zaterdag 14 november 2015

Groepsrecensie 'Ongrijpbaar' - Bianca Nederlof


Genre: Thriller
Uitgever: LetterRijn
ISBN: 9789491875069
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s:
Uitgave: oktober 2014

Lezers: Leonie Raijmakers, Yvonne Boer, Brenda Kroonen, Suzan van de Vendel en Patrice van Trigt

Groepsrecensie gemaakt door Patrice (Team De Perfecte Buren)

Dank aan de uitgever voor het beschikbaar stellen van de recensie exemplaren.

`Kan Nick zijn meegenomen door iemand die jullie kennen? De rechercheur kijkt me aan. Ik verstar en voel het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. `Natuurlijk niet, antwoordt David in mijn plaats. `Silvia? vraagt de rechercheur. Mijn vingers klemmen zich om de mok in mijn handen. `Nee, zeg ik. `Misschien iemand uit je familie? dringt hij aan. Ik recht mijn rug. `Ik heb geen familie meer. Silvia’s grootste angst wordt waarheid. Ze raakt haar zoontje Nick kwijt in een mensenmassa. Weet iemand uit haar verleden er meer van? Silvia moet de confrontatie aangaan met het leven dat ze achter zich wilde laten. Om te voorkomen dat David haar geheim ontdekt, zet ze de zoektocht in haar eentje in. Een keuze met fatale gevolgen...

Over de auteur
Brenda: Ongrijpbaar is een thrillerdebuut van Bianca Nederlof. Bianca Nederlof heeft al wel zeven kinderboeken op haar naam staan en de achtste kan elk moment uitkomen. Daarnaast is ze al vanaf 2010 een freelance redacteur en corrector voor uitgeverijen en particulieren.

Patrice: Met ‘Ongrijpbaar’ was Bianca Nederlof een van de genomineerden voor de Hebban debuutprijs 2015. Zij eindigde op de shortlist bij de laatste zes.

Cover
Brenda: De cover vond ik in eerste instantie niet erg aangrijpend, maar als je er naar blijft kijken wordt het steeds mysterieuzer. Zo ook de handen met de horizon op de achterkant. De titel komt dan goed naar voren: Ongrijpbaar. Hierdoor geef ik de cover een cijfer 6, want ik moest er wel heel lang over doen om de cover en de titel te begrijpen.

Suzan: Een boom en een wazige onderkant op de voorkant, op de achterkant een maan en 2 opengeslagen handen donkergroen met zwart. Alleen de titel is wit en opvallend. Dit vind ik niet iets wat mij aantrekt. De tekst op de achterzijde is daarentegen wel heel pakkend en boeiend. Je zoontje kwijtraken in een mensenmassa. Een 6 voor de cover.

Yvonne: De cover van het boek is groen, met daarop een boom te zien. Ook zie je heel vaag een schim van een persoon waarbij ik gelijk denk aan het zoontje van de hoofdpersoon Silvia. Op de achterkant zie je twee handen, misschien wel de handen van Silvia die haar zoontje probeert te grijpen. De naam van de schrijfster staat er ook in het groen op, de titel van het boek in het wit waardoor deze er wel uitspringt. Ik vind de cover goed passen bij de titel van het boek, omdat de schim op de voorkant ‘ongrijpbaar’ is. Ik weet niet of ik het boek had opgepakt in de winkel, afgaande op de kaft. Ik vind het een beetje een saaie kaft die niet snel mijn aandacht zou trekken. Ik geef de cover daarom een 6,5.

Patrice: Als je goed kijkt naar de cover meen ik daar een schim van een mens te zien, rechts onder de boom. Op zich is het best een mysterieus ontwerp maar behalve die schim is het verhaal niet te herleiden. Misschien als je het zoekt in het desolate, de eenzaamheid? Dan is een kale boom wel heel symbolisch. Op de achterkant zie je twee handen, loopt daar zand doorheen? De titel zou in dat geval visueel mooi zijn weergegeven maar qua verhaal? Ook de foutjes op de flaptekst m.b.t het gebruik van leestekens vallen op, dat is niet nodig. Een 7 en dat is puur voor de lay-out.

Leonie: De cover krijgt van mij een 8. Ik heb even de cover opgezocht want met een E-book is het wat moeilijker beoordelen.

Samenvatting van het verhaal
Leonie: Het boek gaat over vader David, moeder Silvia en zoontje Nick. De echte naam van Silvia is Mirthe. En speelt zich af rond de periode van Sinterklaas. Vader kan niet mee naar de intocht van Sinterklaas, omdat Silvia niet zo goed alleen met Nick durft te gaan heeft David zijn zus Maura gebeld om mee naar de intocht te gaan.

Yvonne: Het verhaal gaat over Silvia en David en hun zoontje Nick. De pietendiscussie is in volle gang en omdat David haar laat zitten, gaat Silvia met haar zoontje en schoonzus Maura (met een naar voorgevoel) naar de intocht van Sinterklaas. Tijdens de consternatie bij de intocht raakt Silvia Nick kwijt. De zoektocht nog dezelfde dag levert niks op en ook de flyeractie en het zoeken in het water levert geen teken op van Nick.

Brenda: Silvia en David hebben samen een zoon Nick van 3 jaar. Op de dag dat de Sinterklaasintocht is moet David werken. Silvia ziet het niet zitten om te gaan vanwege alle Zwarte Pieten discussies, maar David heeft zijn zusje Maura al gebeld en die zal met haar en Nick naar de intocht gaan. Er zit niet anders op en ze gaan op pad naar in de intocht.

Patrice: Met buikpijn en het gevoel dat ze door haar man David in de steek wordt gelaten gaat Silvia met hun zoontje Nick naar de intocht van Sinterklaas. David heeft geregeld dat zijn zus Maura meegaat als chaperonne. Silvia is het er duidelijk niet mee eens en gaat onder protest toch. Ze wil Nick tenslotte niet teleurstellen.

Leonie: Eenmaal op de kade hebben ze een plekje gezocht waar ze blijven staan. Al vlug genoeg komt er een stevige mevrouw met kort bruin haar voor ze te staan. ze is alleen. Sinterklaas komt langs op zijn paard. En dan klimt er een man over het hek en rent naar het paard en Sinterklaas. Er klikt een doffe knal. Iedereen is in paniek en begint te rennen. Silvia komt op de grond terecht waardoor ze het handje van Nick los laat. Als ze weer overeind komt is Nick nergens te bekennen. Hoe ze ook zoeken nergens kunnen ze hem vinden.

Patrice: Met z’n drietjes hebben ze een goed plekje gevonden in de drukte en daar is de Sint! Nick is helemaal in z’n nopjes maar Silvia is gespannen. Het is zo druk en dan al dat geduw en gesjor. Wanneer Sint aan de wal komt klinkt er een knal en breekt er paniek uit. Ook bij Silvia en Maura. Ineens voelt Silvia het handje van Nick uit dat van haar glippen. En dan ineens is ie weg……….

Brenda: Sinterklaas is aan wal en plots klinkt er een knal en de mensen zetten het op een rennen. Silvia wordt omver gelopen en ze voelt op dat moment het handje van Nick uit haar hand glijden. Vanaf dat moment is Nick verdwenen. Iedereen gaat op zoek, maar Nick blijft spoorloos.

Patrice: Eerst hoopt Silvia nog dat Nick is opgevangen door haar schoonzusje Maura, maar helaas. In paniek gaan ze in de wilde weg zoeken maar geen Nick. Er gaat een grootscheepse zoektocht door het centrum maar geen enkel teken van het mannetje.

Suzan: Silvia raakt haar zoontje kwijt tijdens de intocht van Sinterklaas. Amber-alert, flyeren een zoektocht met een sonarboot. Een uitgebreid politie onderzoek, alles is tevergeefs. Dit is de nachtmerrie van iedere ouder. Silvia's wanhoop wordt steeds groter. Haar relatie staat ook op het spel. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan.

Patrice: Eenmaal thuis slaat zowel de frustratie als het ongeloof toe. Tussen David en Silvia voelt het niet goed, de verwijten vliegen over en weer. Silvia neemt het hem kwalijk dat hij niet met hen is meegegaan en dat zijn werk voorrang had op een gezinsmoment. Hoe dan ook, Nick wordt niet gevonden.

Brenda: Er wordt steeds meer gedacht dat Nick ontvoerd zou zijn. Silvia heeft nog een verleden die ze geheim heeft gehouden voor de buitenwereld. Zou haar verleden er misschien iets mee te maken hebben?

Leonie: Er worden zoek acties opgezet zonder resultaat. Silvia doet vrijwilligers werk in een bejaardenhuis. Als ze weer besluit om weer te gaan, vraagt een oude vrouw aan Silvia wie ze echt is. Helemaal overstuur gaat ze naar huis.

Suzan: Haar verleden begint haar parten te spelen. Ze wordt steeds meer heen en weer geslingerd tussen verdriet en wanhoop. En het wordt allemaal steeds gevaarlijker.

Yvonne: Hoe langer het duurt voor Nick gevonden wordt, hoe meer ze (vooral Silvia) ervan overtuigd raken dat er misschien kwade opzet in het spel is. Silvia heeft het gevoel dat het wellicht iets met haar verleden te maken kan hebben. Echter, omdat niemand in haar huidige leven iets weet over haar verleden, moet ze deze gevaarlijke zoektocht in haar eentje uitvoeren.

Patrice: Silvia heeft een verborgen verleden, ook voor David. Steeds meer gaat ze denken dat ze ook daar moet gaan zoeken om de kans te vergroten haar kind terug te vinden. Maar het is pijnlijk en niet zonder gevaar. Toch gaat ze, gedreven door haar moederinstinct die confrontatie aan. Onbegrijpelijk is dat ze dit niet deelt met de politie zodat de kans Nick terug te vinden groter wordt.

Yvonne: Ze gaat op zoek naar mensen uit haar verleden, om er zo achter proberen te komen of deze mensen met de verdwijning van haar zoontje te maken hebben. Ook de politie gaat haar steeds meer vragen over dat verleden en waarom ze hier niet eerlijk over is tegenover hun. Het wordt voor Silvia steeds moeilijker om haar verleden geheim te houden en om haar zoontje Nick te vinden. Zal haar verleden haar inhalen of zal ze haar zoontje op tijd kunnen vinden?

Patrice: Wanneer Silvia, stiekem, haar verleden onder ogen komt merkt ze dat het toch allemaal wel pijnlijk is. En ze is al zo verdrietig om het gemis van Nick. Het gevoel dat iets uit haar vorige leven te maken heeft met de verdwijning van Nick wordt steeds sterker. Maar wat als het inderdaad zo is?

Leonie: Voordat Silvia David leerde kennen ging ze met een man om Reiner ze woonde daar in huis samen met de zus van Reinier Roelien. Reiner was een man die niet altijd juist handelden en op dat moment dat Nick verdween zat hij ook nog in de gevangenis. Doordat Silvia over dat gedeelte van haar leven niet durft praten is ze alleen naar het huis gegaan waar Roelien woont. Op dat moment is er nog niks, denkt Silvia. Ze gaat nog een keer naar het bejaardenhuis en met de oude vrouw in gesprek.

Conclusie:
Yvonne: Van deze schrijfster had ik eigenlijk nog niet gehoord. Ik vind het persoonlijk altijd leuk om eens iets te lezen van een schrijfster of schrijver die je nog niet kent. De reden dat ik dit boek wilde lezen is het verhaal. Het verhaal zoals omschreven op de achterkant van het boek sprak mij aan. Een moeder die in de drukte haar kindje verliest en deze vervolgens niet meer kan vinden. De angst van iedere moeder. En wat heeft het verleden van Silvia hiermee te maken en wat is eigenlijk dat verleden? Waarom weet David hier niets vanaf en waarom mag hij het niet weten?

Patrice: Met ‘Ongrijpbaar’ heeft Bianca Nederlof haar thrillerdebuut gemaakt. Het gegeven dat je als ouder je kind kwijtraakt in een mensenmassa is al thrillerwaardig genoeg. Toch komt die spanning, na de eerste hoofdstukken, niet echt meer tot zijn recht. Het verhaal boeit op zich wel maar het kabbelt wat voort en het ontbreekt aan snelheid. Vooral qua zoektocht, de wanhoop en het verdriet komt het allemaal nogal eenzijdig over. Het is dan ook meer het verhaal over Silvia dan over de verdwijning van haar kind. Onbegrijpelijk en meteen ook ongeloofwaardig was het feit dat ze haar eigen belang voor liet gaan op het vinden van Nick. Door het achterhouden van informatie neemt het gevaar alleen maar toe.

Leonie: Ik vond het verhaal een beetje rommelig, en niet echt heel spannend doordat het maar een vrij dun boek is hebben ze er te veel ingepropt. Ik zou niet op het boek stemmen omdat het genomineerd is voor de debuut prijs. Daar vind ik het niet goed genoeg voor.

Patrice: Het verleden van Silvia komt uitgebreid aan bod maar is rommelig en niet altijd logisch van opzet. Er worden lijnen uitgezet maar vervolgens niet voldoende uitgewerkt, daardoor blijf je niet alleen met vragen zitten maar ook met het gevoel waarom het überhaupt ter sprake is gebracht. Omdat het ook wat verwarrend is krijg je als lezer het idee dat je ergens overheen hebt gelezen.  

Suzan: Het boek gaat over de verdwijning van Nick dit is in de tegenwoordige tijd geschreven. En het verleden van Silvia en dit is de verleden tijd geschreven. Deze 2 verhaallijnen zijn goed gescheiden gehouden en verklaren ook waarom het verleden beter kan blijven rusten.

Yvonne: Ik heb mij eigenlijk heel het boek afgevraagd waarom ze haar verleden zo geheim heeft gehouden en waarom ze zich zo liet bespelen door Reiner. Het had voor haar zoveel makkelijker geweest al had ze eerlijk geweest. Niet alleen wordt ze nu verdacht door de politie, maar ook de relatie met haar man gaat hierdoor op het spel staan. Het was mooi om gedurende het boek wel steeds iets meer te wetende komen over dat verleden en misschien dan toch ook wel een beetje te begrijpen waarom ze niets heeft verteld. Wat ik verder nog mooi en ontroerend vond aan het boek was het einde, waar ik verder natuurlijk niet teveel over kan vertellen.

Suzan: Het spijt me dat ik de titel niet begrijp in dit verhaal en daarom slecht gekozen vind. Er zijn veel personages en te weinig uitgewerkt. Soms is het moeilijk om de aandacht erbij te houden. Het verhaal is te voorspelbaar.

Patrice: Het feit dat een partner zoveel geheim heeft gehouden in haar relatie(s) is wel intrigerend. Van de ene leugen komt de andere. Dat aspect is goed gevonden maar gevoelsmatig heeft de auteur daar nog mogelijkheden laten liggen. De schoonfamilie had al veel eerder vragen moeten hebben, althans dat zou je denken. David is dan ook niet echt geïnteresseerd in zijn vrouw, hij moet toch ook iets gemerkt hebben? Dat maakt het verhaal niet altijd even geloofwaardig.

Yvonne: Het boek is een makkelijk te lezen boek. De hoofdstukken zijn niet erg lang en er worden geen moeilijke woorden in gebruikt. Het leest dus erg lekker en hierdoor (en natuurlijk door het verhaal) wil je ook verder blijven lezen. Je wil het boek niet naast je neerleggen en benut elke vrije minuut om verder te kunnen gaan. Het boek kent twee verhaallijnen, eentje die gaat over het heden en eentje die in het verleden loopt. Ik vind dit erg goed gedaan en ik vind dat ook altijd erg leuk als een boek twee verhaallijnen door elkaar laat lopen. Door af en toe iets te lezen uit het verleden van Silvia, kom je steeds meer te weten van haar en snap je het verhaal in het heden ook beter. Je herkent de verhaallijnen goed en raakt hierdoor ook niet in de war. Aan het begin van het hoofdstuk heb je al gelijk door in welke verhaallijn je zit waardoor het niet onnodig moeilijk en verwarrend wordt. Erg leuk hoe je op deze manier steeds meer te weten komt en de puzzelstukjes op zijn plaats probeert te leggen.

Beoordeling:
Yvonne: Wat mij wel is bijgebleven is dat het boek twee delen heeft. Ik heb alleen niet kunnen ontdekken waarom het boek ‘in tweeën is gedeeld’. Naar mijn mening had dit namelijk niet echt nodig geweest en ik zie dus ook niet de toegevoegde waarde hiervan. Een ander punt is de titel. Meestal komt de titel van een boek wel terug in het verhaal of je snapt waarom het boek die titel heeft. Bij dit boek tast ik wel een beetje in het duister. Ik denk dat ongrijpbaar slaat op het feit dat Silvia haar zoon zo dichtbij is, maar ze hem toch niet kan ´grijpen´. Zo dichtbij, maar toch zo ver weg.

Patrice: Meerdere malen is de aandacht niet bij het boek gebleven. Dat lag niet zozeer aan de schrijfstijl maar wel aan de opzet/indeling van het verhaal. De keuze voor meerdere delen zijn geen toegevoegde waarde gebleken. En de concentratie had daar onder te lijden. De hele korte hoofdstukken maken dat het boek snel leest maar op de een of andere manier is het geen voordeel gebleken.

Leonie: Het boek is te voorspellend ik had al toen die grote vrouw voor hun ging staan al in de gaten dat er daar mee iets zou zijn, ook toen Roelien in beeld kwam had ik al meteen de link gelegd. De ontknoping was te voorspellend en ben er wel in teleurgesteld. Ik heb voor dit boek gekozen omdat thrillers mij aantrekken.

Suzan: Toen ik het boek uit had dacht ik, sommige passages heb ik in andere boeken al eens gelezen. Dus een tip voor de volgende keer is werk personages beter uit.

Yvonne: Het plot was niet helemaal zoals ik het had verwacht. Je hebt eigenlijk wel van het begin af aan een bepaald idee en uiteindelijk blijkt die ook wel gedeeltelijk waar te zijn. Maar toch wel verrassend en het boek kan je met een tevreden zucht en misschien een traantje naast je neerleggen.

Patrice: De plot was wel een verrassing. Oké, inmiddels had zich al wel een idee gevormd over het hoe en wat maar de auteur heeft dit echt goed neergezet. Daarbij is het algemene thema, het kwijtraken van je kind, natuurlijk erg aangrijpend waardoor de verwachting wellicht wat te hoog gespannen was. Ook de pietendiscussie is erg actueel en als goed detail in het verhaal verwerkt. Onbewust ga je het zelfs in die hoek zoeken.

Yvonne: Voor een debuut vind ik dit een erg leuk en goed boek. Er waren wel wat puntjes die ik niet begreep, bijvoorbeeld het opdelen van het boek in twee delen waarin ik eigenlijk geen onderscheid zag. De titel, die ik niet zozeer uit het verhaal kon halen maar waarvan ik denk dat het over de zoon gaat.

Brenda: Bianca heeft een onderwerp gekozen wat nu zeer actueel is en daarnaast de grootste angst wat je als moeder/ouder kan krijgen. Dat je je kind kwijt raakt in een enorme drukte.

Patrice: ‘Ongrijpbaar’ heeft absoluut indruk gemaakt, puur op het gekozen thema en de wanhoop die dat teweeg brengt. Ook de manier van schrijven, het taalgebruik, de lekkere zinsopbouw en sfeer maakt het positief. Wat miste was uitdieping van de personages en de dialogen. Er had meer ingezeten. Duidelijk is wel dat we nog veel van deze auteur kunnen verwachten. Voor een debuut is het zeker niet onaardig.

Yvonne: Ik zou dit boek wel aanraden aan anderen. Het is een goed verhaal en het boek leest ook erg lekker weg. En uiteraard als je de achterkant van het boek hebt gelezen wordt je al erg nieuwsgierig naar het boek. Verschillende vragen komen dan in je op, die je alleen kan laten beantwoorden door het boek te gaan lezen.

Suzan: Ik geef het boek 2,5 sterren. Niet verrassend en een beetje voorspelbaar.

Leonie: Om het kort samen te vatten. Het boek krijgt van mij 2 sterren. Ik zat te twijfelen tussen 1 en 2 sterren omdat het soms wat rommelig te lezen was en heel voorspellend. Maar op sommige punten las het boek wel fijn. Vandaar dat het toch twee sterren zijn geworden. Ik zou dit boek niet vlug aanraden aan andere lezers.

Patrice: Omdat het thema erg actueel is en indruk maakt én dat daarbij de schrijfstijl zeer zeker prettig aanvoelt krijgt ‘Ongrijpbaar’ drie sterren.

Brenda: De schrijfstijl vond ik ontzettend fijn lezen en het verhaal blijft ook nog goed hangen als je het uit hebt. De ontknoping had ik verwacht zoals het ook ging. Ik vond dit niet storend vanwege dat Bianca het zo boeiend schreef. Ik vind het boek 4 sterren waard.

Yvonne: Ik geef dit boek 4 sterren. Het is een boek dat lekker wegleest en die je eigenlijk niet naast je neer wil leggen. Je bent nieuwsgierig naar het verhaal en gedurende het lezen kom je steeds meer te weten, begrijp je het beter en wil je juist alleen maar weer verder lezen. Door wat kleine negatieve puntjes krijgt het geen 5 sterren, maar dit is een prima debuut en zeker het lezen waard!

Geen opmerkingen: