dinsdag 20 oktober 2015

'Muren van verraad' – Nova Ren Suma


Genre: YA 
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V. 
ISBN: 978-90-452-0982-1 
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina's: 352  
Uitgave: juli 2015

Met dank aan SF Terra voor het beschikbaar stellen van dit recensie exemplaar

Cover

Op de cover zit een meisje ineengedoken op de vloer van wat duidelijk een gevangenis is. De vloer waarop zij zit, wordt verlicht door zonlicht dat door een raam met tralies heen schijnt. Boven het meisje zweeft een ballerina, doorzichtig, mar toch ook wit van kleur. Als je nauwkeuriger kijkt, zie je een tweede ballerina links achter haar zweven. De cover geeft goed het verhaal weer.
De tegenstelling van het meisje op de grond en de surrealistische ballerina’s maakt, dat de cover mij nieuwsgierig maakt naar het verhaal. De cover is niet één van de mooiste qua vormgeving, maar door het intrigerende van de vormgeving, krijgt het geheel een 7 van mij.

Samenvatting van het verhaal

“Muren van verraad” bestaat uit twee verhaallijnen. Allereerst het verhaal van Amber. Zij zit opgesloten in Aurora Hills justitiële jeugdinrichting met nog 40 andere meiden. Elk meisje voor de meest uiteenlopende zaken, van diefstal tot moord. Amber is (volgens haarzelf) ten onrechte veroordeeld voor de moord op haar gewelddadige stiefvader. Je volgt haar leven in de gevangenis, een leven dat niet makkelijk is. Op een nacht in augustus gaan alle celdeuren open, van alle vleugels van de inrichting. Iedereen vlucht en is door het dolle heen. Er zijn geen bemande wachtposten, geen schijnwerpers, geen alarm. Niemand staat er bij stil waarom dit plotseling gebeurt en waar de nachtcipiers zijn. Amber heeft er geen goed gevoel bij, er klopt iets niet.

Daarnaast is er het verhaal van Vee (Violet) en haar leven na de veroordeling van Ori, haar beste vriendin. Vee is ballerina en geeft in het begin het verhaal haar laatste voorstelling voordat ze naar Juilliard gaat, een prestigieuze dansopleiding in New York. Vee is niet geliefd, ze voelt zich duidelijk verheven boven alle anderen. Ze denkt veel terug aan haar vriendin Ori, die drie jaar eerder veroordeeld is vanwege een misdrijf. Ori was een veel betere ballerina en als Ori op het rechte pad was gebleven, dan zou zij in plaats van Vee naar Juilliard zijn gegaan.

De verhaallijnen komen samen, op het moment dat Ori de nieuwe celgenoot wordt van Amber. Ori blijkt heel anders te zijn dan dat de meisjes in de inrichting van te voren hadden verwacht. Het lijkt wel alsof ze tot diep in je ziel kan kijken. Ze ziet steeds het goede in mensen. Amber krijgt het idee dat Ori daadwerkelijk onschuldig is.

Conclusie

Ik kwam maar moeilijk in het verhaal. Dit kwam mede door de verwarrende omschrijving op de achterkant van het boek. Het gedeelte over Ori en Violet had beter in verleden tijd kunnen staan, dan was het duidelijker geweest wat er aan de hand is. Verder is het verhaal niet echt spannend. Dit verandert echter drastisch vanaf het moment dat Ori haar intrede doet in de jeugdinrichting. Er zijn vreemde, onverwachtse, bovennatuurlijke gebeurtenissen aan de gang in de jeugdinrichting. De situatie is volkomen anders en onheilspellender dan ik eerder had kunnen vermoeden. Jammer dat dit pas zo laat in het boek naar voren komt.

Beoordeling

Het enige dat het boek enigszins interessant en boeiend maakt, is het bovennatuurlijke. Dat heeft mij aan het lezen gehouden. De citaten van bekende schrijvers/dichters bij elk deel van het boek, zijn goed gevonden. Deze citaten en de namen van de meisjes over wie het in dat deel zal gaan, staan aangegeven aan het begin van elke deel. Dit geeft een goed beeld van wat er gaat komen.

Ondanks deze duidelijke indeling leest het boek zelf zeer verwarrend. Er zijn in het verhaal te veel herhalingen van gebeurtenissen wat betreft Vee en ook over wat er zich afspeel in de jeugdinrichting. Er ligt ook teveel de nadruk op dat Amber zich “iets” herinnert en dan weer vergeet. Vee ’s onsympathieke karakter wordt teveel aangedikt.

Er is geen diepgang in het verhaal en het is af en toe erg langdradig. Verder zijn de karakters zijn ook niet goed uitgewerkt, met één uitzondering: Orianna Speerling (Ori). Ik kan mij bij haar een goed beeld vormen. De andere karakters, zelfs Amber en Vee, blijven erg vlak. Tegen het einde van het boek leest het verhaal wederom erg verwarrend en onduidelijk. Je leest dit deel door de ogen van Amber. Amber is zelf ook erg in de war en dat in combinatie met de schrijfstijl komt het verhaal niet ten goede. Het plot komt ook niet logisch over.

De meiden in de gevangenis zijn zich de ene keer wel bewust van de situatie in de jeugdinrichting en de andere keer niet, er is geen pijl op te trekken. Daarentegen komen de verhaallijnen op het einde gelukkig wel goed bij elkaar en is het slot aangenaam verrassend.

Door dit sterke, aangename en ontroerende slot van het verhaal krijgt het boek van mij toch nog 3 (krappe) sterren.

Jeanine Feunekes-Both – recensent DPB





Geen opmerkingen: