maandag 29 februari 2016

In gesprek met ........Buddy Tegenbosch


Wie is Buddy? 
Dat ben ik! 
Een man, ooit geboren en getogen in Eindhoven,  
en nu in de gelukkige omstandigheid dat hij 
twee beroepen mag uitvoeren die hem na aan het 
hart liggen.        

Hoe zou jij jezelf omschrijven als mens? 
Poeh... Ik denk dat ik mezelf zou omschrijven als 
iemand met een brede interesse, iemand die niet 
snel opgeeft, die het lastig vindt om keuze's 
te maken(zeker uit leuke dingen), iemand die het 
liefste thuis is. Maar ook iemand die eigenwijs kan 
zijn, niet altijd even georganiseerd is en daar het 
liefst anderen de schuld van geeft. Verder hoop ik 
dat ik mezelf niet al te serieus neem.
          
Op een dag bedenk je dé verhaallijn, en dan? Dan schrijf je je debuut  
'Pokerface'. Kun je daar iets over vertellen? Wat is er zo speciaal aan 
dat boek waardoor dat het jouw debuut is geworden? 
Eigenlijk is het zo helemaal niet gegaan. Tot nu toe bedenk ik nooit de 
verhaallijn van te voren. Meestal heb ik wel een vaag idee van wat ik wil 
vertellen, maar meer dan dat is het niet. Aan Pokerface begon ik aan het eind 
van een schrijfcursus die ik volgde. Tegelijkertijd deed ik mee aan een 
schrijfwedstrijd voor korte verhalen. Die wedstrijd won ik. De prijs was dat ik 
gekoppeld werd aan een ervaren auteur, in mijn geval Rien Broere. Hem vroeg 
ik of hij wilde kijken naar de eerste paar hoofdstukken van Pokerface die ik tot 
dan toe geschreven had. Dat deed hij. Ik bleef schrijven en telkens als ik weer 
een hoofdstuk af had, stuurde ik dat naar Rien. Hij werd enthousiast en stelde 
me voor om me te blijven 'coachen' tot het boek af zou zijn. Die kans heb ik 
natuurlijk met beide handen aangegrepen. En dus heb ik toen al mijn vrije tijd 
besteed aan het afschrijven van Pokerface. En de enige reden dat Pokerface 
mijn debuut geworden is, is heel simpel: Het was het eerste boek dat ik schreef 
en dat boek werd uitgegeven.


Had je voor 'Pokerface' al eens een volledig boek geschreven? En wat
heb je daarmee gedaan/ ga je daar nog iets mee doen? 
Nee, daarvoor had ik wel een 10+ verhaal geschreven van ongeveer negentig 
bladzijden. Maar dat houd ik mooi voor mezelf! Zo goed is het namelijk niet ;-)

'Oog om oog'. Waarom precies dit verhaal en hoe lang heb je er over 
gedaan, van start to finish? Wat wil je met dit boek bereiken? 
Waarom dit verhaal? Omdat het me een mooi verhaal leek om te vertellen. De 
insteek was: lukt het me een verhaal te schrijven waarin de hoofdpersoon iets 
vreselijks doet, maar dat wanneer je als lezer het hele verhaal kent, hem toch 
kan volgen? Uiteindelijk is het toch een iets ander verhaal geworden. Over Oog 
om oog heb ik ongeveer tweeënhalf jaar gedaan. Veel langer dan over Pokerface 
(zes maanden). De reden daarvan is dat ik gewoon te weinig tijd heb om te 
schrijven naast mijn andere baan en gezin. Wat ik met dit boek wil bereiken? 
Dat veel mensen een mooi verhaal lezen. Meer niet.



Vertel eens in het kort waar het over gaat, voor de lezers die je boek 
nog niet kennen? Waar is je boek op gebaseerd, van waar kwam de 
inspiratie? 
Oog om oog gaat over Jaap-Jan. Hij gaat studeren en besluit dat het anders 
moet. Tot dan toe heeft hij er namelijk nooit echt bij gehoord. Dat hij er niet bij 
hoorde heeft één reden en die reden heeft een naam: Ivar. Vanaf de basisschool 
leeft Jaap-Jan in angst door de sadistische spelletjes van Ivar. Maar als hij gaat 
studeren, maakt hij snel vrienden, komt hij op een geweldige plek te wonen en 
wordt hij barman in de grootse club van de stad. Jaap-Jan, inmiddels J-J voor 
zijn vrienden, heeft het prima naar zijn zin. Totdat op een avond een oude 
bekende de club binnenkomt: Ivar. Voor de tweede keer neemt J-J een besluit, 
ditmaal met verstrekkende gevolgen.
De inspiratie kreeg ik toen ik hoorde van een onderzoek naar zinloos geweld.Het 
bleek dat veel gevallen een voorgeschiedenis hadden en dus helemaal niet zo 
willekeurig waren als ze op het eerste gezicht leken. Daarmee was het beginidee 
voor het boek geboren. 
         
Het lijkt me geen gemakkelijk traject om een boek te schrijven. Heb je 
op momenten gedacht ‘ik stop ermee’? Hoe pak je jezelf dan weer 
bijeen? 
Het moeilijkste aan het schrijven van Oog om oog was het beginnen. Ik legde de 
lat te hoog en vond een lange tijd niets goed genoeg. Toen ik eenmaal onderweg 
was, ging het prima. Stoppen is nooit bij me opgekomen. Wel vond ik het - door 
tijdgebrek - te lang duren.

Je schrijft je boek, doe je dat alleen, afgesloten van de rest van de 
wereld of ergens in een drukke kroeg? 
Thuis, in mijn eentje. Op een hotelkamer, maar het liefst in een (drukke)
koffietent.

Je manuscript is klaar, en dan? Werk je met proeflezers? Hoe goed kun 
jij tegen kritiek? Ook als die niet opbouwend zou zijn? 
Oog en oog is tijdens het schrijven meegelezen door vier proeflezers. Toen het 
af was, was het dus al 'proefgelezen' en heb ik het opgestuurd naar de 
uitgeverij. Ik kan prima tegen kritiek. Ik ervaar (serieuze) kritiek als een 
cadeau, want hoe fijn is het als mensen de moeite nemen om serieus naar 
je werk te kijken en je opmerkingen geven om je werk te verbeteren. Wel ben ik 
zorgvuldig met het uitkiezen van die mensen.
         
Bevatten je boeken autobiografische elementen? Zo ja, vertel eens! 
Nee, Rien (zie boven) heeft me ooit gezegd: Bevat je boek autobiografische 
elementen? En zo ja, kunnen ze eruit? Wat hij bedoelde, en waar ik het mee 
eens ben, is dat jouw eigen verhaal vaak vooral interessant is voor jezelf, niet 
per se voor anderen. Mijn doel is het beste verhaal te vertellen. Dat staat boven 
iets wat autobiografisch zou zijn. Maar natuurlijk kan ik me goed inleven in alles 
wat mijn personages beleven en voelen.

Hoe bevalt de boekenwereld je tot nu toe? Wat valt op of wat valt 
er mee/tegen? 
Het is erg leuk om weer een nieuwe wereld te leren. Dus het is vooral erg 
inspirerend.
         
Wat doe je als je niet schrijft? Lees je zelf ook? Zo ja 
wat heb je recent nog gelezen/lees je nu? 
Zeker lees ik graag, en ook daarvoor zou ik graag meer tijd 
hebben. Op dit moment ben ik bezig in 'Nachttrein naar 
Lissabon'- boek; 'Insurgent'- audiobook; 'Bidden en vallen'-
e-reader.
       
Oog om oog is uitgeroepen tot het beste Young Adult-
boek van 2015 op iBooks,de boekensite van de Apple-
store. Wat doet dat met je? En wat merk je dan? 
Schiet de verkoop dan omhoog of krijg je dan extra 
media aandacht? 
Ja, geweldig toch? Wat het met me doet is dat ik er vooral 
heel blij mee ben. 
Natuurlijk heeft het invloed op de verkoop en krijg je extra media aandacht. 
Maar het mooiste is toch dat mensen die veel met boeken bezig zijn, Oog om 
oog waarderen.
         
In je 'andere vrije tijd' ben je piloot. Hoe is dat te combineren met 
schrijven? Op de automatische piloot, schrijfblok en bij landing weer bij 
de les? ;-) 
Oog om oog heb ik voor het grootste deel 'op bestemming' geschreven. Dus niet 
tijdens het vliegen, maar tussen de vluchten door ;-)! Verder is het niet goed te 
combineren, omdat het vliegen helaas te veel tijd kost.

Stel: geld is geen issue en je kunt een reis gaan maken. Ga je, met wie 

en waarheen? En wat zit er per se in je koffer? 
Nergens! Ik zou ogenblikkelijk minder gaan vliegen en meer gaan schrijven. Ik 
neem een klein koffertje mee naar een koffietent met daarin mijn laptop, 
oplader, telefoon en portemonnee. En 's avonds lekker in mijn eigen bed.

Wie lezen je boeken het meest, vooral vanwege het genre YA? Mannen 
of vrouwen? En bestaat er volgens jou een 'mannenboek' of 
'vrouwenboek'? 
Daar is volgens mij nooit onderzoek naar gedaan, maar ik merk wel dat 
Pokerface op scholen ook veel door jongens gelezen wordt. Juist een groep die 
in verhouding minder leest.

Wat is één van je meest favoriete quotes? 
Dat weet ik zo eerlijk gezegd niet. Ik houd geen lijstje met quotes bij, of zo.

Wanneer je een plaatje of schildering kon tekenen van een willekeurige 
omgeving waar je ooit bent geweest bent, wat zou je dan 
tekenen/schilderen? 
Ik denk op dit moment de skyline van Manhattan. Mijn volgende boek gaat zich 
daar waarschijnlijk afspelen. En het is voor mij een inspirerende plek.


Als je ervoor kon kiezen om voor altijd één bepaalde leeftijd te 
hebben,welke zou dat dan zijn? 
Ik denk de leeftijd die ik nu heb: 40 dus. Oud genoeg om te weten wie het 
belangrijkste zijn in je leven en nog jong genoeg om fit te zijn.
        
Als je elke willekeurige fictieve persoon zou kunnen zijn, wie zou je dan 
kiezen? 
Fictief?... Dan toch wel Superman, denk ik. Eindelijk eens vliegen zonder zo'n 
vliegtuig om je heen!


Tot slot: Welke liedjes zitten er in de soundtrack van jouw leven en hoe 
zou je de autobiografie van jouw leven noemen? 
Moeilijke vraag, zeg. Liedjes die direct betrekking hebben op mijn leven... ik zou 
het niet weten. Maar als ik een film over mijn leven zou maken, zou ik er zeker 
voor zorgen dat er nummers van Pearl Jam, Lenny Kravitz, Coldplay, Fleetwood 
Mac in zitten. En natuurlijk Californian Dreaming van de Mama's and the papa's. 
En de titel van mijn autobiografie?... 'Bijna op de helft' (Tenminste dat hoop ik).

Buddy, dank je wel voor alle moeite en je enthousiasme. 
Met dit interview sluiten we Het boek van de maand februari af. Rest 
ons alleen nog de winnaar bekend te maken van het gesigneerde 
exemplaar naar aanleiding van de prijsvraag eerder deze maand. En de 
winnaar is.......... Annette Overvoorde, van harte proficiat!

Lees hier de recensie van Patrice m.b.t. 'Oog om oog'.

Geen opmerkingen: