woensdag 23 september 2015

Woensdag Bloggerdag........Sylvia Visser stelt zich voor.


Vrouw, taal en schrijven

Op prikkelende wijze en met de nodige zelfspot blog ik elke woensdag over uiteenlopende onderwerpen en iedere vrijdag schrijf ik een kort verhaal op www.sylviavisser.eu. Soms schrijf ik ook een boekrecensie, maar mijn hart ligt bij de columns en korte verhalen. Ik wil mensen raken met mijn vertellingen, vermaken, aan het denken zetten. Ook hoop ik dat lezers herkenning vinden in mijn teksten en dat ze net zo genieten van het lezen als ik van het schrijven. Gezien het groeiende aantal lezers en hun leuke reacties vermoed ik dat ik op de goede weg ben.

Met mijn nieuwe pumps voel ik me, alhoewel ik er niet goed op kan lopen, op en top vrouw. Als je het mij vraagt, maken hakken de vrouw. 
Uit: Hakken maken de vrouw

Een thema dat vaak terugkeert in mijn columns, is ‘vrouw zijn’.  Tal van onderwerpen die daarmee verband houden, besprak ik al in mijn blogs: winkelen, lingerie kopen, onzekerheid over je lichaam, dikker worden, een uitstrijkje laten maken, masturberen.

Sommige mannen kunnen echter verleidelijk poëtisch zijn. Zo kreeg ik een bericht barstensvol spelfouten dat ik ‘kanker lekker’ en ‘een kei lekkertje’ ben. Tja, wat doe je met zo’n bericht?
Uit: Vrijdenker

Mannen zijn onlosmakelijk verbonden met het thema ‘vrouw zijn’. Zij vormen dan ook een dankbaar onderwerp in mijn columns. Zeker de impertinente verzoekjes die ik geregeld krijg van mijn mannelijke lezers. Nou ja, lezers… van sommige mannen vraag ik me af of ze ooit wel school hebben gegaan.

De nachtelijke André Hazes vergeef ik mijn dronken huisgenoten met terugwerkende kracht, net als het ’s nachts drukken op alle deurbellen terwijl ik de volgende ochtend tentamen had.
Uit: Ode aan mijn Groningse studententijd

Mijn studententijd heeft mij voor een belangrijk deel gevormd en blijft daarom niet onbesproken in mijn blogs. Daarbij hoort niet alleen het studentenleven, maar ook de studententaal die mij als neerlandicus fascineert.

Ik houd van taal en van spelen met woorden. Niets heerlijker dan wegdromen terwijl je wakker bent en je gedachten vangen met je pen.
Uit: Dat kleine rode fietsje

Taal, lezen en schrijven zijn onderwerpen die mij interesseren en waarover ik dus ook blog. De afgelopen jaren lag mijn focus op het schrijven van columns. Nu wil ik me meer toeleggen op fictie. Sinds kort is er daarom naast mijn woensdagblog ook een vrijdagverhaal. Iedere vrijdag een nieuw kort verhaal.

Twee extra kinnen kwabben onder haar gezicht. Haar buik puilt vooruit alsof ze in verwachting is. Haar rimpels en grijze haren verraden echter dat ze niet zwanger kan zijn. Vroeger was ze een bezig bijtje; altijd druk in huis of in de moestuin. Met haar magere vingers dopte ze de boontjes sneller dan je ogen konden volgen. Ze verbouwde de lekkerste radijsjes en ze kookte de heerlijkste groentesoep. Oma’s groentesoep.
                Nu is ze zeker twintig kilo zwaarder en staart ze wezenloos voor zich uit. Ze heeft niet eens in de gaten dat ik ben binnengekomen. Met wat andere bejaarden, die ook niet reageren op de buitenwereld, zit ze aan een tafel. Naast elkaar, maar zonder communicatie tussen hen. Of je moet ‘Potje met vet’ dat een vrouw heel hard zingt, onder interactie scharen. Een verpleger probeert de zingende vrouw tot stilte te manen door zijn hand op haar onderarm te leggen. Ik geloof dat ik dat mens een prop in haar mond zou duwen.

Uit: het korte verhaal ‘Potje met vet’

Ik hoop dat ik je geënthousiasmeerd heb voor mijn schrijfsels en dat ik je in de toekomst vaak mag begroeten op www.sylviavisser.eu 
Volg mij ook op  facebook.com/SylviaCVisser

Geen opmerkingen: