zondag 29 november 2015

'HET EILAND' - S.J. Paul

 
Genre: YA
Uitgever: Scelta Publishing
ISBN: 978-94-91884-34-4
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 226
Uitgave: november 2015

Met dank aan Scelta Publishing voor het beschikbaar stellen van een recensie exemplaar.

NIETS IS OP HET EILAND WAT HET LIJKT...

'Ik droom,' mompelt Stef. 'Dit is een absurde nachtmerrie'.
Hij staat op bebloede voeten, gekleed in een gescheurd T-shirt en kapotte jeans, op een steile rots en kijkt verward om zich heen. Hij herkent hier niets. Waar is hij? Hoe komt hij hier terecht? En vooral, hoe komt hij hier ooit weer weg?

Cover
De cover springt direct in het oog. De letters van de titel "HET EILAND" staan op een zwarte ondergrond. De letters zelf zijn ingevuld met een scène uit het boek. Je ziet in de letters van de titel zelf een uitgestrekte omgeving, die jungle-achtig aandoet en een jongen die boven op een rots staat en zijn omgeving bekijkt. Bovenaan de cover staat in groene letters: 'Een must-read voor de fans van de tv-serie lost'. Onder de titel van het boek staat: 'Het eerste boek in de eilanden-serie'. De naam van de schrijfster staat onderaan in een verweerd, groen lettertype. Ik vind de cover bijzonder origineel en krijgt van mij een 9.

Elk hoofdstuk begint met een zwartwit tekening. Deze tekening is exact het zelfde als het plaatje van de jongen op de rots op de cover, alleen vergroot. In de rots zelf staat het nummer van het hoofdstuk. Mooi detail in het boek.

Het verhaal
Stef wordt wakker op een koude grond en denkt even dat hij een nachtmerrie heeft. Hij kan zich nog herinneren dat hij vlak ervoor naar bed is gegaan na zijn sweet sixteen feest en nu staat hij ineens op koude rotsen, verkleumd, met bebloede voeten en kapotte kleding. Hij snapt totaal niet wat er gebeurd kan zijn. 

Hij gaat op onderzoek uit. De omgeving werkt niet mee: de rotsen zijn puntig en er hangt een vreemde dikke mist. Het geheel doet zeer onnatuurlijk aan. Via een tunnel komt hij in een vallei terecht en ontdekt daar sporen van menselijke aanwezigheid: een dorp en tamme dieren in een wei. Eenmaal in het dorp ontmoet hij een groep tieners. Er zijn geen volwassenen aanwezig. De groep tieners  zien er verwilderd uit, hun kleding is overduidelijk zelfgemaakt en alles doet middeleeuws aan. (Er is hier een grappige verwijzing naar het boek "Kruistocht in spijkerbroek"). De tieners noemen hem “De Vreemde”. Ze reageren met verbazing als ze erachter komen dat Stef al zijn herinneringen nog heeft en zelfs nog zijn eigen naam weet. De anderen hebben geen herinneringen aan hun aankomst op het Eiland, nog aan wie ze zijn of vroeger heetten.

Als de groep eenmaal door heeft dat Stef geen bedreiging vormt, wordt hij door een meisje verwelkomt met de woorden: "Welkom op het Eiland van de Rare Dingen".
De kinderen beschouwen het Eiland als een paradijs. Behalve de hutten was alles al aanwezig. Er verandert nooit iets op het eiland. Zolang ze in het dorp blijven, is alles vredig op het Eiland. Volgens het meisje is het al tijden zo, ze kan geen specifieke periode aangeven over hoe lang ze al zo leven: weken, maanden, jaren? Stef is de eerste buitenstaander die ze ontmoeten. De groep geeft Stef het idee dat het Utopia is, de perfecte wereld, maar elke perfecte wereld heet een duistere kant.

Stef heeft het gevoel dat er iets heel erg mis is op het Eiland en snapt niet waarom de anderen er vrijwillig blijven. Hij is vastbesloten om achter de geheimen te komen en een weg naar huis te vinden.

Conclusie
Het is een mysterieus verhaal met paranormale gebeurtenissen. Het is een YA boek. Ik vind het geschikt voor de jongere YA (12-18 jaar). Dit om meerdere redenen. Ten eerste vanwege het taalgebruik. Veel plekken op het eiland waar de tieners over spreken worden aangeduid met hoofdletters, zoals: de Blauwe Pieken, het Kleine Bos, de Koude Mist. Dit leest sprookjesachtig. 

Verder is het taalgebruik van de 16 à 17 jarige jongeren vrij eenvoudig. Hiervoor als voorbeeld de zinnen: "Zijn mama - hij kon haar voelen" en "Hij heeft een hekel aan dat aquarium, maar nu mist hij zijn goudvisjes". Dit zijn geen zinnen die je van een bijna volwassene verwacht. Er wordt gebruik gemaakt van korte zinnen en er worden door het hele boek heen geen al te moeilijke woorden gebruikt.  Dit is echter niet storend voor het verhaal. 

Ikzelf als volwassene heb ook genoten van het boek en het zelfs in één ruk uitgelezen. In het begin vond ik dat de personages (Stef niet meegerekend) vrij vlak bleven. Maar als je door leest, blijkt dat met opzet gedaan te zijn door de schrijfster: de groep tieners leeft dag in, dag uit op dezelfde manier. Later in het boek, als de gehele situatie op het Eiland veranderd, krijgen de andere personages meer diepgang en leer je ze beter kennen. Het vlakke karakter van de personages in het begin van het boek werkt goed mee aan de sfeer die er in het dorp en op het eiland hangt.

De ontsnappingspogingen van Stef zijn gevarieerd en creatief gevonden door de schrijfster. Met plezier las ik welke moeilijkheden Stef tegen zou komen en was benieuwd op welke manier hij ze weer het hoofd zou bieden. De angsten die Stef doorstaat zijn realistisch beschreven, je kunt je goed in hem inleven. Er zijn het verhaal meerdere malen onverwachte wendingen, die je ook als volwassene niet ziet aankomen. Ik was elke keer aangenaam verrast. Hoe verder je in het verhaal komt, des te spannender het wordt. Welke geheimen verbergt het Eiland?

Op de cover wordt er verwezen naar één van mijn favoriete series: Lost. Er zijn inderdaad raakvlakken, de schrijfster maakt terecht de vergelijking op de cover. Ik persoonlijk vond het plezierig de overeenkomsten/raakvlakken te lezen, vooral omdat S.J. Paul ondanks overeenkomsten een geheel eigen en origineel verhaal heeft weten neer te zetten met dit mysterieuze eiland.

Het eerste deel van De Eilanden-serie mooi afgerond, alle vragen worden beantwoord. S.J. Paul laat één verhaallijn doorlopen naar het tweede deel, waarvan je al het proloog kan lezen in dit eerste deel. Ik was al van plan om deel twee te gaan lezen, maar na het lezen van het proloog van deel twee ben ik nog meer vastberaden.

Ik geef het boek 4 sterren.


Jeanine Feunekes-Both - Recensente De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: