maandag 7 september 2015

Groepsrecensie 'De Skinner Methode' - Bronja Hoffschlag



Genre; Psychologische thriller
Uitgever; Agemo uitgeverij
ISBN; 9789082137040
Uitvoering; paperback
Aantal pagina's; 582
Uitgave; eerste druk, augustus 2015

Deze leesclub is tot stand gekomen door de beschikbaar gestelde recensie exemplaren door Uitgeverij Agemo, waarvoor dank!


Lezers; Marjolein, Lisette, Nancy, Hilde, Jeanine en Karin 

*allen ook DDK gelezen en gerecenseerd
Groepsrecensie samengesteld door Patrice

Bronja Hoffschlag (1981) woont in Rotterdam. Zij begon in haar tienerjaren met schrijven en experimenteren met taal, perspectieven, stijl en opbouw. In de loop der jaren heeft ze haar eigen stijl gevonden. In november 2013 debuteerde ze met De Dode Kamer, dat door een lezersjury van Hebban unaniem werd uitgeroepen tot winnaar van de Hebban/ Crimezone Thriller Debuutprijs 2014.
De Skinner Methode is het langverwachte vervolg op DDK en het tweede deel uit de Project X trilogie.
Ook schreef zij de stand alone thrillernovelle Snuff (2014) en werkt zij als tekstschrijver regelmatig samen met heavy metalband Burning.

 “Je hebt ze over me horen praten. De anderen. Je hebt de verhalen gehoord en geloof me, ze zijn allemaal waar. Allemaal. Ik ben de jager... Het monster... Slechts menselijk, totdat het beest loskomt uit zijn ketens en de duisternis hem tot zich neemt. Welnu, het beest is los en hij komt voor je...” 


De Nederlandse architect Misha Larsen zit sinds zijn veroordeling wegens doodslag in een Amerikaanse staatsgevangenis. Slechts een handvol mensen weet dat hij in werkelijkheid op een wraakmissie is en een dodenlijst afwerkt. Door onvoorziene omstandigheden ziet Misha zich gedwongen om een pact te sluiten met seriemoordenaar Donald Skinner om ook de volgende naam van zijn lijstje te kunnen schrappen, maar lang niet iedereen is gecharmeerd van zijn nieuwe bondgenoot en Misha is niet de enige met een ‘Plan B’. Ondertussen verdiept zijn broer Lennart zich op Misha’s verzoek in het verleden van Skinner en stuit daarbij op schokkende gebeurtenissen, waarbij feit en fictie naadloos in elkaar overlopen. Vastbesloten gaat Lennart op zoek naar de waarheid achter de legende. Hij komt erachter dat sommige dingen beter begraven hadden kunnen blijven, wanneer zijn research hem steeds terugleidt naar de man met wie het ooit allemaal begon: sekteleider Macchias Dawson, die zelfs vanuit het graf aan de touwtjes lijkt te trekken.


Cover


Hilde; De cover is in dezelfde stijl opgebouwd als De Dode Kamer. Staat altijd goed in de boekenkast naast elkaar! Een blauwdruk van Seattle met in gele letters de titel en auteur; een mooi contrast. Een 9 voor de cover.


Lisette; Ik vind de cover van De Skinner Methode mooier dan de cover van De Dode Kamer. Waar ik de laatste te druk vond met de gele rasterlijnen, is door het ontbreken van deze rasterlijnen bij de cover van De Skinner Methode de cover voor mij indrukwekkender. Het omgekeerde kruisbeeld speelt een belangrijke rol en een deel van het boek speelt zich af in Seattle. De cover staat daarmee in duidelijke verhouding tot het verhaal. De cover krijgt daarom een 8.


Nancy; Heel mooie cover met op de achtergrond de plattegronden van Seattle en New York. De blikvanger is het omgekeerde kruis dat in het boek een betekenis heeft. Ik vind dit trouwens goed gevonden om dit voorwerp te kiezen. Bronja heeft hetzelfde lettertype en dezelfde kleuren behouden zoals bij De Dode Kamer (DDK). Dit is een boek dat je zo oppakt in de boekhandel. Ik geef deze cover een 9.


“Ik dacht altijd dat mijn broer voorspelbaar was, maar nu achteraf blijkt dat ik geen idee had wie hij is en dat ik dat nu pas begin te leren”


Marjolein; Net als De Dode Kamer heeft Bronja voor een blauwe kleur gekozen met eruit springende gele letters. Je weet meteen dan DSM en DDK bij elkaar horen. Ook staat er bovenaan dat het deel 2 is van de Project X Trilogie. Waarom het omgekeerde kruis erop staat is pas duidelijk als je een flink aantal hoofdstukken gelezen hebt. Ook de plattegrond van Seattle staat er als achtergrond op hier speelt een deel van het boek zich af. Door de duidelijke letters en de het woord 'Psychologische Thriller' op de cover straalt het geheimzinnigheid uit. Cijfer een 8.


Karin; Ook de cover sluit weer mooi aan bij het verhaal. Het kruis dat ondersteboven hangt komt op een verrassende wijze terug. De blauwe kaft met daarop de titel in gele letters is één met zijn voorganger, De Dode Kamer. Ik geef de cover een 7.

Jeanine; Prachtige cover in dezelfde stijl als deel 1 van de Project Trilogie: De dode kamer. Je ziet een blauwe landkaart, waarvan het land (de stad Seattle) een iets donkerdere kleur blauw heeft dan het water er omheen. Op de landkaart staat een omgekeerd kruis met Jezus. De titel van het boek staat springt er duidelijk uit door de gele kleur en speciale lettertype. Naam schrijfster en naam trilogie zijn ook in hetzelfde duidelijke geel. Cijfer 2 (wat aangeeft dat het deel 2 betreft) staat er in het wit onder. Wat ik erg jammer vind, is dat de zwart/donkergrijze X, tussen de woorden project en trilogie, wegvalt tegen de achtergrond. Aan de linkerkant van de cover staat haaks op de andere woorden in het wit: psychologische thriller. De cover krijgt van mij een 9.

Samenvatting van het verhaal


Lisette; Deel twee van de Project X Trilogie gaat verder waar deel 1 stopt. Misha zit nog steeds in New York in de gevangenis voor doodslag. De relatie met zijn buurman Donald Skinner is nog steeds erg intimiderend en Misha is drukdoende met zich te wapenen tegen deze psychopaat. Gaat dit Misha lukken of zal hij gebroken worden door de psychologische spelletjes van Donald Skinner? Ondertussen verblijft zijn broer Lennart nog steeds samen met Mara in New York. Lennart probeert nog steeds in het reine te komen met de Misha, die hij in zijn hoofd had, en de Misha die nu naar voren komt. Kan Lennart de waarheid omtrent wie Misha nu eigenlijk is achterhalen?


Hilde; Misha Larsen is voor poging tot doodslag veroordeeld en zit zijn straf uit in een Amerikaanse staatgevangenis in New York. Zijn broer Lennart en zijn boezemvriendin Maren zijn eveneens in New York om hem bij te staan. Lennart wordt door Misha wat afzijdig gehouden en met mondjesmaat laat Misha Lennart wat meer van zijn motieven weten. Lennart krijgt de opdracht van Misha om wat meer over de achtergronden van zijn medegevangene, de seriemoordenaar, Donald Skinner te weten te komen. Met beide handen grijpt Lennart deze kans om dichterbij zijn broer te komen en stort zich vol overgave op deze taak. Hij graaft steeds verder in het verleden van deze psychopaat en stuit daarbij op een sekte met als leider de onlangs geëxecuteerde Macchias Dawson.


Jeanine; Misha heeft, zoals we uit deel 1: De dode kamer weten, in Amerika 20 jaar gekregen voor doodslag. Deze daad maakt deel uit van een veel groter plan: Project X. Lennart bezoekt elke week trouw zijn broer. Hij weigert om terug te keren naar Nederland en zijn broer met rust te laten. Hij wil hem helpen. Omdat Misha bang is dat zijn broer zich te veel zorgen gaat maken en meer wil weten dan Misha hem wil en kan vertellen, vraagt hij hem om onderzoek te doen naar Donald Skinner, de gevangene in de cel naast hem.  

Nancy; Januari 2013 - Lennart bezoekt Misha naar wekelijkse gewoonte en vraagt aan zijn broer om alles met hem te delen. Hij is nu op een punt gekomen waar hij eigenlijk wil weten waarom zijn broer 20 jaar moet zitten. Lennart wil weten wat er allemaal gaande is. Hij is het spuugzat dat hij onwetend wordt gehouden. Schoorvoetend en ontwijkend begint Misha te vertellen. Na zijn bezoek wil Lennart een afspraak met Colin Ross. Lennart kan maar niet begrijpen dat Misha zichzelf heeft aangegeven. Hij had ermee weg kunnen komen maar het was een bewuste keuze omdat … hij in de gevangenis wilde komen? Waarom zou iemand in godsnaam zoiets willen? 
Colin is bereid om alle kaarten op tafel te leggen omdat ze beiden hetzelfde doel hebben: ze willen dat dit project stopt en hopen dat Misha het er levend vanaf brengt in de gevangenis. Dan vertelt Colin nog iets dat de zaken er niet gemakkelijker op maakt. Lennart moet dit allemaal met ongeloof aanhoren. Colin daarentegen wil niet vanaf de zijlijn toekijken, hij heeft er echt genoeg van! Hij wil ook gewoon weten wat er gaande is en wat hem de komende jaren nog te wachten staat. Hij weet zelf niet of er nog meer is dat Misha niet wil vertellen.

Marjolein; Deze thriller gaat ook over de broers Lennart en Misha Larsen. In DDK komt Misha in de gevangenis terecht. Dit is zijn eigen keuze, hij heeft een soort missie, Project X, en daar was gevangen gezet worden een onderdeel van. Lennart bezoekt hem daar regelmatig. Hij is met Maren Franks, een vriendin van Misha, naar Amerika vertrokken en zit samen met haar op een hotelkamer de ontwikkelingen af te wachten. In de gevangenis heeft Misha een hele lastige buurman. 


Karin; Misha zit in de gevangenis waar hij zijn straf voor doodslag moet uitzitten. Lennart kan nog steeds niet begrijpen dat zijn broer, de architect in maatpak en hoog IQ, zichzelf aangegeven heeft. Tot hij van Maren, Misha zijn vriendin te horen krijgt dat hij in de gevangenis wilde komen en dat dit allemaal onderdeel uitmaakt van een plan, Project X. Stukje bij beetje verteld Misha de inhoud van Project X aan Lennart. ‘Mijn broer is gek’, maar langs de andere kant wil hij zichzelf overtuigen dat wat zijn broer deed, ok is!

Nancy; Misha vraagt aan zijn broer om hem te helpen. Hij wil zoveel mogelijk achtergrond informatie hebben over iemand. Lennart begint zijn zoektocht op Google en deelt zijn informatie met zijn broer maar ook met Colin en Maren. Wat probeert de architect hiermee te bereiken en wat zal hij kunnen gebruiken? Maren, die tot nog toe halsstarrig heeft geweigerd om antwoorden te geven, is bereid om Lennart te helpen met zijn zoektocht. Ze verwelkomt hem in hun “midden”.

Jeanine; Misha hoopt dat hij de ingewonnen informatie over Donald Skinner kan gebruiken om definitief van hem af te komen. Lennart vindt tijdens zijn zoektocht naar het verleden van Donald Skinner zaken, die hem juist dichter bij Misha zullen brengen.

Hilde; De relatie tussen Misha en Donald Skinner is obsessief te noemen. De spanning is voelbaar, het is een kat en muisspel en toch hebben ze elkaar nodig om hun persoonlijke doelstelling te laten slagen. Geven en nemen, duwen en trekken. De medepartners in crime van Misha zijn hier niet helemaal van gediend en kunnen daar wel eens een andere wending aan gaan geven.

Karin; Donald Skinner, Misha’s buurman in de gevangenis en seriemoordenaar raakt gefascineerd door de architect. Wat hij niet weet is dat Misha hem ergens anders wil hebben dan waar hij nu is. Omdat Misha weinig over Skinner weet, vraagt hij aan Lennart wat opzoekwerk te doen over Skinner. Ondertussen gaat in de gevangenis het kat en muis spel tussen Skinner en Misha verder.

Marjolein; In DSM geeft Misha Lennart de opdracht om het leven van deze buurman, de seriemoordenaar Donald Skinner, uit te pluizen. Het lijkt een soort afleidingsmanoeuvre van Misha om Lennart wat te doen te geven. Lennart bijt zich samen met Maren vast in dit onderzoek en komt dingen te weten die Misha misschien kan gebruiken om Skinner van z’n nek te krijgen. Ook is er een heel stuk van dit boek gewijd aan het leven van de jonge Joel Doherty. Zijn moeizame leven komt samen met dat van Lennart als blijkt dat rechercheur, Elaine Sloane (een soort Moeder de Gans) Joel in de gaten houdt en hem af en toe de hand boven het hoofd houdt.


Karin; Als Lennart in het verleden van Skinner gaat graven komt hij uit bij sekteleider Macchias Dawson. Skinner blijkt te zijn opgegroeid in de sekte van Dawson. Als Lennart oud filmmateriaal in handen krijgt met beelden van de achtjarige Donald, blijkt dat deze al goed wist wat hij wilde worden... net als Dawson. En hoe meer Lennart ontdekt, hoe luguberder alles wordt.

Hilde; In Seattle verdwijnen steeds meer meisjes die na een bepaalde periode op dezelfde methode als de Skinner Methode dood worden aangetroffen. Rechercheur Elaine Sloane houdt zich met deze zaak bezig en ziet de verbanden met Donald Skinner en diens verleden. Ze bezoekt hem in de gevangenis om hem met de overeenkomsten te confronteren. Als stokpaardje achter de deur heeft ze hierbij de hulp van Joel (ook wel Joey genoemd) die de drugsscene, als veelgebruiker als geen ander kent. Maar Joel is een zorgenkind en Sloane ontfermt zich al jaren over hem door zijn financiën te beheren en haar vermoeden over zijn verleden.



Nancy; Op dat moment werkt in Seattle Elaine Sloane aan een moordzaak waar al zes meisjes zijn verdwenen. Nummer zeven is al weken spoorloos. Ze heeft maar één aanknopingspunt en dat is Skinner. Bij haar bezoekjes aan de gevangenis leert ze ook Lennart kennen. Voor Lennart is dit een aangename manier om Elaine te leren kennen. Elk hebben ze zo hun eigen problemen maar het is fijn dat ze met elkaar kunnen praten en hun verdriet delen. Skinner zou Skinner niet zijn als hij nog steeds een kat- en muisspel speelt met Misha. Hij laat zijn zieke brein op volle toeren werken en vertelt Misha dingen die hij een ander nog niet heeft toevertrouwd. Wat hoopt Skinner hier mee te bereiken?

Karin; In Seattle wordt onder de junkies de angst voor de Hell House Killer weer aangewakkerd. Verschillende verslaafde meisjes verdwijnen en worden na een tijd dood teruggevonden. Rechercheur Eliane Sloane ziet overeenkomsten met een moordzaak van jaren terug en is ervan overtuigd dat zij weet wie de dader is. Ze voert haar eigen onderzoek met hulp van Joel, een junk en haar contactpersoon in die wereld. Lennart pendelt ondertussen op en neer tussen New York waar hij zijn broer op woensdag bezoekt en Seattle. In Seattle woont Eliane met wie hij een relatie heeft. Hij kan zijn verhaal bij haar kwijt en zij kan haar verhaal bij hem kwijt. Tot het onverwachte gebeurt.

Jeanine; Tijdens de bezoekuren ontmoet Lennart een vrouwelijke rechercheur: Elaine Sloane. Zij bezoekt Donald Skinner ivm een zaak genoemd: Hell House Killer. Nu, twaalf jaar later, lijkt de Hell House Killer weer te moorden. Elaine probeert via Skinner meer inzicht te krijgen in deze nieuwe zaak. Is het een handlanger van Skinner of een copycat? 


Beoordeling


Lisette; De Skinner Methode gaat verder waar De Dode Kamer is gestopt en is hierdoor duidelijk het tweede deel in de serie. De schrijfstijl is ook hetzelfde gebleven. Korte hoofdstukken, afwisselend tijdsperspectief en beetje bij beetje komt er steeds meer informatie bovendrijven. Net als in De Dode Kamer heeft Bronja Hoffschlag mij weten te intrigeren. Het boek wegleggen kostte veel moeite. De verhaallijn ontwikkelt zich steeds verder en er komen meer hoofdlijnen bij, die uiteindelijk weer prachtig bij elkaar komen. De sfeerbeschrijvingen zijn net als in het eerste deel weer pakkend. De grimmigheid in de gevangenis, het desolate in Salem, het leven aan de onderkant in Seattle je proeft het, je kan het bijna ruiken, zo beeldend beschreven.

Nancy; Het verhaal speelt zich niet alleen af in New York maar ook in Seattle waar we kennis maken met nieuwe personages die hier ook een rol vervullen in het verhaal. In dit boek komt het er ook weer op neer wie je kunt / mag vertrouwen, wie je medestander of tegenstander is en wie er een dubbele agenda op na houdt! Dit soort zaken zijn vragen die je jezelf al begint te stellen naarmate het verhaal vordert.

Jeanine; Het eerste deel, de dode kamer, eindigde letterlijk met de woorden: “Word vervolgd”, antwoord ik. De Skinner methode verraste me tijdens het lezen van de eerste paar pagina’s op tweeërlei manieren: ten eerst maak je vanaf pagina één direct kennis met een ik-personage, zonder dat je enig idee hebt wie het is. Een nieuw puzzelstukje van Project X? Na deze introductie gaat de schrijfster inderdaad door waar je in De dode kamer gebleven bent; in het eerste “Boek” door de ogen van Donald Skinner. Het zijn dezelfde personages, dezelfde stijl, wat een aangename herkenning geeft. Je hebt het gevoel nooit weg te zijn geweest uit het verhaal. Wel blijft het puzzelstukje in je achterhoofd hangen: wie is die ik-persoon van de eerste paar pagina’s en hoe gaat deze in het verhaal van Misha en Lennart Larsen passen. Dit geeft een goede spanningsopbouw, de combinatie van bekendheid/onbekendheid.

Hilde; Een psychologische thriller staat er op de voorzijde van De Skinner Methode. Soms twijfel je over de benaming van een bepaald type boek. Nou, ik kan je verzekeren, dat na het lezen van (eerst De Dode Kamer) De Skinner Methode hier geen twijfel meer over bestaat.


Wikipedia zegt: Een psychologische thriller is een filmgenre waarin vooral het psychologische aspect in een thriller belicht wordt. Waar een thriller in het algemeen een film is met een spannend plot, wordt bij een psychologische thriller een karakterschets van de hoofdpersoon en bijrollen neergezet en gedurende de film gevolgd. Waar film staat geldt uiteraard ook voor een boek.


En vooral dat “karakterschets van de hoofdpersoon en bijrollen NEERGEZET”. De personages in De Skinner Methode zijn niet alleen maar neergezet. Nee, ze zijn er echt. Je kunt ze voelen, aanraken, knuffelen, verafschuwen, haten, inleven, vastpakken etc. Ze zijn zo krachtig neergezet! Ongelooflijk knap. Je wordt door ze meegezogen in hun wereld. De gewone wereld wordt een ander universum.


Nancy; Ook al was het een jaar geleden dat ik DDK had gelezen, ik zat onmiddellijk terug in het verhaal. Bronja vernoemt in het kort nog eens de personages en op die manier weet je al snel wie wie was in deel een. Het is alsof er geen jaar heeft tussen gezeten, wat op zich een prettige manier is om zo terug in het verhaal te komen. Dit boek bestaat weer uit ‘boeken’, in totaal zeven stuks. Elk boek wordt verteld vanuit de belevenissen van de verschillende personages, ook de nieuwe personages die aan bod komen.

Zo kom je ook meer te weten wat Lennart er mee doet en met wie hij dingen deelt en dit telt ook voor Misha. Voor Misha is het belangrijk want hij heeft zo zijn eigen groepje rond hem in de gevangenis die er ook toe doen.  

Jeanine; Er is een duidelijke opbouw in het boek, wat je ten eerste al terug vind in de hoofdstukken, bij dit boek genoemd boeken, zoals: Boek I: Theorie. Er zijn 7 verschillende “Boeken” in De Skinner methode. Elk boek wordt beschreven vanuit een ander gezichtspunt geschreven vanuit een ik-persoon. Bronja Hoffschlag geeft bij elk boek aan vanuit wie we het verhaal volgen en ze weet op deze maniergoed de aandacht van de lezers vast te houden. Door deze manier van schrijven ontdek je zaken vanuit verschillende kanten. Je staat als lezer als ware boven de personages en je hebt informatie, waarvan de verschillende personages onderling zelf geen weet hebben dat een ander die informatie wel of niet weet.

Marjolein; Als je dit boek gaat lezen is het net of je aan het volgende hoofdstuk van de DDK bent begonnen. De herkenning met de hoofdpersonen is er gelijk en je wordt als het ware het verhaal ingezogen. Het verhaal speelt zich voor het grootste gedeelte af in 2013, maar er wordt vele malen naar eerdere jaren terug geblikt. Bronja is meester in het neerzetten van situaties en de bijbehorende locaties en de soms wat verwarrende terugblikken in de tijd komen uiteindelijk zo mooi samen!! 


Lisette; Net als De Dode Kamer wordt De Skinner Methode verteld in meerdere delen. Het boek bestaat uit zeven delen, waarin elke keer een andere hoofdpersoon het verhaal vertelt vanuit zijn perspectief. Naast de kanten van Misha en Lennart, krijgen we nu ook de visie van Donald Skinner te horen en die van een vierde nieuwe persoon.  


Jeanine; Elk stukje informatie uit het boek doet ertoe. Zo klein als een feit in een bepaald hoofdstuk of zelfs nog deel 1 blijkt te zijn, zo belangrijk en grootst kan het ineens uitpakken in dit boek. Zo noemde Skinner heel terloops in De dode kamer of Misha interesse had in een “Bedtime story” over een man genaamd Carl Fallwell. Dit verhaal blijkt nu van groot belang in dit boek.
De dialogen tussen de personages en dan met name tussen Misha en Skinner zijn prachtig. Het is een psychologisch spel en juist omdat je de gesprekken volgt vanuit beide oogpunten, maakt het geniaal. Wie zal psychologisch de overhand krijgen over de ander?

Hilde; Weet je wat ook zo fijn is aan deze boeken? Ze zijn niet zo snel uit! Dus vele (lees-)uren doorbrengen in een andere wereld. Maar liefst 582 pagina’s houden je in de ban. Heel handig dat het boek is opgedeeld in zeven episodes; kun je even ademhalen want het zou zonde zijn als deel drie hierna niet meer gelezen kan worden omdat je vergat adem te halen.


Nancy; Heel intrigerend vond ik de beschrijvingen van de gebeurtenissen in de gevangenis. Hierin worden de wetten van ‘de gangs’ zeer goed omschreven en alsook de bijna onopgemerkte tekens die gevangenen elkaar geven. Ook niet te vergeten de verstandhoudingen tussen de criminelen en de bewakers. Het is alsof je er zelf midden in zit en alles kunt gadeslaan.

Je merkt ook dat Bronja zich helemaal inleeft in haar personages, wat hun handelingen zijn maar ook meer bepaald het taalgebruik dat ze hanteren. De Engelse taal die ze in dit boek gebruikt vind ik dan ook helemaal niet storend omdat het gewoon bij het personage past.

Marjolein; Ik zie gewoon voor me hoe Lennart en Maren in de mistige hotelkamer, door de vele sigaretten die ze roken, hun dagen doorbrengen en vraag me daarbij af hoe ongezond dat voor hun moet zijn. Alsof het om levende personen gaat…..Ook zijn de gesprekken en omstandigheden in de gevangenis zo neergezet dat je sympathie krijgt voor de gevangenen ipv begrip voor de bewaarders.





Nancy; Je kunt de gedachtegangen en handelingen van de personages lezen wat het nog interessanter maakt omdat je nu nog veel beter de personages leert kennen en begrijpen. Er staan nu ook kleine hoofdstukjes door het verhaal heen die als het ware een flashback zijn toen het gezin Larsen nog compleet was. Deze gaan terug tot 1997. Deze dingen die je te weten komt vond ik ook heel boeiend en je hebt nu nog een betere kijk op wat zich in het verleden heeft afgespeeld.


Jeanine; Het personage Misha vind ik zeer boeiend. Is hij daadwerkelijk autistisch, zoals zijn moeder dacht of heeft hij psychopathische trekjes, wat de mening van Lennart is. Of zoals Colin Ross eenvoudigweg zegt: “Beschadigd”.
Bronja Hoffschlag maakt, net als in De dode kamer, gebruikt van sprongen in de tijd. Dat lijkt verwarrend , maar niets is minder waar. Juist door deze sprongen weet ze je aandacht bij het verhaal te houden.

Conclusie


Karin; Waar de De Dode Kamer eindigt, begint De Skinner Methode. Het verhaal over Misha en Lennart, de twee broers die zo totaal verschillend zijn...
Dit boek is net als DDK, onderverdeeld in verschillende boeken en elk boek verteld het verhaal door de ogen en beleving van één van de personages. Bronja neemt je weer letterlijk mee in de wereld van de twee broers. Ze schrijft in duidelijke taal, waardoor DSM, ondanks het kleine lettertype, leest als een trein.

Hilde; Zeker een compliment waard is ook dat, in vergelijking met De Dode Kamer, de spel- en typefoutjes tot een minimum beperkt zijn. Ergens eentje gezien maar dat was zo verwaarloosbaar dat ik niet eens meer weet waar. Hulde aan de proeflezers.

Marjolein; Zoals ik het boek lees lijkt het nog het meeste op een bijbel ook met het kruis op de cover. De hoofdstukken zijn verdeeld in boeken: Het Boek van…. Skinner zegt zelf dat zijn levensverhaal een soort bijbel is met boeken en verzen. Dit geeft het boek een bizarre uitstraling.


Nancy; Enig minpuntje: Bij een bepaald boek kon ik moeilijk in het verhaal komen en vond ik de inleiding heel langdradig. Dit wil niet zeggen dat het verdere verloop saai was, integendeel. Bronja heeft wederom enorm veel research gedaan en als je goed oplet, kun je bepaalde dingen te weten komen. Dit gezegd zijnde laat ik het aan jullie lezers over om die dingen te vinden. Ik vond het wel prettig om bepaalde dingen te weten te komen, dit gaf voor mij een extra meerwaarde.

Lisette; In het tweede deel zitten ook een aantal voor mij behoorlijk schokkende plotwendingen, onverwacht en geloofwaardig. De Skinner Methode heeft voor mij aan de verwachtingen voldaan. Het las weer als een trein, zat weer intelligent in elkaar, helaas een datumfoutje in het verhaal, maar dat deed absoluut geen afbreuk aan het goed in elkaar zittende plot. Jammer dat het boek uit is en het laatste deel nog even op zich laat wachten, maar lezen zal ik ook het derde deel, want ik wil weten hoe het afloopt met Misha Larsen en Donald Skinner.


Jeanine; De schrijfster is een meester in het leggen van puzzelstukjes en zogenaamde “eastereggs” (een easteregg is een grap of een verborgen boodschap). Net als echte paaseieren zitten deze snufjes verborgen en moet ernaar gezocht worden. Ik zal hiervoor (met toestemming van Bronja) een voorbeeld van geven: in Boek IV: Street Wise zijn de titels van de hoofdstukken allemaal titels van songs/albums van de Amerikaanse rapper, zanger en songwriter Everlast. Dit om de ik-personage van de eerste pagina’s uit het boek een heel eigen geluid geven t.a.v. Misha, Lennart en Skinner. Het viel mij op door de manier van lettertype die ze gebruikt bij de woorden van het hoofdstuk.
Voor de hoofdlijn van het verhaal is het niet belangrijk om deze eastereggs allemaal te vinden, ik ben zelfs ervan overtuigd dat ik ook een aantal heb gemist, maar het is leuk om te weten dat ze er in staan.

Marjolein; Als ik één minpuntje mag noemen dan is dat er wel heel erg veel gerookt wordt, bij veel situaties wordt de ene sigaret bijna met de andere aangestoken. Maar daarentegen heb ik genoten van de fantastische dialogen en situatieschetsen, waardoor ik het vaak als een film voor me zag.


Nancy; Als er van iemand een tweede deel verschijnt van een trilogie verwacht je dat het beter gaat zijn dan het eerste deel en Bronja heeft me zeker niet ontgoocheld, dit tweede deel heeft alle verwachtingen ingelost. Als dit al zo goed is wat gaat er dan nog komen in deel 3? Ik had op een gegeven moment ook zoiets als een “WTF” moment en dit moest toch eventjes bezinken vooraleer ik verder kon lezen.


Karin; Opmerkelijk hoe zij in de huid van haar karakters kruipt en dit weet over te brengen op de lezer. Alles wordt tot in het detail beschreven en uitgewerkt. Als lezer zit je er dan ook middenin. Toch blijft het opletten geblazen! Even niet geconcentreerd en de kans is groot dat je iets mis, want wat niet belangrijk lijkt komt later wel weer ergens om de hoek kijken. De karakters zijn levensecht neergezet. Door in het heden en verleden te schrijven, krijg je op een originele manier steeds meer puzzelstukjes aangereikt van de verschillende personages en worden ze ‘tot op het bot’ uitgewerkt, zodat je bijna één met hen wordt.
Knap hoe zij het psychologische spel dat gespeeld wordt binnen de muren van de gevangenis, weergeeft. Ik vind het noemenswaardig dat zij in het hoofd van moordenaars en criminelen kruipt en dit op een realistische manier weet neer te zetten. Tijdens het lezen voel je niet alleen een onderhuidse spanning, maar zie je het hele verhaal als in een film voor je. 

Hilde; Dames en heren, mag ik een groot applaus voor Bronja Hoffschlag, winnares van de Hebban/Crimezone thriller debuutprijs 2014 met De Dode Kamer. Met het tweede deel De Skinner Methode heeft ze zichzelf overtroffen en kan Bronja gekroond worden als “the queen” van de psychologische thriller in de Lage Landen. Let op mijn woorden; de project x trilogie blijft niet binnen de landsgrenzen…het beest komt los uit zijn ketens en zal de wereld veroveren. 

Jeanine; De puzzelstukken, de (kleine) feiten waarvan je soms geen idee hebt dat ze ertoe doen, vallen uiteindelijk aan het eind van het verhaal perfect samen. Wat een meesterwerk heeft Bronja Hoffschlag weer geschreven met dit boek. Het is duidelijk dat Bronja Hoffschlag uitgebreid research heeft gedaan voordat zij aan dit boek begon. Het einde van het boek liet mij even sprakeloos en moest ik echt laten bezinken.

Karin; De opbouw van het verhaal blijft uniek met flashbacks en onverwachte wendingen. Hoffschlag heeft in dit boek ook meer personages ten tonele gebracht, wat haar weer meer mogelijkheden geeft voor het derde deel. Ik vind bovendien magnifiek hoe zij alle personages aan elkaar weet te linken. Wanneer ik dacht ‘wat heeft die er nu mee te maken’, werd dat in het verloop van het boek wel duidelijk.

Nancy; Bronja heeft haar eigen unieke manier van schrijven en ik vind het zeer prettig om te lezen. Alles klopt tot in detail. Je weet deze keer ook niet waar het verhaal naartoe gaat. De vele wendingen, de overvloed aan emoties en verrassingen zijn ronduit geniaal bedacht. Je wordt gewoon mee gezogen in het verhaal en je kunt het boek niet opzij leggen want je wil gewoon weten hoe het verder gaat. Voor mij was het moeilijk om deze recensie te schrijven. Daarom heb ik niet zoveel prijsgegeven want je moet echt opletten dat je geen spoilers weggeeft. Ik zou zeggen lees het boek gewoon en je zult het al snel zelf merken.

Karin; Omdat er meer dan een jaar tussen deel 1 en deel 2 zat, had ik wel schrik dat ik niets of weinig meer zou weten van wat vooraf ging. Gelukkig heeft Bronja dit opgelost door in het begin van haar boek kleine reminders te geven. In mum van tijd kwamen daardoor de grote lijnen uit DDK weer terug. Heel mooi en logisch is de redenering over veel weten, maar niets begrijpen. ‘Je weet dat de aarde rond is, maar weet je ook waarom dat zo is?’ Zoiets stemt tot nadenken en neemt je mee in het verhaal.

Waardering


Lisette; De Skinner Methode krijgt van mij 5 sterren, mede omdat de hoge kwaliteit van deel 1 vastgehouden is en het plot zelfs intrigerend uitgebreid.


Marjolein; Ik denk dat dit boek lastig is te lezen als je het eerste deel niet gelezen hebt. Maar ik zal iedereen aanraden allebei de delen te lezen. Ik geeft dit boek 5 sterren vanwege de bijzondere manier van schrijven. Het is absoluut geen gewone thriller.


Jeanine; Het is een boek waarvan ik nu al kan zeggen dat ik het met veel plezier nog eens ga lezen, om te kijken of ik dan nieuwe aanwijzingen kan vinden, die ik nu misschien over het hoofd heb gezien. En deel 3 van Project X trilogie kan mij niet snel genoeg verschijnen. Mijn complimenten voor dit uitstekende werk Bronja! De Skinner methode van Bronja Hoffslag krijgt van mij 5 welverdiende sterren.

Nancy; Whow, wat een plot! De term psychologische thriller doet zijn naam alle eer aan. Er rijzen nu nog meer vragen hoe dit allemaal verder gaat gaan in deel 3. “De Skinner Methode” is gewoonweg een waardige opvolger van DDK en verdient dan ook glansrijk zijn 5 sterren.


Hilde; Vanaf vandaag bestaan vijf sterren niet meer, daar doen we niet meer aan. Het worden er zes ******.Please Bronja, wil je alsjeblieft een beetje doorschrijven? Hoe kan ik het zolang uithouden zonder Skinner-dope?


Karin; Op haar eigen sublieme manier, of is subtiele hier beter van toepassing, heeft Bronja weer een kanjer van een boek neergezet. Dit boek klopt van begin tot het einde en verveeld geen moment. Ondanks dat het boek 'dik' is, wil je verder lezen. Ik kan niet anders dan 5 fonkelende sterren geven.
‘I like the way your mind works, sweetheart’

Geen opmerkingen: