dinsdag 29 maart 2016

'Dokter Pol' - dr. Jan Pol met David Fisher


Genre: non-fictie
Uitgever: The House Of Books
ISBN: 978 90 443 4945 0 
Uitvoering: paperback 
Aantal pagina’s: 288 
Uitgave: 03-02-2016



Met dank aan uitgeverij The House of Books voor dit recensie exemplaar.



Op de cover van dit boek staat dokter Jan Pol in zijn werkkleding en met zijn stethoscoop om zijn nek. Het is een goedlachse man en de geit naast hem kijkt nieuwsgierig in de camera mee. 
Als ondertitel staat er: De wereldberoemde dierenarts uit Nederland. Van de populaire tv-serie op National Geographic. Deze serie heet The Incredible Dr. Pol. De cover is vrolijk en duidelijk. Ik geef hem een 8.

Het boek is eigenlijk een opsomming van alles wat er in deze dierenartsenpraktijk gebeurt. Dit klinkt misschien wat saai maar dat is het echt niet! Ik ben al een poosje fan van dokter Pol omdat ik naar zijn serie kijk op Nat. Geo. Toen ik las dat er een boek over hem in Nederland zou worden uitgegeven, was ik meteen geïnteresseerd. Vooral omdat ik bij de serie ergens middenin ben begonnen met kijken en ik het hele verhaal van hem wilde weten.

Het begint met de opleiding diergeneeskunde van Jan Pol op de Universiteit van Utrecht in de jaren zestig. Op de faculteit hadden ze, in die tijd net nieuw, de beschikking over een röntgenapparaat. Dat was voor de diergeneeskunde een grote sprong vooruit. Het stellen van de diagnoses werd hierdoor wat makkelijker. Hoewel Jan Pol zijn vraagtekens zet bij de afhankelijkheid van zo’n apparaat. Hij schets een voorbeeld waarbij het apparaat zei dat er niks aan de hand was met de koe en de koe zei: “help ik heb buikpijn”! Zo wordt hij langzaamaan de no-nonsense dierenarts die best blij is met zijn apparatuur maar toch altijd eerst naar het dier ‘luistert’. 

Hij klaagt in het begin van de studie over de vele boekenkennis die hij erin moet stampen, en er komen de eerste jaren maar weinig beesten aan te pas. Er beginnen 300 kersverse studenten aan deze studie, in het tweede jaar was dat nog de helft en zo bleven er steeds minder over. Hij zag dit beroep als zijn roeping niet als werk, legt hij uit. Het kwam doordat op 12-jarige leeftijd dokter Van der Eyck op het erf van de boerderij van zijn ouders verscheen. Hij nam de kleine Jan mee naar de boerderij van zijn broer verderop omdat een zeug daar moeite had met werpen. De grote sterke armen van de dierenarts waren te dik om de zeug te helpen en daar had hij dus de kleine magere jongen voor nodig. Het was een onbeschrijfelijk gevoel voor hem om dit te doen. En vanaf dat moment wist hij dat hij met dieren wilde werken. 

Tijdens zijn middelbare schooltijd krijgt hij de mogelijkheid om in de VS met een uitwisselingsprogramma mee te doen. Omdat zijn zus naar Ontario was verhuisd en hij naar Michigan zou gaan dacht hij dat hij dan meteen zijn zus op kon zoeken. Zo kwam hij in het huis van de familie Dalrymple in Mayville. Hij kwam in dezelfde klas als hun dochter Diane. 
Dit is het begin van zijn Amerikaanse leven. Als hij zijn studie heeft afgerond vertrekt hij opnieuw naar de VS en gaat werken bij een dierenarts. Er worden leuke verhalen verteld en minder leuke maar een grappig voorbeeld is dit: draai bij aankomst op de boerderij altijd je truck met de neus naar de weg. Om 3 redenen: ten eerste, je gereedschap en andere spullen liggen achterin. Ten tweede: op een boerderij lopen altijd kinderen rond en achteruit rijden is dan heel gevaarlijk. En ten derde: als je het helemaal hebt verprutst kun je er in ieder geval snel vandoor!

Inmiddels zijn hij en Diane goed bevriend geraakt. Ze trouwen en hij blijft 10 jaar bij de praktijk van dr. Hentschl werken. De plannen om een eigen praktijk te openen zijn er al een poosje en na een fikse aanvaring met zijn baas vertrekken ze naar het hart van de staat Michigan naar Mount Pleasant. Op de regionale kaart van alle dierenartsenpraktijken ontdekken ze dat er in deze omgeving geen of weinig dierenartsen zijn.

In het begin hebben ze het moeilijk. De Amerikanen vertrouwen deze man met zijn rare accent niet en gaan liever kilometers verderop naar een arts. Langzaamaan, door wat bijzondere gevallen, komen er steeds meer boeren en later ook mensen met kleine huisdieren naar de praktijk van dr. Pol. Diana doet de administratieve kant en de telefoon en Jan verzorgt de dieren van de vele melk- en slachtveehouderijen in de buurt. Na een poosje wordt er zelfs een nieuw gebouw in gebruik genomen. Ook wordt er veel verteld over de rol die hun zoon Charles had bij het tot stand komen van de tv-serie. Hij had totaal geen interesse in de praktijk en wilde bij de televisie werken. Hij was wel degene die het voor elkaar kreeg dat er een proefopname werd gemaakt van de dagelijkse gang van zaken in de praktijk van zijn vader. Na wat heen en weer leuren met deze opname was Nat Geo Wild geïnteresseerd. En nu loopt hij dagelijks mee met de bezoeken van zijn vader aan de boerderijen en helpt hier en daar een handje mee. 
De bekendheid van dr. Pol werd steeds groter en ook in Nederland werd de serie uitgezonden. Zijn onorthodoxe manier van omgaan met de dieren en zijn vastberadenheid dat alleen het beste goed genoeg was heeft hem tot de inmiddels wereldberoemde dierenarts gemaakt.

Het boek leest heel leuk en de gebeurtenissen worden vermakelijk beschreven. Omdat ik de karakters al kende uit de serie heb ik er een goed beeld bij. Maar ook zonder naar de serie gekeken te hebben is dit een leuk en herkenbaar boek. Jan Pol en zijn medewerkers zullen er alles aan doen om je dier zo goed mogelijk te verzorgen en als het echt niet anders kan ze uit hun lijden te verlossen.

Dit boek krijgt van mij 4**** dikke sterren.

Marjolein van der Molen - Recensent De Perfecte Buren


Geen opmerkingen: