindt een raadselachtig dossier op een vreemde plek. Ze weet haar broer, rechercheur bij bureau Amsterdam-Amstelland, en haar goede vriendin Suzan te overtuigen van de ernst van de zaak. Gedrieën volgen ze een vaag maar verontrustend spoor, waarbij ieder een eigen agenda heeft en belangrijke zaken voor de ander verborgen houdt. Maar dan dreigt alles uit de hand te lopen, zo ook de groeiende aantrekkingskracht tussen Louise en Suzan.



Wil je mee discussiëren over dit verhaal of wil je Liesbeth een vraag stellen voor het interview dat we binnenkort met haar hebben? Meld je aan als lid en doe gezellig mee! Mail je vraag naar lettervreters@gmail.com

Oh ja, we mogen een gesigneerd exemplaar verloten onder de leukste vragen voor het interview en als je deze link op je tijdlijn deelt!! Meedoen dus!!  

Deze actie loopt t/m 15 oktober a.s.

Duorecensie 'Wat ons niet zal doden' - David Lagercrantz



Genre; Thriller
Uitgever; A.W.Bruna
ISBN; 9789056725334
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 512
Uitgave; september 2015

Dank aan Uitgeverij A.W.Bruna voor de beschikbaar gestelde exemplaren voor deze duorecensie.


Cover
Marjolein; De cover van dit boek is duidelijk gerelateerd aan de eerste drie boeken van de Millennium-reeks. De Amerikaanse film heet: The girl with the dragon tattoo. En dat is hoe het grote publiek de boeken en de films kent. Duidelijk is het wel en de eerste drie in deze reeks zijn ook in een gelijk soort cover herdrukt, maar voor dit verhaal niet echt toepasselijk. Maar omdat de kleur afhankelijk van het licht het boek een bruine of glimmend rode/roze kleur geeft, toch een voldoende een 7.



Jeanine; De cover valt meteen op. Witte kaft met een prachtige roodbruine draak erop, die in de zon glinstert. De zilveren letters van de titel liggen op de kaft en staan boven de draak. Bovenaan de cover is in dezelfde kleur als de draak de zin: HET VERVOLG OP STIEG LARSSONS MILLENNIUM-SERIE. Onderaan de cover de naam van de schrijver: David Lagercrantz, eveneens in dezelfde roodbruine, glinsterende kleur. Het geheel is simpel gehouden en maakt juist daardoor indruk op mij. De cover krijgt van mij een 9.

Samenvatting van het verhaal 
Marjolein; Het verhaal begint met Frans Balder een geniaal onderzoeker en ontwikkelaar van AI oftewel Arificiële Intelligentie ook wel Kunstmatige Intelligentie genoemd. Hij voelt zich niet goed als hij te hoort dat zijn zoon, die bij zijn ex-vrouw en diens nieuwe vriend woont, waarschijnlijk niet goed verzorgd en misschien wel mishandeld wordt. Hij vertrekt uit Silicon Valley waar hij bij Solifon werkt en haalt zijn zoon August van 8 jaar daar weg om zelf voor hem te gaan zorgen. August is alleen geen gewone jongen, hij is bijzonder en waarschijnlijk verstandelijk gehandicapt. Hij kijkt meestal met een wazige blik en heeft nog nooit een woord gezegd. 

Jeanine; Het tijdschrift Millennium is deels overgenomen door een Noors bedrijf. Mikael Blomkvist heeft volgens de algemene opinie zijn beste tijd gehad. De nieuwe eigenaar wil het blad minder links en meer commercieel maken. Iets waar Blomkvist zich niet in kan vinden en laat dit ook duidelijk merken aan de nieuwe aandeelhouders. Blomkvist wil dat Millennium een tijdschrift blijft dat op zoek is naar rechtvaardigheid en ongevoelig blijft voor hypes. Blomkvist komt in contact met een man genaamd Linus Brandell, die beweert dat hij een goed verhaal voor Blomkvist heeft. Brandell was de assistent van professor Frans Balder en deze schijnt op technologisch gebied iets groots te hebben ontdekt. Dermate groot, dat hij naar zijn thuisland Zweden is gevlucht en zich omringt met allerlei veiligheidsmaatregelen. De professor had het idee dat hij gehackt en bestolen was en heeft contact gehad met een Zweedse hacker. De omschrijving van deze hacker trekt gelijk de aandacht bij Blomkvist: dat zou wel eens Lisbeth Salander kunnen zijn geweest, met wie hij al tijden geen contact meer heeft gehad. Blomkvist hoopt dat dit verhaal dermate grootst kan uitpakken, dat Millennium weer mee gaat tellen in de media. Ook hoopt hij op deze manier weer in contact te komen met Salander.

Marjolein; Het tijdschrift Millennium is inmiddels overgenomen en Mikael Blomkvist werkt hier nog wel maar de tijd van dit soort tijdschriften lijkt een beetje voorbij. Om weer eens te vlammen heeft Blomkvist een scoop nodig.  Op een avond wordt hij gebeld door professor Frans Balder die vraagt of hij nog die avond bij hem langs wil komen omdat hij gevoelige informatie heeft over de NSA, de Amerikaanse veiligheidsdienst. Voordat hij Mikael te spreken krijgt wordt Frans Balder echter vermoord voor de ogen van zijn zoon en net voordat Mikael bij het huis van de professor aankomt. 

Jeanine; Ondertussen is Lisbeth Salander met hele andere zaken bezig. De hackersrepubliek heeft haar om hulp ingeroepen bij een grote hackersklus. Lisbeth helpt hen, ze heeft echter haar eigen beweegredenen om mee te doen aan deze klus. Ze neemt hierdoor risico’s die ze normaal gesproken niet zo gauw zou nemen.

Marjolein; Als Blomkvist op onderzoek uitgaat komt hij er achter dat er ingebroken is in het zwaar beveiligde computersysteem van de NSA. Hij heeft geen verstand van hacken maar Lisbeth Salander wel. Hij stuurt haar een berichtje en ook Lisbeth schijnt contact gehad te hebben met Frans Balder. Mikael en Lisbeth gaan elk op eigen wijze achter de moordenaar aan en komen vreemde zaken tegen die het leven van August zouden kunnen bedreigen. Vreemd genoeg helpen de fotografisch gemaakte tekeningen van August hun. Hij blijkt helemaal niet verstandelijk gehandicapt maar juist superslim op bepaalde moeilijke wiskundige vraagstukken.

Beoordeling
Marjolein; Toen ik ervan hoorde dat er een nieuw deel aan de Millennium-reeks zou worden toegevoegd was ik meteen benieuwd naar dit boek. Het is door een andere schrijver geschreven dan de vorige delen omdat Stieg Larsson jammer genoeg is overleden. Helaas moet ik toegeven dat ik dit deel minder vond dan de vorige. 

Jeanine; Het boek bestaat uit drie delen. Bij de titel van elk deel staat een uitleg over een feit waar dat deel verband mee houdt. Het geeft je een klein idee over wat je staat te wachten. Verder maak je in de eerste paar hoofdstukken kennis met de personages van het boek. Elk hoofdstuk behandelt een stuk van het verhaal vanuit het oogpunt van een op dat moment nieuw geïntroduceerd karakter. Deze manier van schrijven is niet storend, aangezien de personages en het verhaal met elkaar verweven zijn. Ik vond het grappig dat de schrijver één van de hoogste bazen van NSA de naam Ingram heeft gegeven: Ingram Micro Inc. is een van de grootste distributeurs van IT-producten en -diensten ter wereld. Het bedrijf heeft vier primaire productgroepen: netwerkproducten, software, pc's en randapparatuur.

Marjolein; Ik kwam zeer moeizaam in het verhaal en dat had o.a. te maken met de vele moeilijke woorden (19 stuks in het totaal, waarvan de meeste in de eerste helft van het boek). Ook de vele Zweedse straatnamen, die dan wel werden toegelicht met een onduidelijk kaartje, waren niet nodig voor het verhaal. Het hield mij erg op met lezen omdat ik steeds de woorden wilde opzoeken en de straatnamen probeerde te vinden op het kaartje waarmee Deel 1 van het boek begint. Eigenlijk pas vanaf hoofdstuk 17 kwam ik in het verhaal en werd het spannend. 

Jeanine; Ik wil hier gelijk op inhaken met het volgende: David Lagercrantz heeft een goed verhaal geschreven, dat zonder meer, maar helaas maakt hij teveel gebruik van vaktermen op het gebied van informatica, hacken, natuurkunde en wiskunde. Een lezer die kennis heeft van deze zaken, zal genieten van het verhaal. Maar niet iedereen heeft deze achtergrond en voor diegenen zal het erg storend zijn tijdens het lezen. Niet iedereen weet wat kwantumfysica, technologische singulariteiten, AI, factorisatie, elliptische curven inhoudt. Het zou beter zijn geweest om deze vaktermen en de wiskundige formules te vermijden
en het op een andere manier te brengen, bijvoorbeeld door de processen te omschrijven. Ook de verwijzingen naar sciencefictionboeken en -schrijvers zullen niet voor iedereen duidelijk zijn, als je er niet in thuis bent. Ik vind dit erg jammer, want op een andere wijze zou het boek een groter publiek kunnen bereiken. Ik kan me nu voorstellen dat mensen hun interesse in het verhaal zelf gaan verliezen en afhaken, wat erg jammer zou zijn, want het boek is goed.

Marjolein; De titel kom je ook in het verhaal tegen. Het is afgeleid van een citaat van Nietzsche die zei: Wat mij niet kan doden, maakt mij sterker. De zin blijkt belangrijk voor de vader van Lisbeth en hij geeft haar onbedoeld de kans om computers te leren kennen.

Jeanine; Het verhaal bouwt zich in het begin langzaam geleidelijk aan op. Als eenmaal alle bouwstenen gelegd zijn en de personages “voorgesteld” zijn, krijgt het boek enorm veel vaart en kun je het nauwelijks meer wegleggen. Vooral de actie scènes met Lisbeth Salander zijn een genot om te lezen. Haar drang naar gerechtigheid wordt goed beschreven, je kunt haar “haat” naar degenen die onrecht doen bijna letterlijk voelen. In het boek is ook een mooie verwijzing naar deze haat en tevens naar de titel van het eerste deel uit de Millennium-serie. Tijdens een gesprek tussen Mikael Blomkvist en haar vroegere voogd Holger Palmgen wordt gezegd: “Hij maakte ook het leven van andere vrouwen kapot en dat maakte haar woedend, natuurlijk; het vormde haar in zekere zin tot de Lisbeth die we nu kennen, die mannen haat die…”. “Die vrouwen haten”.

Conclusie

Marjolein; Het duurde even voor ik dus in dit verhaal kwam. De zin om verder te lezen was er af en toe gewoon niet. Toch ben ik blij dat ik hem uiteindelijk uit gelezen heb. 

Jeanine; Het is David Lagercrantz gelukt om een volwaardig vervolg te schrijven. Oude bekenden komen terug in dit vierde deel. Hij heeft zijn eigen stijl, ik vond het boek met wat meer humor geschreven, dan Stieg Larsson in de eerste drie delen. De schrijver grijpt met regelmaat terug op gebeurtenissen uit de eerste drie delen, waardoor het boek zich ook echt deel 4 kan noemen. En ook al is dit boek een mooi afgerond verhaal, David Lagercrantz heeft een heel klein kiertje opengelaten, waar een deel 5 uit voort zou kunnen komen. Deze zou ik dan ook weer graag lezen.

Marjolein; De tweede helft van het boek was mijns inziens meer geschreven in de trant van Stieg Larsson en het hele verhaal vind ik bijzonder goed bedacht en uitgewerkt. Mikael en Lisbeth zijn dezelfde personen in mijn voorstelling als bij de vorige boeken. Dat vind ik best knap als je dat als schrijven kan. 

Jeanine; Persoonlijk heb ik volledig, op alle vlakken, van dit boek genoten. Indien ik het boek alleen voor mijzelf zou beoordelen, zou het boek 4,5 sterren hebben gekregen. Maar aangezien ik het boek objectief dien te beoordelen, moet helaas ik de conclusie trekken dat de schrijver geen goede keus heeft gemaakt met zijn manier van schrijven en mensen zeer waarschijnlijk afschrikt met zijn vele vaktermen en wiskundige formules. Ik kan het boek derhalve helaas maar 3,5 sterren geven.

Marjolein; Uiteindelijk gaven Mikael en Lisbeth me wel hetzelfde gevoel als in de eerdere delen. Ik ben nu best wel nieuwsgierig of er nog meer delen komen en ik denk dat ik die dan toch wel wil lezen. Ook zal ik mensen die de eerste 3 delen al gelezen hebben dit boek aanraden. Ik geef dit boek, mede door het taaie eerste deel, 3*** sterren.

Auteurs bloggen......Marlen Beek~Visser



Who the hell is Marlen Beek-Visser?

"Tot 10 april van dit jaar was ik Marlen Beek-Visser, ‘je weet wel, die moeder van Dustin en Ginger’. 
‘O, is dat niet die ene die bij de kinderopvang werkt?’
‘Ja, klopt, haar man heet Harold. Toen ik nog naar de sportschool ging, zag ik ze vaak samen bij de spinningles.’
‘Op welke kinderopvanglocatie werkt ze dan? Mijn kinderen zitten op Villa Picasso maar ik zie haar nooit.’
‘Nee joh, ze werkt op het hoofdkantoor, is verantwoordelijk voor de cijfers en dat soort dingen.’
‘Cijfers? Echt? Dat verbaast me, wat ik hoorde laatst dat ze schrijft. Ze schijnt wel eens een schrijfwedstrijd te hebben gewonnen.’
‘O, ik heb geen idee. Er heeft niets over in de krant gestaan, dan zal het wel geen belangrijke wedstrijd zijn geweest.’
‘Ik zie haar sowieso weinig de laatste tijd. Ze komt op zondagmiddag nog maar zelden naar de live muziek bij Van der Werff.’
‘Ja, haar man is daar inderdaad vaak alleen. Zou het wel goed gaan tussen die twee?’

Vanaf 10 april ben ik Marlen Beek-Visser, auteur van Stem!. Nog steeds ben ik moeder van twee geweldig leuke kinderen van 15 en 19 jaar en heb ik een fijne relatie met mijn maatje Harold. Ik ga nog altijd vier dagen per week op de fiets naar mijn werk bij een kinderopvangorganisatie, waar ik me druk maak over begrotingen, huisvestingsvraagstukken, facilitaire zaken, systeembeheer en de specifieke klantwensen als het gaat om ons kinderopvangaanbod. Ik ga ook regelmatig los op een spinningfiets -want zo lekker om je hoofd leeg te maken!- en doe heus nog wel eens een dansje bij een leuke band, al is het minder vaak dan voorheen. Toch is de enige vraag die men mij op straat, bij de slager of in de kroeg stelt: ‘Hoe gaat het met je boek?’ En al moet ik het voor de zoveelste keer vertellen, het verveelt nooit. Ook op vragen als ‘Hoe lang doe je nu over zo’n boek?’ (dat ga ik nog eens bij benadering uitrekenen) of ‘Hoeveel heb je er verkocht?’ (dat weet ik niet precies, maar mijn uitgever is tot nu toe tevreden, dus dan ben ik het ook) geef ik met plezier antwoord. Want de reden dat mensen dit vragen, is omdat ik zelf flink heb rondgestrooid dat mijn debuut Stem! is verschenen. 
Ik heb het min of meer over mezelf afgeroepen, die vragen, door persberichten te versturen, interviews op bootjes en in studio’s aan te nemen, thrillerworkshops te geven en tot vervelens toe op social media nieuws en recensies over Stem! te delen (skip mijn berichten gerust, of ontvriend me desnoods als je het zat bent!). 

Als je als auteur in beeld wilt komen, moet je aan de bak en laat je je in een filmpje voor het platform ‘Van debutant tot bestseller’ zinnen ontvallen als ‘Who the hell is Marlen Beek-Visser?’. En het mooie is, het is geen straf, integendeel. Ik geniet me suf als ik in een boekwinkel een bijzonder gesprek voer met een klant en vervolgens iets persoonlijks voor diegene in mijn boek mag schrijven.
Dus als je je afvraagt wie in vredesnaam Marlen Beek-Visser is, dan kan ik sinds 10 april zeggen: Auteur. En Moordwijf. Dat laatste roep ik niet graag over mezelf, maar als je de Facebook- en Hebbanpagina van Moordwijven opzoekt en ziet wie er tot dat gezelschap behoren, kun je je voorstellen dat ik apetrots ben op die titel."


Over stem
Trudy is een vrouw van 28 jaar, die onzichtbaar door het leven gaat. Ze woont alleen, heeft een weinig inspirerende baan en vrijwel geen sociaal netwerk. Sinds de dood van haar vader is de band met haar moeder en zus alleen maar verslechterd. Als iemand (een blinde, onbekende man) Trudy erop attendeert dat ze mooi kan zingen, is haar eerste 'blinde auditie' een feit. Ze ziet plotseling een mogelijkheid om een nieuw leven te beginnen, om écht gezien te worden. Ze zet alles op alles om zich voor te bereiden op deelname aan de talentenjacht Stem!. Al snel ontwikkelt ze een obsessieve belangstelling voor Senna, een van de juryleden van het programma. Trudy ziet Senna als de sleutel tot haar succes. Vastbesloten om Senna te leren kennen overschrijdt ze gaandeweg elke denkbare grens. Lukt het Trudy om door te dringen tot de auditie van Stem!? Zal zij schitteren op het podium? En wat als ze haar ultieme doel niet bereikt?

Over moordwijven
  • Opgericht in op 2015. Een aantal Nederlandse thrillerschrijfsters is – in navolging van ‘Killer Women’ in Engeland – een schrijverscollectief gestart onder de naam ‘Moordwijven’ (subtitel: ‘Partners in Crime’). Verschillende thrillerauteurs hebben interesse getoond nadat het startsein is gegeven door dit viertal: Anita Larkens (o.a. De betrokkenen), Marlen Beek-Visser (Stem!), Isa Maron (o.a. De Noordzeemoorden), Liesbeth van Kempen (Gevaarlijk Spel). Inmiddels zijn Hilde Vandermeeren (o.a. Stille grond), Nicolet Steemers (o.a. Tweedracht) en Ilse Ruijters aan het collectief toegevoegd.

Meer weten over Marlen en/of Moordwijven?
http://www.marlenbeekvisser.nl/
Facebook
Twitter
Moordwijven

maandag 28 september 2015

In gesprek met........Chinouk Thijssen


Wie is Chinouk?
Ik ben een 32-jarige Rotterdamse freelance redacteur die daarnaast young adult-thrillers schrijft. Ik lees al zo lang ik me kan herinneren en begon tien jaar geleden serieus met schrijven.

Je hebt altijd al schrijfster willen worden. Maar hoe pak je zoiets nu aan?
Toen ik op de basisschool zat las ik veel jeugdthrillers en schreef ik soms spannende kortverhalen. Op mijn twaalfde schreef ik mijn eerste 'boek', maar het duurde nog jaren voordat ik echt serieus begon. Met mijn eerste echte boek begon ik gewoon met de eerste zin die in me opkwam. De rest ging vanzelf. Tegenwoordig maak ik wel eerst een geraamte en weet ik een klein beetje waar ik naartoe wil. Daarna begin ik met het eerste hoofdstuk en komt het verhaal vanzelf.

'Ik ben een dromer', dat zijn jouw woorden. Hoe uit zich dat in het dagelijks leven? Stel je doelen voor jezelf of is het een kwestie van go with the flow?
Ik stel continu nieuwe doelen voor mezelf en ben echt van de schema's, maar laat het tijdens het schrijven ook vaak los. Ik ben zo dromerig dat ik soms even helemaal weg kan zijn, dan hoor ik niemand en ben ik in mijn eigen wereldje. Als ik aan het schrijven ben, ben ik ook echt niet aanspreekbaar. Dan zit ik helemaal in het verhaal.

In een eerder interview gaf je aan graag eens in het hoofd van een psychopaat te willen kruipen, heb je dat nog steeds en waarom is dat?
Ja, dat vind ik heel interessant. Hierdoor kan ik het waaromgedeelte van zo iemand helemaal ontleden en kan ik misschien zelfs medelijden voor diegene opwekken bij lezers. Vaak is een psychopaat niet alleen slecht maar heeft hij (voor zichzelf) een goede reden voor wat hij doet.

Research is belangrijk voor het schrijven van een boek. Hoe pak jij dit aan?
Ik schrijf vaak over onderwerpen die mijzelf heel aannemelijk lijken, waardoor ik me goed kan inleven. Ik zoek veel uit via zoekfuncties en boeken en vraag zo nodig deskundig advies. Voor sommige boeken ga ik ook op onderzoek uit op locatie. Dan moet ik iets zelf gezien hebben. Een setting bijvoorbeeld.

Bevatten jouw verhalen veel autobiografische elementen? Word jij één met je personages?
In mijn eerste boek, 'Liefdesduivel', leek de hoofdpersonage erg veel op mij. In alle boeken en verhalen die ik daarna heb geschreven heb ik gekozen voor personages die ver van mij af stonden. Wel zitten er altijd wat autobiografische elementen in, maar alleen degenen die mij goed kennen zullen deze dingen herkennen.


'Blindelings' betreft een verhaal in de leeftijd van jongeren tot ongeveer 18-19 jaar. Heb je iets speciaals met die doelgroep? Waarom schrijf je YA?
Ook al ben ik 32, ik voel me nog heel erg verbonden met die tijd. In de levensfase van deze doelgroep is het heel belangrijk dat er veel gelezen wordt, en ik probeer dan ook in elk boek een boodschap mee te geven, maar daarnaast vind ik dat ontspanning ook voorop moet staan. Lezen moet leuk zijn.

Zou je ook een kinderboek of een roman kunnen schrijven denk je?
Nee, dat denk ik niet. Een kinderboek lijkt me heel moeilijk, ik heb nauwelijks kinderen in mijn omgeving en zou niet echt weten wat ze leuk vinden. Een roman kan ik volgens mij echt niet schrijven. Spanning toevoegen is voor mij iets natuurlijks, ik kan niet zonder.

Je nieuwste boek is eigenlijk niet 'nieuw'. 'Hij is van mij' is eerder als thriller uitgebracht en nu als YA. Ik heb begrepen dat de verhaallijn herschreven is hiervoor? 
Het boek is inderdaad herschreven, waardoor het voelt als een nieuw boek. Een paar van de grootste verhaallijnen zijn op de schop gegaan en dat verandert alle achtergrondverhalen, motieven en onderlinge banden. Daarnaast is het nu YA-proof en heeft de toon een verjongingskuur gehad, net zoals de personages zelf. 


Komt er binnenkort nog een nieuw verhaal van je uit?
Ik ben op dit moment bezig met mijn derde YA-thriller. Door drukte met werk heb ik flink wat achterstand opgelopen, maar er komt nog genoeg aan.

Je bent naast het schrijven ook freelance redacteur. Je leest en corrigeert dus je collega's? Kun je er iets meer over vertellen?
Dat klopt. Zes jaar geleden ben ik begonnen met het corrigeren en persklaarmaken van manuscripten voor verschillende uitgeverijen. Door de bureauredacteurs word ik ingehuurd, maar af en toe werk ik ook op persoonlijke basis. Manuscriptbegeleiding en tekstschrijven horen ook bij mijn werk. Al met al ben ik eigenlijk altijd met tekst bezig.

Hoe combineer je het dagelijks leven met het schrijven van een boek?
Dat is heel moeilijk. Ik werk gemiddeld tussen de 60 en 80 uur per week en dat is buiten het schrijven van mijn boeken. Daar moet ik echt een paar uur per dag voor inplannen om in een goed ritme te blijven, maar als ik te veel opdrachten heb lukt dat niet. Ik wil wel gaan proberen om minimaal één dag in het weekend hiervoor te reserveren.

Heb je een vast schrijfritueel?
Helaas niet, maar dat zou ik wel graag willen. Ik schrijf overal en alleen wanneer ik er tijd voor heb, maar mijn doel is om dit op korte termijn drastisch te veranderen. Dus een dag in het weekend schrijven en elke dag een uur voordat ik begin met mijn werk. Dat lijkt me een fijn schema.

Wat zijn je ambities mbt het schrijven? Wat moet je van jezelf per se gedaan hebben als je veertig bent?
Ik ben nu nog bezig met een standalone, maar ik heb de grove lijnen en zelfs al bepaalde scènes op papier staan voor waar ik daarna aan wil beginnen: een trilogie. Ook wil ik nog een inspiratieboek schrijven. Voor mijn veertigste wil ik één keer voor een award genomineerd zijn. Ik hoef niet eens te winnen, maar een nominatie lijkt me toch wel geweldig.


Wat vind je van recensies? Hoe ga je om met kritiek en hoeveel waarde hecht je daaraan?
Ik heb zelf zeven jaar lang recensies geschreven en weet dat niet elk boek je ligt. Een mening is geen feit, daarom kan de een een waardering geven van één ster voor hetzelfde boek waarvoor een ander vijf sterren geeft. Ik lees ze allemaal en hecht veel waarde aan goed onderbouwde recensies. Kritiek is goed als het is bedoeld om verder te groeien, en dat is ook wat ik wil. Natuurlijk is het leuker als iedereen het geweldig vindt wat je allemaal doet, maar zoveel mensen betekent zoveel meningen.

Lees je zelf ook en zo ja, wat is het laatst gelezen boek?
Lezen staat bij mij de laatste tijd helaas op een laag pitje, maar dat ligt niet aan de boeken maar meer aan tijdgebrek. Op dit moment ben ik bezig in het derde deel uit de Jeremy Jago-reeks van Melissa Skaye. Ik wou dat ik er echt een avond voor kon zitten want het is weer een heerlijk boek.

Wie is je grote voorbeeld op het schrijversvlak?
Thomas Olde Heuvelt, Judith Visser, Chantal van Gastel, Lisette Jonkman, Helen Vreeswijk... Dat zijn er dus iets meer dan één. :)

Hoe omschrijven familie en vrienden je denk je/hoop je?
Als eigenwijs, is het eerste wat er in me opkomt, haha. En koppig. Maar ik denk dat ze verder ook wel zien dat ik rechtstreeks op mijn doelen en dromen afga. Ik ben een dromer maar ook een doener.

Wat is volgens jou het verschil in schrijven en lezen tussen een YA* en NA*? (*Young Adult en New Adult)
Zelf heb ik nog nooit een NA geschreven, en ik weet ook zeker dat ik dat niet kan, maar voor mijn werk lees ik ze veelvuldig. Ik krijg vaak new adult-boeken toegestuurd. Het grootste verschil is dat de personages wat verder zijn dan die in een young adult en dat ze al meer levenservaring hebben. Verliefdheid en alles wat daarbij hoort speelt ook een grotere rol in new adult.

Stel, je wint de hoofdprijs in een loterij. Wat ga je doen, met wie en waarom?
Oe, daar heb ik echt over nagedacht. Ik ga eerst een maand met mijn ouders en zusje op vakantie. De honden gaan ook mee. Het liefst naar een warm land. Daarna vind ik het tijd voor freelance personeel om mij te ontlasten, want ik wil mijn bedrijfje wel houden, en dan wil ik zo goed als fulltime met schrijven bezig zijn en alles wat daarbij hoort. Dan hou ik ook nog eens meer tijd over om met vrienden af te spreken.

Tot slot, wat is voor jou het ultieme boek?
O god, het ultieme boek?! Ik duik even in mijn gelezen-lijst... 'Ik besta niet' van Cristin Terrill is een boek dat erg is blijven hangen. En de Hate List van Jennifer Brown. Maar dan doe ik zoveel andere goede boeken teniet.

Dank je wel Chinouk voor je razendsnelle antwoorden en je enthousiasme! 

Patrice - Team DPB


Meer weten over Chinouk en haar boeken?