dinsdag 27 oktober 2015

Auteurs bloggen.......Marjan van den Berg


Ik hou niet van bloggen. Ik vind het flauwekul. Drie jaar lang blogde ik drie keer in de week als 'Jennifer',  schoondochter van Sanne. Sanne is de hoofdpersoon uit het gelijknamige feuilleton in Margriet. Dat loopt sinds 7 februari 1994 tot op heden. Dus prima idee om die schoondochter hip te laten bloggen op de site. Dat deed ik. In turbotaal. Die arme Jennifer kreeg vervolgens veel volgers over haar heen.

Sexymama: 'Nou Jennifer, ik vint wel dat je enorm zit te zijken. Je hebt alles wat je hartje begeerd en ik moet rondkomen van driehondert euro in de maand.'

Realitycheck: 'Halloooo sexymama, die Jennifer bestaat niet hoor! Die is verzonnen!'

Sexymama: 'Ik vindt het een enorm zijkwijf.'

Realitcheck: 'Maar ze is niet echt!'

GoosjeKlaver: 'Jennifer, als je echt zoveel last hebt van je buik, moet je dat toch laten onderzoeken. Misschien heb je wel coeliaki. Dat heb ik ook. Er is een vereniging waar je lid van kunt worden. Ik stuur je wel een folder.'

Sexymama: 'Gossamme Goosje, jij bend echt een suffe trut.'

GoosjeKlaver: 'En jij spelt beroerd. Ga eens op Nederlanse les!'

GoosjeKlaver: 'Nederlandse. Excuus. Was tikfout.'

En ik maar die verhalen van Jennifer schrijven en met stijgende verbazing de commentaren lezen. Uiteindelijk kreeg de vaste kern van volgers het zo met elkaar aan de stok, dat het leek op een extreem moddergevecht zonder regels. Alles mocht, tot ver beneden de gordel. Ze maakten elkaar uit voor alles wat mooi en lelijk was. En vooral die arme Jennifer was het mikpunt.

Nu ga je na verloop van tijd erg houden van iemand waar je dagelijks zo intens mee bezig bent. Ik bedoel, neem een varken en na een maand ben je verliefd. Dus ik hield van Jennifer. En ik kreeg enorm de pest aan mijn volgers.Dus ik stopte. Ik liet Jennifer bloggen:

'Kap ermee. Totaal genoeg van.'

Dat verdroot allen zeer, gelijk het de haasjes verdroot in het liedje 'In een groen, groen, groen, groen knollenknollenland.' Ze betuigden spijt, loyaliteit en vroegen om haar terugkeer. Mooi niet. En nu denk ik weleens, als ik de afschuwelijke commentaren lees onder wat voor item dan ook over vluchtelingenopvang: zouden mensen dat nodig hebben? Dat ze ongestraft de meest afschuwelijk opmerkingen kunnen maken op internet en woorden geven aan hun diepste, zwartste en vooral domste gedachten? Zoals: 'Er komt een vluchtelingenopvang. Nou lekker dan, kan ik al die tijd mijn kinderen binnen houden...' En zouden ze dan inzien hoe suf dat is, zodra het probleem van de kaart is? Zouden ze dan spijt hebben en beseffen hoe afschuwelijk ze bezig waren? Zwart op wit? Op internet, waar je al die vuilspuiterij en dommigheid nog jaren en jaren kunt terugvinden?

Ik hoop het maar.
Want dan heeft dit blogje nog enige zin.
Bij deze.
Dus.

Marjan van den Berg




Marjan van den Berg is een Nederlandse freelance journaliste voor diverse bladen.Ze schrijft met humor, relativering en levenswijsheid en heeft een scherp oog voor het bijzondere in het gewone. Het is alweer vijftien jaar geleden dat zij de eerste aflevering van het feuilleton Sanne schreef, de meest geliefde pagina in Margriet. Ze heeft recent haar thrillerdebuut gemaakt met 'Joy' bij Uitgeverij Karakter.

Over Joy;
Ze hebben een dag lang gejaagd, de BBoys. Als Joy haar man Stefan, die het jachtevenement heeft georganiseerd, ophaalt in de jachthut, staat ze oog in oog met het Old Boys Network. Dik bevriend lijken ze. Ogenschijnlijk zoals zoveel mannenclubs. De stem van een van hen roept herinneringen op. Joy schrikt ervan, wil daar helemaal niet meer aan denken. Ze heeft wat er lang geleden is gebeurd, niet zonder reden zo zorgvuldig weggestopt.

Joy ziet haar verleden herleven. Ze kan zich er niet voor verstoppen. Alles in haar schreeuwt om vergelding. Het is tijd om wraak te nemen op de vijf die haar ooit geestelijk en lichamelijk hebben vernederd en mishandeld. Maar hoe pak je zoiets aan en wie is als eerste aan de beurt?


Recensie Joy

Geen opmerkingen: