dinsdag 1 september 2015

Duorecensie 'Trifla' - Sterre Carron



Genre: thriller
Uitgeverij: Witsand   
ISBN: 9789492011244
Uitvoering: paperback  
Aantal pagina’s: 354
Uitgave: juli 2015

Lezers; Patrice en Nancy, beide team DPB
Recensie samengesteld door Nancy.

Deze duorecensie is tot stand gekomen dankzij beschikbaar gestelde exemplaren door de uitgever, waarvoor dank.

Op een zomeravond gaat Marie Teugels jogggen met haar hond. Even later komt de hond alleen terug naar huis, maar waar is Marie ?Hoofdinspecteur Rani Diaz, net terug aan het werk na haar bevallingsverlof, wordt met haar team belast met deze verdwijningszaak. Er is geen enkel aanknopingspunt, geen enkele tip of bruikbaar spoor. De temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken tast volledig in het duister...Twee maanden later verdwijnt een tweede vrouw, de onderwijzeres Zieta Hofman, kort nadat zij de school heeft verlaten. Er sluipt toch niet weer een monster rond zeker, dat jonge vrouwen kidnapt 'voor eigen plezier?' De verdwijningen zorgen voor een collectieve psychose. Kan er dan niemand instaan voor onze veiligheid? Houdt het hiermee op of verdwijnen er nog mensen? Zal Rani niet ten onder gaan aan de immense druk? En hoe redt ze zich wanneer ze ook nog een vriend verliest? Rani beseft dat ze dringend haar onderzoeksterrein moet verleggen, maar hoe precies?

Cover

Patrice; De cover is niet spectaculair, wat 'engelachtig' en niet echt veelzeggend voor het verhaal. Het kan een cover zijn voor elke willekeurige thriller. De foto is wel mooi en de kleuren komen goed over. Het is voor te stellen dat lezers dit boek wel oppikken uit de schappen. Een 7.


Nancy; Een witte cover met een foto van een vrouw die wordt afgebeeld als een engel. Heel sereen vind ik dit op de een of andere manier. De achterflap is in het blauw. Ik geef deze cover een 7.

Samenvatting van het verhaal


Nancy; Marie Teugels verlaat haar huis in de vroege avond op 16 augustus om te gaan joggen met haar hond. Alleen de hond keert weer naar huis en van Marie is geen spoor meer te bekennen.

Patrice; De verdwenen vrouw is Marie Teugels, jonge moeder van twee kinderen. Tijdens het hardlopen is ze verdwenen, taal noch teken sindsdien, alleen haar hond -haar grote vriend en altijd bij haar- komt thuis. Meteen is het duidelijk dat er iets goed fout is.

Nancy; Rani Diaz is ondertussen 8 maanden zwanger en het valt haar zwaar dat ze bureauwerk moet verrichtten. Ze vindt het helemaal niet prettig om zwanger te zijn. Ze klaagt tegen haar chef Van Damme dat ze een echte opdracht wil doen.

Patrice; Wanneer Rani na haar verlof weer aan het werk gaat mag ze met een verdwijningszaak aan de slag. Haar voorganger heeft niet echt vooruitgang geboekt met het onderzoek en dus is het aan haar het tij te keren.

Nancy; Er is geen bruikbaar spoor en tips zijn er ook niet binnen gekomen. Rani en haar team tasten volledig in het duister. Rani, hitsig als ze is, maant haar team aan om allerlei dingen uit te pluizen want ze heeft zo’n duister vermoeden dat sommige dingen verzwegen worden.

Patrice; Zoals altijd richt het onderzoek zich als eerste in de directe omgeving. Hieruit komen wel dingen naar boven maar niets zorgt voor de thuiskomst van Marie. Het onderzoek loopt dood. Dan verdwijnt er weer een vrouw, onderweg naar een etentje met haar nieuwe liefde.

Nancy; Ondertussen zit Marie ergens opgesloten en heeft ze te maken met een monster. Deze man doet niets anders dan haar martelen en vernederen. Als Marie niet luistert, past hij dan ook straffen toe die haar bijna gek maken en tot wanhoop drijven. Ze noemt haar ontvoerder “De Creep”. 

Patrice; Rani wordt op de proef gesteld want ze vindt de rode draad in deze twee zaken, die er duidelijk is, maar niet. Het vreet aan haar. Daarbij blijft Van Damme een doorn in haar oog. Haar baas haalt het bloed onder haar nagels vandaan en ze kan zich maar amper inhouden hem een veeg uit de pan te geven.

Nancy; Na 2 maanden verdwijnt er weer een vrouw, ditmaal Zieta Hofman, zij is spoorloos verdwenen als ze van haar werk komt. Algauw ontdekt Rani dat ze met een en dezelfde dader te maken hebben maar wie is hij en hoe kan ze hem stoppen voordat er nog meer vrouwen verdwijnen. 

Patrice; Intussen moet ze wel de zaken zien te leiden én het liefst ook op te lossen. Ook al gaat het privé haar voor de boeg, toch zijn er zorgen. Ditmaal om vriend en collega Nand, die in een nare scheiding verwikkelt is en de wanhoop nabij. Rani doet haar uiterste best hem te steunen waar ze kan. Als er dan ontwikkelingen zijn die ze niet had zien aankomen is ze even danig van slag. Maar daar is tijdens het onderzoek geen ruimte voor. Die twee vrouwen, daar ligt haar prioriteit!

Nancy; Algauw ontdekt Rani dat ze met een en dezelfde dader te maken hebben maar wie is hij en hoe kan ze hem stoppen voordat er nog meer vrouwen verdwijnen. Er ligt een enorme druk op Rani’s schouders om deze zaak tot een goed einde te brengen maar dan moet ze ook nog een enorm verlies verwerken van iemand waar ze heel close mee was. De temperamentvolle Rani is nu nog meer gedreven om deze dader te pakken. Kan ze de werkdruk nog aan en nu ook met haar gezinsleven dat veranderd is? Wat hebben de verdwenen vrouwen met elkaar gemeen?

Beoordeling

Patrice; Van Rani weten we inmiddels dat het een licht ontvlambaar persoontje is. De eerdere drie delen hebben dat goed neergezet. Ook nu is dat niet anders. Wat wél anders is, is dat ze nu tijdelijk overgeleverd is aan een hogere macht. Ze is namelijk zwanger van haar eerste kindje van grote liefde Frederik. Zwanger zijn is niet echt iets voor Rani want ze kan niet doen wat ze wil doen en wordt door anderen nu niet als volwaardig behandelt. Dat stoort haar vooral als ze bureaudienst moet gaan draaien. Gelukkig kijkt ze wel uit naar de geboorte van haar eersteling. Haar collega en vriend Bert Simmons wordt peetoom van dit kindje en ook hij kijkt er naar uit. De zes weken zonder Rani zijn dan weer wat minder maar Bert zou Bert niet zijn als ie zich daar niet met een grapje vanaf zou maken.

Nancy; Dit is de 4e thriller van Sterre in de Rani Diaz reeks en ze doet het toch maar weer om een spannend verhaal te produceren. Een boek dat je niet terzijde kunt leggen. Het boek leest heel vlot van het begin tot het einde. Wederom een prachtige titel die ze uit haar mouwen schudt en die ook betekenis heeft in het verhaal. 

Patrice; In dit boek gaat het bij lange na niet alleen over Rani en consorten. Nee, je krijgt luid en duidelijk de verhalen van de twee verdwenen vrouwen te horen. Er is geen ontkomen aan. Beklemmende situaties met akelige scenario’s worden door Carron uitvoerig beschreven. Dit is en blijft een sterke kant van de schrijverskwaliteiten van Carron want akelig zijn ze. De spanning is echt goed neergezet en de angst van de vrouwen is voelbaar.

Nancy; Heel korte hoofdstukken maar dit geeft niet. Op die manier heb je ook meer afwisseling in het verhaal m.b.t. de zaak en het privéleven van Rani. Het is ook heel tof als je boeken kunt lezen met dezelfde personages en Sterre laat hen dan ook mee evolueren. Het is heel prettig om te lezen hoe het hen allemaal vergaat en ook hoe Rani toch een beetje aan het veranderen is nu ze moeder is geworden. 

Patrice; Echter vallen er wel een aantal dingen op aan ‘Trifla’. Ondanks dat het een ander verhaal betreft dan in de vorige delen heeft het wel heel veel overeenkomsten. Er is telkens het deel waarin we meelezen met Rani privé en het deel Rani aan het werk. Dit is inmiddels een vast gegeven in de boeken van Carron in deze reeks. Daar is niets mis mee natuurlijk want de persoon Rani is meer dan interessant en datzelfde geldt voor haar leven en werk. Maar, het zou jammer zijn dat hiermee de boeken een zekere mate van voorspelbaarheid gaan krijgen. Een zaak, een slechterik, gemopper op Van Damme, en het leventje thuis. Carron beschikt over veel meer dan dat, zoveel is zeker en het is te hopen dat ze dat risico ook durft te nemen. Ze is namelijk creatief en vernieuwend tegelijk en het zou jammer zijn als ze blijft hangen in deze setting en daarmee voorspelbare verhalen gaat schrijven. Trifla was aan de ene kant echt wel origineel maar aan de andere kant bracht het geen vernieuwing.  

Nancy; De relatie tussen haar en Bert Simons is ook zo heerlijk om te lezen. Ik hou echt van het personage Simons en hoe hij met Rani omgaat in goede en slechte tijden. Wat een humor heeft die man zeg, ronduit grappig als je het leest. Ik heb hier dan ook dikwijls met een glimlach gezeten. En er is niks mee als er in een thriller humor wordt gebruikt, dit maakt het nog prettiger om te lezen. Halverwege het boek had ik wel al een idee wie de dader was maar dat maakte het er niet minder spannend om. Het wordt er niet saaier om.

Patrice; Verdieping van karakters zou een pré zijn, het politieteam bevat genoeg interessante personen die vast en zeker het een en ander te vertellen hebben of op hun kerfstok. Zo is er nu een grote rol voor Nand weggelegd en dat had echt verder uitgediept kunnen worden. Zijn persoon en leven lenen zich daar bij uitstek voor.  

Conclusie


Patrice; Wat verbaasde was de grote rol voor Nand ten aanzien van Rani. Het was uit de eerdere delen niet eerder opgevallen dat deze vriendschap zo hecht was als nu wordt beweerd. Dat kwam eigenlijk een beetje als donder bij heldere hemel. Carron werkt dat op zich wel weer mooi uit en gaat ook een maatschappelijk probleem niet uit de weg. Ze stelt de onderliggende reden van ‘Trifla’ mooi aan de kaak en deelt hiermee een mooie boodschap uit, complimenten daarvoor! Er ligt immers altijd een onderliggende reden ten grondslag aan het nemen van een dodelijk initiatief. Al helemaal in een goede thriller. 

Nancy; Achter dit verhaal zit een moraal en het is iets waar men lessen uit kan trekken. Het betreft een onderwerp wat verstrekkende gevolgen kan hebben voor mensen die ermee te maken krijgen. Goed dat Sterre dit ook onder de aandacht brengt. Tot slot één minpuntje: ergens in het boek heb je een zin waar het woordje ‘kroeg’ in voorkomt en dat, als Vlaamse zijnde, stuitte me tegen de borst. Op dat moment is Rani in volle paniek en over haar toeren en dan zegt ze een zin waar dit woord in voorkomt. Dit zegt een rasechte Vlaamse niet op dat moment en dat is het enige wat ik er spijtig aan vind terwijl er in het boek wel het woordje café gebruikt wordt. Mocht het door een Nederlander(se) zijn geredigeerd dan hadden ze daar wat rekening mee moeten houden. Wees jezelf Sterre en houd het lekker Vlaams zoals het is. 

Patrice; Trifla heeft niet zo verrast als Matsya dat wel deed, gevoelsmatig lijken deze twee ook wel wat op elkaar. Neemt niet weg dat het een goed boek is dat een paar uur heerlijk leesplezier oplevert. 
Reikhalzend kijken we uit naar 'Indigo', het volgende deel in deze meer dan interessante en plezierige reeks. 3,5 ster voor Trifla.

Nancy; Ik heb genoten van dit boek en kijk al uit naar deel 5 dat binnenkort gaat verschijnen. Ik geef ‘Trifla’ 4 sterren








Geen opmerkingen: