maandag 18 juli 2016

In gesprek met..... Edith de Wit




Ik was ongeveer 7 jaar, thuis hadden we nog geen kleurentelevisie maar op school was er een filmkelder. Een kleine donkere pijpenla met links en rechts stoeltjes netjes in het gelid. Door twee kantelraampjes kon er een beetje zonlicht en lucht naar binnen kruipen. Normaal keken we er naar educatieve dia’s over dieren en planten in Nederland, maar die ene keer niet. Die ene keer gingen we op een verre reis met een meisje Dorothy en haar hondje Toto.  En in het verre land Oz ontmoetten we een heks. Een heks met rood-wit-gestreepte kousen en rode schoenen. Ik was betoverd…”


Wie is Edith?
Edith de Wit is 44 jaar, woont in Leusden met haar gezin en werkt als journalist, schrijver en storycoach, waardoor ze steeds nieuwe mensen ontmoet en hun verhalen ontdekt.

Je bent ‘storycoach’. Wat mogen we ons daar bij voorstellen? Vertel...
Ieder mens heeft een verhaal en als je je eigen verhaal ontdekt, leer je jezelf beter kennen en sta je steviger in je schoenen. Ik help particulieren en organisaties om met behulp van verhaalkracht te ontdekken waar ze staan, waar ze vandaan komen, waar ze naartoe willen en wat ze daarvoor nodig hebben (en wat niet meer).

In je workshops, je boek en in je vertellingen staan vrouwen centraal. Heeft dit een reden en zo ja, welke?
De reden dat vrouwen centraal staan is eigenlijk het gevolg van mijn nieuwsgierigheid. Tijdens de leergang Storytelling die ik heb gedaan werd het narratieve model van De reis van de held geïntroduceerd. Hoewel dit model door zowel mannen als vrouwen herkenbaar en te begrijpen is, riep het bij mij meteen de vraag op...hoe zit het dan met het verhaal van de heldin. Is dat inderdaad precies hetzelfde of is er toch een ander perspectief, het vrouwelijke?

‘In de voetsporen van de heldin - Ontdek stap voor stap het verhaal van je eigen leven’ geef je de lezer de mogelijkheid om opzoek te gaan naar zichzelf. Vanwaar dit boekidee? Waarom schreef je dit verhaal?
Ik heb altijd van verhalen gehouden, maar ze eigenlijk altijd gezien als ontspanning, als een mogelijkheid om even in andermans leven te duiken en in een andere wereld. Toen ik me meer in storytelling ging verdiepen ging er eigenlijk een deurtje open tussen de twee werelden - de werkelijke wereld en de verhaalwereld. Ik ontdekte dat er symbolen en wegwijzers zich schuilhouden in verhalen en dat deze je kunnen helpen op je eigen levenspad, hier en nu. Die ontdekking vond ik zo mooi en inspirerend dat ik mijn bevindingen graag met anderen wilde delen.
  
Er staan een groot aantal inzichtvragen in je boek, er staan voorbeelden in uit de praktijk en je schrijft aan de hand van films, sprookjes en mythes. Wat wil je bereiken met je boek?
Met het boek beoog ik dat ook de lezers, net als ik zelf, het geheime deurtje ontdekken tussen hun eigen wereld en de wereld van verhalen en dat ze moed, troost, inspiratie en nieuwe inzichten putten uit de verhalen. Al lezend kom je je eigen verhaal op het spoor. Dat is belangrijk, want als je terugkijkend de patronen van je leven herkent, leer je jezelf beter kennen ook de kanten die je voorheen niet zag of wilde zien. Bovendien kun je van daar uit gemakkelijker je koers bepalen (en als je dat wilt nieuwe stappen zetten). Iedere vrouw is de heldin in haar eigen verhaal!

Het boek is origineel opgebouwd met als bijgevoegde waarde tekeningen en praktijk voorbeelden. Is dit om het onderwerp, de zoektocht ‘luchtiger’ te maken?
Ja, ik vind het belangrijk dat er humor en speelsheid in mijn werk zit, zowel in dit boek maar ook in de workshops of lezingen die ik geef. Het gebruik van tekeningen helpt daarbij. De waargebeurde verhalen zijn niet bedoeld om de theorie luchtiger te maken, maar om juist te laten zien dat we ook in ons dagelijkse leven te maken hebben met verschillende episodes en dat de ontwikkeling die je als mens doormaakt een cyclisch proces is en niet zozeer lineair. Elke episode volgt vanzelf op de andere en aan het einde van een avontuur, wordt alweer het zaadje geplant voor een volgend avontuur. - The circle of life.

Je boek ligt in de winkel. Hoe voelt dat?
Dit boek heb ik in de eerste plaats geschreven voor mezelf, omdat het onderwerp mij intrigeerde en ik daar meer over wilde weten. Het is mooi dat het ‘ei’ nu gelegd is en ik hoop dat andere vrouwen als ze het lezen gaan beseffen - als ze dat nog niet deden - dat ook zij schatten, wijsheid en verhalen in zich dragen die het waard zijn om gedeeld te worden. En dat er van alles te ontdekken valt als je op pad durft te gaan.

Dorothy en haar hondje Toto (Wizard of Oz) heeft een hele indruk op je nagelaten als 7-jarig meisje. Buiten dat je betoverd was, wat heeft de film nog meer met je gedaan?
Hahaha, lange tijd was is bang voor heksen! Maar ik moet je zeggen dat ik eigenlijk helemaal niet meer had stil gestaan bij deze film, totdat ik tijdens de research voor dit boek ook eens in mijn eigen ‘verhalenschatkist’ ben gaan grasduinen. En dat moment kwam naar boven, het was een van de eerste films die ik me nu nog heel bewust herinner. En eerste keren, staan vaak nog in ons geheugen gegrift al moet je ze even afstoffen.

Geloof je in sprookjes?
Ja en nee. Ik geloof in de kracht van sprookjes, in de verhelderende archetypes die in sprookjes heel duidelijk naar voren komen, zoals de heks en de jager, het meisje, de wolf en de prins. Voor ons als moderne mensen lijken sprookjes hopeloos ouderwets en rolbevestigend. Het meisje dat gered moet worden door de prins, niet bepaald feministisch. 
Psycholoog Bruno Bettelheim heeft in zijn boek Het nut van sprookjes heel duidelijk de psychologische waarde van sprookjes uitgelegd. De eendimensionale archetypes in sprookjes helpen ons om de verschillende kanten van onze eigen persoonlijkheid te herkennen en te integreren. Soms ben je de heks, soms het meisje of de moeder.
En het is natuurlijk erg prettig dat sprookjes altijd goed aflopen, hahaha.





Je geeft ook workshops. Is dit voor een bepaalde doelgroep en hoe gaat dat in zijn werk?
Vroeger was het delen van verhalen veel gebruikelijker dan nu in onze geïndividualiseerde samenleving. Maar juist het ontdekken van verhalen samen met anderen, brengt inspiratie en verbondenheid. Doet je beseffen dat je onderdeel bent van een groter geheel. Als je luistert naar het verhaal van iemand anders, roept dat herinneringen op aan verhalen die jij zelf bij je draagt. Het ene verhaal lokt zo het andere uit, zoals je met een vlammetje van één kaars, andere kaarsen kunt aansteken.

De workshop heldin in je eigen verhaal geef ik speciaal voor vrouwen. We lopen samen door de twaalf episodes van het verhaal heen en bij iedere episode horen actieve en creatieve werkvormen. Er is veel tijd en ruimte voor de persoonlijke verhalen, maar niets hoeft. Verhalen delen is spannend en dat gebeurt in een veilige omgeving met respect voor elkaar.


ref. van Shyama in Boekenland


Door welke ervaring ben je zelf een sterker persoon geworden?
De afgelopen drie jaar dat ik met het verhaal van de heldin ben bezig geweest, zijn voor mijzelf ook een avontuur geweest. En ik ben mezelf meerdere keren tegengekomen. Vooral de jammerende Jenny in de put, die medelijden met zichzelf heeft is een goede bekende van me geworden. Door terug te kijken op mijn leven, de valkuilen en de fijne momenten, sta ik steviger in mijn schoenen. Ik ben er een completer mens van geworden, niet per definitie altijd sterk maar wel met meer zelfvertrouwen. En dat is wat ik anderen ook gun.

Hoe sta je tegenover de sociale media? Vind je dit een meerwaarde voor jou als coach en auteur?
Jazeker, maar ik zie het wel graag in combinatie met persoonlijke ontmoetingen. Onlangs heb ik een introductieworkshop gegeven voor boek bloggers. Het was ontzettend leuk om al die mede-boekenwurmen te leren kennen en natuurlijk fijn dat zij hier een blog over schrijven. Als je je verhaal wilt delen, kun je eigenlijk niet zonder sociale media. Het maakt je natuurlijk ook kwetsbaar, maar dat is altijd het geval als je je hoofd boven het maaiveld uitsteekt. Geen reden om het niet te doen.

Lees je zelf veel en wat staat er in je boekenkast?
Ik lees behoorlijk veel, maar ik ben mij er zeer van bewust dat ik nog ontzettend veel niet gelezen heb. Nu mijn boek uit is, probeer ik weer af en toe een gewone roman te pakken. Muidhond van Inge Schilperoord ligt op mijn nachtkastje. Ik lees graag vrouwelijke auteurs, meestal buitenlandse, zoals Isabel Allende, Donna Tartt, Elisabeth Gilbert maar ook Renate Dorrestein. En natuurlijk golden ladies zoals Virginia Woolf, Jane Austen en de Bronte zusters.

Wat was de laatste film, boek of tv-programma waarbij je moest huilen?
Ik huil niet zo gauw bij een film of boek. Wel als ik bijvoorbeeld een prachtig klassieke muziekstuk hoor, uit ontroering. Waar ik wel om kan huilen zijn de waargebeurde horror verhalen die wel elke dag in het nieuws te zien krijgen.

Als afsluiter: Is een plaatje meer waard dan duizend woorden? Verklaar je nader....
Dat is een goede vraag. Als schrijver hecht ik toch wel aan die woorden. Vooral omdat je met woorden, beelden oproept die voor iedereen weer anders zijn. Woorden zetten de verbeeldingskracht aan het werk, ik weet niet of een plaatje dat altijd doet. Maar ik wil eigenlijk niet kiezen. De wereld zou een vreselijk saaie plek zijn zonder boeken en beeldende kunst.


Dikke merci voor je medewerking, tijd en je openhartigheid.

Het ga je goed bij alles wat je nog van plan bent te doen.

Karin - team De Perfecte Buren
Lees hier de recensie 



Geen opmerkingen: