woensdag 16 december 2015

'Gerechtigheid' - Mark van Dijk



Genre; ‘een’ Roman
Uitgever; Nimisa Publishing House
ISBN; 978 94 92306 01 2
Uitvoering; Hard cover
Aantal pagina’s; 285
Verschijningsdatum; november 2015

Met dank aan Mark van Dijk voor deze gesigneerde recensie-exemplaren.

Lezers; Inge van de Vegte, Marjolein van der Molen en Karin Teirlynck (team DPB)
Groepsrecensie; Karin - team DPB

Over de auteur
In 2010 debuteerde Mark van Dijk met de Young Adult thriller ‘Kwade geest’. Een spannend verhaal over vriendschap, liefde en de dood. In oktober 2012 kwam zijn tweede boek uit, de thriller ‘Bloeddorst’, die een jaar later al de derde druk bereikte. In 2014 heeft Van Dijk zijn eerste kinderboek afgerond; ‘Het Mysterie van de Poldergruwel’. Een avontuur dat hij moest schrijven, omdat het verhaal hem maar niet losliet. In 2015 verscheen zijn vierde boek, ‘Gerechtigheid’, een roman.
Zijn inspiratie haalt hij uit alledaagse dingen. Krantenartikelen, Facebook, gebeurtenissen uit zijn (of iemand anders’ leven) of uit iets dat tegen hem gezegd wordt. Hij schrijft omdat hij dat leuk vindt. In een interview zei Van Dijk: “Het is fantastisch om personages tot leven te zien komen en dingen zien doen die ik van te voren niet voorzien had.”

Cover

Inge; De cover van ‘Gerechtigheid’ trekt zeker mijn aandacht. Vooral het rode hart omwikkeld met prikkeldraad, dat afsteekt tegen het zwart. Ik vind het vreemd dat er ‘een roman’ staat, had zelf ‘een’ weggelaten. De cover geef ik een 8.

Marjolein; Voor het eerst sinds ik recensies schrijf, kreeg ik een mooie uitgave van een boek. Gebonden en met een sjieke wijnrode kaft eromheen. Met in grote zilveren letters ‘Gerechtigheid’, en in iets kleinere, maar dikkere letters de naam van de schrijver. Daarom heen een losse zwarte hoogglans cover. De titel en de schrijver staan hier duidelijk op, maar tevens een rood hart omwikkeld met prikkeldraad. Als je goed kijkt zie je ook nog een soort ronde vlek (bloedvlek?) op het zwarte lege gedeelte. Het doet thrillerachtig aan, maar onderaan de cover staat: een roman. Ik geef de cover een dikke 7.

Karin; Het mag gezegd dat de cover prachtig is. De zwarte achtergrond met het rode hart in prikkeldraad, prachtig! Hier telt ‘Less is More’. Spijtig dat dit niet doorgetrokken is naar de achterflap. De cover een 8.

Achterflap
Een drinkende vader, een liefdeloze moeder, een verongelukt zusje en een vriend met losse handjes. Daisy Guldemondt heeft het niet makkelijk. Op haar 26ste heeft ze al onvoorstelbaar meer meegemaakt dan een ander in heel leven. Het geluk lijkt haar
eindelijk toe te lachen als ze op een dag een aanzienlijke som geld in de schoot geworpen krijgt; het is het begin van Gerechtigheid.

Samenvatting
Karin; Het verhaal begint met het voorwoord van Daisy Guldemondt. Het is haar relaas voor haar hartsvriendin Femke. Met haar verhaal wil ze schoonschip maken, wil ze de waarheid kwijt, want aan Femke heeft ze tenslotte de plek waar ze nu staat in haar leven, te danken.
Inge; In ‘Gerechtigheid’ vertelt Daisy haar verhaal aan Femke, haar collega. Ze heeft samen met haar zusje Kirsten, een lastige jeugd gehad.

Marjolein; Het verhaal gaat over Daisy Guldemondt die een eenzame en verschrikkelijke jeugd achter de rug heeft met een dronken vader met zeer losse handjes en een moeder die daarvoor wegkeek. Ze weet tot op heden nog steeds niet wat ze het ergste vond, haar vader of haar moeder? Daisy legt al haar problemen op onbereikbare planken of een hoge plank waar ze nét bij kan, ik vind dat een mooie metafoor.

Karin; Het verhaal van Daisy/Dees begint in het heden, zoals ze nu is. Daisy heeft net haar ex het huis uitgezet als ze samen met Femke een grote ontdekking doet. Het huis, dat zij en haar ex-vriendje Simon samen kochten, blijkt in de oorlog het huis te zijn geweest van een SS-officier. In de kelder ontdekken ze een valse muur waar een enorme schat achter verborgen zit. Niet enkel goud en sieraden, maar ook schilderijen van bekende kunstenaars. Als ze een lokale goudhandelaar in de arm nemen om te weten of hun schat ‘echt’ is, blijkt dit inderdaad het geval te zijn. De schilderijen vinden hun rechtmatige eigenaars terug en na een jaar, als blijkt dat het goud niet opgeëist wordt, mag Daisy zich daar eigenaar van noemen. Daardoor is ze schatrijk. Haar beste vriendin Femke helpt haar om het vermogen in goede banen te leiden.
Om haar hoofd wat leeg te maken, dat zit vol met allerlei gebeurtenissen, maakt zij soms lange strandwandelingen. Op één van haar wandelingen ziet zij Ricky, haar allereerste vriendje en grote liefde. Ricky, ondertussen Rick, is gelukkig getrouwd en heeft een dochtertje en een tweede kindje is opkomst. Tijdens haar gesprek met Ricky beseft ze dat zij en Ricky een leuk gezinnetje hadden kunnen zijn, maar dat door de tussenkomst van haar moeder dit helemaal anders uitgedraaid is. Op dat moment komt ze tot besef dat ze wraak zal nemen. Alle misbaksels (haar woorden) die haar in het verleden slecht hebben behandeld, zal ze ‘krijgen’. Gerechtigheid zal er komen!

Marjolein; Gelukkig heeft ze een zusje Kirsten waar het zeer goed mee klikt en samen doorstaan ze de verschrikkingen. Ter illustratie dit stukje uit het boek: ‘Kirsten had een mooi verhaal. Als je een tak knakt, maar nog wel aan de boom laat hangen, dan zal die tak in de meeste gevallen na verloop van tijd afsterven. Maar héél soms geeft de boom het niet zomaar op en blijft de tak leven. Het is maar net uit wat voor hout je bent gesneden.’

Karin; In het tweede deel leren we de Daisy kennen van vroeger en vertelt zij haar verhaal van toen en waarom zij geworden is wat ze nu is. Daisy en haar zusje Kirsten zijn opgegroeid in een gezin waar geen liefde en warmte was. Hun vader was een alcoholist die zijn frustraties regelmatig botvierde op zijn dochters. Hun moeder keek liever de andere kant op inplaats van het op te nemen voor haar dochters. Praten was taboe in het gezin! Gelukkig had Daisy heel veel aan haar jongere zusje die het regelmatig voor haar opnam.

Inge; Haar vader was alcoholist, haar moeder was slap. In de liefde zat ook alles tegen. Op een dag beschikt Daisy opeens over heel veel geld, zou het moment van gerechtigheid dan toch zijn aangebroken?

Marjolein; Helaas verongelukt haar zusje onder onduidelijke omstandigheden. Dees, zoals de meesten haar noemen krijgt te maken met een aantal nare ervaringen met mannen en uiteindelijk zet ze ook haar laatste vriend uit hun huis.

Karin; Enkele foute vriendjes later, waar ze niet enkel liefde maar ook rake klappen van krijgt, wil Daisy een leuk huisje voor zichzelf. Als ze op carnaval Simon leert kennen groeit er iets tussen hen en na korte tijd gaan ze samenwonen. Simon kan gelukkig ook goed opschieten met Kirsten, wat voor Daisy toch ook wel erg belangrijk is. Als haar zusje omkomt bij een verkeersongeval zijn ze beiden niet te troosten. Pas als ze het dagboek van haar zusje in handen krijgt, vallen er een groot aantal puzzelstukjes in elkaar. “Alles waar ik de afgelopen jaren in geloofd had, was een grote leugen”

Conclusie
Marjolein; Het boek begint in het voorwoord met een brief voor Daisy’s beste vriendin, Femke. Zij zal een grote rol spelen in het eerste deel van het boek “De Ommekeer”. Deze ommekeer heeft te maken met de vondst in de kelder van het huis van Daisy. Maar of deze ommekeer nu een voordeel of een nadeel is?

Inge; Tot nu toe heb ik alleen nog maar boeken gelezen waarbij het voorwoord vanuit de schrijver geschreven is. Dit is bij ‘Gerechtigheid’ niet het geval. Het voorwoord triggert enorm!

Karin; Het verhaal heeft een originele opbouw. Het begint met het voorwoord van Daisy, niet van de schrijver zelf. Dit deed me twijfelen of het een fictief of toch een
(auto)biografisch verhaal was. Verder is het boek opgesplitst in twee belangrijke delen; het leven van Daisy in het nu en het leven van Daisy hoe het vroeger was. In dit tweede deel kom je te weten wat er misgaat in haar leven en waarom die gerechtigheid voor haar zo belangrijk is.

Inge; Na het lezen van de achterkant en de achterflap had ik mijn bedenkingen over dit boek. Bovendien lijkt een bestaande titel me geen handige keus. Mark van Dijk zal met de Google-resultaten nooit kunnen winnen van Stieg Larsson.

Marjolein; Na het voorwoord staan er 2 opmerkingen: één is een uitspraak van Arthur Japin en de andere is een stukje uit een krant van november 2014. Na het lezen van het boek snapte ik de betekenissen hiervan en vind ik ze goed gevonden.

Karin; Het boek is opgedeeld in 63 hoofdstukken en verschillende nawoorden. De hoofdstukken zijn kort en lezen daardoor heel vlot. Het verhaal is geschreven in duidelijke taal. Jammer dat er verschillende foutjes ingeslopen zijn.

Inge; Opvallend is het niet chronologische van het verhaal. Je krijgt eerst een kijkje in haar huidige leven, waarna ze begint te vertellen over het verleden.

Marjolein; Haar jeugdvriend Ricky, of Rick zoals hij nu genoemd wil worden, speelt ook een rol in haar leven. De titel ‘Gerechtigheid’ komt vele keren voor in het boek of is op veel situaties toepasbaar. Maar is die gerechtigheid nu positief of negatief?
Het tweede deel heet ‘Hoe alles begon’. Daarin wordt het begin van het verhaal verteld. Als je denkt dat je alles bijna door hebt, komen er nog enkele nawoorden. Hierdoor kun je weer helemaal anders over het boek gaan denken.

Karin; Het genre ‘een roman’, zoals het op de cover staat is bij dit verhaal misplaatst. Bij een roman verwacht ik een romantisch verhaal, doorspekt met liefde en dit was in ‘Gerechtigheid’ zeker niet het geval. Ik zou eerder voor Young Adult gaan. Mocht het inderdaad voor deze doelgroep geschreven zijn, dan zou ik me kunnen vinden in dit boek. Nu vind ik het te simpel, waardoor het soms erg ongeloofwaardig overkomt. Het gaat allemaal te gemakkelijk. Zonder het verhaal weg te geven, denk ik daarbij aan de ‘klusjesman’ die gezocht wordt via marktplaats om een klus te klaren van twijfelachtig allooi of aan de boer die ze opsnort via Google om haar te helpen een soortgelijke klus op te knappen en die daar ook nog gelijk aan meewerkt. Ook de verpleegkundige die zo maar even aan Kirsten en Femke het hele ‘dossier’ van Daisy uit de doeken doet, lijkt me niet erg realistisch. Volgens mij bestaat er zoiets als beroepsgeheim!

Inge; Het boek heeft een aantal zeer onwaarschijnlijke wendingen, waardoor je tijdens het lezen continue het idee hebt dat het verhaal ‘bedacht’ is. Waarschijnlijk had een meer realistisch verhaal, bijvoorbeeld met iets minder geld, het boek nog interessanter gemaakt.

Karin; Er gebeurd teveel dat te gemakkelijk gaat en daardoor komen deze, en andere gebeurtenissen bij mij niet realistisch over. Mede daardoor sloeg het ‘verrassende’ einde bij mij niet in als een bom.

Slotsom
Inge; Tot de laatste bladzijde word je op het verkeerde been gezet, het boek heeft dus een verrassend eind. Naar mijn mening is het meer een thriller dan een roman. Ik heb het boek met plezier gelezen, kan het anderen dan ook aanraden. Ik geef ‘Gerechtigheid’ 3,5 ster.

Marjolein; In eerste instantie vond ik sommige delen ongeloofwaardig. Dit heeft ook te maken met het feit dat ik geen ervaring heb met mishandeling en de gevolgen daarvan. Maar als ik lees dat de schrijver er biografische en autobiografische elementen in heeft verwerkt, besef ik dat er zich in sommige gezinnen dingen afspelen die ik liever niet wil weten. Ik geef dit boek 4 sterren.

Karin; Zoals ik eerder aangaf is de opbouw erg origineel, maar qua verhaal had er volgens mij meer ingezeten. Als ik lees dat Van Dijk er (auto)biografische elementen in verwerkt heeft, had het realistischer uitgewerkt kunnen worden. En hoewel dit boek vlotjes leest, komt het voor mij toch allemaal erg ongeloofwaardig over. Oprecht jammer, want het heeft alle ingrediënten voor een goed verhaal. Ik kom niet verder dan 2,5 ster.

Geen opmerkingen: