donderdag 30 juni 2016

'Tweedehands vleugels' - Vanessa Gerrits

 
Genre: YA
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789462661783
Uitvoering: E-book
Aantal pagina's: 325
Uitgave: 30 juni 2016


Cover
Je ziet de gestalte van een jong meisje dat vleugels heeft, ze ziet eruit als een engel. Het geheel doet magisch aan. Dat komt vooral door de lichtgevende vleugels. De titel heeft een lettertype dat er uitziet alsof het licht geeft. Het boek heeft als ondertitel "Liefde kan je geven. Of nemen...".
Het is een prettige en uitnodigende cover om naar te kijken en krijgt van mij een 8.

Samenvatting van het verhaal
Max is een Kraai en zijn vleugels zijn aan vervanging toe. Bij de kleinste bewegingen verliest Max al veren. Hij is, zoals hij het noemt, toe aan een upgrade. Samen met zijn vriend Raffyr gaat hij op zoek naar nieuwe vleugels, zijn voorkeur gaat uit naar Engelenvleugels. Max heeft geluk en spot bij een ziekenhuis een jonge Engel en hij steelt samen met zijn vriend haar vleugels.
Deze Engel, Anna-Lucia, was in de Benedenwereld in het ziekenhuis om haar Beschermelinge te helpen na een zwaar ongeluk. Het stelen van de vleugels is een traumatische ervaring voor haar en het lukt haar maar ternauwernood om terug te keren naar huis. Anna-Lucia is intens verdrietig, het zal maanden duren voordat haar vleugels terug gegroeid zijn en ze kan al die tijd haar Beschermelinge niet terzijde staan.

Maar niet alleen op Anna-Lucia heeft deze gebeurtenis indruk gemaakt. Op het moment dat Max de vleugels steelt, maakt Anna-Lucia al direct een behoorlijke indruk op hem. Op het moment waarop zijn nieuwe vleugels worden aangezet op zijn rug, denkt hij terug aan Anna-Lucia. Max heeft in het verleden wel vaker vleugels gestolen als die van hem aan vervanging toe waren, maar deze keer voelt hij er zich niet prettig bij.

Max kan het beeld van Anna-Lucia niet uit zijn hoofd krijgen. Zijn vleugels brengen hem, zonder dat hij dat wil, naar Anna-Lucia, die in eerste instantie niets van hem weten wil. Toch heeft Max iets dat Anna-Lucia intrigeert en na verloop van tijd bloeit er ondanks de tragedie iets moois op tussen Max en Anna-Lucia. Dit is echter tegen de regels, Kraaien en Engelen horen niet met elkaar om te gaan en ze zullen hun best moeten doen om deze verboden liefde te verbergen.

Conclusie

Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: dat van de Beschermengel Anna-Lucia en van de Kraai Max. Het verhaal begint dan ook met twee prologen: één vanuit het gezichtspunt van Max en de andere proloog vanuit het gezichtspunt van Anna-Lucia. Het verhaal begint gelijk spannend en je beleeft via deze twee prologen de emoties van beide hoofdpersonages. Dit heeft bij de lezer tot gevolg dat je direct in het verhaal zit en met beiden meeleeft. Het perspectief verandert daarna per hoofdstuk, de ene keer beleef je het verhaal via Max, de andere keer via Anna-Lucia. Per hoofdstuk staat aangegeven wie de ik persoon is.

Het verhaal heeft verschillende kanten: het is spannend, maar ook romantisch en het heeft de nodige humor. De Engelen bijvoorbeeld zijn anders dan je je zou voorstellen. Zij hebben weliswaar ook een aureool, maar gebruiken dit om (telepathisch) te bellen naar elkaar. Verder blijken Engelen nogal bureaucratisch te zijn: zij hebben overal formulieren voor met afkortingen zoals C.Z.L. (Celestiële ZorgLicentie).

De Kraaien daarentegen zijn exact het tegenovergestelde. Zij leven zonder echte wetten en regels, zij hebben meer een onderlinge verstandhouding over wat wel en niet kan, maar ook daar houden ze zich niet altijd aan. Het is een ongeschreven regel dat Kraaien en Engelen niet met elkaar omgaan. Engelen zijn vredelievend en Kraaien zijn onberekenbaar en gevaarlijk in hun gedrag. De tegenstelling tussen Engelen en Kraaien komt ook goed naar voren in het kleurgebruik bij de personages. Engelen dragen enkel wit en hebben witte vleugels. Kraaien zijn minder verzorgd en dragen van alles. Het sterkst komt de tegenstelling naar voren als Max de vleugels van Anna-Lucia draagt: bij haar waren ze spierwit en bij Max zijn ze zwart.

De romantische sfeer is goed neergezet, vooral de onvermijdelijke aantrekkingskracht tussen Anna-Lucia en Max, een verboden aantrekkingskracht. Vanessa Gerrits beschrijft op een prettige, gedetailleerde wijze het aanvankelijke wantrouwen, het verdriet en de verboden aantrekkingskracht tussen hen. De Kraai Max heeft vanaf begin af aan iets over zich waardoor je geen hekel aan hem kunt hebben, ondanks dat hij de vleugels van Anna-Lucia heeft gestolen. Het feit dat Anna-Lucia een Engel als aanbidder heeft, maakt het geheel nog spannender, ik heb met spanning (en plezier) deze driehoeksverhouding gevolgd. Anna-Lucia staat voor een onmogelijke keuze: de twee mannen zijn letterlijk twee tegenpolen.

Bij de personages is sprake van groei, zij ontwikkelen zich in de loop van het verhaal, vooral Max. Hij blijkt heel anders te zijn dan Anna-Lucia altijd dacht dat Kraaien zijn. Maar ook haar aanbidder, Joachim-Jeremiah, blijkt anders te zijn dan ze altijd dacht. Het maakt het er niet makkelijker op voor haar.

Na ongeveer driekwart van bet boek vond ik het verhaal even inzakken, de scènes tussen Max en Anna-Lucia voelden op een gegeven moment nèt iets te lang aan, maar daarna herstelt de schrijfster dit door een onverwachte plotwending die de spanning weer terug brengt in het verhaal.

“Tweedehands vleugels” is een heerlijk, luchtig liefdesverhaal met spannende en romantische momenten, die de nodige humor bevatten. De schrijfster raakt je met de manier waarop de emoties en belevenissen van de personages beschreven worden. Ik ben dan ook benieuwd naar het vervolg “Zilveren vleugels”.

Het boek “Tweedehands vleugels” krijgt van mij 3,5 sterren.
  
Jeanine Feunekes-Both – Recensent De Perfecte Buren






Geen opmerkingen: