vrijdag 8 april 2016

‘Dodenwereld 1 Necropolis’ – Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen & Nico De Braeckelaar

 
Genre: YA (vanaf 13)
Uitgever: Kramat Young Adults / Kramat (Ronde Tafel SU)
ISBN: 9789462420410
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 194
Uitgave: februari 2016

Met dank aan uitgeverij Kramat (Ronde Tafel SU) voor het recensie exemplaar


“Necropolis” is het huiveringwekkende, spraakmakende eerste deel van de Dodenwereld-zombietrilogie, geschreven door drie auteurs die gebeten zijn door het zombiegenre.

"Een spannende mix van horror, suspense en mysterie waarin tieners de strijd aangaan om te overleven en mens(elijk) te blijven in een wereld waar de dood heerst. Zet je schrap voor een leeservaring die je nooit meer vergeet."

Cover
Deze had direct mijn aandacht als liefhebber van het zombie-genre. Je kijkt vanuit het perspectief van een zombie (te zien aan de handen) hoe twee kinderen op een trap zitten. De zombie komt vanuit een donkere ruimte. De kinderen die onschuld en onwetendheid uitstralen, staan in schril contrast met de zombie en de bloedrode kleur van de cover. Een klein wit poesje en een knuffelkonijn bij het jonge meisje versterken nog eens deze tegenstelling. De titel ‘Onderwereld’ is qua lettergebruik mooi: in de letter D is in plaats van de standaard opening een zombie. De titel van dit eerste deel: ‘Necropolis’ heeft ook een griezelige uitstraling qua lettertype en kleur. De cover krijgt van mij een 9.

Samenvatting van het verhaal 
De wereld verandert binnen enkele uren door de uitbraak van een gemuteerd virus, dat ervoor zorgt dat de doden weer opstaan. Er wordt in eerste instantie gedacht aan een hardnekkige griep, maar dit blijkt echter niet het geval. Ondoden verschijnen overal. Eli en zijn zusje Ilna weten op tijd aan de zombies te ontsnappen en slaan op de vlucht. Zij ontmoeten tijdens hun vlucht de tieners Maxim en Tabitha. Samen gaan ze op zoek naar hulp in een huiveringwekkende wereld.

Conclusie
De intro is erg spannend, zelfs voor een volwassen lezer. Je merkt aan het taalgebruik dat het een boek voor kinderen is, maar dat neemt voor mij als volwassen lezer het plezier van het lezen niet weg.

In het begin van het boek worden al enige hints gegeven over het verloop van het verhaal en dat maakt het verhaal goed spannend. De schrijvers schrikken er niet van terug om sommige scènes gedetailleerd te beschrijven, bijvoorbeeld over de versplinterde botbreuken als zombies vallen en hoe deze zombies daarna ondanks deze verminkingen doorgaan om een prooi te vinden. Ook scènes met bloed worden niet geschuwd. Sommige scènes zijn ronduit gruwelijk te noemen. Verder zit er veel vaart in het verhaal en zijn de personages zelf goed uitgewerkt. Je leeft echt mee met deze kinderen. Ondanks dat er met regelmaat gruwelijkheden worden beschreven, houden de schrijvers rekening met de leeftijdscategorie. Het is echter een boek dat geschikt is voor kinderen die van griezelen houden, sommige scènes zijn behoorlijk heftig. Het is een soort van The Walking Dead, maar dan voor kinderen.
Wat kinderen ook zal aanspreken (en misschien het boek wel enger zal maken) is het feit dat het zich voornamelijk in Nederland afspeelt.

Een punt dat ik vrij ongeloofwaardig vond: de kinderen komen zo goed als nergens nog andere levende mensen tegen. Alleen in Hamburg zien ze enkele volwassenen die vechten tegen zombies. Verder komen ze nergens andere overlevenden tegen. De kans dat zo goed als alleen zij vieren het overleefd hebben is klein. Wat mij verder opviel is dat ook dieren besmet raken met het virus en 'zombies' worden: waarom worden de kinderen dan alleen door mensen aangevallen en slechts in een enkel geval door een dier? Waar zijn alle huisdieren gebleven? Waarom komen de kinderen onderweg geen wilde, ondode dieren tegen?

Ik heb als volwassen erg genoten van dit griezelige boek en kan het aanraden voor kinderen die van het zombie-genre houden en eens goed willen griezelen.
Ik geef dit boek 3,5 sterren.

(Dodenwereld II, ‘Necrofobie’, wordt verwacht in het najaar van 2016)

Jeanine Feunekes-Both - Recensent De Perfecte Buren






Geen opmerkingen: