maandag 8 februari 2016

'Scherpe Kleuren' - Thomas Lindblad.

Genre: Roman, Coming-of-age
Uitgever: Uitgeverij Quist
ISBN: 978-90-77983-94-2
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 407
Uitgave: 2014

Ik bedank de boekensite Boekenlezers.nl voor het beschikbaar stellen van dit boek.


Cover

De cover is vrolijk met vele kleurige cirkels door elkaar. De kleuren zijn alleen wazig afgebeeld en zijn dus tegenstrijdig met de titel die er met grote dikke witte letters middenop staat met de naam van de schrijver er iets kleiner onder. De kleuren lopen door over de hele kaft van voor naar achter. Ik geef de cover een 7.

Ik lees op de site van Thomas Lindblad dat dit boek is ontstaan toen hij een figuur uit zijn trilogie De jonge Reiziger, De jonge Docent en De jonge Geleerde aan het schrijven was. Hij had behoefte aan een tegenpool van de hoofdpersoon uit zijn derde boek. Dit werd Vincent Moresby.

Samenvatting van het verhaal

Het boek gaat over het leven van Vincent Moresby tussen zijn dertiende en twintigste jaar. Hij is een vreemde jongen die op school weinig vrienden heeft. De enige relatie die wat voor hem betekent is die met zijn moeder. Zijn vader is Nederlander en de eerste jaren wonen ze in Nederland. Zijn moeder is Amerikaanse en na de scheiding van Vincents vader gaan ze terug naar de VS. 

Ze wonen in een kleine universiteitsstad Brunswick in de deelstaat Maine in het noordoosten van de VS. Daar hebben ze in een zeer klein appartement waardoor moeder en zoon in één bed slapen. Hierdoor is hun band zeer hecht en door het gebrek aan vrienden meer dan wat normaal is voor een puber. Op school is hij meestal alleen. Er zijn wel jongens waar hij wat contact mee heeft maar geen hechte vriendschappen. 

Zijn vreemde gedrag komt voort uit een geestesziekte waar hij medicijnen voor slikt. Dit is een erfelijke aandoening die in de familie van zijn vaderskant voorkomt. 

Als Vincent op een dag hele erge hallucinaties krijgt en hij hierdoor buiten westen raakt, wordt hij opgevangen en naar huis gebracht door Modest. Modest wordt zijn grote vriend en voorbeeld. Alles wat er gebeurt deelt hij met hem. Modest is al wat ouder en studeert aan de plaatselijke universiteit. Vincents moeder vindt het maar niks dat haar zoon omgaat met een, in haar ogen, veel te oude vriend. Vincent ontdekt zijn homofiele gevoelens en gaat daar een beetje bijzonder mee om. 

Om zijn verliefdheid uit te drukken maakt hij de mooiste tekeningen, dit zijn meestal naaktportretten. Hij laat ze aan niemand zien.
Vincents prestaties op school zijn zeer matig en zijn vader en moeder besluiten, buiten hem om, om hem zijn laatste schooljaar van de middelbare school in Nederland te laten volgen. Daar woont hij bij zijn overgrootouders in een klein dorp vlakbij Leiden.

Eigenlijk gebeurt hier hetzelfde als in Amerika. Vincent is een vreemde vogel op school en het enige wat hem er doorheen sleept zijn zijn tekeningen.
Hij slaagt voor zijn laatste jaar en vertrekt weer naar Amerika. Daar loopt hij toevallig tegen iemand aan die een tekening van hem ziet en die nodigt hem uit om meer van zijn werk te laten zien. Dan komt Vincent er achter dat hij vooral mooie tekeningen kan maken als hij net hallucinaties heeft gehad.

Conclusie

Ik wist niet dat ik was uitgekozen om een recensie te maken voor dit boek en was dus verrast toen het bezorgd werd. Het boek heeft best een vrolijke cover waardoor ik het zeker zou oppakken om de achterflap te lezen. Maar ik zou het zelf niet gekozen hebben. Het is geen genre waar ik van hou. Maar dat is wel het leuke van recensieboeken lezen dat je soms iets buiten je comfortzone leest. 

Toch had ik moeite om dit boek uit te lezen. Het verhaal was meer een opsomming van steeds een beetje dezelfde gebeurtenissen. Vincent is in mijn ogen geen sympathieke figuur, hij is erg egoïstisch en heeft weinig sociale vaardigheden.
Vooral de homofiele relaties met de seksuele handelingen daarbij vond ik te veel.
Wat me bij is gebleven is dat iemand met een geestesziekte wel bijzondere dingen kan maar dat dit dan onderdrukt wordt met medicijnen.

Ik zou dit boek niet zo gauw aanraden aan de mensen die ik ken. Maar stel dat iemand iets dergelijks zoekt zou ik me het boek wel herinneren en dan vooral door de stijl en de manier waarop het geschreven is en het bijzondere onderwerp.

Ik geef dit boek drie *** sterren

Marjolein van der Molen - Recensent De Perfecte Buren







Geen opmerkingen: