maandag 30 november 2015

'DEN' - Ynske van Leewen


Genre: fictie, fantasy
Uitgever: Zilverbron
ISBN: 978 94 6308 026 2
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 214
Uitgave: november 2015

Ik heb het boek als recensie-exemplaar toegestuurd gekregen van uitgeverij Zilverbron. Mijn dank daarvoor. Dit was een leuke verrassing.

De cover
De cover vind ik onduidelijk. De titel Den staat groot onderaan in witte letters, maar de achtergrond waartegen de tekst geplaatst is vind ik vaag. De kleurstelling met een tint rood en grijs/bruin/zwart vind ik nog wel bij het genre passen, maar de tekening is onduidelijk. Moeilijk op te maken wat het voorstelt. Er staan denk ik twee personen op, maar het is niet duidelijk wie dit zijn en waar ze staan. De cover krijgt van mij een 5

Het verhaal
Den is een 16 jarig meisje dat met haar ouders in een koninkrijk woont waar de koning magie verboden heeft na een periode waarin zwarte magie de wereld probeerde te vernietigen. Elk jaar laat de koning met Winterspunt een telling en reiniging houden onder zijn onderdanen. De inwoners die besmet zijn met magie worden door de koning ter dood veroordeeld om zo de magie uit te kunnen bannen.

Vlak na de jaarlijkse telling wordt Den’s vader vermoord en stuurt haar moeder haar weg. Den blijkt namelijk niet te zijn wie ze denkt dat ze is, en blijven zou haar leven op het spel zetten. Haar moeder verzekert zich ervan dat Den haar amulet om heeft, en stuurt Den op weg.

Helemaal in de war begint Den een zoektocht naar zichzelf. Zou haar amulet iets met haar afkomst van doen hebben? Tijdens haar zoektocht maakt Den kennis met Dunrak de dwerg en Beer, een mens, die beiden op de vlucht zijn voor de steeds slechter wordende omstandigheden in het koninkrijk. Kunnen zij Den helpen met het uitvinden van wie ze is?

Conclusie
Het boek is in erg eenvoudige zinnen geschreven. Het taalgebruik past meer bij een kinderboek c.q. Young Adult dan een volwasseneboek. Het woord “toen” wordt heel regelmatig gebruikt en dat vind ik naast het eenvoudige taalgebruik, en de leeftijd van de hoofdpersoon bijdragen aan het gevoel dat de doelgroep eerder oudere kinderen, en beginnende tieners is dan dat het boek voor volwassenen geschreven is.

Zinnen als “De elfjes stoven er vandoor, waardoor Den hen direct uit het oog verloor”. en “Heb jij dit gedaan? Hm. Hoelang lig ik hier al?” zijn slechts een aantal voorbeelden die bovenstaande gevoel versterken.

De opbouw van het boek is wel goed. Er zit een duidelijke verhaallijn in. Elk hoofdstuk begint met een schuingedrukte tekst dat uit de sage van de grote Fabian komt. Deze sage verduidelijkt de verhaallijn en creëert een tweede verhaallijn die inzicht geeft in de herkomst van Den. Ondanks de potentie van het plot wordt het verhaal oppervlakkig uitgewerkt. De volgende passage is daar een voorbeeld van. “Een schaduw passeerde hoog boven hem. Dunrak zag het zwarte monster voorbij glijden met langzame slagen van zijn gehavende vleugels. Een ondraaglijke stank verspreidde zich en Dunrak moest kokhalzen. De Zwarte! Toen het ergste voorbij was en Dunrak weer helder kon denken drong de pijn tot hem door”. 

Hier was ruimte om te beschrijven wat voor een erge gebeurtenissen er plaats vonden. Bij meerdere stukken eindigt de schrijfster op deze abrupte manier gebeurtenissen. Hierdoor wordt het verhaal niet uitgediept, en blijft het gevoel hangen dat er iets ontbreekt.

Als jeugdboek zou ik het boek nog net 3 sterren hebben durven geven. De verhaallijn is duidelijk, taalgebruik past er bij, maar op de site staat dat het om een fantasy boek gaat en niet een jeugd-fantasyboek. Als volwassenenboek geef ik het 2 sterren. Het leest nog redelijk aangenaam, de plot is duidelijk, maar veel te eenvoudig. Weinig tot geen diepgang in het verhaal en de personages.

Lisette Woest-Appeldoorn – Recensente De Perfecte Buren


Geen opmerkingen: