zondag 3 januari 2016

'Azerty' - S.J. Paul



Genre; fictie, thriller
Uitgever; Het Punt
ISBN; 978 9460 79247 2
Uitvoering; Paperback
Aantal pagina’s; 300
Uitgave ; oktober 2015

S.J Paul was zo vriendelijk om een leesexemplaar van haar boek beschikbaar te stellen. Waarvoor hartelijk dank.


De cover
Mooi, simpel en bij het boek passend. Een witte achtergrond met daarop een oude typemachine met een leeg vel. Bloedspatten omringen de typemachine. De titel staat er in zwart typemachine lettertype mooi recht boven. Naam van de schrijfster er direct onder in beige tint, van hetzelfde lettertype. De cover krijgt een 8.

Het verhaal
Marijn en Kris Verbeeck zijn twee broers. Als op een dag in 1993 beide buiten gaan spelen, krijgt Kris de opdracht van zijn moeder om buiten op Marijn te passen. Kris heeft daar geen zin en gaat met zijn vrienden spelen. Als hij uiteindelijk naar huis gaat en Marijn op zijn weg mee terug wil nemen, krijgt hij de schok van zijn leven. Marijn is verdwenen. Ontvoerd. Vastgehouden door een psychisch in de war zijnde Rina Willems. Als Marijn na 14 dagen weet te ontsnappen en weer thuis te komen, zijn de levens van Marijn en Kris voorgoed veranderd. Hun contact wordt spaarzamer en spaarzamer en helemaal na het overlijden van hun ouders. Als zij 22 jaar later onverwachts het fortuin erven van hun oudoom Oscar de Groot krijgen ze een kans om hun relatie te herstellen. Ze erven het kasteel Zuylenborg en trekken daar samen in met Louise, de vriendin van Marijn. Kris, inmiddels een oud-journalist en auteur, vindt een oude typemachine en komt schijnbaar compleet in de ban van een nieuw boek, met de typemachine als zijn muze. Marijn moet lijdzaam toe zien dat pogingen om hun relatie te herstellen gedoemd tot mislukken lijkt door de obsessie van Kris met zijn nieuwe boek. De gespannen verhouding tussen Kris en Louise draagt bij tot verdere escalatie van de poging om hun relatie te verbeteren. Dan gebeurt er iets totaal onverwachts wat de levens van alle betrokkenen totaal overhoop gooit.

Beredenering
“Rina Willems huivert terwijl ze in een hoek van het te warme cafĂ© zit en met doffe ogen naar buiten staart. Het is midden zomer, Gentse Feesten en de stad is gevuld met dagjestoeristen. Iedereen lijkt vrolijk te zijn, te genieten van het fantastische zomerweer. Ze eten ijsjes, hangen wat rond, keuvelen met wildvreemden. Overal is het veel te druk. Op verschillende plaatsen spelen muzikanten. Mensen amuseren zich. De stad leeft. Rina voelt zich dood vanbinnen. Haar ogen staan dof en treurig, dat is al jaren zo. Ze weet niet meer hoe het voelt om te lachen, om haar lippen maar zelfs te bewegen bij het zien van iets leuks, optimistisch. In haar leefwereld bestaat het woord leuk niet meer. Optimisme heeft ze al lang verleerd. In haar universum is alles zwart”. 
Met deze opening zet S.J Paul de toon van het verhaal. Personen die leven in contrast met de rest van de wereld. Gescheiden door ingrijpende gebeurtenissen in hun leven. Contact verliezend met de werkelijke wereld, bewust gekozen of onbewust zo verlopen. Beeldend in beeld gebracht, proef je de wanhoop van Rina wanneer ze overgaat tot de ontvoering van Marijn. De angst van Marijn, zijn periode in gevangenschap en, het ongeloof, de hoop, wanhoop van Kris wordt in deel 1 pakkend beschreven. Als de schrijfster daarna een sprong in de tijd maakt, wordt het verhaal in deel 2 minder sterk beschreven. Het is saaier, voelt als vulling zei het noodzakelijke vulling naar deel 3. Waar het verhaal aan vaart verliest in deel 2, komt het met kracht terug in het derde deel om bijna te exploderen in deel 4. Marijn, Kris, Louise, Micheline De Pooter, Emma, George De Vliegher komen tot leven, intrigeren, wat is hun rol in het geheel, tot het einde weet S.J. Paul de lezer te verrassen met twists in dit sterke thrillerdebuut, om zelfs af te sluiten met een epiloog, die de grootste twist van allemaal bevat.

Conclusie
S.J. Paul heeft met Azerty een goede indruk achtergelaten met haar debuut. Het plot steekt goed in elkaar, met verrassende twists, die de lezer tot op het laatst blijven verbazen. Jammer dat het tweede deel van het boek minder uit de verf komt. Ze maakt het ruimschoots goed met de delen 3 en 4, en de Roald Dahlachtige epiloog. De titel is goed gekozen en gaandeweg het verhaal kom je erachter hoe goed de titel gekozen is. Dit alles maakt dat ik Azerty een dik verdiende 4* geef.

Lisette - Recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: