donderdag 26 november 2015

Bookflash met winactie Melissa Skaye 'Het geheim van de Passage'


In januari 2016 starten we met De Perfecte Buren een nieuw item op ons blog: Fantasy/Young Adult/Scifi. En wat is nu leuker om alvast een beetje in de stemming te komen met een heerlijke reeks boeken. Vandaag speciale aandacht voor de boeken die Patrice aan de fantasyboeken hebben gebracht. Een ideale reeks voor jezelf maar zelfs als voorleesboek aan de iets oudere kinderen zijn het aanraders.

Wil je kans maken op een voor jou persoonlijk gesigneerd exemplaar van dit eerste deel? Lees het onderstaand boekfragment goed en geef antwoord op de vraag onderaan.


Jeremy Jago boek 1: Het geheim van de Passage.

Kennismaking met de bijna 3-jarige Jeremy.

21 mei 2001
De grauwe, donkere muren waren hoog. Veel te hoog voor zo’n kleine jongen, maar hij moest klimmen. Hij bibberde, hij had het nog nooit zo koud gehad. Moeizaam ademde hij door zijn mond, want hij werd misselijk van de vieze lucht om hem heen. De enge vrouw was er nog steeds. Ze was boos op hem, al begreep hij niet waarom. Ze duwde ruw omhoog tegen zijn billen.
‘Kom op, doorklimmen,’ zei ze.
Zijn halflange, witblonde haren plakten door angstzweet om zijn gezicht, zijn korte broek was gescheurd. Nog een stapje naar boven en nog een. De vrouw duwde met haar benen tegen zijn rug.
‘Opschieten, klim die waterput uit.’
Door een hardhandige zet wist hij uit de put te klimmen. Grassprietjes kietelden tussen zijn tenen. Hij hoorde een bekend geluid en zijn blik schoot direct omhoog. Door de klamme mist moest hij focussen en hij kneep zijn ogen tot spleetjes. Een tropisch uitziende vogel zat op een tak van een eikenboom. Hij wilde ergens niet dat de nare vrouw de vogel zou zien, maar ze keek niet eens. Ze liep naar een hoog hek en keek naar de grote borden die erachter stonden.
‘Onbegrijpelijk dat mensen zich nog steeds laten tegenhouden door een hek en een paar verweerde waarschuwingsborden.’ Ze lachte. ‘Ze moesten eens weten.’

*

Twee bruine ogen keken hem aan. Zijn hart ging tekeer in zijn borstkas toen ze haar hand rustig terugtrok en op haar hurken ging zitten.
‘Sanne, wie is dat? Waar komt hij vandaan?’ vroeg een andere vrouw.
‘Ik heb geen idee, Eliza,’ antwoordde de vrouw die Sanne heette. Ze aaide over zijn hoofd, armen en benen. ‘Zo op het oog lijkt hij niet gewond, op wat blauwe plekken na, maar kijk nou eens. Hij heeft zes vingers aan zijn rechterhand.’
‘Hoe is hij over ons hek gekomen?’ vroeg Eliza.
Sanne stak haar hand uit naar zijn hals. ‘Hij heeft een ketting om.’
‘Mag niet, mij,’ zei hij. Mama had gezegd dat hij de ketting nooit af mocht doen. Dat niemand de ketting bij hem af mocht doen. Ze was niet boos geweest, maar had wel een beetje zo gekeken.
‘Ik begrijp dat deze mooie ketting van jou is, maar mag Sanne even kijken? Ik doe hem niet af, lieverd.’
Hij slikte. Mama had niets gezegd over kijken. Hij liet de ketting los.
‘Goed zo, mannetje.’ Ze pakte het plaatje aan de ketting en hield het schuin. ‘Er staat iets op. Jeremy Jago, 15-06-1998. Nummer 36. Hij is dus bijna drie.’ Ze liet de ketting los en stak haar hand uit. ‘Je hebt een hele mooie naam, Jeremy. Kom maar met Sanne mee.’
‘Hij moet over het hek zijn getild,’ zei Eliza. ‘Sommige mensen schijnen te denken dat je je kind hier maar kan dumpen als je het zat bent.’


*

2012

Jeremy kneep zijn ogen dicht tegen de felle zon. Warm zand verwarmde zijn voeten, kriebelde tussen zijn tenen. Er was geen enkel geluid te horen, behalve het ruisen van het zeewater links van hem. Zonnestralen schitterden op de kalme golven, het water kreeg er een gouden gloed door. Een groep bonte vogels rees als een wolk omhoog naar de hemel. Iemand riep zijn naam en zei: ‘Nú komen!’
Hij werd heen-en-weer geschud, de warme zon en het strand vervaagden.
‘Wolkers, Jago, keukencorvee!’ riep een stem, gevolgd door een bonk op de deur.
Ineens realiseerde Jeremy zich dat hij in Huize Eliza was, waar hij al bijna twaalf jaar woonde. Hij focuste zich op de donkerblauwe ogen van zijn kamergenoot Semi Wolkers, zijn beste vriend.
Semi gooide hem een broek en trui toe, die Jeremy net kon vangen voor hij een mouw in zijn oog kreeg. Hij ging rechtop zitten en wreef door zijn halflange, witblonde haar. ‘Ik had weer die vage droom over dat strand.’
‘Nu wel eens vol met topless meiden?’
‘Helaas niet.’


*


De lachkriebel die Jeremy had weten binnen te houden, kwam in alle hevigheid opzetten. Bor staarde naar zijn zesde vinger.
‘Ja, ik heb een zesde vinger, vraag me niet waarom,’ zei hij.
‘Niet te geloven,’ zei een van de vrouwen. Ze wees naar zijn vinger en instinctief verstopte hij zijn hand achter zijn rug.
‘Het is hem.’ Druk pratend stootten ze elkaar aan. ‘De gelijkenis is zo treffend.’
Bor stak zijn handen in de lucht. ‘Wacht even mensen. Hier begrijpt hij niets van, net zomin als wij.’ Hij draaide zijn lichaam naar Jeremy. ‘Waar kom je vandaan, jongen?’
‘Ik woon in een weeshuis in Hopsedam. We hebben een ballonvaart gemaakt en zijn door een wervelwind in het Bosmeer gestort. Onder water ben ik meegezogen door een draaikolk en kwam hier terecht. Ik kan dus beter vragen waar ík ben.’
‘Mijn naam is Bor Belamy,’ stelde de man met de lange baard zich voor.
‘Ik ben Jeremy Jago.’
Om hem heen barst een kleine storm los. Handen raakten hem aan en tilden hem op.
‘Eén gezicht!’
‘Welkom terug, Jeremy.’
‘Laat hem los,’ riep Bor. ‘Ik snap het, maar hij niet.’
‘Ik wil nu weten wat dit te betekenen heeft, verdomme!’ riep Jeremy en worstelde zich los van die grijpgrage handen.
‘Precies zijn vader,’ lachte een van de vrouwen.
‘Vader?’ Hij was onmiddellijk een en al oor. Hij zag de blik van Bor naar het bos achter hem gaan en hij kneep een beetje met zijn ogen. De man schudde zijn hoofd, en legde zijn handen op Jeremy’s schouders.
‘Jeremy, jij hoort hier, bij ons. Op de een of andere manier heb jij je weg terug weten te vinden naar het eiland Magistraal. Je hebt er twaalf jaar over gedaan, maar je bent er. Wij dachten allemaal dat je dood was.’

*



Prijsvraag: Wat is de naam van het eiland waar Jeremy oorspronkelijk vandaan komt?
Weet jij het antwoord? 
A: Deel deze actie op je tijdlijn via onze frontpage middels deze link en like de JeremyJagoreeks pagina hier
B: mail je antwoord voor 30 november 12.00 uur naar lettervreters@gmail.com en je hebt het voor Sinterklaas nog in huis! 
C:Voor de uitslag over deze prijsvraag kun je terecht op onze Facebookgroep


Meer weten over Melissa's boeken? Klik hier.
Volg Melissa op Facebook



Geen opmerkingen: