vrijdag 29 juli 2016

‘Het vervloekte huis' – Lydia van Houten


Genre: thriller
Uitgever: Kabook
ISBN: 978-90-824152-6-1
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 289
Uitgave: juni 2016


Met dank aan uitgeverij Kabook voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur
Lydia van Houten (1972) is auteur en illustrator van prentenboeken, non- fictie boeken, young adult fictie en heeft in 2015 met Doodstil haar thrillerdebuut geschreven. Als illustrator en auteur heeft ze diverse freelance opdrachten voor (internationale) uitgevers gedaan. Lydia debuteerde in 2003 als illustrator voor andere auteurs; Wie is er bang voor de Wolf, De jagers te slim af, Het cadeau en in 2004 verscheen haar eerste prentenboek Kom jij ook op bezoek.
Het Vervloekte Huis is haar tweede psychologische thriller en wordt lovend ontvangen.

Samenvatting van het verhaal
Acht maanden geleden was Mikayla Jackson nog een gelukkige vrouw totdat haar man Steven zelfmoord pleegde. Nu is ze met haar kinderen Valerie en Jason vanuit Amsterdam naar Canada geëmigreerd waar Steven een huis had. Ze wist niets af van dit huis totdat ze de koopakte kreeg en ze besloot om halsoverkop te verhuizen. Misschien zou ze hier wel aanwijzingen kunnen vinden waarom haar man zelfmoord heeft gepleegd. Nu wist ze immers niet meer wie haar echtgenoot eigenlijk was. Had ze hem wel degelijk gekend?

Ze kan de dood van haar man nog altijd geen plaats geven en nu wonen ze op een eilandje, midden in niemandsland, te midden van een bos. Ze denkt dat ze de juiste beslissing heeft genomen en dat ze hier de rust kan vinden om aan een boek te gaan schrijven. Toch sluimert er nog altijd die twijfel wat ze hier eigenlijk doet. Het huis ligt op een eiland tussen Vancouver en Vancouver Island en het is met de ferry twee uren onderweg om naar het vasteland te gaan. Nu woont ze in Rocky Roads, een kleine gemeenschap met maar een paar straten.

Ze maakt kennis met haar buren Robert en Sally die ook een dochter hebben. Als ze op een feestje wordt uitgenodigd bij hen schijnt iedereen al haar te kennen als de weduwe van Steven, de mysterieuze nieuweling. Als ze op het einde van de avond Sally stomdronken in de tuin aantreft, begint deze Mikayla te vertellen over een zekere Joanna. Zij was haar hartsvriendin en is 23 jaren geleden vermoord. Ze maant Mikayla aan om onderzoek te doen naar deze moord. Het verhaal van Sally fascineert haar, tenslotte is Mikayla journaliste en iets in haar zegt dat ze dit tot de bodem moet onderzoeken. En dan gaat de bal aan het rollen…

Ze spreekt met een aantal mensen en ook met sheriff Harry Blake die zo zijn vermoeden heeft wie de echte dader is. Ze slaat zijn advies in de wind om alles te laten rusten. Bijna iedereen doet zeer geheimzinnig en houdt de lippen stijf op elkaar. Sommigen manen haar aan om met dit verhaal naar buiten te komen. Laat ze bloeden! Maar de hamvraag is: wie is ‘ze’?

“Roer niet in dingen die tot rust zijn gekomen”

Al gauw merkt ze op dat Steven hier een verborgen leven had. Haar detective werk wordt niet in dank afgenomen en snel gebeuren er vreemde en angstaanjagende dingen. Ze krijgt meerdere waarschuwingen om te stoppen met de speurneus uit te hangen. Dit is een hechte gemeenschap en het is beter om geen slapende honden wakker te maken. Het lijkt alsof iedereen hier iets te verbergen heeft.

Maar Mikayla stopt niet en in zeer korte tijd gebeuren er verschrikkelijke dingen! Kan zij deze doofpotoperatie tot een goed einde brengen? En wat zijn de consequenties voor haar?

Conclusie
Dit is echt een thriller van formaat! Je begint erin en opzij leggen kun je gewoonweg niet, het houdt je zo in de ban dat je moet doorlezen. Naarmate het boek vorderde deed me dit heel hard aan ‘Twin Peaks’ denken. Een gemeenschap waar alles en iedereen zo geheimzinnig doet en waar je als vreemde niet echt wordt verwelkomd. Het is niet zomaar een thriller maar een fantasy/mysterie verhaal en dat heeft Lydia goed weergegeven.

Vanaf het begin hangt er al een soort mysterie rond de zelfmoord van Steven en hoe ze probeert ermee om te gaan. Mikayla laat zich ook zomaar niet de mond snoeren en dat brengt ongelofelijk veel spanning met zich mee en het mysterie wordt alsmaar groter. Sommige hoofdstukken eindigen dan ook met een cliffhanger en dat brengt nog meer nieuwsgierigheid naar boven.

Sommige personages worden meer uitgediept dan andere en dan begin je aan enkelen te twijfelen. Je blijft constant denken wie en wat heeft hier een rol in het verhaal. En vooral, wie zit hier allemaal achter? Ik moet eerlijk toegeven dat ik op het verkeerde spoor zat. Lydia weet als geen ander de mensen op een verkeerd been te zetten. Het verhaal is luguber, boeiend maar vooral spannend. Je zit met momenten op het puntje van je stoel omdat je zo meeleeft met Mikayla en haar kinderen. Mikayla is een sterk personage met veel doorzettingsvermogen en eentje die haar doel wil bereiken kost wat kost en dat heeft Lydia heel mooi neergepend.

Een knap staaltje schrijfwerk en dan blijf je nog met een vraag zitten. Het boek zet je werkelijk aan het denken. Dit is echt een ‘whodunit’ verhaal!

Dit is werkelijk één van de beste boeken die ik dit jaar tot nog toe heb gelezen. Een boek dat meer dan de moeite waard is om te lezen! Ik kijk uit naar haar volgend boek!

5 terechte sterren voor dit boek!

Nancy – Team De Perfecte Buren










donderdag 28 juli 2016

WIN Inge van der Krabben 'Tot waar we kijken kunnen'


Tot waar we kijken kunnen van Inge van der Krabben is een prachtige, ontroerende roman over een moeder-dochterrelatie. In een frisse, eigen stijl schrijft Van der Krabben over loslaten, loskomen, volwassen worden, verbinden, afscheid nemen en rouw. Hoofdpersoon Janne staat op de rand van een burn-out en realiseert zich dat het tijd wordt om voor zichzelf te kiezen en zich los te maken van haar moeder. Dan blijkt dat haar moeder ongeneeslijk ziek is en spoedig zal overlijden. Samen gaan ze op zoek naar een nieuw evenwicht in hun relatie. Vele moeders en dochters zullen zich herkennen in deze roman. Voor de liefhebbers van Een weeffout in onze sterren.

Wil je deze roman winnen en met Nancy mee lezen voor een kleine groepsrecensie? 
Geef je dan snel op als lid (mocht je dat nog niet zijn) via deze link.

Geef onder de oproep op onze Facebookgroep aan dat je mee wilt lezen en geef het konijn op de cover van het boek een originele naam. De twee meest opvallende winnen dit boek! Succes!!!

woensdag 27 juli 2016

‘Ik zie, Ik zie…’ - Karen Sander

 
Genre: thriller
Uitgever: Manteau / WPG Uitgevers België
ISBN: 9789022332801
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 387
Uitgave: 18 mei 2016

Met dank aan uitgeverij Manteau / WPG voor dit recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal

George Stadler wordt naar een leegstaand papierfabriek geroepen. Het is een groot complex met allerlei gangen. In een voormalige opslagplaats vinden ze een grote plas bloed, een scheermes en een gebroken spiegel. Als dat nog niet genoeg is treffen ze er ook een masker van Margaret Thatcher aan. Het gaat hier duidelijk om een plaats delict maar een lichaam is niet te vinden. Wat ook opvalt, is dat er een soort code wordt achtergelaten.

Het lijkt erop dat de plaats delict als decor is gebruikt voor een snuff movie. Een nagespeelde scène uit een speelfilm met rekwisieten. Georg is er heilig van overtuigd dat ze met een snuff filmer te maken hebben.

Algauw vindt Stadlers team, Birgit en Miguel, een tweede plaats delict maar nu wel met een lichaam en wederom met een masker en een code. Er bestaat geen twijfel dat de code iets te maken heeft met een volgende moord. Alleen moeten ze de code weten te ontcijferen. Hierbij maakt Stadler terug gebruik van Liz Montario die momenteel in Düsseldorf aan het werk is om seriemoordenaars te ondervragen.

Alsof Stadler nog niet genoeg aan zijn hoofd heeft, wil er iemand wraak op hem nemen. Zo komt het dat hij in nauwe schoentjes komt te staan en hij wordt zelfs van de zaak afgehaald.

Birgit die Stadler al jaren kent, gelooft haar oren niet en kan niet aannemen dat hij een vrouwenmoordenaar is. Hij heeft de meeste dienstjaren bij de KK11, niemand zal toch serieus geloven dat hij maar iets met de moorden te maken heeft? Maar het belastend bewijsmateriaal spreekt tegen hem. En het ziet er niet goed uit voor Stadler.

Georg Stadler staat er nu alleen voor en moet kost wat kost zien uit te dokteren wie hem zo graag de gevangenis in wil zien gaan. Hij moet op zijn eentje onderzoek uitvoeren.

Birgit, Miguel en Liz moeten de moordenaar zien te pakken maar die is hen steeds een stapje voor. Ze hebben met een geniaal iemand te maken en telkens als ze iets ontdekken is het kwaad al geschied. Ook het hele gedoe met Stadler maakt het er voor hen niet gemakkelijker op.

Zijn collega’s weten immers niet meer wie hij is en of hij wel te vertrouwen is. Wie wil Stadler aan de schandpaal nagelen en waarom? Lukt het hem om de wraaknemer op te sporen en tegelijkertijd de moordenaar te ontmaskeren? Wie is er in het korps nog te vertrouwen?

Conclusie
Dit is het derde boek van Karen met dezelfde personages. Wederom worden de hoofdstukken in datum en tijd aangegeven. Zo kun je ieders doen en laten volgen waar ze zijn en wat ze op dat tijdstip aan het doen zijn.

In het vorige boek leerden we Stadlers verleden kennen en nu wordt hij in nauwe schoentjes gedreven als iemand wraak op hem wil nemen.

Birgit die een trauma heeft opgelopen (lees deel twee) weet niet goed hoe ze hier mee moet omgaan en haar zelfvertrouwen krijgt een deuk. Je leest gewoon hoe moeilijk ze het heeft. Niet alleen met dit trauma maar nog met andere zaken.

De onderhuidse spanningen tussen de teamleden zijn wel degelijk te voelen als je het verhaal leest. De vele emoties die erbij komen doen wel een beetje teniet aan het verhaal. De personages krijgen precies meer aandacht dan de moordzaak zelf waar het in feite om draait. De auteur moet oppassen dat dit geen sleur gaat worden in haar boeken. Het werd op een bepaald moment allemaal een beetje teveel van het goede. Waar in de vorige delen de moordzaak echt op de voorgrond stond had ik nu bij momenten het gevoel dat dit maar een bijzaak was en dat vind ik spijtig. Ik hoop ten stelligste dat het in haar volgend boek er niet meer zo aan toe gaat. We kennen onderhand wel wie wie is!

Voor de rest was het heel vlotjes om te lezen en Sander weet je op een bepaald moment ook op een verkeerd been te zetten. Heel leuk waren de codes die er in het boek weren vermeld en de plot was zeer schrikwekkend als je deze bepaalde film hebt gezien.

Ik geef dit boek 3 sterren

Nancy – Team De Perfecte Buren




‘De invasie van De Tearling’ – Erika Johansen

 
Genre: fantasy
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 7667 0
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 508
Uitgave: 30 juni 2016

Hartelijk dank aan uitgeverij Boekerij voor het beschikbaar stellen van het recensieboek.

Cover
In de lijn van het eerste boek is ook de cover van het tweede deel gemaakt. Ditmaal is het een koningsblauw kussen met een koninklijk attribuut op het kussen. Het betreft een gouden bol met een kruis erop. De bol is aan de onderkant met bloed besmeerd. Net als bij het eerste deel ‘De kroon van De Tearling’ heeft de cover een bekraste achtergrond, maar in een iets warmere kleur grijs. De titel staat ook nu weer boven het kussen in dezelfde kleur als de kleur van het kussen. Een extraatje is dat het binnenblad van de kaft nu ook in het koningsblauw is. De cover krijgt van mij dankzij dat extraatje een 8.

Verhaal
Nadat Kelsea in deel 1 ‘De kroon van De Tearling’ de troon heeft bestegen, heeft ze direct de rode koningin van Mortmesne tegen zich in het harnas gejaagd. De maandelijkse transporten heeft ze met onmiddellijke ingang verboden. Als boete diende De Tearling maandelijks inwoners naar Mortmesne te sturen. Waar zij op de zwarte markt verkocht werden, cadeau gedaan werden aan medestanders van de rode koningin of ze werden door haar als slaaf ingelijfd. Nu Kelsea deze voorwaarde uit het vredescontract met Mortmesne heeft geschonden, bereidt De Tearling zich voor op de onvermijdelijke invasie van het leger van de rode koningin.

Samenvatting van het verhaal
In dit tweede deel speelt het verhaal zich voornamelijk af in de Veste, de woonburcht van Kelsea, in het kamp van de rode koningin en in de oude wereld. Kelsea probeert de gevolgen van haar besluit om de transporten te verbieden te overzien. Lazarus is inmiddels het hoofd van haar koninklijke garde geworden en hij dient tevens als klankbord van Kelsea. De groei, die zij als koningin meemaakt, wordt steeds duidelijker zichtbaar. Kelsea komt steeds meer te weten over de kracht van haar kroonjuwelen en probeert hier mee om te gaan. 

In dit deel maken we als lezer ook kennis met een aantal nieuwe personages. Zo zijn er Lily, met wie Kelsea zich sterk verbonden voelt, Greg en Jonathan. Zij leven in de oude wereld en Kelsea probeert erachter te komen wat deze personen te maken hebben met haar leven in de nieuwe wereld. De rode koningin komt ook zelf ten tonele. De worsteling van Kelsea met haar keuzes zorgt ervoor dat de zoektocht naar de juiste verdediging tegen de invasie van het leger van Mortmesne een fascinerende tocht wordt.

Conclusie
Erika Johansen heeft met ‘De invasie van De Tearling’ een zeer goed vervolg gegeven aan het eerste deel. De personages worden steeds verder uitgediept, en ze brengt ook fascinerende nieuwe personen ten tonele. Wat echter als eerste opvalt, is dat het verdiepen al begint met de landkaart voor in het boek. Ten opzichte van de landkaart in het eerste boek ‘De kroon van De Tearling’ is deze landkaart wat mij betreft al met meer zorg gemaakt. Op de landkaart wordt al duidelijk dat geschiedenis een deel van het verhaal vormt. De Tearling is een Engels aandoend land, met als hoofdstad New London, en Mortmesne is een land dat Franstalig is. Engeland en Frankrijk zijn in onze geschiedenis eeuwenlang elkaars aartsvijanden geweest en het is dan ook niet verwonderlijk dat ze voor de aartsvijanden in dit boek voor een Engels- en Franstalig gebied heeft gekozen. 

De groei die ze Kelsea, als koningin en vrouw, laat meemaken zorgt voor een mooie diepgang. Kelsea was in het eerste deel een redelijk naïeve, impulsieve, maar ook intelligente jonge vrouw. Nu wordt ze met rasse schreden volwassen en dit zorgt voor een interne strijd tussen verstand, gevoel en wat uiteindelijk de best passende oplossingen zijn voor zowel haar als vrouw als wel als koningin. Dit voortschrijdend inzicht wordt prachtig verwoord in het begin van het verhaal. ‘Kelsea was een driftkop. Daar was ze niet trots op. Kelsea haatte zichzelf als ze boos was; als haar hart bonkte en haar blik werd verduisterd door een dikke sluier van woede, zag ze toch nog heel duidelijk het pad voor zich dat van ongecontroleerde boosheid regelrecht naar vernietiging liep. Woede vertroebelde je oordeel en stortte je in verkeerde beslissingen. Woede was het voorrecht van een kind, niet van een koningin’. Niet alleen prachtig verwoord, maar ook getuigt deze passage van een universele wijsheid. 

Je laten regeren door woede levert alleen maar verliezers op. Dat gegeven diept ze in dit tweede deel verder uit door een inkijk te geven in de wereld voor De Oversteek van de oude naar de nieuwe wereld. De wereld voor De Oversteek geeft Erika Johansen weer met het Amerika van nu, maar dan dertig jaar verder (2046). Deze wereld is een technocratische wereld. De mensen zijn gechipt en kunnen elk moment van de dag gevolgd worden en worden dat ook. De kloof tussen arm en rijk is immens groot geworden. Er zijn de rijke mensen, die binnen de veilige muren van hun gemeenschap wonen, en de armen. De armen wonend buiten de veilige muren, in een gebied waar niets veilig is, ziekte overheerst en het leven totaal uitzichtloos is. Net als in elk tijdperk ontstaat ook hier onrust en creëert ze met de verzetsgroep De Blauwe Horizon een tegenhanger die streeft naar een utopische samenleving. De naam van de verzetsgroep is dan ook goed gekozen. 

De manier waarop ze deze verhaallijn samenweeft met het leven in de nieuwe wereld, de wereld van Kelsea en De Tearling, is een heel intrigerende plot. Waar je als lezer in eerste instantie nog verrast kan zijn door de overgang van de verhaallijnen en deze transitie abrupt kan aanvoelen, zie je gaandeweg hoe intelligent het verhaal zich ontwikkelt. En passant geeft de schrijfster ook een stevige waarschuwing af, of vormt ze misschien zelfs een aanklacht tegen de huidige maatschappij. De hebzucht, de constante stroom van informatievoorziening en -winning, het vluchtelingenprobleem, de olievoorraad, humaniteit versus kapitalisme wordt op een prachtige manier verweven in het verhaal van Kelsea. 

De grote vraag lijkt te zijn of de mensheid in staat is van de geschiedenis te leren of dat de mensheid gedoomd is tot mislukken. Is er hoop of is alle hoop verloren? En als er hoop is, wat is daar dan voor nodig? Moed? Wat is moed eigenlijk? Het tiende hoofdstuk begint met een fraaie verwoording van dat vraagstuk ‘We denken altijd dat we weten wat moed inhoudt. Als er een beroep op mij wordt gedaan, zeggen we, dan zou ik daar gehoor aan geven. Ik zou niet aarzelen. Totdat het moment daar is en we inzien dat de vereisten van ware moed heel anders zijn dan we ons voorstelden, lang geleden op die stralende ochtend toen we ons dapper voelden. – Verzamelde werken van pater Tyler, uit de archieven van de Arvath’. 

Eigenlijk heeft elk hoofdstuk een prachtige inleiding. Een inleiding waardoor het verhaal aanvoelt als een geschiedenisboek, zonder puur de droge feiten te vermelden, maar door er een levend verhaal van te maken. Volgens mij is geschiedenis dat ook. Geen doods gegeven, maar een uitbeelding van het vroegere leven dat verder geschreven wordt in het huidige leven. Zeker nu, in deze zeer onrustige tijden, waarin de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt, de onvrede van de bevolking groeit, de verdeeldheid in de wereld steeds verder uitbreidt, zou het goed zijn om eens stil te staan bij het verleden om te kijken of er eventueel lessen eruit getrokken kunnen worden. 

Ik kan ‘De invasie van De Tearling’ niets anders geven dan 5*. 

Ik kan namelijk niet een echt minpunt noemen. Het maakt natuurlijk ook heel nieuwsgierig of Erika Johansen dit hoge niveau van de eerste twee delen kan vasthouden, maar vooralsnog twijfel ik daar niet aan.

Lisette Woest-Appeldoorn – recensente De Perfecte Buren


‘BBQBIJBEL van asperges tot zwezerik’ - Julius Jaspers


Genre: Lifestyle en koken
Uitgeverij: Overamstel
ISBN: 978048832507
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 511
Uitgave: april 2016

Ik wil graag uitgeverij Overamstel heel erg bedanken voor het beschikbaar stellen van dit boek t.b.v. een recensie bij de Perfecte Buren.

Cover
De cover is herkenbaar doordat er meerdere “bijbels” zijn verschenen met eenzelfde uitstraling. Hij geeft verschillende BBQ-voorwerpen en gerechten weer. Heel herkenbaar. Voor dit boek is gekozen voor de achtergrondkleur oranje, dit geeft voor mij een warme zomerse sfeer aan wat bijdraagt tot een extra BBQ-dimensie. De subtitel van asperges tot zwezerik geeft gelijk aan dat het niet om de huis-tuin-keuken-receptjes gaat maar dat er meer is tussen hamburger en champignon. De cover spreekt mij dus erg aan, ik geef hiervoor een 8.

Het boek
BBQBIJBEL is het naslagwerk voor de BBQ-liefhebber. Barbecueën is populairder dan ooit tevoren. Waar vroeger een barbecue uit spareribs en worst bestond, bereidt men nu complete maaltijden op de grill. Groente, vis, schaal- en schelpdieren en zelfs fruit zijn hierbij inmiddels net zo geliefd, In BBQBIJBEL laat barbecuekoning Julius Jaspers aan de hand van duidelijke stap-voor-stapfoto’s en heldere iconen zien wat er allemaal mogelijk is en geeft hij zijn 250 meest geliefde recepten prijs.

Het boek is ingedeeld in zeer overzichtelijke hoofdstukken, staat boordevol tips en is een bron van inspiratie. Het boek legt eerst uit hoe je op de goede manier kunt barbecueën en wat je daarvoor nodig hebt en daarnaast veel tips en technieken. Niet alleen vlees en groente komen aan bod maar ook 2-daagse recepten, bijgerechten en smaakmakers.

Conclusie
Wat een geweldig boek, echt alles staat er in. Stap voor stap maakt het de meest ingewikkelde recepten inzichtelijk en voor iedereen te bereiden. Het boek geeft enorm veel aanvulling voor het gebruikelijke worstje en de maïskolf. Er staan zoveel ideeën in dat je elke dag wel zou kunnen barbecueën zonder het zat te worden, zoveel afwisseling in recepten dat de mogelijkheden werkelijk onuitputtelijk lijken. 

Ik ben erg verrast door de veelzijdigheid, je kunt echt alles op de barbecue of grill bereiden. En als je eens niet alleen maar vlees wilt is er voor de vega-liefhebber ook meer dan voldoende keuze in dit boek. En dan de bijgerechten en smaakmakers… deze zijn altijd te gebruiken! De KCBS-gerechten (2-daagse bereidingstijd) lijken mij nog wat te hoog gegrepen maar wie weet raak ik wel zo enthousiast dat ik dit ook nog eens probeer, het ziet er immers wel echt heel lekker uit. 

Deze BBQBIJBEL is een echte aanrader voor iedereen die van barbecueën houdt en mag daarom niet ontbreken in mijn boekenkast. 

Daarom voor mij 5 ***** sterren voor deze geweldige bijbel.

Brigitta Dielman-Bleeker – Gastrecensent De Perfecte Buren


dinsdag 26 juli 2016

'De verbeelding' – Harlan Coben


Genre: thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022565162
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: 1 juli 2016

Dank aan Uitgeverij De Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Voormalig special forces-pilote Maya Calloway ziet tijdens haar werk iets onmogelijks. Op de nanny cam speelt haar tweejarige dochter Lily thuis met haar man Joe. Maar die is twee weken eerder bruut vermoord. Verbeeldt ze het zich? Ze zou het zo graag willen, maar het kan gewoon niet waar zijn.

Voor zijn nieuwste thriller ging Harlan Coben uit van de intrigerende vraag: kun je alles vertrouwen wat je met eigen ogen ziet, vooral als je dat wanhopig graag wilt? Voordat Maya de ongelooflijke waarheid aankan over haar man - en zichzelf - moet zij die vraag beantwoorden, door eindelijk de confrontatie aan te gaan met de geheimen en het bedrog uit haar eigen verleden.

Opgejaagd door haar militair verleden en verbijsterd door de gebeurtenissen die zich op dit moment in haar leven voltrekken moet Maya Calloway zich staande zien te houden. Niet alleen voor zichzelf maar vooral ook voor haar dochtertje Lily. Maya heeft in een korte tijd veel meegemaakt. Als oudgediende uit de Irak oorlog heeft ze haar rugzak al behoorlijk vol met emotionele bagage. Zo zelfs dat ze er dagelijks last van ondervindt. Toch heeft ze ook haar grote liefde ontmoet in Joe. Hij is een telg uit de rijke familie Burkett. Een familie met de nodige ellende achter zich en wellicht daardoor dat de familie nogal wat moeite had met Joe’s keuze voor Maya? Maar hij heeft doorgezet, ondanks dat is zij nooit écht geaccepteerd door haar schoonfamilie. Zelfs het personeel deed geen moeite haar tegemoet te komen. Maar Joe en Maya hadden elkaar in passie gevonden en hun geluk werd al snel bekroond met de geboorte van dochtertje Lily. Het leek allemaal zo mooi, tot die ene avond, dat ene telefoontje. Er voltrekt zich een nachtmerrie, recht voor Maya’s ogen. Ze kan het maar niet bevatten.

Het meest in het oog springende aspect in dit verhaal is de vraag ‘Is datgene wat je ziet iets dat je graag wilt zien of zie je het echt?’. ‘Kun je alles vertrouwen dat je met eigen ogen ziet?’ Een vraag die je de rillingen bezorgt want als je moet gaan twijfelen aan dat gegeven, waar kun je dan nog wel op vertrouwen?

Gevoed door paranoia, angst en wantrouwen is deze thriller ook nog eens doordrenkt met heel veel geheimzinnigheid. Niet alleen qua sfeer maar ook zeker door aanwezigheid van een groot aantal personages die dit gevoel alleen maar aanwakkeren, je hebt echt geen idee wie er nou wel of niet te vertrouwen is, bizar….. De onderlinge verhoudingen zijn meer dan verdacht en wazig. Van manipulatieve personages tot niet te doorgronden relaties. Niet alleen Maya heeft daar moeite mee om dat te bevatten.

Wat een enorm pluspunt van het verhaal is dat de personages Corey The Whistler, een klokkenluider, en agent Kierce in eerste instantie een totaal andere rol lijken te spelen maar dat blijkt heel anders in elkaar te steken. Integriteit en onverwachte steun kan Maya wel gebruiken nu de hele wereld zich tegen haar lijkt te keren, zelfs uit een totaal verrassende hoek. Als ze dan ook nog eens op een familiegeheim stuit van de Burketts is de grens bereikt. In volle spanning neemt Coben je mee met fascinerende personages en volop mysterie in dit meer dan boeiende verhaal. Zal het Maya lukken alles helder te krijgen? Kan het haar lukken om na alles haar leven weer op te pakken en de demonen van zich af te schudden?

“De dood achtervolgt je Maya”

Coben weet als geen ander dat gevoel heel lang en tergend vast te houden. Gevolg daarvan is dat je blijft lezen, het boek wegleggen is gewoon geen optie. Maar ja, dat is eigenlijk tot nu toe met al zijn boeken het geval. Dit is een ijzersterke standalone die echt gekenmerkt mag worden als pageturner van jewelste.

5 dikke sterren!

Patrice – Team De Perfecte Buren


WIN! 'Razend' van Lis Lucassen

Voor Stef Boot zijn er slechts een paar dingen zeker in het leven: niets duurt voor eeuwig en de enige manier om de alles verterende leegte onder controle te houden, is om te leven in de hoogste versnelling. Nu hij terug is van het tropische eiland waar hij zich het grootste deel van de zomer heeft verscholen, is het tijd voor Stef om thuis de puinhoop die hij achterliet onder ogen te komen. Wanneer hij Liv tegen het lijf loopt, behandelt hij haar zoals hij ieder ander in zijn leven behandelt: als een onbelangrijke voorbijganger. Alleen Liv lijkt dwars door zijn act heen te kijken. Ze stelt hem voor de keuze: doorgaan zoals hij nu doet of op de rem trappen en vechten voor alles wat er zou kunnen zijn tussen hem en Liv.
Na het succesvolle Hitte (dat ook al is vertaald in het Engels), is Razend het tweede deel in deze zomerse serie.
Lis Lucassen is het pseudoniem van thrillerschrijfster Olga Hoekstra.  

Razend verschijnt eind juli 2016. De boekpresentatie is op 28 juli tijdens het YA Summer Festival.











Storm Publishers stelt een aantal epubs beschikbaar voor een kleine groepsrecensie olv Patrice. Wil je daar aan meedoen en het tweede deel van deze New Adult trilogie lezen? 

-like de pagina van Storm Publishers hier
-like hier de frontpage van De Perfecte Buren
-meld je hier aan als lid van onze besloten leesclub en meld onder de foto van Razend dat je je hebt aangemeld. Alleen leden kunnen meedoen met de leesclub.
-29 juli om 12 uur sluit de inschrijving. De winnaars krijgen per email het beveiligde epub-bestand gemaild. 
-de leesclub vindt plaats op Facebook in een afgeschermde chat, bijzonderheden volgen. Doe gewoon een keer mee, leuk!

maandag 25 juli 2016

Win Boek van de maand augustus 'In de familie' - Joyce Spijker


Boek van de maand augustus: 'In de familie' van Joyce Spijker.

Spraakmakend familiedrama achter de schermen van politiek Den Haag.

Nina Satijn is een jonge fotografe, op zoek naar haar plek in het leven. Ze is single na een lange relatie en vindt steun bij haar oma Emma, die haar na de vroege dood van haar moeder voornamelijk heeft opgevoed. Nina’s vader Boudewijn, minister van Justitie en Veiligheid en bij een volgende kabinetsperiode in de race voor het premierschap, heeft zich tijdens de opvoeding nauwelijks om haar bekommerd en hertrouwde al snel met de mooie Marsala.

Als Nina op een dag bij Emma op bezoek gaat, vindt ze haar op de grond in de woonkamer in haar huis in Wassenaar. Vermoord. Ze besluit alles op alles te zetten om de dader te vinden en de dood van haar geliefde oma te wreken.


Wil jij kans maken op een exemplaar en meelezen in een kleine leesclub bij De Perfecte Buren? 

-like de auteurspagina van Joyce Spijker hier
-like de frontpage van De Perfecte Buren hier
-meld je hier aan als lid van onze besloten groep op Facebook want alleen dan kun je actief deelnemen aan de leesclubs.

Tot slot: Mail ons jouw ultieme familiemoment? Iets geks, leuks of juist ontroerend? 

Mail dat naar perfecteburen@gmail.com voor donderdag 28 juli 12.00 uur. 

De 3 winnaars krijgen dan zsm het boek vanuit de uitgeverij opgestuurd.

Verder volgen in de maand augustus nog het interview met Joyce, een spannend leesfragment en de uiteindelijke groepsrecensie!

Succes!!!

In gesprek met Carina van Leeuwen



Carina van Leeuwen werkte jaren als operatieassistente in ziekenhuizen in binnen- en buitenland voordat ze in 1991 naar de politie Den Haag overstapte.
Na enkele jaren in de uniformdienst werd ze een van de eerste vrouwelijke forensisch rechercheurs.
Ze maakte deel uit van het evaluatieteam (comissie Posthumus) in de Schiedammer Parkmoord en was betrokken bij het identificatieproces na de vliegramp in Tripoli.
Sinds 2006 werkt ze als forensisch coördinator in het Cold Case team van politie Amsterdam.

In 2014 debuteerde ze - na een weddenschap over het schrijven van een boek- met Vuurproef.
Het is het eerste deel van een serie : Unit Plaats Delict, een levensechte politieroman van eigen bodem en geschreven door een ervaringsdeskundige, dus CSI, maar dan echt!
Het tweede deel, Koud Spoor verscheen op 20 januari 2015.
Nachtvlinder is de titel van deel 3 in de serie UPD en is verschenen op 3 mei 2016.
Haar jarenlange ervaring als forensisch rechercheur zijn de inspiratie voor haar boeken die zich afspelen in Den Haag, waar ze zelf ook woont en jarenlang gewerkt heeft.
Carina studeerde Forensisch Onderzoek aan de Hogeschool van Amsterdam waar ze nog steeds gastcolleges geeft.
(bron:carinavanleeuwen.com)

"Nachtvlinder" was de afgelopen maand juli 'Boek van de Maand' bij De Perfecte Buren en dus de ultieme gelegenheid om eens met Carina te babbelen. Patrice had de eer om haar eens aan de tand te voelen.



Is voor jou het schrijven een droom die is uitgekomen, heb je altijd al willen schrijven?
Schrijven is een cadeautje wat onverwacht op mijn pad is gekomen door een weddenschap, dus daardoor extra verrassend en mooi.

Je bent forensisch inspecteur. Wat houdt dat precies in?
Ik ben forensisch rechercheur in het cold case team, inspecteur is mijn rang. Ik probeer samen met mijn collega's oude, niet opgeloste moordzaken op te lossen. Als forensisch rechercheur houd je je daarbij bezig met sporen die zijn gevonden in de tijd dat die moord werd ontdekt. Met nieuwe technieken proberen we bijvoorbeeld een DNA profiel in te vinden van de dader.

Is Renee, de hoofdpersonage in je Unit reeks, jouw alter ego? Bevat Renee autobiografische karaktereigenschappen?
Renee zou je op sommige punten mijn alter ego kunnen noemen. Haar Dark Side, het recht in eigen hand nemen, soms zijn er van die zaken waarbij je dat ook wel zou willen. Maar dat is niet aan mij, maar aan de rechter om te oordelen. Maar Renee, die kan en mag veel meer. Een paar karaktereigenschappen zijn zeker autobiografisch; haar gevoel voor recht en onrecht, haar betrokkenheid en liefde voor het vak van forensisch rechercheur. En Den Haag, haar stad waar ze nooit is weggegaan, zelfs niet voor een vakantie, dat is ook echt mijn stad.

Je hebt nu drie boeken in deze serie geschreven, hoeveel kunnen we er nog verwachten? Heb je een bepaald aantal in gedachten?
Hoeveel er nog zullen volgen, weet ik echt niet. Er zijn in drie jaar tijd drie delen verschenen in de serie Unit Plaats Delict. Nu, na Nachtvlinder waarin ook in het privéleven van Renee een aantal belangrijke zaken helder zijn geworden, is het moment dat ik even pauze neem. Het laten bezinken en Renee ook even de tijd geven in mijn hoofd. Wat wil zij nog en kan ik daar wat mee? Dat klinkt misschien raar, want ik ben het die Renee heeft verzonnen, maar zo'n hoofdpersoon gaat echt leven. Dus het korte antwoord is; ik weet het niet, ik kijk wat er gebeurt.

Leent deze reeks zich volgens jou om te worden verfilmd? Hoe zou je dat vinden?
Ik zou het fantastisch vinden! Deze reeks zou heel goed verfilmd kunnen worden, of een TV serie van gemaakt. Er zijn geen heel dure locaties en stunts nodig en hoe leuk dat het dan eens in Den Haag speelt. Ik ben vooral heel benieuwd wie er voor Renee gecast zou worden, en voor Bob natuurlijk.

Wat heb jij met Den Haag?
Ik woon nu bijna 25 jaar in Den Haag en heb daarvoor overal en nergens gewoond, binnen en buiten Nederland. Het is by far de plaats waar ik het langst woon en ik ben er aan verknocht geraakt. Er is geen stad (voor zover ik weet) waar je alles bij elkaar hebt zoals hier; de historie van het ontstaan van het Koninkrijk der Nederlanden, de eeuwenoude architectuur, de bossen, parken en bovenal de duinen en het strand. Waar vind je in de binnenstad op één vierkante kilometer de regering, de middenstand, burgers en ook de prostituees? Fantastisch toch!

Wat is voor jou het grootste voordeel t.a.v. het schrijven van politiethrillers van het zelf in die wereld werkzaam te zijn?
Ik weet hoe het echt is om er te werken, om de zaken die je in boeken leest en op tv ziet zelf te onderzoeken (en dus ook te ruiken). In mijn boeken is het dus CSI, maar dan echt!



Research, doe je dat naast je werk nog aanvullend, ga je af op je ervaring, bel je collega's of hoe gaat dat?
Het meeste weet ik vanuit de praktijk, maar ook ik doe onderzoek. In Nachtvlinder komen bv XTC labs ter sprake. Uiteraard weet ik dat het nodige van, maar voor de details duik ik dan wel in de boeken.

Zou je ook een boek in een ander genre met net zoveel overtuiging kunnen schrijven?
Dat zou afwachten zijn, maar ik zou het wel aandurven en ook erg leuk vinden. Iets om over na te denken dus :-)

Ben je actief op social media? Wat is voor jou daarvan het grootste nadeel/voordeel? Hoe is het contact met je lezers?
Na ampele overwegingen en adviezen van zowel mijn uitgeverij als de politie, ben ik ook op social media actief geworden. Inmiddels heb ik een website (www.carinavanleeuwen.com) Facebook en een twitteraccount (@auteurcarina).
Mijn twijfel zat vooral in de combinatie met mijn werk, maar dat is tot nu toe geen probleem geweest. Ik post ook alleen zaken die te maken hebben met mijn auteursleven en daar waar het kan over mijn rechercheursleven.
Maar ‘live’ contact met mijn lezers vind ik het leukst. Tijdens de masterclasses bij boekhandels en in bibliotheken kunnen ze me vragen stellen, dat is vaak verassend maar vooral inspirerend. Tijdens het signeren probeer ik voor iedereen tijd te maken en een praatje te maken. Wat doen ze in het gewone leven, wat vinden ze leuk aan de masterclass en mijn boeken? Soms vertellen ze me heel persoonlijke zaken, dat ontroert me. Ik denk dat lezers zich niet altijd realiseren hoe leuk het is voor een auteur dat jullie er zijn, de moeite nemen te komen.

Ga je graag op vakantie, zoek je dan juist de drukte of rust?
Ik ben een reiziger, altijd al geweest en heb al veel van de wereld mogen zien. Ik vind het heerlijk om heel andere culturen te ervaren. Een goede mix van de drukte van een nieuwe omgeving afgewisseld met natuur en rust om het op je in te laten werken hebben mijn voorkeur.

Waar verbaas jij je wel eens over?
Dat mensen het echt leuk vinden om de in boeken te lezen hoe iemand afgeslacht wordt.

Waar kan je absoluut niet tegen?
Negatieve zeurneuzen. Het leven is een prachtig cadeau, maak er iets van !

De uitgever heeft een exemplaar van 'Nachtvlinder' beschikbaar gesteld voor degene die het juiste antwoord gaf op een vraag die te beantwoorden was als je de Bookflash uit het boek goed had gelezen hier op het blog. Er zijn onvoorstelbaar veel reacties gekomen op de vraag:  'Met welke woorden roept Chao de heilige maagd Maria aan'? We hebben geloot en Erik van de Ven uit Valkenswaard is de geluksvogel met het juiste antwoord: 'Banal na Ina Maria' 

Van harte gefeliciteerd Erik! Het boek komt zo spoedig mogelijk jouw kant uit!

Met dank aan Carina voor de genomen moeite onze vragen te beantwoorden! Heel veel succes met alles dat op je pad komt.
Uiteraard ook dank aan A.W.Bruna voor het beschikbaar stellen van het te winnen exemplaar voor de winactie bij 'Boek van de Maand'. Altijd super dat dit mogelijk is op deze manier!! 

Lees hier de recensie van onze recensent Joop van dit geweldige boek!
Heb je de Bookflash nog niet gelezen maar ben je wel heel nieuwsgierig? Klik dan hier en lees de eerste hoofdstukken, wedden dat je de twee voorgangers ook wilt lezen? Veel leesplezier!

Patrice - Team De Perfecte Buren

vrijdag 22 juli 2016

'De weduwe' - Fiona Barton



Genre: thriller
Uitgever: The House of Books
ISBN: 9789044348224
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 368
Uitgave: 27 mei 2016

Dank aan Uitgeverij The House of Books voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

Jeanie is getrouwd met Glen Taylor, een dominante, precieze man die alleen tevreden is wanneer het leven zich voltrekt volgens zijn regels. De ideeën en verlangens van Jeanie zijn van ondergeschikt belang. Glen bezorgt pakketjes en is met zijn blauwe bestelbus in de buurt van het huis van de zesjarige Bella Elliott gezien op de dag waarop zij spoorloos verdween.  Inspecteur Bob Sparkes doet onderzoek maar kan geen enkel bewijs vinden dat Glen koppelt aan de verdwijning. De zaak krijgt landelijke bekendheid. De kranten staan er vol mee en ook op tv wordt er heel veel aandacht aan Bella en haar moeder Dawn besteed. Op een dag komt Glen om het leven en bloedt de belangstelling voor de zaak langzaam dood. Totdat Kate Waters voor haar krant de zaak nieuw leven in wil blazen.

De laatste tijd presenteren uitgevers steeds vaker nieuw uit te komen thrillers aan het grote publiek met indringende publiciteitscampagnes waarin de lovende woorden je om de oren vliegen. Dat gebeurde o.a. met  Het meisje in de trein van Paula Hawkins en Disclaimer van Renee Knight. Uit de kritieken die later verschijnen, blijkt echter vaak dat de gewekte verwachtingen niet altijd waargemaakt worden. Het is een bedenkelijke ontwikkeling, slecht voor de reputatie van uitgevers in het bijzonder en het misdaadgenre in het algemeen.  De weduwe is zo’n thriller en ook in dit geval is het resultaat niet wat je er op grond van de informatie van de uitgevers van kon verwachten.

Fiona Barton heeft een fraaie en frisse schrijfstijl. Het verhaal wordt traag en zorgvuldig opgebouwd maar is prikkelend genoeg om te blijven boeien. Zij introduceert een viertal goed uitgewerkte hoofdpersonen die ieder vanuit hun eigen perspectief het verhaal vertellen. De eerste is Jeanie, een onevenwichtige weduwe die gemakkelijk te beïnvloeden is. Haar man Glen, die verdacht werd van het ontvoeren van Bella Elliott is plotseling om het leven gekomen en zij vindt dat eigenlijk helemaal niet zo erg. De tweede is Kate Waters, de niet zo ethische verslaggeefster die haar kans schoon ziet Jeanie, die haar man altijd door dik en dun heeft gesteund, het ware verhaal over Bella te ontfutselen. Zij heeft een afspraak met de derde hoofdpersoon, inspecteur Bob Sparkes, die de verdwijning van Bella niet heeft kunnen oplossen en er nog steeds door  achtervolgd wordt. Een afspraak die inhoudt dat ze elkaar op de hoogte zullen houden van nieuwe ontwikkelingen. En dan is er Dawn Elliott die ervan overtuigd is dat haar dochtertje nog steeds in leven is.

De weduwe is niet echt spannend en kent weinig plotwendingen. De sfeer die het boek ademt is somber en donker. Er zit helaas ook een hoge mate van voorspelbaarheid in het verhaal en dat is niet bevorderlijk voor de kwaliteit en de spanning. De beschrijving van de kwaadaardige wereld van chatrooms waar obscure figuren, verborgen achter valse identiteiten, hun verwrongen seksuele verlangens uitleven, is beklemmend en alarmerend. Ook de rol van de pers die vaak als ongecontroleerde aasgieren te keer gaan, krijgt veel aandacht. Zo kabbelt het verhaal rustig voort zonder hoogte- en dieptepunten. Niet onaangenaam om te lezen maar een uitschieter is het zeker niet.

De weduwe is een goed geschreven en prettig lezende thriller die echter de hooggespannen verwachtingen niet helemaal waarmaakt. Een redelijk goed geslaagd debuut van Fiona Barton.


*** 
Joop Liefaard - recensent De Perfecte Buren

donderdag 21 juli 2016

‘De kroon van De Tearling’ – Erika Johansen

 
Genre: fantasy
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 6962 7
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 444
Uitgave: 20-3-2015

Met dank aan uitgeverij Boekerij voor dit recensie-exemplaar.

Cover
Een opvallende cover door het rode lettertype en het rode kussen. Op dit rode kussen ligt een ijzeren kroon met een soort ketting eraan vastgemaakt. Dit alles op een grijze achtergrond vol met krassen. Qua verhaallijn een passend beeld. De cover krijgt van mij een 7,5.

Verhaal
Als Kelsea haar 19e verjaardag viert, wordt ze door een groep koninklijke gardisten opgehaald bij haar pleegouders. Ze is nu oud genoeg om de troon van De Tearling te bestijgen. De rode koningin van het buurland Mortmesne wil dat koste wat kost voorkomen. De Tearling wordt momenteel geregeerd door de oom van Kelsea en hij is een marionet van de rode koningin. De reis naar De Tearling om haar rechtmatige troon op te eisen is dan ook een avontuur vol gevaar.

Samenvatting
De huidige wereld zoals wij die kennen bestaat niet meer. In de nieuwe wereld zijn nieuwe landen ontstaan zoals De Tearling, Mortmesne en Cadare. De samenlevingen moeten weer helemaal opnieuw opgebouwd worden en zijn min of meer teruggeworpen naar de middeleeuwen. Negentien jaar geleden is de rode koningin van Mortmesne haar buurland De Tearling binnengevallen en heeft de moeder van Kelsea vermoord. Haar moeder heeft Kelsea met behulp van haar koninklijke gardisten, waaronder Lazarus, het kasteel uitgesmokkeld. Kelsea groeit op in een hutje in de bossen van Reddickwoud. Ze wordt opgevoed door de zachtaardige Barty en zijn vrouw, Carlin. 

Carlin is een afstandelijke vrouw, die Kelsea moet voorbereiden op haar tijd als koningin van De Tearling. Zodra ze 19 is geworden, staan de koninklijke gardisten op de stoep om Kelsea mee te nemen naar haar rechtmatige troon. Ook deze keer is Lazarus van de partij. Een heel loyale en sterke krijger die er alles voor over heeft om de rechtmatige koningin van De Tearling op de troon te krijgen. Deze opdracht is echter een hachelijke onderneming. De invloed van de rode koningin is nog altijd goed merkbaar in De Tearling. Kelsea’s oom is de huidige regent, maar hij is een bondgenoot van de rode koningin. Inwoners van De Tearling worden maandelijks als een betaling vervoerd naar Mortmesne, waar ze voor de rode koningin komen te werken of verkocht worden op de zwarte markt. 

De bevolking van De Tearling zucht niet alleen onder het juk van de regent en de rode koningin, maar ook onder de invloed van de kerk. Het zal voor Kelsea dan ook een hels karwei worden om de steun van haar bevolking te krijgen en zonder de loyaliteit van de koninklijke garde zal dat een onmogelijk opgave worden. Kelsea zal de trouw die de koninklijke gardisten aan haar moeder hebben beloofd en het respect dat zij voor haar hadden, zelf moeten verdienen. Dood of levend, de belofte van een koninklijke gardist geldt voor altijd.

Conclusie
‘De kroon van De Tearling’ is het debuutboek van Erika Johansen. Zij is opgegroeid in de San Francisco Bay Area, heeft gestudeerd aan Swarthmore college en is advocaat geworden. Schrijven heeft ze altijd leuk gevonden en ze heeft ook de IOWA’s writers workshop gevolgd. Ze is blijven schrijven en uiteindelijk heeft dat geresulteerd in haar debuutboek. 

Dit boek is een fantasy met historische en dystopische elementen. De schrijfstijl van Johansen is verslavend. Erg beeldend, vloeiend en heel dynamisch. Ze weet met korte zinnen een boek neer te zetten met heel aansprekende personages, fascinerende plotlijnen en mooie sfeertekeningen. 

Het boek komt echt tot leven en het is ook niet verwonderlijk dat het eerste deel inmiddels verfilmd is met Emma Watson in de hoofdrol. Zoals bij de meeste boeken die voor mij tot leven komen, is ook dit boek een absoluut ik-moet-verder-lezen-boek. Opgebleven tot een uurtje of drie, omdat ‘De kroon van De Tearling’ uit moest. Ik moest weten hoe het met Kelsea zou aflopen. Het boek krijgt van mij 4.5*

Het vervolg op dit boek is inmiddels ook al verschenen in Nederland onder de titel ‘De invasie van De Tearling’. De recensie hiervan verschijnt ook binnenkort bij De Perfecte Buren.

Lisette Woest-Appeldoorn – recensente De Perfecte Buren