dinsdag 13 oktober 2015

Auteurs bloggen..........Tim Notten


Dankwoord

"Gisteren ontving ik per post een bedankje voor mijn ‘steun en warme betrokkenheid’ na het overlijden van Mijntje van Diggelen. Mijntje was niet meer de jongste. Ze werd geboren in maart van het tussenoorlogse jaar ’21 en telde dus maar liefst vierennegentig lentes toen ze op 5 september het ondermaanse verruilde voor wat dan ook.
Ik keek nog eens goed op de envelop, want ik ken geen Mijntje van Diggelen, bovendien ben ik al maanden voor niets anders de deur uit geweest dan de dagelijkse boswandeling met de honden. Toch stond daar mijn naam, voluit en correct gespeld, net als mijn adres. Geen twijfel mogelijk, iemand was stellig van mening dat ik Mijntje persoonlijk een laatste groet had gebracht.

Ik googelde Mijntje. Ik googel wel vaker, veelal beroepsmatig. Hoe je bommen maakt of XTC, een lijk laat verdwijnen, of wat tegenwoordig de meeste gangbare manier is om een overheidsdienst of een bank te infiltreren via internet, dat soort dingen. Op basis van mijn surfgedrag geniet ik de warme aandacht van zowel AIVD als NSA. Maar Mijntje bleek onvindbaar.

Zonder aanknopingspunt van enige betekenis (het poststempel Amsterdam bood ook weinig houvast) ging ik twijfelen. Ik ben immers wel vaker warrig. Dan feliciteer ik bijvoorbeeld een vriendin met haar verjaardag terwijl we daar zijn om de vijfde sterfdag van haar man te gedenken, of ik kom met broccoli thuis in plaats van de gerepareerde schoenen waarvoor ik op pad ging. Was ik werkelijk op de begrafenis van een mij onbekende vrouw geweest, waar ik zelfs de moeite had genomen mijn personalia in een condoleanceregister te krabbelen, zonder me daar ook maar iets van te herinneren?
Ik besloot te wachten tot mijn vrouw thuiskwam. Zij heeft van ons tweeën de meest lucide geest en wil nog wel eens raad weten met dergelijke dilemma’s. Nog voor ze haar jas had kunnen ophangen had ik haar het hele verhaal al verteld. Ze nam me mee naar de keukentafel en begon op kalme toon over mijn schrijfproces, en hoe ik, als ik daar midden in zit, er soms wat lastig van loskom. Waar of dat kaartje was, wilde ze weten. Hoe ik ook zocht, ik kon het nergens meer vinden. Ze keek me begrijpend aan en besloot dat het beter voor me was Mijntje van Diggelen te laten rusten.

Vanmorgen – mijn vrouw was net de deur uit – zat het me toch niet lekker. Ik keerde de papiercontainer om en warempel, tussen een folder van Mediamarkt en een aanmaning van de belastingdienst vond ik zowel het kaartje als de envelop. Nu ligt het hier, naast mijn laptop, met dat hartverwarmende dankwoord van de kinderen, kleinkinderen, partners en overige familie van Mijntje van Diggelen. Het riekt een beetje naar afval, maar het is tastbaar; ik heb het me niet verbeeld. Die opluchting is van korte duur als ik besef dat ik weer terug ben bij af. Was ik dan toch bij Mijntjes uitvaart? Misschien moest ik maar weer eens in therapie."


Meer weten over Tim?
http://www.timnotten.nl/ 


Nikki is het thrillerdebuut van Tim Notten, een pageturner over machtsmisbruik, naïeve overmoed en hoe een fascinerende hacker de wereld ondanks alles naar haar hand weet te zetten.

Geen opmerkingen: