dinsdag 7 juni 2016

‘Scorpio’ – Hilde Vandermeeren

 
Genre: thriller
Uitgeverij: Q
ISBN: 9789021402420
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 318
Uitgave: 24 mei 2016

Met dank aan Uitgeverij Q voor deze recensie-exemplaren.
  
Lezers: Koen Chevalier, Trui Favoreel, Charles Kuijpers en Nancy De Brucker
Groepsrecensie door Nancy De Brucker (DPB)


Cover

Koen; 'Scorpio' - zo noemt nummer vier - staat er in grote, ietwat gespiegelde, witte letters op een overwegend groen getinte cover. Een cover waar een vrouwenschim paniekerig lijkt weg te vluchten uit een bos, paniek die onmiddellijk bevestigd en/of versterkt wordt door de kleine rode letters onderaan: als je moet lopen voor je leven telt elke seconde. De aandacht van deze lezer is in elk geval onmiddellijk getrokken en tijdens het lezen zal pas echt duidelijk worden hoe goed dit beeld van de vluchtende vrouw hier op zijn plaats is. Eindelijk eens een cover die klopt, het was al even geleden. Ik waardeer deze cover dan ook met *****

Trui; Het beeld op de cover vat samen waar het boek om draait: Gaelle op de vlucht voor haar moordenaars en tegelijk naar hen op zoek. Prooi of achtervolger? De titel springt meteen in het oog en komt krachtig en mysterieus over. Een cover die uitnodigt. 

Charles; De cover toont een vrouw die op een pad in een bos staat. De schaduwwerking is mysterieus. De naam van de auteur staat in rood bovenaan. Daaronder is de naam van het verhaal in witte letters geplaatst met een soort echo van de titel. Onderaan staat in rood de tekst “Als je moet lopen voor je leven telt elke seconde.” De cover heeft een opmerkelijke kleurstelling die zonder het papieren boek moeilijk te beoordelen is. Waardering: een 7.

Nancy; Een donkere cover met groene tinten. Op de foto zie je een vrouw die op een pad loopt en achteruit kijkt alsof de dood op haar hielen zit. Naam van auteur staat bovenaan in rode letters en de titel staat in grote witte letters in het midden. De titel staat in een schaduweffect waardoor het dan extra opvalt. Onderaan de niet mis te verstane tekst “Als je moet lopen voor je leven telt elke seconde”. Ik geef deze cover een 8.

Samenvatting van het verhaal

Koen; In 'Scorpio' maken we kennis met Gaelle, Bernd en hun zevenjarig zoontje Lukas. Het in Potsdam wonende gezin is er even tussenuit, maar het weekendje Altensteig verloopt niet zoals het zou moeten. Niet enkel zijn er de zorgen om hun aan astma lijdende zoontje, ook tussen het echtpaar zelf groeit er alsmaar meer spanning. Omwille van een pension dat voormalig hardloopster Gaelle wil opstarten bijvoorbeeld, plannen die haar echtgenoot totaal niet ziet zitten. De twijfel groeit en dan plots, enkele dagen later, wordt Gaelle wakker in een gesloten psychiatrische instelling, verdacht van poging tot moord op haar zevenjarig zoontje.

Trui; Wanneer Gaelle ontwaakt in een gesloten psychiatrische instelling krijgt zij te horen dat ze een poging ondernomen heeft om haar 7-jarige zoon Lukas en zichzelf iets aan te doen. Het leven van de comateuze Lukas hangt aan een zijden draadje.

Charles; Haar nieuwe boek “Scorpio”, dat het opmerkelijke en intrigerende motto “Voor mijn stapstenen” draagt, gaat over Bernd en Gaelle die met hun zevenjarige zoon Lukas in Potsdam wonen. Het huwelijk van de twee vertoont barstjes maar Bernd die geen erg sympathiek karakter lijkt, weigert in relatietherapie te gaan. Hij beschouwt dat soort therapeuten als kwakzalvers.
Als ze een weekend in het idyllische plaatsje Altensteig verblijven, krijgt Lukas tijdens een boswandeling een aanval van astma. Met veel moeite krijgt Gaelle de situatie weer onder controle. Intussen heeft ze het gevoel te worden bespied maar daar blijft het bij.

Nancy; Gaelle, haar man Bernd en hun zoontje Lukas zijn op weekend in het Zwarte Woud. Dit zou een gezellig uitje moeten zijn maar dat is niet zo, des te meer omdat hun zoon een zorgenkindje is. Ze worden nietsvermoedend in het oog gehouden door een huurmoordenaar. Hij kent ondertussen hun doen en laten. Na het weekend is het terug de normale sleur van alle dag maar daar wil Gaelle verandering in brengen. Ze heeft een doel en dat wil ze nu verwezenlijken. Het gezin woont in Potsdam, niet ver van Berlijn, en Gaelle is huismoeder die zich momenteel fulltime bezig houdt met haar oogappel Lukas.

Koen; Michael - alias de Kameleon - is een huurmoordenaar in dienst van Scorpio, een organisatie geleid door de mysterieuze Dolores Bartosz. Nog nooit heeft de meedogenloze moordenaar een opdracht geweigerd, maar daar komt deze keer verandering in. De opdracht roept teveel herinneringen op, herinneringen aan een verleden die hij nooit volledig heeft kunnen laten rusten. Herinneringen die hem dwingen die keuze te maken, die keuze die het verschil zal uitmaken: blijft hij jager of wordt hij prooi ...

Trui; Geleidelijk aan keren haar herinneringen terug en beseft Gaelle dat ze het slachtoffer geworden is van twee indringers die de dubbele (zelf)moord in scène hebben gezet. Niemand gelooft echter haar verhaal.
Gaelle ontsnapt uit de instelling omdat ze beseft dat haar zoon in gevaar blijft zolang iedereen denkt dat zij het gevaar is. Zonder te weten wie het op haar en haar kind gemunt heeft en waarom, gaat ze op zoek naar de moordenaars en de opdrachtgever. Ze komt terecht in de zeer louche en hoogtechnologische wereld van Scorpio, een organisatie die huurmoordenaars op pad stuurt. Van vrienden en familie hoeft ze geen steun te verwachten, temeer omdat de opdrachtgever zich vermoedelijk daarbinnen bevindt…

Charles; Gaelle is bevriend met Ebba die met haar man Rolf eveneens huwelijksproblemen heeft. Ebba’s zus bevindt zich ook in de kennissenkring.
Gaelle wordt na het gezinsweekend wakker in een psychiatrisch ziekenhuis waar ze wordt vastgehouden op verdenking van poging tot moord op haar zoontje. Niemand gelooft haar lezing van het verhaal dat stukje bij beetje terugkomt in haar herinnering.

Nancy; Michael is een huurmoordenaar die een leven in de schaduw leidt en voor Scorpio werkt. Hij is heel beheerst, beschikt over heel hoogstaande technische snufjes en is een meester in zijn vak. Niet voor niets heeft hij een passende bijnaam. Maar dan is er iets dat hem tegenhoudt. Eén keer, slechts eenmaal, mag hij tijdens zijn loopbaan om welke reden dan ook een bepaalde opdracht weigeren. En dat doet hij nu. Hij heeft nog iets goed te maken met een ver verleden.
De baas van Scorpio is een gehaaid iemand die geen medelijden kent en die letterlijk en figuurlijk over lijken gaat. Als Michael een mail stuurt worden volgende stappen gezet. Door dit besluit wordt de jager eensklaps een prooi want de leidinggevende van Scorpio duldt geen afwijzingen.

Trui; De van nature koelbloedige en gewetenloze huurmoordenaar Michael komt voor het eerst in conflict met zijn geweten en neemt een belangrijke beslissing die zijn leven grondig verandert.

Charles; Dan is er de duistere organisatie “Scorpio”, een door de Poolse Dolores Bartosz opgezet misdaadsyndicaat van huurmoordenaars. Een van hen is Michael, bijgenaamd De Kameleon. Hij krijgt van Dolores een mysterieuze opdracht. Bij het uitvoeren van zijn opdracht komt hij in de knoop met zijn geweten, nogal opvallend voor een doorgewinterde huurmoordenaar. Dit brengt hem in grote problemen. Er vallen enkele doden. Een hectische wedloop met andere leden van Scorpio leidt her en der tot grote spanning en stress.
In flashbacks komt een jeugdtrauma van een van de hoofdpersonen aan de orde waarin jeugdgevangeniscommandant Kaminski en diens rechterhand sergeant Nowak een zeer onaangename rol spelen. Het trauma zal een deel van het latere gedrag verklaren.
Wie is de opdrachtgever voor een uiteindelijk mislukte moord? Dat is de kern van het verhaal van “Scorpio” waarin personages van verschillende pluimage ten tonele verschijnen. Zo zijn daar de huurmoordenaars Vasili, zijn zus Ludka, Jorge en Zoltan, Cédric, de blinde butler van Dolores en de Nederlandse rozenkweker Paul de Groot.

Nancy; Een paar dagen later zweeft Gaelle tussen bewusteloosheid en hoort flarden van een gesprek. Als ze goed bij zinnen is, komen er beetje bij beetje herinneringen naar boven. Gaelle bevindt zich in een zwaar bewaakte afdeling van een psychiatrische inrichting. Ze kan niemand overtuigen wat haar is overkomen en ze zal alles op alles moeten zetten om haar zoon terug te vinden.
Een gewone huismoeder moet nu plots zien te overleven en wat haar het meest dierbaar is op te sporen. Het is een race tegen de klok. Gaat Gaelle zich staande houden en kan ze zelf uit de klauwen van Scorpio blijven? En heeft Michael zijn eigen doodvonnis getekend? En last but not least: wie is de opdrachtgever?

Conclusie

Koen; Wat lijkt Scorpio in eerste instantie een ontzettend klein verhaal, een verhaal waarbij je denkt al snel te weten hoe het allemaal zal verlopen en de ontknoping al op voorhand voor 100% zeker juist te kunnen voorspellen. Niets daarvan! Daar is Vandermeeren net iets te gewiekst voor. Wat als klein begint evolueert al snel in een adembenemend verhaal waarbij spanning en emotie elkaar in een rottempo aflossen en de ene cliffhanger na de andere op de lezer losgelaten wordt. 

Na een hele resem kinder- en jeugdboeken besloot Hilde Vandermeeren haar schrijverscarrière een andere wending te geven. In 2013 maakte ze met 'Als alles duister wordt' haar thrillerdebuut, een debuut welke meteen goed was voor het winnen van de Vlaamse Hercule Poirotprijs en een plaatsje op de longlist van de Diamanten Kogel. 'De Toeschouwers' en 'Stille Grond' zagen het levenslicht in respectievelijk 2014 en 2015, waarbij Vandermeeren met deze laatste recent nog kans maakte op de prestigieuze Gouden Stop. Een Strop die ze weliswaar aan zich zag voorbij gaan, maar veel tijd voor treurnis is er niet: thriller nummer vier staat immers klaar om alle aandacht op te eisen.

Trui; In ‘Scorpio’ volgen we Gaelle die als een stuk opgejaagd wild uit de handen van huurmoordenaars en politie moet proberen te blijven, en tegelijk het leven van haar zoontje probeert veilig te stellen. De auteur schetst een duidelijk beeld van deze jonge moeder en van het onrecht dat haar aangedaan wordt.

Charles; Hilde Vandermeeren is een begenadigd schrijfster. Haar nagenoeg foutloze woordgebruik is vloeiend, helder en toegankelijk en ontbeert gelukkig gezochte metaforen. De schrijfster gebruikt vrijwel geen Vlaamse woorden en uitdrukkingen. Sommige Nederlandse lezers vinden dat aangenaam, maar andere lezers zullen de charme van de Vlaamse taal wel missen. Dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het mooie verzorgde proza dat Vandermeeren bezigt. Met haar krachtige zinnen schept zij in enkele “pennenstreken” volledige situatieschetsen. De karakters van de belangrijkste personen in het verhaal worden goed uitgewerkt en gedetailleerd neergezet.

De Vlaamse schrijfster Hilde Vandermeeren heeft al enkele goede thrillers op haar naam. “De toeschouwers” en “Stille grond” bleken zeer lezenswaardig. Beide boeken verkregen eerder al vier sterren en laatst vermeld boek was een van de vier genomineerden voor de prestigieuze Gouden Strop 2016. De lat ligt bij Hilde derhalve hoog.

Nancy; Ik val meteen met de deur in huis: een pageturner van formaat! Dit boek is vanaf pagina een tot de laatste gedrenkt in ongelofelijk veel spanning. Er is geen moment in het boek dat het er rustig aan toegaat. Het zit er allemaal in, de originaliteit, het psychische aspect, de actie en het gevaar. Naarmate de plot dichterbij komt stijgt de adrenaline en wegleggen is geen optie.

Koen; Je hoort ze wel eens vaker, quotes die een boek moeten doen verkopen als datgene dat je zeker moet gelezen hebben. En al even vaak blijkt het betreffende boek dan uiteindelijk een teleurstelling. Hilde Vandermeeren heeft geen nood aan dergelijke quotes, haar boeken spreken voor zichzelf en met Scorpio heeft ze in elk geval deze lezer volledig kunnen overtuigen.

Trui; Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in Duitsland en Polen. De thriller is chronologisch opgebouwd, met af en toe flashbacks naar de jeugd van Michael. Door deze flashbacks krijg je als lezer inzicht in de oorzaak van Michaels ontspoorde levenspad.

Charles; De plot van het verhaal is ingenieus gecomponeerd en kent enkele onverwachte en soms ook originele wendingen. Maar het verhaal laat de lezer ook met enkele niet of niet geheel beantwoorde vragen achter. Wat beweegt Michael –een geharde en professionele huurmoordenaar- tot zijn drastische gedragsverandering? Wat is de drijfveer van Dolores voor het opzetten van de organisatie “Scorpio”? Wat brengt iemand ertoe om in een “simpel familiedrama” een dure professionele huurmoordenaar uit een ander land in te schakelen? Waarom is het zwaar beveiligde hoofdkwartier van Scorpio omgetoverd tot één grote boobytrap? De antwoorden op deze vragen worden ten dele overgelaten aan de fantasie van de lezer, waar op zich niets op tegen is.

Nancy; Hilde heeft zo’n vlotte pen en het boek leest zo heerlijk weg dat je soms vergeet bij sommige dingen na te denken, dingen die er wel degelijk toe doen maar die pas op het einde als een puzzelstuk in elkaar vallen. Het is een kat- en muisspel waar jagers en prooi het beste van zichzelf moeten geven en dit door gans het boek.
Hilde beschrijft grondig de omgevingen waar alles zich afspeelt. Dit voor alle landen waar het verhaal zich ook afspeelt. Het is als het ware of je daar ter plaatse staat te kijken. Ook de personages zijn heel interessant en worden heel goed uitgediept zodat je niets mist hoe ze eigenlijk zijn. Dit geldt zowel voor de hoofdpersonages en de andere personages.

Koen; Vakkundig is het woord dat in me opkomt. Zeker wat betreft de uitwerking van de personages. Wat zullen die studies psychologie een hulp geweest zijn voor Vandermeeren, want evident kan je die personages allesbehalve noemen. Neem nu Michael, huurmoordenaar van beroep, maar toch iemand voor wie je als lezer sympathie gaat koesteren en wiens strijd met het verleden op een heel realistische manier wordt weergegeven. Of Dolores en haar blinde butler ...

Trui; We krijgen als lezer in de eerste hoofdstukken zicht op Gaelle en haar gezin. Haar man Bernd en zijzelf zijn uit elkaar aan het groeien, hun enig kind Lukas is een lief kereltje maar een beetje een zorgenkind omwille van zijn gezondheid. Vanaf het ogenblik dat Gaelle en Lukas het slachtoffer worden van de huurmoordenaars schiet de plot naar een continu hoog spanningsniveau waar je als lezer als het ware in meegezogen wordt. Het is moeilijk om het boek dan nog weg te leggen.

Charles; “Scorpio” is vanaf het begin een intrigerend verhaal dat de lezer direct opslokt. Het boek wordt gaandeweg een actiethriller waarin geweld niet wordt geschuwd. Doch dat is heel “beschaafd” beschreven.

Nancy; Er staan ook aparte hoofdstukken en die zijn vanuit het perspectief geschreven van Michael. Zo lees en begrijp je hoe hij een huurmoordenaar is geworden. Deze hoofdstukken staan in een ander lettertype.

Koen; Logischerwijze vraag je je af wat de meerwaarde is van een blinde butler, maar Vandermeeren laat ook deze puzzelstukjes allemaal logisch op hun plaats vallen en komt met een bevredigend antwoord op wat een puntje van kritiek zou kunnen zijn.

Trui; Wie Scorpio wil lezen krijgt een zeer vlot geschreven, spannend verhaal met helder uitgewerkte hoofdpersonages en een verhaallijn die klopt en geloofwaardig is. Slechts één wending werd te snel genomen en had iets beter kunnen uitgewerkt worden: het ogenblik waarop Gaelle oog in oog komt te staan met de persoon die de opdracht gegeven heeft voor de moord op haar en haar zoon. Maar dit is de enige dissonante noot in een verder zeer mooi en harmonieus stuk.

Nancy; Een mooie verwijzing vooraan in het boek gaat over ‘stapstenen’. De auteur licht in haar dankwoord toe wat die willen betekenen. Ik ben blij te mogen zeggen dat ik tot één van haar ‘stapstenen’ behoor en zeker als grootste groep. Dit is waar schrijvers het voor doen en het behoort hun dan ook op een eerlijke manier toe te komen.

Koen; De verschillende verhaallijnen groeien mooi naar elkaar toe, waarbij Vandermeeren de lezer de ene keer ademloos achterlaat, de andere keer schaamteloos op het verkeerde been zet en steeds opnieuw weer weet te verbazen. Schijnbaar achteloos, ongeforceerd, alsof het allemaal gewoon zo moet zijn. Geen overbodige woorden, geen ongeloofwaardige trukendozen, maar gewoon rechttoe rechtaan. Van begin tot einde, geen weg terug.
Een straffe prestatie van deze 'kleine' Torhoutse die met Scorpio misschien wel sneller dan ze dacht opnieuw mag dromen van die Gouden Strop. Deze ***** heeft ze in elk geval al meer dan dubbel en dik verdiend!

Trui; ‘Scorpio’ is een absolute aanrader voor wie van psychologische thrillers houdt. Hilde Vandermeeren heeft met haar vierde thriller zichzelf alweer overtroffen en bewezen dat ze bij de top van de misdaadschrijvers mag gaan staan. Haar pen is soepel en pretentieloos, haar karakters zijn herkenbaar en mooi uitgewerkt, haar verhaallijn grijpt je van begin tot eind bij je nekvel. Er is geen enkele reden om ‘Scorpio’ niet op je vakantielijstje te zetten. **** sterren!

Charles; In haar nawoord geeft Hilde een mooie inkijk in haar onderzoek en beweegredenen. De laatste twee zinnen ervan roepen koude rillingen op:

“De echte huurmoordenaar is onzichtbaar. En dat is het meest huiveringwekkende wat ik tijdens mijn research heb ontdekt.”

Het boek verdient vier stralende sterren.

Nancy; Hilde schrijft ergens dat een boek schrijven iets is als een literaire zwangerschap van negen maanden. Wel Hilde, je hebt een perfect literair verhaal op de wereld gezet met dit uitmuntende boek! Ik ben blij dat ik dit boek in mijn boekenkast mag laten pronken.

Hilde is zonder meer een gevestigde waarde geworden in thrillerland. Ze moet voor niemand onder doen en dat heeft ze wederom bewezen met dit boek.
5 fonkelende sterren voor ‘Scorpio’



Geen opmerkingen: