woensdag 25 november 2015

'THE CAGE' - Megan Shepherd

 
Genre: YA (fantasy/scifi/dystopisch)
Uitgever: WPG
ISBN: 9789000321094
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 352
Uitgave: oktober 2015

Met dank aan uitgever WPG voor het verstrekken van het recensie exemplaar.

Er zijn dingen die je hoofd gewoon niet bevatten. Dag in, dag uit grijpen mensen terug op dezelfde denkpatronen: een appel die in de lucht wordt gegooid, valt op de grond. Een bloem die wordt geplukt, verwelkt. Wie in zijn eigen bed in slaap valt, wordt daar de volgende ochtend ook weer wakker. Maar dit? Dit was alsof je een appel omhoog liet vallen…”

De cover
Je kijkt letterlijk in een kooi (een “cage”), door de tralies heen. Het mooie aan deze cover is (behalve het prachtige kleurgebruik) dat je de kooi ook echt in reliëf kunt voelen. De kooi is omringt door gebladerte en lianen. Door de doorzichtige tralies heen zie je een lang, blond meisje in een woestijn staan.  Zij kijkt uit naar een stad in de verte. Buiten de naam van de schrijfster en de titel staat er nog vermeldt op de cover: “De wereld zoals je die kent verdwijnt”. Ik geef de cover een 8.

Het verhaal
De zestien jarige Cora wordt van het ene op het andere moment wakker in een vreemde woestijnachtige omgeving. Deze omgeving doet echter zo anders aan dan normaal, dat ze het gevoel heeft dat ze droomt. Vlak hiervoor zat ze nog naast haar broer Charlie in de auto op weg naar hun ouders. Cora heeft in eerste instantie het idee dat ze ontvoerd is vanwege haar vader die een senator is. Zijn beveiligingsteam heeft vanaf dat ze een klein meisje was met haar getraind wat ze moet doen in dit soort situaties. Ze vraagt zich af of dit ook in deze vreemde omgeving, waar zich niemand anders bevindt, van toepassing is. Volgens de regels die ze geleerd heeft, dient ze op de plek te blijven waar ze is, maar aangezien alles zo onnatuurlijk aan voelt, besluit Cora toch zelf op onderzoek uit te gaan en hulp te gaan zoeken. 

Cora ontdekt dat er nog vier tieners zijn: de drie jongens Lucky, Leon en Rolf en twee meisjes: Nok en Victoria, die  laatste blijkt helaas overleden te zijn. Niemand heeft ook maar enig geen idee wat er aan de hand is. Ze gaan op onderzoek uit in de stad en komen erachter dat alles voor zes personen is ingericht. Maar de inrichting doet onnatuurlijk aan, bepaalde details kloppen niet. Is het een sociaal experiment waar ze deel van uitmaken? Terwijl ze de omgeving verder onderzoeken, blijkt dat de normale natuurwetten niet overal gelden in deze omgeving. Zo blijkt bijvoorbeeld dat ze altijd weer op hetzelfde begin punt uitkomen, hoever ze ook vanaf dat punt weglopen: elke keer komen ze weer uit waar ze gestart waren.

Er blijken  verder schermen te zijn, waarachter Cora en de anderen schaduwen zien: ze worden dus inderdaad bestudeerd. Dan maken ze zeer onverwachts kennis met een nieuw persoon in hun midden:  het blijkt hun Toezichthouder Cassian te zijn. Cassian is overduidelijk niet menselijk en hij heeft een angstaanjagende mededeling voor iedereen: ze bevinden zich niet meer op aarde. Cora en haar metgezellen bevinden zich in een leefgebied, speciaal ontworpen om hun leven op aarde na te bootsen en het naar hun zin te maken, om op deze manier het menselijk ras te laten voortbestaan. De wezens, waar de Toezichthouder Cassian toe behoort, noemen zich “De Verwanten”. Zij zien het als hun taak andere (minder intelligente) levenssoorten te beschermen voor uitsterving.  

Uiteraard accepteren Cora en de anderen niet zomaar hun lot en proberen op allerlei manieren te ontsnappen. Hierbij worden ze niet alleen door De Verwanten tegengewerkt, maar ook de gesimuleerde leefomgeving waarin zij gevangen zitten, begint hen psychologisch parten te spelen.

  
Mening/conclusie
Vanaf het eerste moment dat Cora wakker wordt, weet de schrijfster je in het verhaal te trekken. Het begint direct spannend. Je denkt met Cora mee over waar ze terecht zou kunnen zijn gekomen en wat er toch aan de hand is. Iets voelt direct niet natuurlijk aan.

De hoofdstukken worden steeds beschreven vanuit een ander personage, maar voornamelijk vanuit Cora, die duidelijk de hoofdpersoon is. Je leert de karakters goed kennen, doordat er in de hoofdstukken af en toe gewisseld wordt van personage (de ontvoerde tieners), waardoor je het verhaal vanuit een ander perspectief ziet en je ‘inside information’ krijgt, die de andere personages (nog) niet weten. Het verhaal  grijpt met regelmaat terug naar het leven dat ze hadden op aarde, zodat je een duidelijker beeld krijgt over deze personages en hun reacties in bepaalde situaties.

De schrijfster weet continu je aandacht vast te houden in dit verhaal. In eerste instantie door de vraag waar Cora en de anderen zich nou bevinden. Wat is er aan de hand? Is het een ontvoering of een experiment? Vervolgens de introductie van “De Verwanten” en hun bedoelingen met de groep tieners. De experimenten, waardoor ze zich steeds minder menselijk gaan voelen, maar meer als ratten die kunstjes leren. En dan de fascinerende relatie tussen de Toezichthouder Cassian en Cora. Wat zijn eigenlijk zijn bedoelingen? Kan zij hem vertrouwen? Waarom voelt Cora zich zo tot Cassian aangetrokken?

Een zeer indrukwekkend stuk uit het boek vond ik het volgende: 

“Ik was voorgoed veranderd. Ze waren een grens overgegaan waarvan geen terugkeer meer mogelijk was. Het was een fout – maar sommige fouten zijn het waard om gemaakt te worden”. 

Cora laat in het betreffende stuk zien dat je niet altijd alles volgens de regels hoeft te spelen, ook al kan het consequenties hebben. Doe wat je hart je ingeeft.

Er zijn de laatste tijd meer verhalen verschenen over tieners die in een onbekende wereld wakker worden en niet weten wat er aan de hand is. Megan Shepherd heeft echter met dit verhaal iets vernieuwend neergezet. Ze  had voordat ze aan dit boek begon, het idee in haar hoofd over hoe het zou zijn, als er een mensendierentuin zou bestaan. Wie zouden er zo’n dierentuin bezitten? Wat zou er met de mensen in de kooi gebeuren op psychologisch en lichamelijk vlak?

Het is een fascinerend verhaal geworden over hoe een groep menselijke gevangenen reageert op het leven in een buitenaardse kooi/cage. De groep tieners wordt behandeld als een bijna uitgestorven diersoort. Om te overleven hoeven ze in feiten alleen maar de regels te volgen die De Verwanten hen opleggen, maar dat is juist de moeilijkheid. Ze zijn hun vrijheid kwijt. Hun vrije wil is weg. Het enige dat de groep voor ogen heeft is ontsnapping.

De schrijfster heeft met The Cage een zeer spannend verhaal , waarvan ik erg graag het tweede deel wil lezen.

The Cage van Megan Shepherd krijgt van mij 4 sterren.

Jeanine Feunekes-Both - Recensente De Perfecte Buren.


Geen opmerkingen: