donderdag 28 januari 2016

Groepsrecensie ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) – Astrid Harrewijn


Genre: Roman
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022576175
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 304
Uitgave: 23 februari 2016

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor deze recensie exemplaren.

Lezers; Alexandra van Damme, Isabelle de Bisschop, Jildau Zwaagstra, Anne van Egmond en Nancy De Brucker (team DPB)
Groepsrecensie door Nancy.

Over de auteur
Astrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels zeven romans gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont in Den Haag met haar man en hond Saartje, en heeft twee studerende dochters.


Cover

Nancy: Een mooie rode cover met in de achtergrond de typische Herengrachthuizen waar Amsterdam om bekend staat. Op de voorgrond zie je een tram met nummer 5 Museumplein wat een verwijzing is naar het verhaal. Er staat ook een dame afgebeeld op de cover maar die vind ik geen meerwaarde hebben. De titel staat bovenaan in grote witte letters en de cover is voor mij zeker opvallend om op te nemen in de boekhandel. Ik geef deze cover een 7.

Isabelle: De cover van het boek sprak me onmiddellijk aan en krijgt een 8/10. De kleur rood geeft onbewust aan dat er liefde in het boek aanwezig is en omdat er iets tussen haakjes staat wakkert dit toch nieuwsgierigheid aan over wat de klusjesman in het verhaal komt doen.

Anne: Op social media is Astrid ook regelmatig te vinden met grappige stukjes of leuke foto’s. Zo kwam een tijdje geleden natuurlijk de cover al tevoorschijn! Ik moest wel een beetje wennen aan deze stijl. Rood is ook persoonlijk niet echt ‘mijn’ kleur. Maar toen ik eens goed naar de cover keek zag ik mooie grachtenpandjes, een tram (lijn 5) en een vrouw. Alles best abstract met weinig details en alleen in zwart-wit-rood. Als ik deze cover een cijfer zou moeten geven zou dat een 8 zijn.

Alexandra: Wanneer ik het boek krijg, schrik ik even. Ik zie een rode cover, het komt nogal hevig over. Tot ik verder kijk, en vind ik dat de cover mooi is; de tekeningen zijn in het zwart, alsof die met Chinese inkt getrokken zijn, het wit van de tram contrasteert mooi met het zwart en het rood. Een silhouet van een vrouw in het zwart, een mysterieus personage. Ik geef voor de cover, voor de durf, een mooie 8/10.

Jildau: De cover van het boek trok mij erg aan. Erg sprekend omdat ik er duidelijk uithaal dat het verhaal zich in Amsterdam afspeelt en ik door de tram Museumplein een link zag naar het museum waar Noor werkt. Ik geef de cover daarom een 9. Na het lezen van dit boek blijkt de tram een hele andere rol in het verhaal te spelen.

Samenvatting van het verhaal

Nancy: Noor van de Broek werkt als conservator in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Ze is 35 jaar oud en is afgestudeerd in kunstgeschiedenis. Voorheen woonde ze in Itteren maar ze kreeg een unieke kans om twee jaar in Amsterdam te gaan werken. Dit was een kans die ze nooit meer zou krijgen.  Noor’s ouders zijn er fel op tegen dat ze nu daar werkt en woont. Het is maar voor een korte periode denkt ze en haar relatie met Ewald zal er niet onder lijden alhoewel hij zijn leven met haar anders had voorgesteld.

Isabelle: Het boek gaat over Noor, die al jarenlang een relatie heeft met haar jeugdliefde Ewald. Ze krijgt een droom job aangeboden bij het Van Gogh museum, maar moet hiervoor van Maastricht naar Amsterdam verhuizen, wat de relatie tussen haar vriend en ouders niet ten goede komt.

Anne: Drie vrienden, een huis en een klusjesman, de titel, vertelt heel erg goed waar dit boek over gaat. Je maakt kennis met drie vrienden. De twee zussen Noor en Kiki en een oude bekende van Noor, Joost. Ze besluiten samen in een oud huis in Amsterdam te gaan wonen. Omdat het huis wel een opknapbeurt kan gebruiken wordt er een klusjesman ingehuurd.

Alexandra: We ontmoeten Noor, 36, conservator bij het Van Goghmuseum, ze woont in de week in Amsterdam, en tijdens het weekend bij haar highschool boyfriend Ewald.  Ze leeft voor haar werk, komt thuis in het huis in Amsterdam dat ze deelt met haar zus en oude studiegenoot en vindt daar die gezellige studentikoze warmte waar veel jonge moeders heimelijk naar verlangen.

Jildau: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) gaat over Noor die een baan aangeboden heeft gekregen in het Van Gogh Museum en hiervoor Maastricht inruilt voor Amsterdam. Haar vertrouwde leven in Maastricht en haar ouders en vriend laat ze daar achter. Zij zijn niet blij dat Noor naar Amsterdam gaat.

Nancy: Noor heeft afgesproken met haar zes jaar jongere zus Kiki die nu in New York woont. Kiki werkt voor een befaamde kunstenaar en is zijn assistente. Ze moet een project in goede banen leiden en wil Amsterdam als thuisbasis hebben om zo van hot naar her te geraken. Noor moet van haar baas Paul naar een congres in Londen en daar volgt ze een lezing bij van professor Dupieu, de roofkunstprofessor. Dit thema spreekt haar wel aan en ze komt daar ook een charmante Fransman tegen.

Isabelle: Noor komt haar studievriend Joost tegen, een archeoloog en kunsthistoricus die in het Rijksmuseum werkt. Samen met haar jongere zus Kiki, die een nogal turbulente single is en werkt voor een kunstenaar die zijn tentoonstelling naar het Stedelijk in Amsterdam brengt, besluit ze een pand te huren met Joost.

Anne: Langzamerhand knapt het huis wat op. Ondertussen zijn Noor, Kiki en Joost allemaal druk met hun eigen werk in de kunstwereld. Ze hebben allemaal hun problemen en moeilijkheden maar hebben met elkaar afgesproken in huis niet over hun werk te praten.

Alexandra: Noor werkt voor het Van Gogh museum in Amsterdam. Noor hoort over een onbekend schilderij van Van Gogh en gaat hiervoor naar Frankrijk. In Frankrijk ontmoet ze Benoit Amou en samen met hem onderzoekt ze het schilderij. Terug in Amsterdam bereidt ze een tijdelijke tentoonstelling voor waarin ze, op zoek naar andere werken, een stuk van de wereld afreist.

Jildau: In Amsterdam gaat ze een appartement delen met Joost, die ze nog van haar studie kent en bij het Rijksmuseum werkt, en met Kiki haar zusje. Kiki is totaal anders, is wild en doet waar ze zin in heeft en heeft er bewust voor gekozen single te zijn. Haar werk voor de kunstenaar Jeff Koons in New York heeft haar naar Amsterdam gebracht om daar een nogal spraakmakende tentoonstelling verder onder de aandacht te brengen.

Nancy: Als Noor een oud-student tegen het lijf loopt, spreken ze nog eens op een later tijdstip af. Hij weet haar te vertellen dat hij momenteel in een huis van een vriend woont aan de Herengracht 86. Hij stelt voor om het samen te huren aangezien het huis heel groot is. Noor vraagt of haar zusje Kiki er ook mag komen wonen en zo heeft iedereen een beschikbare woning. Ze moeten er alleen de klusjesman bij nemen die het huis komt renoveren.
Ze stellen één bepaalde huisregel op: alles wat werk gerelateerd is mag niet worden besproken omdat ze met z’n drieën in de kunstwereld werken en er mogen geen geheimen worden gedeeld.

Isabelle: Er wordt 1 huisregel opgesteld, nl. dat er thuis niet over het werk wordt gepraat. Maar wanneer Noor geconfronteerd wordt met een groot schandaal in de kunstwereld worstelt ze met haar gedachten.

Alexandra: Tijdens deze reizen leert ze meer over zichzelf en wordt ze opnieuw volwassen. Ze stuit op een schandaal in de kunstwereld en moet hierover zwijgen tegen haar vrienden. Ze heeft moeite met de waarnemend directeur die ze niet geschikt vindt voor de job; ze moet zwijgen over wat ze ontdekt heeft tegen haar collega’s, de moeilijke verhouding  met enkele oudere meer ervaren collega’s weegt op haar.

Jildau: Zij gaan met z’n drieën in een appartement aan de Herengracht wonen waar nog het een en ander aan moet gebeuren. Ze spreken met elkaar af het niet over werk te hebben en verder alles met elkaar te delen. Noor krijgt het hier moeilijk mee doordat ze een ernstig schandaal op haar werk meemaakt. Dit kan zij niet op haar werk delen en vanwege die afspraak ook niet met haar huisgenoten.

Nancy: Al na een korte tijd heeft Noor het zo druk met haar werk dat er van ontspanning geen sprake meer is. Ze moet constant in Amsterdam blijven of wordt door haar baas naar het buitenland gestuurd.
Op haar werk deelt ze haar bureau met Tim, een wetenschapper die drie dagen per week haar metgezel is. Tim is op een bepaald moment heel hard gestrest want er is iets fout met zijn onderzoek. Ze geeft hem de raad er een weekje tussenuit te trekken. Zijn broer woont immers op Ibiza en dit is een mooie aangelegenheid om nog eens tijd met elkaar te spenderen.  

Isabelle: Ze kan hiermee ook niet terecht bij haar vriend en ouders, waarvan ze helemaal geen steun krijgt. Intussen heeft Noor een project op haar werk waarvoor ze veel moet reizen, ze ontdekt informatie die haar in gevaar kan brengen en er komt iemand op haar pad die haar stof tot nadenken geeft, niet alleen op professioneel vlak.

Alexandra: Op persoonlijk vlak loopt de moeilijke relatie met haar moeder als een rode draad door het verhaal. Noor vat deze  relatie samen als: ‘Familie is een noodlottige vereniging van personen met tegenstrijdige belangen waarvan elk op zichzelf het met de rest oneens is en slechts twee of meer hetzelfde voelen, waarbij ze als het erop aankomt zich combineren om gezamenlijk een ander lid te hinderen’. Met Ewald is ze al achttien jaar samen, ze is 36 en zou toch stilletjes aan aan kinderen moeten beginnen, iets wat haar moeder haar regelmatig verwijt. De relatie is een routine geworden, een gewoonte.

Jildau: Noor is gedreven en wil haar baan bij het Van Gogh Museum een groot succes maken. Hierdoor raakt ze steeds meer vervreemd van haar vriend en ouders die haar hierin niet begrijpen.
Het schandaal brengt haar in een steeds moeilijkere situatie waarin ze nog het een en ander mee gaat maken.

Nancy: Dan gebeurt er totaal iets onverwachts en Noor is zodanig van streek dat ze er even tussen uit moet. Als ze terug gaat werken wordt ze aangesteld om mee te werken aan een tentoonstelling “De kunstenaarskolonie van Vincent”. Hier wil ze echt haar tanden inzetten en er het beste van maken wat er ooit al in het museum is vertoond. Daardoor reist ze bijna de hele wereld af maar ze kan zich maar niet ontdoen van het feit dat er iets heel ernstigs aan de hand is. Ze moet zichzelf er echt van overtuigen om hier het fijne van te weten te komen. Maar tegen welke prijs en hoe moet ze de dingen aanpakken?


Conclusie
Nancy: Dit is mijn eerste kennismaking met een boek van Astrid. Haar manier van schrijven is zo ontspannend om te lezen. Ze schrijft heel humoristisch en ook als het er ietwat ernstiger aan toe gaat achtste is er nog altijd die vermakelijke ondertoon wat ik echt geweldig vond. Raar dat dit haar achtste roman is en dat ik nog nooit van haar iets heb gehoord of gelezen. Deze auteur is niet zo bekend lijkt me en dat verdient ze niet. Haar boek is ronduit goed!

Isabelle: Het was een heel leuk boek om te lezen, ik betrapte mezelf er meermaals op dat ik met een grote glimlach op mijn mond zat te lezen. Als lezer merk je ook sneller op dan Noor dat ze niet volkomen gelukkig is.

Anne: Noor werkt in het van Gogh museum. Ze is erg enthousiast over zijn werk en heeft echt passie voor haar vak. Door de manier waarop dit verhaal geschreven is ben ik benieuwd geworden naar zijn werk. Natuurlijk ken ik de zonnebloemen wel, maar hij heeft nog veel meer geschilderd. Dit boek zorgt ervoor dat ik van plan ben binnenkort zeker dit museum eens te bezoeken! (Iets wat ik sowieso vaker zou moeten doen!)
Kiki komt voor mij over als een hardwerkende vrouw, ook zij heeft passie voor haar werk en zit barstensvol ideeën! Om te ontspannen doet ze aan yoga, doordat ze in een bouwval woont moet dat nu eenmaal tussen de puinhopen en zorgde dat bij mij vaak voor een binnenpretje.
Joost maakt een hele verandering door in het boek, het is bijzonder om te zien welke ontdekkingen hij doet en welke ontwikkeling hij doormaakt, maar dat zal je zelf moeten lezen!

Alexandra: Ik heb nog nooit over Astrid Harrewijn gehoord en ik ben benieuwd. Alhoewel de auteur Nederlandse is, merk je daar als Vlaamse heel weinig van. Het boek is in mooi algemeen Nederlands geschreven. Er is veel humor aanwezig, zoals ‘Zijn achterpoten zijn licht gebogen om ruimte te geven aan zijn imposante ballen’.

Jildau: Ik heb gekozen voor dit boek omdat het verhaal mij fascineerde. Behalve dat ik nog niet eerder zo’n verhaal had gelezen, vond ik het interessant om een verhaal te lezen wat zich afspeelt in de kunstenaarswereld en ook nog in Amsterdam: één van mijn favoriete steden! Eerdere boeken die ik van Astrid Harrewijn had gelezen lazen heerlijk weg en ik was ook wel benieuwd of zij dat met dit verhaal ook weer voor elkaar zou krijgen.

Nancy: Een leuk zinnetje over een aubergine: “ Is een aubergine nou zo’n groene komkommerachtige berenlul of zo’n paarse knuppel?” Dit zijn nu zo van die typische humoristische dingen die Astrid uit haar mouw schudt en die je als lezer echt doen lachen. Zo staan er nog meer van die dingen in haar boek. Ik hou enorm van humor en dit boek is echt aan mij besteed om zulke dingen te lezen. Het boek telt 300 pagina’s en heeft 41 hoofdstukken. Het is geen dik boek maar er zit zo’n vaart in het verhaal dat je het in no time uit hebt.

Anne: Tijdens het lezen let ik soms bewust, soms onbewust op quotes die ik tegenkom. Een mooie quote uit dit boek vind ik: ‘Als je binnen een seconde moest kiezen. Wat wordt het dan?’ (p.21) Dit doet me denken aan keuzes die ik zelf soms moet maken. Als ik binnen een seconde zou moeten kiezen, waar zou ik dan voor gaan? Misschien gaat dit me ook wel helpen om vaker naar een museum te gaan, snel die keuze maken en gewoon op pad gaan! Ik vond het bijzonder om in dit boek te lezen hoe het er aan toe gaat in de kunstwereld. Ik had hier totaal geen verstand van en weet er nu iets meer van! Na het lezen van dit boek zou ik zeker meer boeken willen lezen over kunst, of mensen die in de kunstwereld werken.

Alexandra: Noor blijft toch een beetje mysterieus, zoals het silhouet op de cover aangeeft. Er is ook zus Kiki, flamboyant, jong, wordt geleefd en leeft. Ze reist nog meer dan haar oudere zus, laat zich nog iets meer opjagen door het werk, vindt rust in sporten op luide muziek. Er is Joost, een oude studiegenoot van Noor, die wat op de achtergrond blijft. Ze krijgen hulp van Gijs, de klusjesman. De beide mannen worden vlug kameraden. Mijnheer Janssen, de hond van Gijs logeert regelmatig bij hen.

Jildau: Ik kon het boek moeilijk wegleggen. Dit kwam omdat het verhaal heerlijk weg leest en omdat ik nieuwsgierig was hoe het verhaal verder zou gaan. Astrid Harrewijn beschrijft de kunstwereld en beleving in een museum heel mooi. Ik ben geïntrigeerd geraakt door de beleving van Noor hoe zij naar kunst kijkt als zij in het museum rondloopt. Hierdoor ben ik enthousiast geworden om naar het Van Gogh Museum te gaan (en andere kunstmusea) en hier rond te kijken. Zelfs nu ik het boek al een paar dagen uit heb denk ik hier nog vaak aan terug hoe mooi het is als kunst dit bij je los kan maken. Tijdens het lezen vond ik het af en toe frustrerend om te lezen hoe Noor omging met haar relatie. Het past echter wel goed bij het verhaal en de ontwikkelingen hierin. Ik relateer het meer naar de werkelijkheid waarin ik hoop dat iemand als Noor meer voor zichzelf opkomt in haar relatie.

Nancy: Ze schrijft met een vlotte pen en het hoofdpersonage werd ook heel goed uitgediept. Het is gewoon heerlijk om zo’n boek te lezen dat zo vloeiend is en niet al te ingewikkeld is geschreven. Ze geeft de mensen ook weer met al hun leuke en slechtere karaktertrekken en dan lopen op sommige momenten de emoties hoog op. Het viel me ook op dat alhoewel Noor veel mensen rond zich heen heeft, ze toch een eenzaam leventje leidt. Ze heeft zich dan ook voorgenomen om een doel en een structuur in haar leven op te stellen. Het grijze muisje verandert totaal en dat vond ik prettig om te lezen.
De verschillen tussen de zussen zijn echt opmerkelijk, waar de ene een nonchalante houding heeft en leeft als God in Frankrijk, heeft de andere daar met momenten moeilijkheden mee. Noor is ook ernstiger en heeft meer gevoel voor verantwoordelijkheid. Ze zijn echt elkaars tegenpolen. Ook wat Kiki betreft wordt dit personage ietwat in het ongewisse gelaten waar ze eigenlijk allemaal mee bezig is. Je weet niet goed wat je in het begin van haar moet denken tijdens het lezen. Dit wordt duidelijker naarmate het verhaal verstrijkt.

Anne: Astrid Harrewijn, de schrijfster van dit boek heb ik leren kennen door de missen-serie. Na het lezen van deze serie ben ik op onderzoek uit gegaan en ontdekte ik dat ze nog meer boeken heeft geschreven! Een aantal heb ik gekocht en anderen heb ik geleend in de bibliotheek. Al haar boeken heb ik met veel plezier gelezen!

Jildau: Ik vond het erg jammer dat het boek het einde naderde. Niet omdat ik een ander einde had willen zien. Dat paste juist goed bij de verwachtingen die ik tijdens het lezen kreeg. Ik ging mij helemaal inleven in Noor en de spanning die het verhaal met zich meebracht zorgde er wel voor dat ik bepaalde hoop kreeg bij hoe het verhaal zich zou ontwikkelen en eindigen.

Nancy: Het boek is vanuit het oogpunt van Noor beschreven met alles wat er rond haar gebeurt, zowel in haar professioneel- als privé leven. De auteur zet ook goed de gedachten en doelen neer van Noor waardoor je haar personage echt leert kennen. De andere personages in het huis komen minder aan bod. Dat vind ik een spijtige zaak dat ze daar niet meer over geschreven heeft.  Ik had verwacht dat die ook meer bij het verhaal betrokken zouden zijn geweest.
Wel vond ik dat ze toch enige research heeft gedaan naar bepaalde kunstenaars die in de tijd van Van Gogh leefden. Over het leven van Vincent Van Gogh zelf geeft ze wel meer informatie wat op zich altijd leuk is om te weten.
Pas op de laatste 50 bladzijden wordt het echt spannend en kom je eigenlijk te weten hoe de vork in de steel zit. Ik had ook gemengde gevoelens toen het boek uit was. Is dit nou een happy end of niet als je het verhaal hebt gelezen en weet wat de ware toedracht is.



Beoordeling
Nancy: Ik heb ronduit genoten van het verhaal en Astrid heeft er een fan bij !!
Ik geef 4 feel good sterren aan dit boek.

Isabelle: Ik ben heel benieuwd naar de schrijfster haar andere verhalen of ze even vlot lezen als dit boek. Dit boek krijgt alvast van mij 5 sterren!

Anne: Alweer meer dan een jaar geleden kwam Astrid op bezoek in het cultuurcafé in Noordwijk. Natuurlijk ging ik langs en Astrid vertelde dat ze bezig was met een nieuw boek, over onder andere kunst en ze was druk bezig met de research. Het zou een ander soort boek zijn dan haar vorige boeken en juist dat maakte me nieuwsgierig! Juist daarom heb ik ervoor gekozen mezelf op te geven voor de leesclub. Ik vind het echt enorm leuk om dit boek gelezen te hebben nog voordat het in de winkel ligt!
Ik vond het erg leuk om dit boek te lezen. Naast de  informatie over de kunstwereld, of hierin werken lees je ook over de onderlinge relaties tussen de (hoofd)personen in dit boek. Dit zorgt ervoor dat het verhaal wat luchtiger wordt. Ook bevat het boek enorm veel humor! Tijdens het lezen op een van de eerste pagina’s moest ik al hardop lachen, een goed begin is het halve werk en onder andere deze humor zorgt er dan ook voor dat ik dit boek 4 sterren geef.

Alexandra: Het boek is goed geschreven, leest vlot, verveelt niet, de personages zijn voldoende diep uitgewerkt. De verwikkelingen zitten goed verstopt in de verhaallijn.  Het einde is geen verrassing, eerder een voltooiing en dat mag. Alles past mooi in mekaar.
Het boek krijgt van mij een 3.7 op 5.

Ik zal het boek zeker aanraden aan vriendinnen, het is een ideaal boek om mee te nemen op vakantie en lekker te lezen aan het zwembad. Ik kijk er naar uit om meer te lezen van deze auteur. 

Jildau: Ik raad dit boek dan ook zeker aan om te gaan lezen. Als je geïnteresseerd bent in kunst of een verhaal zou willen lezen wat zich daarin afspeelt dan raad ik je zeker aan om dit boek te gaan lezen. Ik ben ook benieuwd of andere mensen net zo enthousiast zijn geworden om zich hierin meer te gaan verdiepen. Ik geef dit boek 5 sterren


We zijn het er unaniem over eens dat dit een heel tof boek is om te lezen!


















Geen opmerkingen: