donderdag 17 december 2015

´De veertiende leugen´ – James Patterson


Genre: Thriller
Uitgever: Cargo
ISBN: 9789023496236
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: oktober 2015

Detective Lindsay Boxer en alle leden van de Women's Murder Club komen voor een groot feest bij elkaar in San Francisco. Maar dan wordt Lindsay weggeroepen omdat er een vrouw midden op de dag op gruwelijke wijze vermoord is. Al snel duikt er een video op van een soortgelijke gewelddadige moord waarbij de daders maskers dragen. San Francisco raakt in de ban van de moorden en Lindsay en de Women's Murder Club moeten hun eigen veiligheid op het spel zetten om de daders op te pakken voor er meer slachtoffers vallen.

In dit inmiddels veertiende deel waarin de vrouwen van de Women’s Murder Club de hoofdrol spelen, worden de vrouwen stuk voor stuk zwaar op de proef gesteld. Lindsay kan het vooral dit keer niet snel goed doen bij haar beste vriendin Claire, juist zij zou moeten weten hoe zwaar het werk van Lindsay is. Ook Yuki komt voor een groot dilemma te staan, zowel zakelijk als privé. Het verhaal is niet zozeer vernieuwend. Een moord, een verbeten en fanatieke Lindsey die er in haar uppie niet uitkomt en haar steun en toeverlaat echtgenoot Joe deelgenoot maakt van de zaak. Partner Rich blijft ook een vast gegeven en zorgt zo nu en dan wel voor een komische noot. Vraag is alleen hoe het zit met de gevoelens van Lindsay jegens hem. Daar krijg je nog steeds geen antwoord op. De manier waarop de overvallen en moorden plaatsvinden, intrigeert het onderzoeksteam mateloos. Waarom die maskers en welke boodschap dragen de daders uit? Lindsay is zoals altijd vastbesloten, met of zonder hulp van haar Women’s Murder Club, tot een oplossing te komen. Alleen dit keer lijkt het niet te kunnen zonder hun eigen leven in de waagschaal te zetten.

De titel intrigeert. Het veertiende deel is een leugen? Hoe zit het dan met de voorgaande delen? Zoiets van wakker worden uit een slechte droom en je realiseren dat alles een illusie/ leugen was? Nadenkertje dus of valkuil, kan ook. De cover is niet echt opvallend, het is er niet eentje die je naar het boek doet grijpen.
Wat wel opvalt is dat dit veertiende deel anders aanvoelt. Het is moeilijk precies uit te leggen waar dat gevoel vandaan komt. Het mist de kracht en overtuiging waar de serie zo lang sterk in is geweest. Bij het vorige deel stak dat gevoel in iets mindere mate dan nu ook al de kop op, het was minder heftig en overtuigend dan de vorige twaalf delen maar het leesplezier van deze serie daarentegen is ontzettend hoog. Hopelijk weet Patterson wanneer hij moet stoppen, want dit concept tot op het laatst uitmelken zou deze serie ernstig tekort doen. Of zou het komen doordat hij dit boek, wederom, met Maxine Paetro heeft geschreven. Het laat zich raden.

Dit deel, ‘De veertiende leugen’ is toch, ondanks dat gevoel, weer heerlijk om te lezen. De personages blijven sympathiek en innemend maar het is wel goed zo. Het is niet meer vernieuwend, niet tenenkrommend spannend en de onderlinge vriendschappen en relaties kennen we inmiddels ook. De vriendinnen kennen elkaar door en door, jij als lezer kent ze net zo goed, mits je hen vanaf het eerste deel hebt gevolgd. Maar ondanks dat heeft Patterson toch weer een lekkere verhaallijn bedacht. In zijn typische stijl, relaxed en zonder fratsen blijft hij toch te verleidelijk om deze serie niet te blijven volgen. Maar het kan niet anders dan dat je op een gegeven moment de personages zo goed kent dat het haast onmogelijk (b)lijkt om in deze mate te blijven boeien. Neemt niet weg dat je intens nieuwsgierig bent naar hoe en óf die afronding er ook werkelijk gaat komen, verre van zelfs! Na al die jaren met Lindsay en haar Women’s Murder Club te hebben meegeleefd is er toch wel sprake van een bepaalde gewenning. Maar wie A zegt, zegt tenslotte –in dit geval- minstens ook O, wat voor het vijftiende deel zou kunnen staan. De tijd zal het leren. Het waren ook nu in ieder geval weer een aantal heerlijke leesuren. En daar draait het uiteindelijk allemaal om, genieten!

3 stevige sterren

Patrice – Team De Perfecte Buren

 

Geen opmerkingen: