woensdag 30 december 2015

Duorecensie 'Onbezonnen' - Vera Lundi



Genre; Thriller
Uitgever; Agemo Uitgeverij
ISBN; 978 90 821370 5 7
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina’s; 271
Uitgave; november 2015

Dank aan Agemo Uitgeverij voor het beschikbaar stellen van deze recensie exemplaren.
Duo-recensie door Hilde van den Bosch en Karin Teirlynck (team DPB) Recensie door Karin.

De auteur
Hilde; Vera Lundi is een onbekende schrijfster. Ze debuteert bij Uitgeverij Agemo met haar thriller ‘Onbezonnen’. Wie er achter de naam Vera Lundi schuilgaat is onbekend. Het lijkt een pseudoniem van een bekende(re) auteur die haar identiteit niet wil prijsgeven.

De cover
Hilde; Op de donkere cover staat een jonge vrouw met een teddybeer van achteren afgebeeld in een bos. Het geeft een scene uit het boek weer. De beschrijving op de achterzijde geeft maar beknopt het verhaal weer. Daarnaast mist de vermelding van het type genre op de cover; literaire thriller(?) waardoor de lezer/koper van zo’n boek in het ongewisse blijft wat deze te lezen krijgt. Mede vanwege de sombere uitstraling krijgt de cover een 6.

Karin; De cover is redelijk donker en laat de rugzijde van een vrouw zien die met een teddybeer het bos inloopt. Ook na het lezen van het verhaal kan ik me niet vinden in deze cover. Verder kan ik nergens terug vinden welk genre boek dit is? De cover een 5.

Korte inhoud
Roy Peters wordt zinloos vermoord. Zijn vrouw Monica blijft achter met twee kleuters. De tijd staat stil. Het enige dat haar op de been houdt, zijn haar twee dochters. Acht jaar later beseft Monica dat het leven ongemerkt is doorgegaan.
Door een bericht dat ze onder ogen krijgt, wordt de woede die ze voor de dader voelt aangewakkerd tot een onmetelijke haat. Ze heeft nog maar één doel. De moordenaar moet lijden, zoals zij al jaren doet. Om haar daden te rechtvaardigen wikkelt Monica zich in een web van leugens.
Er is geen weg terug!

Samenvatting van het verhaal
Hilde; Politieman Roy Peters komt om bij een dubieus schietincident in de woning van zijn buurman, maatschappijleraar Joost Kanters. Zijn vrouw Monica blijft in diepe rouw gedompeld achter met haar twee jonge dochters Esther en Myra.

Karin; Joost Kanters is leraar maatschappijleer en nog iemand van ‘de oude stempel’. Gezag wil hij over zijn klas, maar een stelletje pubers van zestien jaar maken het hem wel heel moeilijk. Patrick van Vliet, meeloper eerste klas, heeft eindelijk aanzien als hij het pistool van zijn stiefvader meebrengt naar school. Voor het eerst kijken zijn vrienden Teus, Milan en Kris naar hem op. Als Teus besluit om hun leraar maatschappijleer eens een lesje te leren kan Patrick niet anders dan instemmen.

Karin; Roy Peters, politieman in hart en nieren, woont samen met zijn vrouw Monica en zijn twee dochtertjes Esther en Myra, in een rustig dorp met als buren Joost en Kim Kanters. Als op een avond bij de buren ingebroken wordt, is Roy er als eerste bij. Door deze onvoorziene tussenkomst is er paniek bij de inbrekers en wordt Roy in koele bloede neergeschoten.

Hilde; De pas 16-jarige Patrick van Vliet, een leerling van de maatschappijleraar, wordt aangewezen en veroordeeld als de dader. Hij beweert bij hoog en laag dat hij niet de dader is. Zijn onschuld kan niet bewezen worden en Patrick wordt opgesloten in de jeugdgevangenis. In detentie loopt hij traumatische ervaringen op door het regime van de bewakers en door toedoen van zijn medegevangenen.

Karin; ‘Dit is het dan’! Patrick van Vliet stapt in het busje met tralies. Hij is beschuldigd van moord op een politieagent, hoewel hij zelf bij hoog en laag beweerd onschuldig te zijn. Twee jaar jeugddetentie, hij telt de dagen af. ‘Nog zevenhonderdnegenentwintig lange dagen te gaan’

Hilde; Na zijn vrijlating ontmoet hij Mandy die wel in zijn onschuld gelooft en met haar toewijding en zorg Patrick op het rechte pad probeert te houden. Ze krijgen samen baby Mischa, maar in plaats van de toegewijde vader glijdt Patrick steeds meer af naar de afgrond. Het enige wat hij kan is op de bank of in de kroeg hangen om zijn kraag vol te drinken.

Karin; Na zijn vrijlating ontmoet Patrick Mandy. Zij gelooft in zijn onschuld en ze worden verliefd. Alles lijkt goed te gaan en zij kan Patrick op het rechte pad houden, tot hun baby Mischa geboren wordt. Als Patrick dan ook nog zijn baan kwijt raakt en inplaats van werk te zoeken op de bank of in de kroeg hangt, gaat het steeds meer bergafwaarts met hem.

Karin; Monica, de vrouw van Roy leeft verder voor haar kinderen, maar blijft zich wentelen in haar verdriet en een allesoverheersende haat voor de moordenaar van haar man. Wraak, dat wil ze, maar ze heeft geen idee hoe ze haar wraak in plannen moet omzetten.

Hilde; Monica leeft al die jaren als een zombie door. Ze sluit zich af van de buitenwereld en het weinige sociale contact wat ze had vermijdt ze zorgvuldig. Het enige wat haar op de been houdt is de zorg voor haar twee dochters. Ze kan Roy niet loslaten en zwelgt in haar rouw. Via social media komt ze achter de woonplaats van Patrick en vol afschuw ziet ze het bericht dat ze een kindje hebben gekregen. Het kindje wat zij nog graag wilde hebben met haar Roy.

Karin; Via een fake profiel op Facebook komt Monica erachter dat Patrick een zoontje heeft. Een kind dat zij en Roy nog graag samen hadden gehad. Langzaam vormen zich plannen in haar hoofd. De moordenaar van haar man moet lijden en hetzelfde voelen als zij.

Hilde; Ze gaat op onderzoek uit om haar wraak op Patrick te wreken. Monica belandt in situaties die haar steeds verder in de nesten werken en die niet meer te stoppen zijn. De argwaan bij haar dochters wordt steeds groter en er ontstaat een onoverwinbare kloof tussen hen.

Karin; Monica besluit haar plannen uit te voeren en weeft een web van leugens rondom zichzelf en haar dochters. Zij gaat zelfs zover, dat haar dochters argwaan krijgen en in gevaar komen. Hoe kan ze dit nog stoppen?

Hilde; Patrick besluit om op zoek te gaan naar de ware dader en zich niet meer te laten misbruiken. Hij wil iemand zijn in de samenleving. Het is tijd om zijn rol als underdog in te ruilen voor een beter leven. Hij komt weer oog in oog te staan met zijn vroegere jeugdvriend Teus Kempen. Teus is een carrière-man en vastbesloten om directeur te worden van het miljoenenbedrijf in de scheepvaart waar hij werkzaam is. Het kat en muis spel tussen Teus en Patrick neemt bizarre vormen aan als ook Monica in beeld verschijnt. Welk recht zal zegevieren?

Karin; Na zijn scheiding van Mandy en een leven als crimineel, is Patrick het beu en wil hij zijn leven terug op de rails krijgen. Opnieuw ontmoet hij zijn jeugdvriend Teus en opnieuw laat hij zich meeslepen. Teus, die ondertussen een goede baan heeft, belooft Patrick werk en onderdak....... maar voor wat hoort wat!
‘Berouw komt na de zonde’

Conclusie
Karin; ‘Onbezonnen’ is gebaseerd op een ware gebeurtenis, een politieman die om het leven kwam toen hij een inbraak probeerde te verijdelen.

Hilde; Onbezonnen is afwisselend geschreven door de verschillende personages aan het woord te laten komen. Het personage Patrick is goed en realistisch weergegeven. Zijn situatie is schrijnend te noemen; een kind van de rekening. Je voelt zijn onvermogen om uit zijn rol te kunnen stappen. Monica, daarentegen, is nogal labiel en tenenkrommend zijn de langdurige passages waarin ze zich onderdompelt in haar verdriet.

Karin; Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages en verschillende tijdspannes. De hoofdstukken zijn kort, het taalgebruik is simpel en het lettertype is opvallend groot, waardoor het vlot leest. Na de proloog, die vraagt om verder te lezen en mij nieuwsgierig maakte, valt het verhaal stil. Het wordt onnodig langdradig gemaakt door de steeds terugkomende herhaling van Monica haar verdriet. Ik had verschillende déjà vu momenten en een ‘nu weet ik het wel’ gevoel.

Hilde; De plot is niet geheel onverwachts, doch toch wel verrassend te noemen. Heel knap van Lundi om alle lijntjes aan het einde bij elkaar te brengen. Het begin en het einde van het verhaal zijn vlot geschreven waardoor het triggert om het boek in een ruk uit te lezen. Het middengedeelte daarentegen is te langdradig met veel herhalingen. Bepaalde ontstane situaties zijn zo over de top dat ze niet meer geloofwaardig zijn. Daarnaast schuwt Lundi grof geweld niet. Er ontstaan situaties die zo gruwelijk beschreven zijn dat je ervan walgt. Deze hadden beter wat subtieler omschreven kunnen worden. Het is niet nodig voor het verhaal om deze bloederige scenes zo expliciet te beschrijven.

Karin; De karakters zijn goed uitgewerkt door Lundi. Je voelt tijdens het lezen wat voor persoon je voor je hebt. Vooral het personage van Patrick komt goed uit de verf. Het verhaal van een jongen die bij voorbaat gedoemd is om te mislukken. Geen gelukkige jeugd, slechte vrienden en tijdens zijn detentie onaangename ervaringen met zijn bewakers. Getekend voor het leven. Even hoop je dat het goed komt met hem, maar ook dat wordt hem niet gegeven. Het karakter van Monica is ongeloofwaardig en onevenwichtig. Niet enkel haar karakter is ongeloofwaardig, er zijn ook verschillende passages in het boek waar ik mijn bedenkingen bij heb. Bovendien mist de wraak, die zij uitwerkt op Patrick, totaal zijn doel.

Hilde; Het taalgebruik in het boek is makkelijk; geen ingewikkelde zinsverbanden of onmogelijk woordgebruik. De grootte van het lettertype valt wel op. Het is eerder een lettertype wat je veelal tegenkomt bij het Young Adult-genre. Overigens zou het met uitzondering van de gewelddadige scenes een aanrader zijn voor deze leeftijdsgroep. Jammer dat er wat minder aandacht besteed is aan de zorgvuldigheid van de zetter. Er komen hier en daar wat spel- en zetfoutjes voor.

Karin; Toch werkt Lundi duidelijk naar een plot toe. Een opbouwend verhaal met een veelbelovende start en naar de uiteindelijke plot best spannend te noemen, maar daartussen helaas langdradig en niet erg realistische verhalenlijnen. Ook jammer van de foutjes die erin geslopen zijn. Er had volgens mij meer ingezeten.

Hilde; Het verhaal is origineel gevonden en gebaseerd op een ware gebeurtenis die plaatsvond in 1997 waarbij een politieman om het leven kwam bij het verijdelen van een inbraak. Dat liefde en haat dicht bij elkaar liggen bewijst Vera Lundi met haar ‘Onbezonnen’. Vanwege de originaliteit en het psychologische aspect verdient Onbezonnen 3,5 ster.

Karin; De opzet van het verhaal blijft origineel, evenals het psychologisch spel dat gespeeld wordt, maar de uitwerking en geloofwaardigheid laat helaas te wensen over. 2,5 ster voor ‘Onbezonnen’.

Geen opmerkingen: