dinsdag 21 juni 2016

Auteurs bloggen......Mirjam Hildebrand


Een nepper


‘Vinden jullie mij eigenlijk een nepper?’ vroeg ik aan de groep mede-auteurs van Screenshot. We zaten in de fase van het regelen van de boekpresentatie en nu het boek er echt ging komen kreeg ik twijfels. Het was een project dat een jaar lang liep en ik deed maar een paar maanden mee. De meeste andere schrijvers hebben trouw meegeschreven vanaf hoofdstuk 2 en elkaar vanaf dat punt in tijd feedback gegeven op de geüploade hoofdstukken van anderen. Ik niet. Ik deed pas mee vanaf hoofdstuk 8. Dat gaf op het moment van een feestje bouwen en het boek straks in handen hebben een gevoel van ‘ik ben de nepper die wel meedoet’.

Ik kan niet helemaal duidelijk navertellen hoe het is gekomen dat ik toch mee ging doen aan dit project op Schrijven Online. Ik weet dat ik mijn energie in andere dingen stak en het project wel zag vanuit mijn ooghoeken. En toen kwam er een moment dat ik dacht: dit is eigenlijk wel té gaaf om te laten schieten! Wanneer krijg je nou de kans om met een groep een boek te schrijven? Én wanneer krijg je de kans om dit met Judith Visser te doen? Ik stond al eens met haar in een bundel, maar een thrillerboek wat één verhaal ging worden, klonk toch wel een stukje toffer.


Vanaf hoofdstuk 8 instromen betekende voor mij een enorme uitdaging. Ik printte alle voorgaande gewonnen hoofdstukken uit en begon te brainstormen over waar dit verhaal in godsnaam heen moest. Het was bizar, met in elk hoofdstuk gekke sprongen en ik moest de karakters leren kennen. Maar daar had elke schrijver zo te lezen andere ideeën over. Ik moest maar geen hoofdstukken lezen die het toch niet hadden gewonnen, daar raakte ik alleen maar verward van.
Ik maakte er wat van en een mooie aanmoediging was dat mijn hoofdstuk meteen in de top 3 belandde. Feedback ontvangen van de juryleden Johan en Judith voelde als een mooie beloning. Mijn hoofdstuk 9 werd tweede en met hoofdstuk 10 werd ik eerste. Dat is dus het hoofdstuk dat je in het boek kunt lezen. Het contact tussen de schrijvers was erg leuk en met een aantal heb ik echt een vriendschap opgebouwd.


Het boek werd op zaterdag 11 juni gelanceerd met een boekpresentatie in Ede. Helaas kon Judith er wegens een sterfgeval in de familie niet bij zijn. Vooral ontzettend naar voor haar. Voor ons alleen maar jammer. Frank Noë, de hoofdredacteur van Schrijvenonline en Schrijven Magazine sprak mooie woorden. De reden om dit project te lanceren was de beantwoording van de vraag: ‘Kan de crowd een publicabel boek schrijven?’. Dat was ook een vraag die ik mezelf dikwijls heb gesteld tijdens het werken aan dit project. Het antwoord is volgens Frank Noë: JA! De boeken vlogen tijdens de boekpresentatie over de toonbank, wat daar eigenlijk een bar was, er werd gelachen en er werden foto’s gemaakt.


En nu is het wachten op de reacties. Er kwamen al een paar positieve berichten van bloggers binnen. Dat is tof. Voor mij was het een unieke ervaring om met zijn allen een boek te kunnen schrijven, want in de redactiefase werd er met zijn allen nog een boel gecorrigeerd en aangepast zodat het een vloeiend geheel werd. Dit onder hoofdredactie van Jolanda, een van de mede-auteurs. Een bestseller vind ik het niet. Maar goed gelukt is het wel! Om er zelf over mee te kunnen praten moet je het natuurlijk lezen.

Geen opmerkingen: