dinsdag 29 maart 2016

Auteurs bloggen......Linda Jansen


Op de boekenbeurs te Antwerpen vorig jaar had ik een heel leuk gesprek met Nancy. Zij opperde het idee om een keer een gastblog te schrijven voor De Perfecte Buren Leesclub. Jee, tuurlijk doe ik dat, hartstikke leuk, was mijn enthousiaste reactie meteen. Een paar dagen later hoorde ik dat ik eind maart 2016 aan de beurt zou zijn.

Ik keek ernaar uit om mijn gastblog te schrijven en aan jullie te mogen presenteren. Maar naarmate de tijd dichterbij kwam bekroop me het onbehaaglijke gevoel van twijfel. Iets waar ik er overigens veel van bij me draag. Check mijn uitgever maar. Ik besloot de andere gastblogs eens te lezen hmm, en zie dat er blijkbaar meer met hun handen in het haar voor een leeg beeldscherm zaten.

Oké dan maar, ga ik een voorstellingsronde doen over mezelf of ga ik het hebben over wat me zoal op dit moment bezighoudt? Laat ik gewoon maar eens beginnen!

Ik ben dus Linda Jansen en auteur van de roman ´Onder water´ die in juli 2015 uitgebracht werd. De vele positieve recensies overvielen me compleet! De sterren duizelden (lees: lezerssterren) rond mijn hoofd, zo net voor en na de zomer toen de lezers met hun reacties kwamen.

Met het schrijven van ´Onder water´ ben ik ooit zo maar begonnen omdat ik niet kon slapen. Ik wist toen nog niet of het een verhaaltje of een compleet boek zou worden, hoe het moest of zou eindigen en of het überhaupt ooi uitgegeven zou worden. Misschien zou het altijd op mijn computer blijven staan, door niemand anders ooit gelezen worden...


Maar ik ben iemand met een droom… net zoals ieder ander. Zou deze heel misschien ooit uitkomen??? Ik herinner me die zomerse vrijdagmiddag vorig jaar april. Die grote groene voordeur van de uitgeverij. Ik herinner me mijn bonzende hart en alle negatieve gedachten die door mijn hoofd gingen om mezelf alvast voor te bereiden op een pijnlijk gesprek met Marianne Vork van de NAU Uitgeverij. Maar… binnen een kwartier begon het tot me door te dringen dat dit helemaal geen pijnlijk gesprek ging worden. Mijn manuscript zou worden uitgegeven, joehoe!!! Dat moest gevierd worden, en het werd gevierd!!!

Een spannende tijd volgde. Ik verwachtte dat twijfels wel ver achterin de koelkast zouden verdwijnen. Voelde me op gezette tijden door vooral de lezers en de mooie leesreacties een auteur. Met fotosessies, signeersessies, presentaties, overal posters met mijn hoofd erop. Interviews op radio, in kranten en magazines. Ja hoor, twijfels verdwenen, zelfs tijdens de opening van het nieuwe boekenseizoen vorig jaar op Manuscripta. Een boekexemplaar overhandigen aan Matthijs van Nieuwkerk, you never know!!!


Begin dit jaar was mijn tweede manuscript - het vervolg op ´Onder water´ - zo goed als gereed. Alle euforie en echte auteursgevoelens ebden opeens weg met het drukken op de knop “verzenden” van mijn nieuwe manuscript aan mijn uitgever. Weer volop twijfelde ik en voelde grote onzekerheid. De stilte die vanuit de uitgeverij volgde (het was maar een dag) was moordend voor mijn innerlijke gemoedstoestand. Ondertussen zijn er – samen met mijn man - toen heel wat witte wijntjes ingenomen om de spanning dragelijker te maken en twijfels te onderdrukken. Er zijn zelfs benauwde traantjes gevloeid, jawel een beetje labiel zijn we wel zo nu en dan. Ik had verwacht dat als boek 1 goed gelukt zou zijn, ik helemaal niet en nooit meer onzeker zou zijn over mijn schrijven. Dat ik het wel eventjes zou doen. Blijkbaar niet dus! Het is zelfs heftiger dan de eerste keer met ´Onder water´.


Zo zal het straks ook wel zijn bij de lancering van ´Boven water´ en ook bij het wachten op de recensies… En ik besef nu dat dat altijd zo zal blijven, voor mij in ieder geval. Net zoals bij acteurs die, zoals ze soms zeggen, altijd last van plankenkoorts hebben, iedere keer weer.

En voordat je het weet zijn we bijna een jaar verder en eind april verschijnt mijn tweede roman. Ik was beduusd van de vele lezersreacties toen de uitgeverij half maart de cover ervan presenteerde op FB. Er zijn echt lezers die zich enorm verheugen op het vervolg van ´Onder water´. En er gebeuren nog steeds mooie dingen, het gaat maar door. Volgende week draaien de persen van de drukkerij voor mijn boek! Vorig jaar stond ik zelf bij die persen en vond het zo spannend dat mee te maken. En deze zomer verschijnt een bijzondere ´Onder water´ boekversie: en wel een voor mensen met een lees- en gehoorbeperkingen. Ik kan niet wachten tot ik de scènes uit mijn boek door een ander voorgelezen mag beluisteren en ben trots dat mijn boek hiervoor geselecteerd is.

Kortom, zo terugkijkend was het een heel bijzonder jaar voor mij. Wat mij overkomen is, ik had er niets van willen missen. Het leven is een avontuur en je moet je kansen grijpen als ze zich voordoen. Ik heb dat gedaan en dat pakt niemand mij meer af. En dit is de boodschap die ik met mijn gastblog wil uitdragen naar iedereen. Ga er voor!
Don’t dream your life, live your dreams… (ook al is dat soms best een beetje eng)

Geen opmerkingen: